Puchar Davisa: w marcu z Finlandią

/ Maciej Weber , źródło: Korespondencja Maciej Weber, foto: AFP

W Sopocie od 5 do 7 marca polscy tenisiści rozegrają mecz Pucharu Davisa z Finlandią, który ma być początkiem drogi do Grupy Światowej. – Jesteśmy faworytami. Mamy najsilniejszą drużynę w naszej historii – deklaruje kapitan zespołu Radosław Szymanik

Do składu Polaków w porównaniu do wygranego spotkania z Wielką Brytanią dołączył sklasyfikowany obecnie na 48. miejscu rankingu ATP Łukasz Kubot. W singlu zagrają też 140. Michał Przysiężny i Jerzy Janowicz. W deblu reprezentować nas będzie jeden z najsilniejszych duetów na świecie Michał Matkowski i Mariusz Fyrstenberg. W barwach Finlandii zagrają Henri Kontinen (obecnie 295. ATP) i przede wszystkim Jarkko Nieminen, niegdyś 13. singlista świata, mający na koncie ćwierćfinały aż trzech wielkoszlemowych turniejów – Australian Open (2008), Wimbledonu (2006) i US Open (2005).

– Nieminen może być bardzo groźny, wygrywał przecież z całą światową czołówką. W tym m.in. z Andre Agassim. Ma szybką rękę, gra dobrze na twardych nawierzchniach. Musimy na niego uważać. Ostatni sezon miał jednak słabszy, dopadła go świńska grypa. I to my jesteśmy faworytami. Naszą przewagą jest wyrównany skład. Dwójka Finów jest zdecydowanie lepsza od pozostałych. Wszystko wskazuje więc, że ci sami zawodnicy zagrają zarówno singla, jak i debla – mówi Szymanik. – Od czasów Wojtka Fibaka czy Tadzia Nowickiego nie mieliśmy tak dobrej reprezentacji. Musimy wygrać dwa mecze w grupie i potem walczyć w barażach o udział w Grupie Światowej. Zależy na kogo trafimy – na Hiszpanów, czy Szwajcarów. W zeszłym roku Izrael dotarł aż do półfinału, mimo że nie miał wysoko notowanych graczy. W Pucharze Davisa liczy się przede wszystkim drużyna, a tę mamy naprawdę mocną – dodaje niegrający kapitan naszej daviscupowej drużyny.

– Finlandia jest do pokonania, choć mają Nieminena. Jego młodszy kolega to ktoś taki jak nasz Jerzy Janowicz, obdarzony bardzo mocnym serwisem.

Mamy najlepszą drużynę w historii. Jak był Wojtek Fibak to za nim jednak była przepaść – potwierdza Mariusz Fyrstenberg. – Łukasz Kubot awansował do czołowej pięćdziesiątki, Michał Przysiężny jest na 140. miejscu. My u siebie w Pucharze Davisa nie przegraliśmy w deblu ani razu. Już nieraz unieśliśmy odpowiedzialność, tak powinno być także tym razem. Na kortach w Sopocie wygraliśmy już trzy turnieje. Bardzo dobrze czujemy się na twardych nawierzchniach. Na takiej samej wygraliśmy mecz z Anglią, byliśmy w finale turnieju w Szanghaju – podtrzymuje optymistyczny nastrój jego partner deblowy Marcin Matkowski.

Tegoroczny mecz Polaków z Finami odbędzie się niemal dokładnie 31 lat po pierwszym spotkaniu tych drużyn. W środku marca 1979 roku wygraliśmy 4:1, ale rok później na wyjeździe przegraliśmy i to do zera. Sześć lat później na kortach Legii w Warszawie było 3:2 dla biało-czerwonych. Ale w 1997 r. w Helsinkach mimo prowadzenia 2:0 oddaliśmy mecz, którego stawką był awans do Grupy I Strefy Euro-Afrykańskiej. Finowie w ten sposób wygrali zaledwie dwa razy w 82-letniej historii startów w Pucharze Davisa. Nam taka sztuka nie udała się nigdy.
Polacy nigdy natomiast nie odnotowali niepowodzenia w Sopocie. Wybór miejsca spotkania nie jest więc przypadkowy. – Uwielbiamy grać w Sopocie. Nawierzchnię mamy taką, jaką sami wybraliśmy. Na identycznej wygraliśmy z Brytyjczykami w Liverpoolu, w deblu doszliśmy do finału turnieju w Szanghaju. Jesteśmy faworytami – deklaruje Fyrstenberg.

Sopot bardzo mocno szykuje się na przyjęcie uczestników spotkania. Na warszawską konferencję do hotelu Sheraton przybył nawet prezydent miasta Jacek Karnowski.
– Mecz odbędzie się w Hali Stulecia Sopotu, w której grają koszykarze Trefla. Kibice na pewno nie zawiodą. Chcemy, by Sopot kojarzył się z takimi dyscyplinami jak właśnie tenis, windsurfing, hippika. Sam grałem przez trzy lata w tenisa. Grać uczył mnie Jan Korneluk, a kiedyś podawałem piłki Wojtkowi Fibakowi. Mamy w Sopocie dwa kluby tenisowe, dwie hale. Do niedawna mieliśmy wysoko notowany turniej Prokom Open. Sopot to najlepsze miejsce do rozegrania tego spotkania. Wierzę, że przyniesie naszej reprezentacji szczęście – mówi prezydent nadmorskiego kurortu.

Obecni reprezentanci Finlandii, od kiedy ich kapitanem został Kim Tilikainen, czyli od dwóch lat, rozegrała pięć spotkań. Najpierw przegrali 1:4 z RPA, a potem cztery razy wygrywali po 3:2. Mecz z Luksemburgiem pozwolił im utrzymać się w Grupie II Strefy Euro-Afrykańskiej. Kolejne wygrane z Danią, Monako i Cyprem zaprowadziły ich szczebel wyżej. Ale tylko Duńczyków ograli na wyjeździe. Przypominamy też jeszcze raz, że w historii meczów polsko-fińskich górą był zawsze ten zespół, który występował u siebie.

Zwycięzca z Sopotu w połowie maja zmierzy się z rozstawioną, mającą w pierwszej rundzie wolny los ekipą RPA (jeśli będzie to Polska, to zagramy u siebie). Zwycięzca w tej rundzie awansuje do baraży o Grupę Światową i spotka się z jedną z ośmiu broniących się przed spadkiem drużyn. Nawet jeżeli przegramy z Finlandią i tak mamy o co dalej grać. To jednak już znacznie bardziej skomplikowane.

Memphis: Domachowska przegrywa z odwieczną rywalką

/ Anna Wilma , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: Archiwum Tenisklubu

Dwie godziny z dziewięcioma minutami spędziła Marta Domachowska na centralnym obiekcie The Racquet Club of Memphis. Polka przegrała jednak spotkanie pierwszej rundy gry pojedynczej z kwalifikantką Sofią Arvidsson 7:5, 4:6, 3:6.

W ubiegłym tygodniu trzecia tenisistka Polski awansowała do półfinału imprezy ITF w Midland, pokonując po drodze same wyżej notowane przeciwniczki: Vanię King, Lilię Osterloh i Anne Keothavong. Uległa dopiero Elenie Baltachy, reprezentującej Wielką Brytanię. Po tym występie Domachowska awansowała na 125. miejsce w rankingu WTA.

Z dzisiejszą swoją przeciwniczką, Sofią Arvidsson (zajmującą w światowej klasyfikacji 102. pozycję), warszawianka spotyka się bardzo często na korcie. Panie grały ze sobą pięć razy (nie licząc poniedziałkowego meczu w Memphis). Po raz pierwszy trafiły na siebie… właśnie w Memphis, w finale edycji 2006. Jak pamiętamy, górą była Szwedka. Jeszcze w tym samym roku rywalizowały w Tokio (wygrała Domachowska), a potem w Linzu (znów wygrała Arvidsson). Ich dwie ostatnie konfrontacje miały miejsce w turnieju Australian Open: w 2008 lepsza była Polka, w 2010 – Skandynawka.

W dzisiejszym starciu tenisistki rozegrały łącznie 217 punktów, z czego Arvidsson zdobyła 51 procent. Warszawianka popełniała więcej podwójnych błędów serwisowych i zmarnowała aż dziesięć szans na przełamanie podania rywalki. Szwedka nie wytrzymała presji w secie pierwszym, ale potem zdystansowała Polkę, tracąc w dwóch następnych odsłonach zaledwie siedem gemów. Marta Domachowska przegrała więc wynikiem 7:5, 4:6, 3:6.

Była pierwsza rakieta naszego kraju po raz ostatni wygrała mecz w drabince głównej turnieju WTA w lipcu 2009 roku w drugiej rundzie w Stambule, kiedy to była lepsza od Aravane Rezai 6:3, 4:6, 6:4.

Polka występuje w Memphis także w grze podwójnej. Jej partnerką jest powracająca po wyleczeniu kontuzji Brytyjka Anne Keothavong, a pierwszymi rywalkami zostały Amerykanki, Melanie Oudin i Shenay Perry.

Pierwsza runda singla:
Sofia Arvidsson (Szwecja, Q) – Marta Domachowska (Polska) 5:7, 6:4, 6:3

Buenos Aires: pierwsza niespodzianka

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Już pierwszy dzień turnieju Copa Telmex w Buenos Aires przyniósł sporą niespodziankę. Z turniejem pożegnał się rozstawiony z numerem trzy Nicolas Alamgro, który w trzech setach uległ swojemu rodakowi Danielowi Gimeno-Traverowi. Po przeszło dziewięciomiesięcznej przerwie na korty powrócił David Nalbandian, ale jego mecz został przerwany przez opady deszczu.

Nicolas Almagro drugi rok z rzędu odpadł z turnieju w Buenos Aires po pierwszym meczu, chociaż we wcześniejszych latach dochodził tu do półfinału oraz dwukrotnie do ćwierćfinału. Tym razem 24-latka z Murcji zatrzymał 80. w rankingu Daniel Gimeno-Traver. Spotkanie miało zacięty przebieg, a jego dwa pierwsze sety kończyły się tie breakami. Partie otwarcia zapisał na swoje konto wyżej z notowanych Hiszpanów. W drugim secie Almagro nie wykorzystał dwóch okazji na przełamanie i tym razem okazał się słabszy w tie breaku. W całej trzeciej partii doszło tylko do jednego break pointa, którego na przełamanie zamienił Gimeno-Traver. Mecz trwał dwie godziny oraz dwadzieścia dziewięć minut.

O awans do ćwierćfinału Daniel Gimeno-Traver zagra z Davidem Nalbandianem lub Potito Starace. Bliżej awansu jest Argentyńczyk, który pierwszego seta wygrał pewnie 6:2. Dalszą rywalizację uniemożliwiły opady deszczu. Dla Nalbandiana występ w Buenos Aires jest pierwszym turniejem od maja ubiegłego roku. Argentyńczyk miał poważne problemy z prawym nadgarstkiem, który 13 maja był operowany. Pierwotnie tenisista z Cordoby wrócić miał na korty już przy okazji Australian Open, jednak nastąpiło to nieco później.

Pierwszym tenisistom rozstawionym, który zapewnił sobie udział w drugiej rundzie zmagań jest Victor Hanescu. Występujący z numerem siedem Rumun w godzinę i dwadzieścia sześć minut pokonał reprezentanta gospodarzy, grającego z „dziką kartą” Eduardo Schwanka 6:3, 7:5. Był to drugi mecz pomiędzy oboma tenisistami. Hanescu zrewanżował się Argentyńczykowi za porażkę w 2008 roku, w Metz.

Wyniki pierwszej rundy:
Daniel Gimeno-Traver (Hiszpania) – Nicolas Almagro (Hiszpania, 3) 6:7(4), 7:6(6), 6:3
Victor Hanescu (Rumunia, 7) – Eduardo Schwank (Argentyna, WC) 6:3, 7:5
David Nalbandian (Argentyna) – Potito Starace (Włochy) 6:2 – dokończony zostanie we wtorek

Sprawdź komplet poniedziałkowych wyników turnieju w Buenos Aires

Dubaj: Radwańska jako pierwsza w trzeciej rundzie

/ Tomasz Krasoń , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: Archiwum Tenisklubu

Agnieszka Radwańska jako pierwsza tenisistka awansowała do trzeciej rundy turnieju WTA w Dubaju (pula nagród 2 miliony dolarów). 20-letnia Polka 6:3, 6:3 pokonała Anastazję Sewastową i odniosła pierwsze w historii swoich startów w stolicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich zwycięstwo w imprezie głównej.

Ze względu na wysoki, siódmy, numer rozstawienia Agnieszka Radwańska otrzymała w pierwszej rundzie wolny los. W swoim inauguracyjnym występie w Dubaju pokonała 6:3, 6:3 Anastazję Sewastową. Kluczowym fragmentem pierwszej odsłony było wygranie czterech kolejnych gemów przez 20-letnią krakowiankę. Nasza tenisistka wysunęła się od stanu 1:2 na 5:2 i zwycięstwo w secie było formalnością, którą Polka bezproblemowo dopełniła. Drugą partię Radwańska rozpoczęła w doskonałym stylu. Jednak nie doszło do błyskawicznego zakończenia ostatniego meczu dnia na korcie centralnym. Polce przytrafił się moment rozprężenia i strata podania. Jednak w końcówce Radwańska pokazała mniej doświadczonej rywalce wachlarz swoich umiejętności, z dropszotami na czele. Ostatecznie rozstawiona z „siódemką” Isia zwyciężyła 6:3, 6:3.

Poniedziałkowa rywalka Radwańskiej, Anastazja Sewastowa, ma zaledwie 19 lat, a w rankingu WTA zajmuje obecnie 84. miejsce. Na szczeblu WTA nie ma zbyt dużego doświadczenia – tylko raz awansowała do ćwierćfinału, w poprzednim sezonie w Kantonie.

Zwycięstwo w spotkaniu drugiej rundy oznacza, iż Agnieszka Radwańska przełamała dunajską niemoc. Dotychczas nie udało jej się odnieść zwycięstwa w głównym turnieju Barclays Dubai Tennis Championhips. Przed 2 laty przegrała w pierwszej fazie z Anną Czakwetadze, a przed rokiem uległa młodszej siostrze Urszuli.

Za dojście do najlepszej szesnastki imprezy rangi Premier 5 Radwańska otrzyma 125 punktów  rankingowych oraz 20 tysięcy dolarów. Jej kolejna rywalka nie jest jeszcze znana. Zostanie ona wyłoniona w potyczce Andrei Petkovic z Flavią Pennettą. Tym samym j Radwańską we wtorek czeka tylko spotkanie gry podwójnej. Obronę wicemistrzostwa rozpoczną wraz z Marią Kirilenko od meczu z Akgul Amanmuradową i Darią Kustową. Kilka godzin po Isi na korcie numer 7 pokażą się także Klaudia Jans i Alicja Rosolska.

Wynik drugiej rundy singla:
Agnieszka Radwańska (Polska, 7) – Anastazja Sewastowa (Łotwa, Q) 6:3, 6:3

San Jose: Verdasco psuje szyki Roddickowi

/ Anna Wilma , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Ostatni meldunek z San Jose zakończyliśmy zdaniem, że statystyki w tenisie nie mają żadnego znaczenia. I oto najlepszy dowód: rozstawiony z numerem dwa Fernando Verdasco pokonał turniejową "jedynkę", Andy’ego Roddicka 3:6, 6:4, 6:4 i w swoim dziesiątym finale w karierze zdobył czwarte mistrzostwo.

Hiszpański tenisista wzbogacił się o 90 925 dolarów amerykańskich i 250 punktów do rankingu ATP. Pokonany w finale reprezentant gospodarzy otrzyma 150 punktów i 47 900 dolarów nagrody. Verdasco przystępował do swojego dwunastego starcia z Roddickiem z dorobkiem zaledwie dwóch zwycięstw nad byłym liderem światowej klasyfikacji i siedmioma porażkami z rzędu.

Amerykanin był bliski realizacji tego scenariusza także w San Jose. To on był lepszy w pierwszym secie spotkaniao tytuł. W drugiej i trzeciej odsłonie Hiszpan grał jednak konsekwentniej i po dwóch godzinach z jedenastoma minutami to na jego koncie znalazł się ostatni gem.

Fernando Verdasco został pierwszym hiszpańskim triumfatorem SAP Open od 1964 roku, kiedy to triumfował Manuel Santana. Swój ostatni tytuł leworęczny były półfinalista Australian Open zdobył latem 2009 w New Haven. Na trybunach w San Jose siedział dzisiaj jego ojciec.

Wiem, że z chłopakami z czołowej dziesiątki mecze zawsze są trudne – powiedział Verdasco. – W zeszłym roku miałem ich wiele, bywałem bardzo blisko, ale nie wygrałem. Nie miałem szczęścia, na przykład w Londynie z Federerem, del Potro, Murray’em. To trzy mecze, które powinienem wygrać, a wszystkie przegrałem. Oczywiście to spotkanie da mi dużo spokoju, mam nadzieję. Dla mnie to był naprawdę trudny finał z Andym, w jego państwie, w Stanach Zjednoczonych, i jestem bardzo szczęśliwy, że mogłem go tutaj pokonać po tym, jak on wygrywał ze mną. Dla mnie jest to specjalne i bardzo się cieszę, że to zrobiłem.

Hiszpan wygrał SAP Open w swoim debiucie i w tym sezonie został pokonany tylko w jednym spotkaniu – w Australian Open przez Nikołaja Dawydienkę. Zwycięstwem nad Roddickiem przełamał serię piętnastu z rzędu porażek z reprezentantami czołowej dziesiątki rankingu ATP. Ostatnio pokonał takiego tenisistę w Melbourne w 2009 roku, a był nim Jo Wilfried Tsonga.

Fernando ma na koncie cztery wygrane imprezy ATP. Pierwszy tytuł zdobył w Walencji w 2004, kolejne w Umag w 2008, New Haven w 2009 i w San Jose w 2010.

Rywalizację deblistów, ku uciesze gospodarzy, wygrali Mardy Fish i Sam Querrey.

Finał singla:
Fernando Verdasco (Hiszpania, 2) – Andy Roddick (Stany Zjednoczone, 1) 3:6, 6:4, 6:4

Sprawdź wszystkie rezultaty z San Jose!

Dubaj: Wozniacki z

/ Tomasz Krasoń , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: sonyericssonwtatour.com

W Dubaju rozpoczyna się największa kobieca impreza od czasu Australian Open. Nie dojdzie wprawdzie do powtórki finału z Melbourne, gdyż ani Serena Williams, ani Justine Henin nie zdecydowały się na występ w Zjedncozonych Emiratach Arabskich, ale nie zabraknie gwiazd. Na starcie turnieju rangi Premier 5 o puli nagród 2 milionów dolarów zameldowały się broniąca tytułu Venus Williams, Rosjanki Jelena Diemientiewa i Swietłana Kuzniecowa oraz po raz pierwszy rozstawiona z „jedynką” w tak prestiżowej imprezie Caroline Wozniacki. W Dubaju zagra także Agnieszka Radwańska.

Najlepsza polska tenisistka przystąpi do rywalizacji już w poniedziałek. Isia w pierwszej rundzie otrzymała wolny los, ale już w niedzielę wyłoniona została jej rywalka. Łotewska kwalifikantka Anastazja Sewastowa pokonała 6:2, 5:7, 7:5 Wierę Duszewinę. Trzy Polki zagrają także w deblu. Ubiegłoroczne finalistki, Agnieszka Radwańska i Maria Kirilenko, zostały rozstawione z „ósemką” i w pierwszej rundzie zmierzą się z Akgul Amanmuradową i Darią Kustową. W drugiej rundzie ich rywalkami mogą być Klaudia Jans i Alicja Rosolska, o ile nasze specjalistki od gry podwójnej uporają się z Chia-Jung Chuang i Olgą Goworcową.

Rozstawiona z „siódemką” Polka nie powinna narzekań na losowanie. O ćwierćfinał Radańska może walczyć się zmierzyć z Flavią Pennettą (nr 10), a następnie na jej drodze stanęłaby prawdopodobnie Swietłana Kuzniecowa (nr 2). Rosjanka z całą pewnością jest zaliczana do głównych kandydatek do końcowego triumfu. Zagrozić jej mogą mistrzyni Barclays Dubai Tennis Championships sprzed roku, Venus Williams oraz zwyciężczyni niedawno zakończonej imprezy w Paryżu, Jelena Diemientiewa. Nie wolno zapominać o trzeciej i rakiecie świata i najwyżej rozstawionej zawodniczce imprezy, Caroline Wozniacki.

11 spotkań pierwszej rundy rozegrano już w niedzielę. Z rozstawionych tenisistek porażkę poniosła jedynie Jie Zheng. Grająca z „szesnastką” Chinka uległa w trzech setach Alicii Molik. Problemy miała także inna rewelacja Australian Open. Podobnie jak Zheng, która w Melbourne dotarła do półfinału, z turniejem w Dubaju już na starcie pożegnała się ćwierćfinalistka z Australii, Maria Kirilenko. Rosjanka zdobyła zaledwie trzy gemy w konfrontacji ze swoją rodaczką Reginą Kulikową.

Pozostałe faworytki nie miały większych kłopotów. Marion Bartoli 6:2, 6:0 wygrała z Jekatariną Makarową, Sabine Lisicki 6:1, 6:4 z Yung-Jan Chan, Franesca Schiavone 6:2, 7:5 z Soraną Cirsteą, a Daniela Hantuchova 6:4, 6:4 z Wiesną Manasiewą.

Zwyciężczyni dziesiątej edycji prestiżowej imprezy rozgrywanej w Zjednoczonych Emiratach Arabskich otrzyma 350 tysięcy dolarów oraz 900 punktów do rankingu WTA. Finalistka będzie musiała zadowolić się 620 oczkami oraz połową kwoty przeznaczonej dla triumfatorki.

Wyniki pierwszej rundy singla:
Alicia Molik (Australia, Q) – Jie Zheng (Chiny, 16) 6:3, 4:6, 6:2
Regina Kulikowa (Rosja, Q) – Maria Kirilenko (Rosja, WC) 6:3, 6:0
Marion Bartoli (Francja, 11) – Jekatarina Makarowa (Rosja, Q) 6:2, 6:0
Sabine Lisicki (Niemcy) – Yung-Jan Chan (Tajwan, Q) 6:1, 6:4
Francesca Schiavone (Włochy, 14) – Sorana Cirstea (Rumunia) 6:2, 7:5
Daniela Hantuchova (Słowacja) – Wiesna Manasiewa (Rosja, Q) 6:4, 6:4

Kubot w Brasil Open: brak tytułu i wielki rankingowy sukces

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: Archiwum Tenisklubu

Wystartował w dwóch finałach, ale oba przegrał. Łukasz Kubot, który w Costa de Sauipe rozgrywał jeden z najlepszych turniejów w życiu, wróci z Brazylii bez żadnego tytułu. W singlu doznał prawdziwej klęski, przegrywając z Juanem Carlosem Ferrero 1:6, 0:6. Kilka godzin później wraz z Oliverem Marachem uległ w grze podwójnej Marcelowi Granollersowi i Pablo Cuevasowi 5:7, 4:6. Mimo tego Polak odnotował kolejny fantastyczny sukces – jest już w pierwszej 50. rankingu ATP!

Nadzieje na pierwszy singlowy tytuł w karierze Łukasz Kubot (i polscy kibice) będą musieli odłożyć na później. Nasz najlepszy tenisista po raz drugi grał w finale turnieju ATP i po raz drugi przegrał. Jednak majowa porażka z Novakiem Djokoviciem w Belgradzie nie bolała tak bardzo, jak ta wczorajsza z Juanem Carlosem Ferrero. W potyczce z Hiszpanem Polak niestety nie istniał. Przy stanie 0:1 w pierwszym secie przełamał najwyżej rozstawionego zawodnika i, jak się potem okazało, był to jedyny gem zdobyty przez naszego reprezentanta w tym meczu, co oznacza, że ani razu nie wygrał on własnego podania! Ferrero grał dobrze i widać było, że podszedł do pojedynku z Kubotem poważnie, nie lekceważąc go ani trochę. Jednak postawa Polaka pozostawiała wiele do życzenia. Nie da się ukryć, że nasz zawodnik zagrał po prostu bardzo słabe zawody, co wobec niezłego stylu Ferrero, złożyło się na pogrom 0:6, 1:6.

Gra podwójna nie poprawiła Polakowi humoru po porażce w singlu. Kubot i Marach stoczyli z Marcelem Granollersem i Pablo Cuevasem dość wyrównane spotkanie, ale w obu setach minimalnie przegrywali. Rozstawieni z dwójką Hiszpan i Urugwajczyk wygrali 7:5, 6:4 i zdobyli tytuł.

Łukasz Kubot miniony tydzień, mimo dwóch finałowych porażek, i tak może zapisać do tych z cyklu fantastycznych. Dzięki temu, że dotarł aż do finału rozgrywek singlowych, znów awansował w rankingu ATP. Nie tak dawno marzyliśmy o tym, aby Polak przekroczył magiczną barierę pierwszej „setki”. Niespełna dwa miesiące po starcie nowego sezonu Kubot pokonał kolejną granicę – tym razem pierwszej „pięćdziesiątki” i od dziś jest 48. tenisistą świata!

Finał singla:  
Juan Carlos Ferrero (Hiszpania, 1) – Łukasz Kubot (Polska) 6:1, 6:0

Finał debla:
Pablo Cuevas, Marcel Granollers (Urugwaj, Hiszpania, 2) – Łukasz Kubot, Oliver Marach (Polska, Austria, 1) 7:5, 6:4

Paryż: tytuł dla Diemientiewej

/ Tomasz Krasoń , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: AFP

Jelena Diemientiewa pokonała Lucie Safarovą w finale turnieju WTA w Paryżu. 28-letnia Rosjanka triumfowała 6:7(5), 6:1, 6:4 i dokonała sztuki, którą przed rokiem uniemożliwiła jej Amelie Mauresmo.

W pierwszym secie obie panie wykorzystały jedyne okazje na wywalczenie breaka. Rozgrywka tie breakowa padła łupem 23-letniej Czeszki. Safarova w imponującym stylu wygrała cztery ostatnie punkty i zwyciężyła do pięciu. W drugiej odsłonie tempo wzmocniła Jelena Diemientiewa. 28-letnia moskwianka jeszcze poprawiła podanie, a poza tym dobrze radziła sobie z podaniem leworęcznej tenisistki z Brna. Po zaledwie 27 minutach wygrała 6:1. W decydującym secie solidnie serwująca Rosjanka również nie została przełamana. Sama wywalczyła jednego breaka, dzięki czemu zwyciężyła 6:4. Rozstawiona z „jedynką” Rosjanka w całym meczu odnotowała aż 9 asów i zaledwie raz straciła podanie.

„To był bardzo emocjonalny mecz. Zawsze chciałam wygrać w Paryżu. Ten turniej jest dla mnie wyjątkowy, co rok przyjeżdżam tu walczyć o tytuł. Kilka razy byłam blisko. Zawsze czuję wielkie wsparcie, kiedy gram w Paryżu, z tego powodu jest to szczególne miejsce. Najwyższe rozstawienie nie ułatwia zwycięstwa, gdyż pozostałe dziewczyny dają z siebie wszystko. Są młode i nie mają nic do stracenia. Wszystkie moje mecze były trudne do wygrania, więc czuję się znakomicie” – powiedziała po finale Jelena Diemientiewa.

Dla 28-letniej Rosjanki jest to szesnasty tytuł w zawodowej karierze. W tym sezonie Diemientiewa wygrała drugi z trzech turniejów, w których brała udział. W styczniu triumfowała w Sydney, a następnie odpadła w drugiej rundzie Australian Open, przegrywając z Justine Henin. Przed rokiem w Open Gaz De France Suez moskwianka również grała w spotkaniu decydującym o tytule, ale musiała uznać wyższość Amelie Mauresmo.

Niezbyt szczęśliwie zakończył się turniej gry podwójnej. Nie doszło w ogóle do finałowego spotkania, gdyż Cara Black z powodu choroby dróg oddechowych musiała się wycofać. Tym samym para numer jeden, którą Zimbabwejka tworzy z Liezel Huber, poddała finał z duetem czeskim. Mistrzyniami Paryża zostały rozstawione z „dwójką” Iveta Benesova i Barbora Zahlavova Strycova.

Wynik finału singla:
Jelena Diemientiewa (Rosja, 1) – Lucie Safarova (Czechy) 6:7(5), 6:1, 6:4

Rotterdam: pierwszy tytuł w sezonie Soderlinga

/ Michał Jaśniewicz , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

Robin Soderling zdobył swój pierwszy w tym sezonie tytuł. Finał turnieju ABN AMRO World Tennis Tournament nie został rozegrany do końca, gdyż przy stanie 4:6, 0:2 Michaił Jużnyj skreczował. Przyczyną rezygnacji z gry był ból w prawej nodze Rosjanina.

Jużnyj w meczu ćwierćfinałowym rozegrał blisko trzygodzinną batalię z Gaelem Monfilsem, zaś w półfinale wyeliminował, po dwóch tie breakach, Novaka Djokovicia. Już podcza spotka z Serbem Rosjanin odczuwał ból w nodze. Do spotkania finałowego jednak przystąpił i rozpoczął nawet udanie, szybko wywalczając przełamanie. Rozstawiony z numerem trzy Soderling straty natychmiast jednak odrobił, a następnie dołożył drugie przełamanie.

W drugim secie Jużnyj nie był już w stanie nawiązać rywalizacji, w dwóch pierwszych gemach wygrał zaledwie dwie piłki i zrezygnował z kontynuowania meczu.

„To trudna sytuacja grać przeciwko komuś kto jest kontuzjowany. Trzeba pozostać w takiej sytuacji skoncentrowanym i myślę, że to mi się dzisiaj nieźle udało,” stwierdził Soderling. „Naprawdę bardzo chciałem zdobyć tytuł, którego byłem tak bliski w 2008 roku. To wspaniały turniej, ze wspaniałą historią i to coś niesamowitego, że moje nazwisko dołączy do listy mistrzów tej imprezy.”

Tegoroczny sezon rozpoczął się dla Szweda wyjątkowo nieudanie. Przegrał on w pierwszych rundach turnieju w Chennai oraz Australian Open. Za sukces w Rotterdamie Soderling wzbogacił się o 277 tysięcy euro oraz 500 punktów do rankingu.

Michaił Jużnyj już po raz szósty wystąpił w Rotterdamie.  27-latek z Moskwy wygrał tu całą imprezę w 2007 roku. Za tegoroczny finał otrzymał 125 tysięcy euro, a także 300 punktów rankingowych.

„Starałem się grać jak najlepiej, ale Robin był za mocny,” przyznał Jużnyj. „Moja kontuzja coraz bardziej mi dokuczała, z każdym gemem było gorzej. Zacząłem już coś odczuwać od meczu z Gaelem Monfilsem, ale dzisiaj naprawdę miałem problemy z poruszaniem się.”

Bez niespodzianki obyło w rywalizacji deblowej. Rozstawieni z numerem jeden Daniel Nestor oraz Nenad Zimonjić pokonali w siedemdziesiąt osiem minut Simona Aspelina i Paula Hanleya 6:4, 4:6, 10-7.

Finał singla:
Robin Soderling (Szwecja, 3, WC) – Michaił Jużnyj (Rosja, 6) 6:4, 2:0 i krecz

Finał debla:
D. Nestor, N. Zimonjic (Kanada, Serbia, 1) – S. Aspelin, P. Hanley (Szwecja, Australia) 6:4, 4:6, 10-7

Brasil Open: nie ma mocnych na Kubota

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Można przypuszczać, że w poniedziałek w środowisku tenisowym zrobi się głośno o Łukaszu Kubocie, który kontynuuje wspaniałą formę z zeszłego sezonu. Polak stanie dziś przed szansą zdobycia dubletu w Costa de Sauipe. Po awansie do finału singla awansował także do finału debla. W parze z Oliverem Marachem pokonał Thomaza Belucciego i Ricardo Mello 6:2, 7:5.

Juan Carlos Ferrero będzie rywalem Kubota w finale gry pojedynczej w Brasil Open. Najwyżej rozstawiony Hiszpan nie miał kłopotów z wygraniem z Ricardo Mello, triumfując 6:4, 6:2. Były mistrz French Open był wyraźnie lepszy od swojego przeciwnika, chociaż ani razu nie udało mu się obronić przed stratą podania. Jednak na dwa breaki ze strony Brazylijczyka odpowiedział aż pięcioma przełamaniami i pewnie zwyciężył.

Pewnie zwyciężyli także Łukasz Kubot i Oliver Marach, którzy stają przed szansą drugiego z rzędu turniejowego triumfu. Polsko-austriacki duet pokonał Thomaza Belucciego i Ricardo Mello, a problemy miał tylko w drugiej partii. Pierwszą wygrali wyraźnie, głównie dzięki fantastycznemu serwisowi. W drugim secie nieco obniżyli loty, ale w samej końcówce postawili kropkę nad i.

Niedziela może być jeszcze szczęśliwszym dniem dla polskich kibiców. Przed wielką, życiową szansą staje Łukasz Kubot, mogąc wygrać w przeciągu kilku godzin dwa tytuły. Medalową okazję, choć z pewnością mniejszą niż ta wczorajsza, mamy też w Vancouver, gdzie wystartuje Tomasz Sikora.

Półfinał debla:
Łukasz Kubot, Oliver Marach (Polska, Austria, 1) – Thomaz Belucci, Ricardo Mello (Brazylia) 6:2, 7:5

Półfinał singla:
Juan Carlos Ferrero (Hiszpania, 1) – Ricardo Mello (Brazylia, WC) 6:4, 6:2