Poznań: Portugalczycy w rolach głównych

/ Michał Jaśniewicz , źródło: porscheopen.pl, foto: porscheopen.pl

Znamy listę uczestników Poznań Porsche Open by Enea 2011. Na liście startowej znalazło się dwóch zawodników z czołowej setki rankingu. Na podstawie rankingu występ w stolicy Wielkopolski zapewniony mają Jerzy Janowicz oraz Michał Przysiężny.

Turniej na kortach T.S. Olimpii rozegrany zostanie w tym roku od 18 do 24 lipca. Na razie organizatorzy ujawnili oficjalną listę przyjęć do turnieju na podstawie rankingu ATP. Przyznane zostaną ponadto jeszcze cztery „dzikie karty”, o tyle samo miejsc walczyć będą tenisiści w kwalifikacjach, dwa miejsce zarezerwowane zostały zgodnie z regulaminem dla tzw. „Special Exempts”.

Wygląda na to, iż w tym roku w Poznaniu z dwoma najwyższymi numerami rozstawienia zagrają Portugalczycy. Frederico Gil zajmuje aktualnie 91 miejsce w rankingu, ale jeszcze w drugiej połowie kwietnia był na 62 pozycji. Pochodzący z Lizbony tenisista zrobił w tym roku furorę podczas turnieju w Monte Carlo, gdzie jako kwalifikant doszedł do ćwierćfinału, pokonując między innymi Gaela Monfilsa oraz Floriana Mayera.

Rui Machado (97 ATP) do Poznania przyjedzie trzeci rok z rzędu. W poprzednim sezonie doszedł tu do ćwierćfinału, przegrywając z Andriejem Kuzniecowem.

Na liście startowej znalazło aż czterech zwycięzców poznańskiego challengera z poprzednich lat. Tytułu bronić będzie Denis Gremelmayr (101 ATP). Pewny udziału w turnieju głównym może być również mistrz z 2006 roku Jan Hajek (178 ATP) oraz bardzo lubiany przez publiczność mistrz z 2005 roku Tejmuraz Gabaszwili (129 ATP). Drugie miejsce na liście „oczekujących” zajmuje natomiast Peter Luczak. Australijczyk, o polskich korzeniach, wygrał w Poznaniu dwa lata temu.  

Lista uczestników turnieju Poznań Porsche Open by Enea

Turniej Poznań Porsche Open by Enea to jednak nie tylko rywalizacja zawodowych tenisistów. Tradycyjnie już zawodom w stolicy Wielkopolski towarzyszyć będzie szereg dodatkowych imprez. Z okazji rozpoczęcia turnieju, w poniedziałek 18 lipca, odbędzie się na dziedzińcu CK Zamek koncert Grażyny Łobaszewskiej, a w piątek (23 lipca) w Winiarni Mielżyński występować będzie Novika.

Oczywiście nie zabraknie dodatkowych emocji tenisowych. Od czwartku do soboty najmłodsi adepci „białego sportu” rywalizować będą w turnieju mini-tenisa Algida Cup. Ponadto odbędą się mecze pokazowe zaproszonych gości i po raz kolejnych przy okazji poznańskiego challengera rozegrany zostanie mecz pokazowy tenisa na wózkach.

Więcej informacji znaleźć można na oficjalnej stronie turnieju. Codzienne relacje z turnieju Poznań Porsche Open by Enea znaleźć będzie można oczywiście na naszej stronie. Zapraszamy!   

Kvitova: trudno jest znaleźć słowa

/ Michał Jaśniewicz , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Petra Kvitova nie ukrywała ogromnego szczęścia na konferencji prasowej po wygranym Wimbledonie. Język angielski nie jest co prawda u Czeszki perfekcyjny, ale urzekła ona dziennikarzy uśmiechem, otwartością, a także pewnością siebie.

– Trudno jest znaleźć słowa – stwierdziła leworęczna Kvitova. – Wciąż nie wiem jak się czuję. Wciąż jest to dla mnie nie do uwierzenia. Może kiedyś to do mnie dotrze … Nie wiem … może za parę dni. Byłam tak szczęśliwa po zwycięstwie. To niesamowite.

Petra Kvitova okazała w finałowym meczu z Marią Szarapową niezwykle mocną mentalność. 21-letnia Czeszka po raz pierwszy w karierze zagrała mecz o wielkoszlemowy tytuł, a na korcie nie było po niej widać specjalnego stremowania. To bardziej Rosjanka wydawała się zestresowana, a był to jej piąty wielkoszlemowy finał i szansa na zdobycie czwartego tytułu (w tym drugiego w Wimbledonie).

– Podeszłam do tego jak do normalnego meczu – powiedziała Kivotva, chociaż nawet ona była mile zaskoczona tym jak zrelaksowana czuła się na korcie. – Byłam zaskoczona tym, jak czułam się na korcie, ponieważ koncentrowałam się wyłącznie na każdym punkcie i gemie, a nie na tym, że jest to finał. Czasami serwis mi nie wychodził, więc musiałam pozostać mocna mentalnie. Wiedziałam, że muszę być pierwszą, która zagra ostro i spróbuje zdobyć punkt. I tak też było.

Urodzona w Bilovcu Petra Kvitova była objawieniem zeszłorocznego Wimbledonu, kiedy jako 62. tenisistka rankingu doszła tu do półfinału, przegrywając dopiero z Sereną Williams [6:7(5), 2:6]. W tym roku przybyła do stolicy Anglii jako jedna z faworytek, mając na koncie trzy wygrane turnieju WTA Tour, a także finał na trawiastych kortach w Eastbourne (mecz o tytuł przegrała z Marion Bartoli 6:1, 4:6, 5:7).

– Lubię ważne mecze. Wierzyłam, że mogę w finale zagrać bardzo dobrze i tak się stało. Z pewnością kluczowy był serwis i return. Wiedziałam, że ona bardzo dobrze returunuje, ale wiedziałam również, iż ja też mogę skutecznie returnować jej serwis. Spodziewałam się, że popełnił kilka podwójnych błędów. W kluczowych momentach grałam bardzo dobrze. Mój return świetnie funkcjonował – oceniła Czeszka. – Rok temu w półfinale przeciwko Serenie Williams nie miałam szans wygrać. Serena grała tak dobrze. Ja byłam młoda i nie wierzyłam, że mogę ją pokonać. To właśnie zmieniło się od tego czasu. Dzisiaj wierzę, że mogę wygrać.

Wimbledon: pierwszy triumf Peschke i Srebotnik

/ Tomasz Krasoń , źródło: wimbledon.com, foto: AFP

Kveta Peschke i Katarina Srebotnik zdobyły pierwszy wspólny tytuł wielkoszlemowy. W finale Wimbledonu pokonały 6:3, 6:1 Sabine Lisicki i Samanthę Stosur, które jeszcze w sobotę kończyły spotkanie półfinałowe.

Z powodu zapadających ciemności w piątek nie udało się dokończyć spotkania Lisicki i Stosur z Tamarine Tanasugarn i Mariną Erakovic. Oba duety wróciły na kort przy stanie 5:5 w trzecim secie. Po wznowieniu gry rywalizacja nie trwała długo. Rozegrano 5 gemów, z których 3 wygrały Niemka i Australijka. Dzięki zwycięstwu 8:6 zapewniły sobie prawo gry w finale, którego początek zaplanowano Kika godzin później na korcie centralnym.

Przedpołudniowa „rozgrzewka” dobrze usposobiła Lisicki i Stosur. Finał przeciwko rozstawionym z „dwójką” Peschke i Srebotnik rozpoczęły od prowadzenia 3:1. Później do głosu doszła jednak faworyzowana para czesko-słoweńska. W pierwszej partii nie oddały już rywalkom gema, pewnie odrabiając straty i wygrywając 6:3. Druga odsłona przebiegała zgodnie ze scenariuszem z końcówki pierwszego seta. Peschke i Srebotnik wyraźnie dominowały na korcie i tym razem triumfowały 6:1. Cały mecz trwał 69 minut.

Peschke i Srebotnik nie miały dotychczas na koncie wielkoszlemowych trofeów w grze podwójnej. Wspólnie doszły do finału ubiegłorocznej edycji Roland Garros, a Słowenka ponadto w latach 2006-2007 trzykrotnie grała o tytuł (z Safiną i Sugiyamą).

Już przed Wimbledon Peschke i Srebotnik wyraźnie prowadziły w deblowym rankingu Race. 2000 punktów wywalczone w Londynie pozwoli umocnić się im na fotelu liderek.

Wynik finału debla:
K. Peschke, K. Srebotnik (Czechy, Słowenia, 2) – S. Lisicki, S. Stosur (Niemcy, Australia) 6:3, 6:1

Wimbledon: Bryanowie wyrównali rekord

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

Bob i Mike Bryanowie wygrali rywalizację deblistów podczas Wimbledonu i sięgnęli po 11. wielkoszlemowy tytuł w karierze. Dzięki zwycięstwu 6:3, 6:4, 7:6(2) nad Robertem Lindstedtem i Horią Tecau wyrównali rekord Todda Woddbridge’a i Marka Woodforde’a w ilości triumfów w czterech najważniejszych imprezach tenisowych.

Amerykańscy bliźniacy mieli olbrzymie problemy w meczu półfinałowy. Pokonali Michaela Llodrę i Nenada Zimonjicia, ale triumf dało im zwycięstwo w piątej partii 9:7. Pomimo braku czasu na odpoczynek przed sobotnim finale doskonale zaprezentowali się w pojedynku przeciwko Robertowi Lindstedtowi i Horii Tecea.

Bryanowie zarówno w pierwszym, jak i w drugim secie, szybko sięgali po breaki. Wywalczone na początku setów przełamania dały im komfort gry. Nie dali szwedzko-rumuńskiemu duetowi ani jednej szansy na odrobienie strat i po godzinie prowadzili już 2:0 w setach. Trzecia odsłona była najbardziej wyrównana. Nie doszło w niej do ani jednego przełamania i konieczne stało się rozegranie tie breaka. W nim zaowocowało jednak znacznie większe doświadczenie Boba i Mike’a, którzy triumfowali 7-2.

Bob i Mike Bryanowie grali w finale Wimbledonu po raz piąty, ale dopiero drugi raz sięgnęli po końcowe trofeum. Od ich premierowego zwycięstwa na wimbledońskiej trawie minęło już 5 lat, a w międzyczasie dwukrotnie na tarczy kończyli finałowe potyczki. Ich sobotni przeciwnicy, Robert Lindstedt i Horia Tecau, powtórzyli natomiast ubiegłoroczny rezultat. Wówczas przegrali decydujący o tytule mecz z Philippem Petzschnerem i Jurgenem Melzerem.

Wynik finału debla:
B. Bryan, M. Bryan (USA, 1) – R. Lindstedt, H. Tecau (Szwecja, Rumunia, 8) 6:3, 6:4, 7:6(2)

Kvitova mistrzynią Wimbledonu!

/ Michał Jaśniewicz , źródło: wimbledon.org/własne, foto: AFP

Po trzynastu latach czeska tenisistka ponownie sięgnęła po puchar Wimbledonu. W ślady Jany Novotnej poszła Petra Kvitova, która pokonała w finale Marię Szarapową 6:3, 6:4.

W dwóch swoich pierwszych startach w Wimbledonie (w 2008 i 2009 roku) Petra Kvitova nie była w stanie wygrać meczu. Rok temu sprawiła ogromną niespodziankę, dochodząc do finału. Trudno powiedzieć, aby jej dzisiejsze zwycięstwo było wielką sensacją, ale niewiele tenisistek i tenisistów stać na tak znakomity debiut w wielkoszlemowym finale.

Przed dzisiejszym meczem wydawało się, iż właśnie doświadczenie może odgrywać kluczową rolę. Maria Szarapowa grała po raz piąty w finale wielkoszlemowym i ma już na koncie trzy triumfy w tych najbardziej prestiżowych rozgrywkach tenisowych.

Dziś Rosjanka nie zagrała złego spotkania. Zdecydowanie najsłabszą jej stroną był drugi serwis, po którym wygrała zaledwie 4 z 15 piłek i popełniła sześć podwójnych błędów. Szarapowa mecz zaczęła od przełamanie, ale po chwili gładko straciła własne podanie. Kluczowy w tej partii okazał się gem szósty. Rosjanka przy stanie 30:30 popełniła dwa podwójne błędy serwisowe i zrobiło się (z jej punkt widzenia) 2:4. Do końca tej odsłony obie tenisistki wygrywał własne podanie.

W drugim secie „ruletka” serwisowa była jeszcze większa, gdyż połowa z dziesięciu rozegranych gemów kończyła się breakami. Szarapowa dwukrotnie zdołała odrobić stratę przełamania, ale w tej partii nawet na moment nie wyszła na prowadzenie. W siódmym gemie Kvitova po raz trzeci zdołała wywalczyć przełamanie, a następnie pewnie wygrała własne podanie i prowadziła 5:3. Rosjanka co prawda utrzymała swój serwis, ale po zmianie stron Czeszka wygrała gema „na sucho”, co zapewniło jej końcowy triumf i wpisanie się w annały „białego sportu”. Mecz finałowy trwał osiemdziesiąt pięć minut.

Obie tenisistki przez cały mecz grały niezwykle agresywnie, szukając nie tylko rozwiązań siłowych, ale również gry kątowej. Petra Kvitova odnotowała w finale 19 uderzeń wygrywających i 13 niewymuszonych błędów. Maria Szarapowa bilans „winnerów” do niewymuszonych błędów miała ujemny (10-12).  

Wynik finału:
Petra Kvitova (Czechy, 8) – Maria Szarapowa (Rosja, 5) 6:3, 6:4

Mistrzostwa Polski Lekarzy. Lexus Cup 2011

/ Maciej Weber , źródło: własne, foto:

 

– W naszych mistrzostwach może wystartować każdy, kto ma dyplom lekarza i obywatelstwo polskie. Ale można mieszkać gdziekolwiek. W tym roku przyjechali do nas koledzy mieszkający w Austrii, Niemczech czy Stanach Zjednoczonych – mówi Marcin Wroński, prezes Polskiego Stowarzyszenia Tenisowego Lekarzy

Tekst Maciej Weber

Poprzednio mistrzostwa w Warszawie odbyły się osiem lat temu. Na kortach Legii – tam, gdzie i tym razem miały się toczyć. W tej sprawie umowę podpisano już w styczniu. Potem jednak okazało się, że po remoncie korty „nie mają odbioru” i zawody przeniesiono do klubu DeSki oraz częściowo na Solec.

Lekarze tenisiści startują w różnych kategoriach wiekowych. 35+, 45+, a potem co pięć lat. Jest nawet kategoria 75+.
– Ale okazuje się, że może ona już nie wystarczyć. Czas leci nieubłaganie. Mamy już kilku kolegów powyżej 80 lat i trzeba pomyśleć nad stworzeniem tej kategorii. Dochodzą do nas młodzi, utalentowani tenisiści, w przeszłości gracze zawodowi. Jednak od lat spotykamy się w bardzo zbliżonym gronie. Ja w tenisowych zawodach lekarzy startuję od lat 16 – opowiada prezes, pediatra alergolog z Krakowa.
Właśnie w Krakowie mistrzostwa odbyły się w ubiegłym roku. Wcześniej w Łodzi, Poznaniu. Do rozegrania takiej imprezy potrzebny jest ośrodek z minimum dziesięcioma kortami.

– W roku 2005 zorganizowaliśmy nawet mistrzostwa świata. Na korty Arki w Gdyni zjechało blisko 300 kolegów z całego świata. Te mistrzostwa odbywają się zresztą w różnych miejscach. Były już w Indonezji, Japonii, USA, Włoszech. W tym roku jedziemy do Karlovych Varów. Już na 41. w historii – mówi doktor Wroński.

– Kalendarz naszych krajowych turniejów planujemy już w grudniu. Zawsze jest ich od czterech do pięciu w roku, w tym mistrzostwa kraju. Te – to już taka świecka tradycja – zawsze planujemy w terminie, kiedy jest Boże Ciało. Dzięki temu bierze się tylko jeden dzień urlopu – dodaje.
Lexus Cup 2011 honorowym patronatem objął Adam Giersz, Minister Sportu i Turystyki.

ZWYCIĘZCY
KOBIETY. Kategoria wiekowa Open:
Joanna Szafranek. Powyżej 45 lat: Krystyna Drzewicka-Bielesz. Debel: Krystyna Drzewinka-Bielesz, Joanna Szafranek.
MĘŻCZYŹNI. Open: Jan Paradowski. 35+: Marcin Krywiak. 45+: Romuald Czerwiński. 50+: Marek Pudełko. 55+: Andrzej Chendyński. 60+: Stanisław Chruszczyk. 65+: Janusz Malarski. 70+: Wiesław Pająk. 75+: Bogdan Ostapowicz. Debel Open: Robert Telega, Wojciech Wawrzynek. Debel 45+: Grzegorz Szelągowicz. Debel 55+: Marek Filipek, Stanisław Chruszczyk.
Mikst: Bożena Kędzierska, Marcin Krywiak.

Mistrzostwa Polski Adwokatów

/ Maciej Weber , źródło: własne, foto:

Już po raz 33. spotkanie na kortach wyznaczyli sobie prawnicy. – Po latach turniej wrócił do Warszawy. Z bardzo dobrym skutkiem – mówi Monika Rajska, organizatorka zawodów z Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie

Tekst Maciej Weber

Mistrzostwa Polski Adwokatów przyciągnęły osobistości, których twarze kojarzone są nawet z pierwszych stron gazet. Wystarczy wspomnieć, że rakietą na kortach Warszawianki wywijał słynny poseł Ryszard Kalisz, którego sportowe popisy zawsze budzą niekłamaną sympatię. Popisy Marcina Dubienieckiego oglądała przede wszystkim małżonka Marta Kaczyńska. Był też mecenas Aleksander Pociej i to z całą rodziną.
Patronat honorowy nad imprezą objęli Minister Sportu i Turystyki oraz Polski Związek Tenisowy. Korty Warszawianki są zawsze bardzo dobrze przygotowane, mają doskonałe zaplecze. Uczestnicy turnieju byli dowożeni na korty samochodami Lexusa, tak jak ma to miejsce na wielkoszlemowym Roland Garros w Paryżu. Kawę dostarczaną przez MK Cafe serwowano ze szwajcarskich ekspresów Jura, których twarzą jest sam Roger Federer. Do tego były jeszcze ciasteczka i pączki od Bliklego. Życie towarzyskie kwitło w części cateringowej, gdzie firma Sokołów serwowała potrawy z grilla. Dzięki wsparciu Lexusa i Polkomtela w Arkadach Kubickiego zorganizowano elegancką galę z wręczeniem nagród.
Mecze trwały od rana do wieczora. Niektórzy uczestnicy byli tak zmęczeni graniem w kilku kategoriach, że na bankiet dotarli bardzo spóźnieni. O północy turniej oficjalnie zakończyły sztuczne ognie na Podwalu z okazji puszczania wianków na Wiśle.

W sumie rozegrano ponad 200 meczów w kilkunastu kategoriach, w których udział wzięło ponad 80 tenisistów. Zwycięzcą wśród juniorów został Ksawery Pociej, notowany zresztą na listach PZT. Puchar rodzinny zdobyła rodzina Leśniewskich – pan Sławomir z synem Przemkiem, także byłym zawodnikiem. Pierwsze miejsce wśród kobiet zajęła Urszula Kopeć z Olsztyna. W singlu mężczyzn OPEN triumfował Jarosław Kowalewski (Warszawa). Nad uczestnikami przez cały czas czuwała Monika Małek – Lexus PR Manager. Impreza odbyła się w długi weekend, dzięki czemu wielu było zawodników spoza Warszawy. Każdy z wyjeżdżających otrzymał „Tenisklub”, który sprawował nad zawodami patronat medialny.
Pod koniec mistrzostw doszło do meczu prawników z równolegle bawiącymi się w sport lekarzami. Wygrali adwokaci 2:1. Z klubu DeSki lekarzy dowieziono oczywiście samochodami Lexusa.

Serena i namolny wielbiciel

/ Maciej Weber , źródło: Archiwum Tenisklubu, foto:

 


To już lepszy wielbiciel cichy i nieśmiały… Policja w Palm Beach Gardens na Florydzie aresztowała 40-letniego mężczyznę – jego trudne do wymówienia nazwisko nic państwu nie powie – który sforsował ogrodzenie posiadłości Sereny Williams. Chciał się z nią koniecznie spotkać, ponieważ nie odpowiedziała na żadną z trzech wcześniejszych prób kontaktu.
Gdyby ktoś jeszcze nie wiedział, to właśnie jest „stalking”.

Bella Cup: półfinały bez Polek

/ Michał Jaśniewicz , źródło: itftennis.com/pzt.pl, foto: bellacup.pl

Zarówno Magda Linette, jak i Paula Kania na ćwierćfinale zakończyły swój występ w Bella Cup. W deblu najlepszy wynik z polskich zawodniczek osiągnęły Katarzyna Piter oraz Barbara Sobaszkiewicz, które doszły do półfinału.

Magda Linette była blisko odpadnięcia w turnieju już w drugiej rundzie, ale ostatecznie wygrała trzeciego seta z wyżej notowaną Xinyun Han 7:5. Dziś poznanianka nie sprostała 139 w rankingu Stephanie Foretz Gacon, przegrywając 4:6, 3:6.

Rok temu w Toruniu Linette doszła do finału, ale wówczas pula nagród w turnieju był niższa niż obecnie. Tegoroczny ćwierćfinał przyniesie więc Polce nieznaczny awans w rankingu WTA. Aktualnie Linette zajmuje 185 miejsce i powinna przesunąć się o ok. 9 pozycji.

Dużo wyższy awans w rankingu odnotuje Paula Kania, która w Bella Cup grała dzięki „dzikiej karcie”. Dzisiejszy mecz z Eleną Bogdan rozpoczął się dla Polki znakomicie, gdyż pierwszego seta wygrała 6:1. W dwóch kolejnych partiach górą była jednak leworęczna Rumunka (6:1 oraz 6:3).

Niespełna 19-letnia Kania w rankingu plasuje się obecnie na 440 miejscu. Ćwierćfinał w Toruniu znacząco zbliży ją do czwartej setki rankingu, ale najprawdopodobniej swojej najwyższej pozycji w karierze nie osiągnie. W kwietniu tego roku sosnowiczanka zajmowała 397 miejsce.

Katarzyna Piter wyjątkowo nieudany występ w singlu (porażka w pierwszej rundzie z Linette 1:6, 0:6) powetowała sobie częściowo rywalizacją deblową, gdzie wraz z Barbarą Sobaszkiewicz osiągnęły półfinał. W tym przegrały w najwyżej rozstawioną parą, Ediną Gallovits-Hall oraz Andreą Klepac 2:6, 4:6.

Rumuńsko-słoweński duet nie zdołał jednak sięgnąć po końcowy triumf w Bella Cup. W finale Edina Gallovits-Hall i Andrea Klepac przegrały ze Stephanią Foretz Gacon oraz Tatjaną Malek 2:6, 5:7.

Ćwierćfinały singla:
Stephanie Foretz Gacon (Francja, 4) – Magda Linette (Polska) 6:4, 6:3
Elena Bogdan (Rumunia) – Paula Kania (Polska, WC) 1:6, 6:1, 6:3

Półfinał debla:
E. Gallovits-Hall, A. Klepac (Rumunia, Słowenia, 1) – K. Piter, B. Sobaszkiewicz (Polska) 6:2, 6:4

Finał debla:
S. Foretz Gacon, T. Malek (Francja, Niemcy, 2) – E. Gallovits-Hall, A. Klepac (Rumunia, Słowenia, 1) 6:2, 7:5

Wimbledon: Murray znów nie wygra

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: wimbledon.org, foto: AFP

Tym razem miało być inaczej – Andy Murray miał przerwać złą passę i wreszcie pokonać Rafaela Nadala oraz etap półfinału londyńskiego turnieju wielkoszlemowego. Skończyło się jednak znowu tak samo – czwartą z rzędu porażką Szkota z Hiszpanem i kolejną niewykorzystaną okazją na brytyjski triumf w Wimbledonie.

Znów się nie udało. Szóste podejście Andy’ego Murraya do zwycięstwa na trawiastych londyńskich kortach też zakończyło się niepowodzeniem. Po raz trzeci z rzędu Szkot przegrał w półfinale. Po raz drugi z Rafaelem Nadalem. Pocieszające może być to, że tym razem wygrał seta, ulegając Hiszpanowi ostatecznie 7:5, 2:6, 2:6, 4:6. Chociaż, jakie to pocieszenie…

Trwający 54 minuty pierwszy set półfinałowego pojedynku Nadala z Murrayem był najbardziej emocjonującym. Obaj pełni sił i energii pilnowali własnych gemów serwisowych, notowali wiele uderzeń kończących, rzadko się mylili. Wszystko zmierzało ku tie breakowi, gdy nagle w dwunastym gemie Szkot znalazł sposób na przełamanie Hiszpana. Trybuny eksplodowały, a Murray był już tylko dwa kroki od finału.

Na więcej Nadal rywalowi nie pozwolił. Od początku drugiego seta wszystko się zmieniło i Hiszpan zaczął dominować. Momentami bezapelacyjnie. Dwanaście niewymuszonych błędów po stronie Szkota i… żadnego po stronie tenisisty z Majorki to wymowna statystyka drugiej partii. Nadal świetnie serwował i równie dobrze spisywał się w gemach rywala. Przełamał go dwukrotnie i wygrał 6:2.

Identycznym wynikiem zakończył się trzeci set, chociaż był on nieco bardziej zacięty. Murray ograniczył błędy, poprawił serwis, ale i tak dwukrotnie został przełamany. Sam znów nie miał żadnej szansy na odebranie podania rywalowi.

Czwarta partia dawała nadzieje na to, że Szkot wróci do meczu. Mimo że już w pierwszym gemie ponownie został przełamany, w dalszej części wygrywał własne gemy pewnie. Notował dużo więcej uderzeń kończących, ale i znów zwiększył liczbę błędów. Miał dwie okazje na breaka, ale obie zmarnował. Przegrał 4:6 i pożegnał się z Wimbledonem.

To, co najbardziej rzuca się w oczy w analizie statystyk z tego pojedynku to liczba niewymuszonych błędów. Rafael Nadal zrobił ich siedem, Andy Murray… 39.

Wynik półfinału:
Rafael Nadal (Hiszpania, 1) – Andy Murray (Wielka Brytania, 4) 5:7, 6:2, 6:2, 6:4