Tenis amatorski: proste jak liga
Mało kto zgadłby już na pierwszy rzut oka, że to wcale nie zawodowcy. Żadna piłka nie była oddana za darmo, każdy punkt grany był tak, jakby miał być ostatnim. Co chwila rozbrzmiewały gromkie brawa. Bo nie tylko w Wielkim Szlemie, ale i w lidze amatorskiej nie można odpuścić ani na chwilę.
Tekst Maria Kuźniar
Na kortach trzech stołecznych klubów zakończył się pierwszy sezon Ligi Amatorskiego Tenisa Polskiego. Na Warszawiance rozegrano finał w kategorii open, w Piasecznie +45, a na Ursynowie (Tie Break) +55. Reguły są całkiem proste: każde spotkanie składa się z sześciu meczów – czterech singlowych i dwóch deblowych. W przypadku remisu o zwycięstwie decyduje większa liczba wygranych setów, a jeśli i tych będzie tyle samo – to gemów.
Najbardziej emocjonujący był finał w kategorii +55, i to nie tylko z powodu konieczności zastosowania kolejnych punktów regulaminu. Gospodarze podejmowali drużynę z Lubina. Wygrali trzy spotkania, goście również, więc o zwycięstwie Tie Breaka przesadziła korzystniejsza różnica setów.
Finał Ligi atp został rozegrany po raz pierwszy i…: – Ostatni – dodaje jej pomysłodawca Bernard Rejniak. – W tym roku zespoły rywalizowały na zasadzie podziału terytorialnego i dlatego była potrzebna dodatkowa rozgrywka między najlepszymi drużynami z różnych części kraju. W przyszłym sezonie cała impreza zostanie rozegrana w jednej grupie systemem każdy z każdym, z podziałem na ligę pierwszą, drugą, trzecią itp. Oczywiście ktoś może być zawiedziony, bo nie będzie już tak emocjonujących zawodów finałowych, ale system ligowy jest bardzo przejrzysty. A to ułatwi zainteresowanie tymi rozgrywkami jak największą liczbę tenisistów-amatorów.
Wzorem dla Ligi atp są podobne rozgrywki we Francji czy w Niemczech. Tam amatorsko uprawia tenis w sumie prawie 2 miliony ludzi. W Polsce znacznie mniej, ale: – Jest coraz większa świadomość tenisa wśród młodych ludzi. Chcemy ich przyciągnąć, aby zgodnie z hasłem atp „Gram, bo lubię” wychodzili na korty – opowiada Rejniak. – Marzy nam się, żeby w lidze grało tysiąc zespołów. Jeśli jeszcze nie w przyszłym roku, to najdalej za dwa, trzy lata jest to całkiem realne. Jestem dobrej myśli.
Kto uprawia sport, nie tylko tenis, ten dobrze wie, że nic tak nie wyzwala pozytywnych emocji, jak właśnie rywalizacja drużynowa. Pierwszy sezon zakończony, czas na kolejny krok.