Siostry Radwańskie na rzecz potrzebujących

/ Antoni Cichy , źródło: własne/szlachetnapaczka.pl, foto: FB Agnieszki Radwańskiej

Agnieszka i Urszula Radwańska nie zapomniały o potrzebujących przed zbliżającymi się świętami. Siostry już po raz siódmy biorą aktywny udział w akcji Szlachetna Paczka.

Nasze tenisistki zadbały, by do najbiedniejszych rodzin dotarły niezbędne artykuły spożywcze i nie tylko, a świąteczne stoły nie świeciły pustkami. Agnieszka i Urszula spełniają marzenia wybranych osób. Lista ich potrzeb uzupełnia opis każdej z rodzin, do której trafi paczka.

– Jestem niezmiernie zadowolona, że przebywam teraz w Polsce i ponownie mogę pomagać. Mam nadzieję, że wszystkie te prezenty pomogom tym ludziom, spojrzeć w przyszłość z nadzieją i radością – cytuje Agnieszkę oficjalna strona WTA. – Nie mogę sobie wyobrazić świąt Bożego Narodzenia bez połamania się opłatkiem, prezentów oraz Szlachetnej Paczki, która stała się naszą świąteczną tradycją.

– Od samego początku spodobał nam się pomysł na pomaganie w SZLACHETNEJ PACZCE. Każdą rzecz wybieramy z myślą o konkretnym człowieku, wiemy jaki wybrać rozmiar, jaki kolor się spodoba. Czujemy, że taka pomoc ma sens, że jest naprawdę skuteczna – czytamy na stronie projektu wypowiedź Uli.

Do finału Szlachetnej Paczki poprzedzonego kilkumiesięcznymi przygotowaniami dochodzi właśnie w grudniu. W ubiegłym roku paczki otrzymało prawie 20 tysięcy rodzin. Krakowianki biorą udział w akcji już od kilku lat.

 

Same as every year, don’t forget to spread Christmas cheer! Join Szlachetna PACZKA (The Noble Box Project)! 🙂 Nie…

Posted by Agnieszka Radwanska on 29 listopada 2015

 

Korespondecja z Gandawy: Murray&Murray dają puchar

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Gandawy, foto: AFP

Dwa wygrane mecze singlowe młodszego brata i rodzinny debel dał Wielkiej Brytanii upragnione trzy punkty i w efekcie, po 79 latach, ponowne zwycięstwo w finale Pucharu Davisa. Niekwestionowaną gwiazdą finału w Gandawie był zdobywca 2,5 punktu – Andy Murray.

Nikt nie miał wątpliwości kto jest faworytem w niedzielnym starciu pierwszych rakiet. Był nim wicelider rankingu ATP – Andy Murray. Ale żeby dowiedzieć się, jakie ciśnienie na nim ciążyło, trzeba cofnąć się o parę lat. Gdy we wrześniu 2009 roku Wielka Brytania z Andym Murrayem w składzie przegrywała 2:3 w Liverpoolu z Polską i spadała do światowej trzeciej ligi tenisa, jaką jest Grupa II Euro-Afrykańska, nikt nie przypuszczał, że za parę lat ta drużyna oparta o jednego klasowego zawodnika, może sięgnąć po Puchar Davisa.

Potem przyszła nie mniej upokarzająca porażka z Litwą, która jak się wydawało, zachwieje na długo pozycją Brytyjczyków w drużynowych rozgrywkach.

Okazuje się jednak, że siła uporu jednej rodziny, a właściwie jednej kobiety – Judy Murray – pozwoliła przynieść Zjednoczonemu Królestwu największy drużynowy sukces od czasów drugiej wojny światowej. To matka Andy’ego i Jamiego oraz jej decyzje stoją za tym sukcesem w sporcie, który podobno przecież wymyślili Brytyjczycy. Nie gigantyczne pieniądze, które co roku zarabia LTA (Brytyjska Federacja Tenisowa) na turnieju wimbledońskim, pozwoliły wychować mistrza i jego starszego brata, a właśnie determinacja tej „żelaznej damy” brytyjskiego tenisa. To bowiem głównie zasługa Judy, że znalazło się na wyspie dwóch braci (a właściwie jeden…) mogących sprostać rywalizacji na światowym poziomie. Pieniądze pozwoliły tym młodym chłopakom tylko dojrzeć i doszlifować swój talent…

Klan Murrayów był reprezentowany w Gandawie licznie, począwszy od dziadków, ale pierwsze skrzypce zdecydowanie grał najmłodszy z nich Andy.

Po występach w piątek i sobotę, które przyniosły dwa punkty, nie mniej spektakularny był jego występ w niedzielę.

Choć Belgowie usypali w hali wystawowej kort ziemny, który miał gościom najmniej pasować, to Andy, jak przystało na wicelidera rankingu ATP, zupełnie się tym nie przejmował. Był jak szkocka skała, od której odbijały się piłki grane przez Davida Goffina. Niekiedy bronił stojąc trzy metry za końcową linią, raz odgrywając o mało nie zaczepił sędziego liniowego. Kolejne niesamowite uderzenia, jak choćby porażający kontrujący forhend, który przyniósł mu punkt przy piłce setowej w drugiej partii, krok po kroku przybliżały go do upragnionego celu: zdobycia Pucharu Davisa.

– Wiele się zmieniło od mojej pierwszej gry w reprezentacji. Miałem wtedy 17 lat, graliśmy daleko od czołówki. Ale może to pozwoliło nam okrzepnąć, niektórym z nas zostać przyjaciółmi i osiągnąć dziś taki sukces – opowiadał bohater dnia na pomeczowej konferencji.

Nikt nie miał wątpliwości, że to on przyczynił się w największym stopniu do zwycięstwa Brytyjczyków, ale Andy, jak przystało na dojrzałego lidera drużyny, chwalił wszystkich członków zwycięskiej ekipy.

Starszy z Murray’ów zapytany przez nas o Andy’ego odpowiedział: – To mój brat, jak mógłbym być o niego i o jego występy zazdrosny? To przyjemność patrzeć na jego tenis, a do tego jeśli wspólnie możemy dać naszemu krajowi największy sukces od prawie 100 lat. Czego chcieć więcej?

Spory udział w sukcesie gości mieli też kibice. Od piątku na trybunach i w mieście bawiło się kilka tysięcy brytyjskich fanów. Głównie wyglądający na poczciwe gospodynie domowe i emerytów członkowie niezliczonych klubów tenisowych w Wielkiej Brytanii, ale też barczyści kolesie w kiltach i… wśród nich Pippa Middleton, szwagierka przyszłego króla, która wyrasta na największą fankę tenisa w rodzinie królewskiej.

Tuż po wręczeniu pucharu zwycięzcom kapitan reprezentacji Wielkiej Brytanii, Leon Smith, obiecał: – To nie jest nasze ostatnie słowo! – Z naszego punktu widzenia, nic tylko życzyć Brytyjczykom powodzenia. A polskim kibicom meczu Polska – Wielka Brytania w lipcu przyszłego roku. To możliwe, trzeba „tylko” pokonać Argentynę w marcu.

Adam Romer, Gandawa


Wyniki

FINAŁ PUCHARU DAVISA (GANDAWA, KORT ZIEMNY)

Belgia – Wielka Brytania 1-3
David Goffin – Andy Murray 3:6, 5:7, 3:6.

Puchar Davisa: Murray bohaterem, Wielka Brytania z pucharem!

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Po raz pierwszy od 1936 roku Wielka Brytania sięgnęła po Puchar Davisa. Niekwestionowanym liderem „wyspiarzy” został Andy Murray, który pokonał Davida Goffina 6:3, 7:5, 6:3.

Na Murray’u spoczywała ogromna presja, ale Szkot ciśnienie w pełni wytrzymał. W konfrontacji z Goffinem zagrał tenis bliski perfekcji, doskonale poruszał się po korcie, genialne returnował i kontrował rywala. Lider gospodarzy niewiele mógł sobie w tym spotkaniu zarzucić, po prostu na tak dysponowanego Murraya nie miał argumentów.

W pierwszym secie Szkot doprowadził do przełamania w szóstym gemie. Przy 2:5 i własnym podaniu Goffin wybronił trzy setbole (w tym dwa od 15-40), ale po chwili Murray pewnie utrzymał serwis. W drugiej partii rywalizacja była bardziej wyrównana, jednak w końcówce Brytyjczyk skutecznie przycisnął, wygrywając od stanu 4:5 trzy kolejne gemy i kończąc partię doskonałą kontrą z forhendu.

Początek drugiego seta przyniósł nadzieję belgijskim kibicom, gdyż Goffin wygrał dwa pierwsze gemy. Murray natychmiast jednak stratę odrobił, a w siódmym i dziewiątym gemie dołożył dwa kolejne breaki. Piłka mistrzowska była wyjątkowej urody, a zakończona została przez wicelidera rankingu precyzyjnym lobem.

What a way to win the #DavisCup!!! @andy_murray hits a great lob to clinch the title for Great Britain!! https://t.co/cAmYqyVpMT

— Davis Cup (@DavisCup) listopad 29, 2015

Andy Murray został trzecim tenisistą w historii, który w jednym sezonie wygrał osiem spotkań singlowych w Grupie Światowej. Wcześniej dokonali tego John McEnroe (1982 r.) oraz Mats Wilander (1983 r.).

Więcej doniesienie z Gandawy jeszcze dzisiaj od naszego korespondenta, Adama Romera.


Wyniki

Belgia – Wielka Brytania 1-3
David Goffin – Andy Murray 3:6, 5:7, 3:6

Radwańska w czołówce najpopularniejszych tenisistek

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/wtatennis.com, foto: AFP

Strona WTA opublikowała listę 10 zawodniczek, których profile były najczęściej odwiedzane. Wśród nich znalazła się także Agnieszka Radwańska.

Przez cały tydzień WTA stopniowo publikowała 50 najpopularniejszych w tym roku tenisistek pod względem częstotliwości odwiedzin ich profilów na stronie. Zaczęli od miejsc 50-41, a skończyli na czołowej dziesiątce. Znalazły się w niej trzy zawodniczki, które sezon zakończyły na miejscu poza najlepszą dziesiątką rankingu. Nie mogło zabraknąć także miejsca dla Agnieszki Radwańskiej – czterokrotnej zwyciężczyni nagrody przyznawanej od kibiców dla ulubionej zawodniczki z touru. Polka uplasowała się w tej klasyfikacji na 4. miejscu, a oto pełna dziesiątka:

10. Venus Williams
9. Petra Kvitova
8. Garbine Muguruza
7. Caroline Wozniacki
6. Ana Ivanović
5. Eugenie Bouchard
4. Agnieszka Radwańska
3. Maria Szarapowa
2. Serena Williams
1. Simona Halep
 

Lekcja tenisa z trenerem Sereny Williams

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Warszawy, foto: Antoni Cichy/Tenisklub

Patrick Mouratoglou był gościem XX Konferencji Trenerów Tenisa. Szkoleniowiec Sereny Williams najpierw dał prelekcję, a następnie – już na korcie – lekcję tenisa. Pod jego okiem trenowali Alicja Sierzputowska i Filip Kolasiński.

Francuz, który doprowadził obecną liderkę światowego rankingu do ośmiu wielkoszlemowych triumfów, wystąpił na początku dwudniowej, organizowanej w Warszawie XX Konferencji Trenerów Tenisa. Po części porannej, czysto teoretycznej, przyszła pora na praktykę.

Mouratoglou pokazywał zebranym adeptom sztuki trenerskiej – zresztą nie tylko adeptom, bo był m.in. Maciej Synówka znany z pracy z Urszulą Radwańską czy CoCo Vandeweghe – ćwiczenia rozwijające różne aspekty gry. Zaczął od poruszania się po korcie, przede wszystkim na osi siatka-linia końcowa. – Im lepiej zawodniczka porusza się w kierunku północ-południe, a nie tylko wschód-zachód, tym wyżej jest w rankingu – tłumaczył.

Nauki trenera obrazowała na korcie przede wszystkim Alicja Sierzputowska. Młodej Legionistce pomagał Filip Kolasiński, który nie tylko uderzał zgodnie ze wskazaniem Mouratoglou, ale sam też czerpał wiedzę i otrzymał kilka cennych wskazówek.

W ramach jednego z ciekawszych ćwiczeń 17-letnia zawodniczka miała najpierw mówić „tak”, kiedy mogła podejść do piłki. Następnie Mouratoglou nakazał jej mówić „tak” natychmiast, jak zorientowała się, że może zrobić kilka kroków przed uderzeniem. Na koniec i sygnalizowała możliwość podejścia do piłki, wypowiadając „tak”, i do niej podchodziła. – Wchodząc w kort, można posyłać winnery, nawet jeśli nie dysponuje sięb tak wielką siłą. Pozwala to przyspieszać, generalnie kontrolować grę – opisywał francuski szkoleniowiec.

45-latek zaproponował także jedno z wielu ćwiczeń wpływających na utrzymywanie rytmu gry, a jednocześnie poprawiających poruszanie się po linii północ-południe. Młoda tenisistka miała za zadanie grać w tym samym rytmie, zachowując równe odstępy między odbiciem się piłki po jej stronie a uderzeniem. Pomagał jej w tym Mouratoglou, głośno licząc od 1 (oznaczało uderzenie Sierzputowskiej) do 4 (odbicie się piłki od kortu).

Następna część treningu była poświęcona kontrolowaniu gry. – W tourze są zawodniczki, które lubią biegać. Chcąc z nimi wygrać, trzeba sprawić, by nie ruszały się za bardzo. Gdybym spotkał się na przykład z Caroline Wozniacki, przyblokowałbym ją na forhendzie, ponieważ lepiej uderza w biegu – powiedział Mouratoglou. W ramach ćwiczenia Sierzputowska miała ciągle uderzać na forhendową stronę Kolasińskiego. – Ala biegała więcej, ale to ona miała kontrolę i decydowała, czy gra jest szybsza czy wolniejsza – podkreślał szkoleniowiec najlepszej tenisistki świata.

Francuz tłumaczył również, jak zawodniczka powinna sobie radzić z rywalką o całkiem innej charakterystyce. – Garbine Muguruza jest bardzo groźna, kiedy ma stabilną pozycję. Grając przeciwko niej, robiłbym wszystko, żeby biegała jak najwięcej, i czekał na piłkę zagraną przez nią krócej – mówił.

Jednym z dłużej omawianych elementów był return. – Dostrzegam bardzo wiele podobieństw pomiędzy returnem pierwszego serwisu a wolejem. Nie ma możliwości wykonania pełnego zamachu – wyjaśniał gość XX Konferencji Trenerów Tenisa, który pokazywał obojgu młodym zawodnikom, jaki ruch należy wykonać przy returnie.

Po zakończeniu pokazowego treningu uczestnicy warsztatów mieli okazje zadać Mouratoglou pytania. Wieczorem prelegentami byli m.in. trener Agnieszki Radwańskiej Tomasz Wiktorowski oraz jego asystent Dawid Celt.

Korespondencja z Warszawy,
Antoni Cichy

Korespondencja z Gandawy: Na Belgów Jamie wystarczył

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Gandawy, foto: AFP

Brytyjczycy wygrali sobotniego debla 6:4, 4:6, 6:3, 6:2 i są już tylko o krok od pierwszego po 79 latach zwycięstwa w Pucharze Davisa. Zagwarantował im to Andy Murray, który nie tylko walczył z rywalami, ale i ciągnął starszego brata

Jamie Murray, starszy o 15 miesięcy brat Andy’ego, to aktualnie siódmy deblista świata. Ale siódmy w debla, to jednak co innego niż choćby 16. w singla jak David Goffin czy nawet 84. jak Steve Darcis. Jamie był najsłabszym ogniwem na korcie i było to widać niemal przez cały mecz. Oddał swój serwis aż trzykrotnie, na szczęście dla braci konsekwencją był tylko jeden przegrany set, bo Belgowie także skutecznością serwisową (szczególnie w secie trzecim i czwartym) nie grzeszyli. To młodszemu z braci Brytyjczycy zawdzięczają sukces. Andy był bezbłędny, ani razu nie stracił podania i ciągnął mecz przez cały czas, motywując starszego brata i zachęcając do lepszej gry.

Inna sprawa, że taktyka debla belgijskiego była najprostsza z możliwych. „Nie wiesz co zagrać? To graj na Jamiego!” – zdawał się powtarzać w każdej przerwie swoim zawodnikom kapitan reprezentacji Belgii Johan van Herck. To działało, ale tylko do czasu…

Do czasu, gdy, jak w pierwszym secie mając swoje szanse Belgowie ich nie wykorzystali, a w prostej sytuacji Steve Darcis przestrzelił smecza, który dał rywalom pierwszą piłkę na przełamanie. Z szansy od razu zrobił się set i zrobiło się nerwowo. Niewiele pomógł drugi wyszarpany Szkotom set, wygrany po jedyny breaku w gemie serwisowym Jamiego Murraya.

Gdy doskonale kibicujący fani belgijscy szykowali się do fetowania wygranego trzeciego seta, bo znów Jamie oddał serwis, przyszła zadziwiająca seria kolejnych czterech przełamań w pięciu gemach, gdzie tylko Andy nie dał przeciwnikom szans dobrania się do serwisu. W ten sposób w kluczowym secie z 2:1 dla gospodarzy zrobiło się 5:3 na korzyść gości i właściwie było po meczu.

Po meczu, bo czwarty set miał co najwyżej wartość statystyczną. Brytyjczycy dominowali, a starszy brat nabrał u boku młodszego pewności siebie na tyle, że nie oddał już swojego podania. Choć tym razem trzeba pochwalić i Jamiego, który w kluczowym momencie tej partii swojego serwisu nie oddał, mimo, że Belgowie mieli aż siedem break pointów. W tym wypadku siedem nie było szczęśliwą cyfrą dla gospodarzy. Nie udało się wykorzystać ani jednego, po części z powodu dobrej gry braci, po części z powodu szczęścia, które tego dnia było zdecydowanie po stronie gości. Gdy przyszła pierwsza przewaga dla Szkotów, ci wykorzystali ją bezlitośnie. A Jamie? W ważnych chwilach ostatniego seta lepiej serwował i wsparty przez brata zaczął wyraźnie pewniej grać. W przeciwieństwie do Darcisa i Goffina. Ci nie mieli się na kim oprzeć, choć do ostatniej piłki byli dopingowani przez wielotysięczny tłum ubranych w czerwono-żółto-czarne barwy fanów.

W ten sposób spełnił się idealny scenariusz dla reprezentacji Wielkiej Brytanii. Udało się „znaleźć” brakujący trzeci punkt, bo nikt w Gandawie nie ma wątpliwości, że jutro w pierwszym meczu (początek o 13.00) Andy Murray pokona Goffina i puchar, po 79 latach, znów powędruje na Wyspy.

Czy tak się stanie? By temu zapobiec Belgowie musieliby wykazać się iście diabelską przebiegłością i do tego mieć jeszcze masę szczęścia…

– Nie mam nic do stracenia. Jutro musze wyjść, zagrać najlepiej jak umiem i wygrać – mówił na pomeczowej konferencji David Goffin. Tak powiedziałby pewnie każdy tenisista na jego miejscu, ale niewielu się taka sztuka „z nożem na gardle” udaje. Ostatnio udała się Michałowi Przysiężnemu i to aż dwukrotnie. Ale do tego trzeba mieć jego spokój i luz. No i kogoś innego niż Andy Murray po drugiej stronie siatki…

 

Adam Romer, Gandawa


Wyniki

FINAŁ PUCHARU DAVISA (GANDAWA, KORT ZIEMNY)

Belgia – Wielka Brytania 1-2
S. Darcis, D. Goffin – A. Murray, J. Murray 4:6, 6:4, 3:6, 2:6

 

Puchar Davisa: Murray’owie wyprowadzają Wielką Brytania na prowadzenie

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Andy i Jamie Murray wygrali mecze deblowy ze Stevem Darcisem oraz Davidem Goffinem 6:4, 4:6, 6:3, 6:2, wyprowadzając reprezentację Wielkiej Brytanii na prowadzenie 2-1, w finale Pucharu Davisa z Belgią.

Biorąc pod uwagę układ sił w obu drużynach, mecz deblowy miał ogromne znaczenie. O ile skład Brytyjczyków na sobotnie spotkanie nie budził żadnych wątpliwości, o tyle w przypadku ekipy gospodarzy było trochę wątpliwości. Kapitan Belgów Johan Van Herck zdecydował się postawić na Steve’a Darcisa oraz Davida Goffina, który zastąpił pierwotnie awizowanego Kimmera Coppejansa.

Spotkanie od początku stało na wysokim poziomie, a atrakcyjności widowisku dodawali znakomicie dopingujący fani obu ekip. W pierwszych dwóch setach o wszystkim zadecydowało po jednym przełamaniu. W inauguracyjnej partii, przy stanie 4:5 serwis stracił Goffin (przy po 30 stosunkowo prostego smecza zepsuł Darcis). Decydujący moment drugiego seta przyszedł znacznie szybciej, gdyż już w trzecim gemie przełamany został serwis Jamie Murraya.

Kluczowy dla losów spotkania okazał się trzeci set, w którym aż pięć gemów kończyło się przełamania. W trzecim gemie ponownie serwis stracił starszy ze szkockich braci, ale tym razem goście doprowadzili do szybkiego re-breaka, a po chwili sami wyszli na prowadzenie 4:2. W siódmym i ósmym gemie ponownie serwis tracili Jamie Murray i Darcis. Przy 5:3 wicelider rankingu (singlowego) pewnie utrzymał podanie, wyprowadzając Brytyjczyków na prowadzenie. W czwartej partii tylu zwrotów sytuacji już nie było. Murrayowie dwukrotnie przełamali Belgów, kończąc cały mecze w dwie godziny oraz 49 minut.

Tym samym po dwóch dniach rywalizacji Wielka Brytania prowadzi z Belgią 2-1. Jutro o godzinie 13 szlagier finału, czyli konfrontacja Davida Goffina z Andy Murrayem. W przypadku zwycięstwa lidera gospodarzy, o wszystkim zadecyduje piąte spotkanie, do której w chwili obecnej nominowani są Ruben Bemelmans i Kyle Edwards.


Wyniki

Belgia – Wielka Brytania 1-2
S. Darcis, D. Goffin – A. Murray, J. Murray 4:6, 6:4, 3:6, 2:6

Sharm El Sheikh: sobotnie porażki Polaków

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Jan Zieliński nie zdołał sprawić niespodzianki i awansować do finału singlowego turnieju ITF w Sharm El Sheikh. W finale debla przegrali też Karol Drzewiecki i Maciej Smoła.

Turniej w egipskim kurorcie układał się dla Zielińskiego znakomicie – eliminował wyżej notowanych rywali i w znakomitym stylu awansował do półfinału, będąc w tej fazie jedynym nierozstawionym tenisistą. W walce o finał rywalem Polaka był rozstawiony z "dwójką" Denys Mołczanow.

I choć tenisista z Warszawy przegrał w dwóch setach, to nawiązał z faworyzowanym rywalem bardzo wyrównaną walkę. W pierwszym secie Zieliński jako pierwszy przełamał nawet Mołczanowa i prowadził już 5:2. Od tego momentu jego gra całkowicie się jednak posypała i przegrał 5:7.

W drugiej partii sytuacja całkowicie się odwróciła. To Ukrainiec zaczął dużo lepiej i prowadził już 5:1, aby przegrać pięć gemów z rzędu. Ostatecznie wszystko rozstrzygnęło się w tiebreaku, gdzie Mołczanow okazał się minimalnie lepszy i zwyciężył 7:5, 7:6(5).

Szanse na triumf w turnieju deblowym mieli dziś Karol Drzewiecki i Maciej Smoła. Polacy nie potrafili nawiązać jednak wyrównanej walki z Władysławem Mafanowem i George Tsivadze i przegrali 2:6, 3:6.


Wyniki

Półfinał singla:
Denys Mołczanow (Ukraina, 2) – Jan Zieliński (Polska) 7:5, 7:6(5)

Finał debla:
W. Mafanow, G. Tsivadze (Ukraina, Gruzja) – K. Drzewiecki, M. Smoła (Polska, 2) 6:2, 6:3

Korespondencja z Gandawy: Edmund dobry na dwa sety

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Gandawy, foto: AFP

Po pierwszym dniu historycznego finału Pucharu Davisa, Belgia remisuje z Wielką Brytanią 1-1. W piątek obyło się bez niespodzianek, choć 20-letni Kyle Edmund daleko od sensacji nie był. Ostatecznie uległ znacznie bardziej doświadczonemu Davidowi Goffinowi w pięciu setach.

O wielu finałach mówiło się już w przeszłości, że były historyczne i przytaczano najróżniejsze fakty. W tym do podparcia przymiotnika „historyczny” użyto dwóch statystyk. Gospodarze, reprezentacja Belgii, po raz pierwszy i jedyny grali w finale tej zacnej imprezy przed 111 laty! A Brytyjczycy, niegdyś przecież potęga – dziewięciokrotny zwycięzca Pucharu – ostatni raz sięgali po to trofeum w… 1936 roku. Wywalczyli je wtedy z Fredem Perrym na czele.

Zdawać by się mogło, że ich dzisiejszy lider – Andy Murray został zaprogramowany, by rekordy wielkiego brytyjskiego poprzednika, po latach powtarzać. Jeden, w 2013 roku już powtórzył, wygrywając po 77 latach Wimbledon. Drugi, ten dla Brytyjczyków niemniej prestiżowy ma osiągnąć w ten weekend w Gandawie.

Gdy po niespełna pięciu kwadransach pierwszego pojedynku, debiutujący w składzie Wielkiej Brytanii Kyle Edmund demolował 6:3, 6:1 pierwszą rakietę Belgii wydawało się, że puchar już można pakować na prom do Dover.

Nikt bowiem, łącznie z licznie przybyłymi miejscowymi dziennikarzami, nie ma tu na miejscu wątpliwości, że Murray zdobędzie dwa punkty w singlu. Gdy więc młodziak z Yorkshire w imponującym stylu wygrał dwa sety z rutyniarzem Davidem Goffinem czerwona, belgijska część trybun zamarła a niebieska, brytyjska zaczęła świętować. A było co, bo Edmund popisywał się fantastycznym forhendem. Co i rusz zdobywając przy jego pomocy spektakularne punkty.

– Nie znałem go wcześniej i jego forhend zupełnie mnie zaskoczył – przyznawał po meczu Goffin. Anglik pierwszy set zakończył asem serwisowym, podczas gdy Belg drugą partię skończył podwójnym błędem serwisowym. Nie mogło być bardziej wyraźnego znaku, kto na korcie ziemnym w hali Flanders Expo czuje się lepiej.

Niejeden tenisista zwiesiłby głowę, machnął ręką i dograł przegrany, zdawałoby się mecz do końca. Ale nie Goffin. – Czekałem na swoją szansę i rzeczywiście ją w trzecim secie dostałem. Udało mi się wykorzystać okazję na przełamanie i potem z każdym gemem było już łatwiej – opowiadał na pomeczowej konferencji Belg.

Zbyt doświadczonym graczem jest Goffin i w zbyt dobrej formie, by dostając taką szansę jej nie wykorzystać. Im bliżej było końca, tym Belg się rozkręcał, a młody Anglik gasł w oczach. Na koniec spotkania przegrał kolejnych 12 gemów, pokazując jak dużo jeszcze dzieli go od światowej czołówki. I choć w tym roku zameldował się już w pierwszej setce – jest dokładnie na setnej pozycji – to wiele musi się jeszcze nauczyć, by dorównać takim graczom jak Goffin.

Szczęśliwi kibice belgijscy z ukontentowaniem mogli oddać się konsumpcji „belgijskich frytek” (specjalnie grubo krojone!), lokalnego piwa i kupowaniem gadżetów z finału. Niczego bowiem więcej od tego dnia oczekiwać już nie mogli, bo w drugiej parze zmierzyli się wicelider światowego rankingu Murray ze 108. w tym zestawieniu Rubenem Bemelmansem.

27-letni Belg w ciągu ponad siedmioletniej kariery w Pucharze Davisa głównie spełniał rolę deblisty lub zastępcy lepszych kolegów. Na ogół przegrywał z lepszymi, nie zawsze wygrywał z gorszymi. Nic więc dziwnego, że jego pojedynek nie wzbudził już aż takich emocji.

Oczywiście hala była pełna, Belgowie donośnie kibicowali „Ruben, Ruben”, a ten w rewanżu zagrał lewą ręką kilka spektakularnych piłek po za zasięgiem Szkota. To było jednak dużo za mało na solidność Andy’ego Murray’a.

Niby kolejne sety były zacięte, niby kończyły się minimalną różnicą na korzyść tenisisty z Wysp, ale jego dominacja nie podlegała dyskusji. Jeden był moment, gdy rzeczywiście Bemelmans mógł dobrać się Szkotowi do skóry. Belg doczekał się w trzecim secie piłki setowej przy serwisie rywala. Co zrobił Murray? Zaserwował wygrywający drugi serwis, wykrzyczał swoją złość, prowokował lekko publiczność i… po kilku minutach wygrał trzeciego seta, przełamując rywala w ostatnim możliwym momencie.

Koniec końców stanęło na tym, co wszyscy prorokowali po piątkowych meczach. Remis i emocje trwać będą do niedzieli. Kluczowy zdaje się sobotni debel. Jeśli Andy z bratem Jamiem go wygrają, Belgów nic raczej od porażki nie uratuje. Jeśli nie, to rozstrzygać będzie ostatni mecz drugich rakiet. Ciekawe tylko kto w nim zagra, bo młody Edmund sprawiał wrażenie zupełnie zdruzgotanego psychicznie…

Adam Romer, Gandawa


Wyniki

Belgia – Wielka Brytania 1-1
David Goffin – Kyle Edmund 3:6, 1:6, 6:2, 6:1, 6:0
Ruben Bemelmans – Andy Murray 3:6, 2:6, 5:7

 

Puchar Davisa: Murray wyrównuje stan rywalizacji

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Nie było niespodzianki w drugim spotkaniu finału Pucharu Davisa w Gandawie. Andy Murray wygrał z Rubenem Bemelmansem 6:3, 6:2, 7:5. Tym samym przed sobotnim deblem mamy remis 1-1.

Murray od początku spotkania był bardzo zmotywowany, świetnie poruszał się po korcie, umiejętnie zmieniał kierunki zagrań i kontrował rywala. 108. w rankingu Bemelmans momentami także prezentował bardzo dobry tenis, ale był w tym zdecydowanie mniej powtarzalny.

Szkot rozpoczął spotkanie od wygrania dwóch pierwszych gemów. Leworęczny Belg zdołała doprowadzić do stanu 2:2, ale w szóstym gemie raz jeszcze stracił serwis. Tym razem Murray pewnie przewagę utrzymał, kończąc seta skutecznym serwisem.

Na początku drugiej partii Brytyjczyk znów doprowadził do przełamania, zaś własne podanie pewnie pilnował (w drugim secie przegrał tylko cztery punkty w gemach serwisowych). W siódmym gemie Murray dołożył drugiego breaka, a seta ponownie zakończył skutecznym podaniem.

Zdecydowanie najwięcej emocji dostarczył trzeci set. W piątym gemie tenisiści rozegrali szesnaście punktów, Bemelmans wybronił dwa break pointy i po ponad dziesięciu minutach rywalizacji utrzymał serwis. Po chwili to Belg doprowadził do przełamania, wychodząc na prowadzenie 4:2. Murray odpowiedział szybkim re-breakiem. W końcówce było spore napięcie na linii belgijscy kibice a Szkot. Kibice przeszkadzali tenisiście podczas serwisu, a ten po wygranych piłkach w niewybredny sposób okazywał emocje.

""

 

Przy stanie 4:5 i 30-30 Murray odnotował podwójny błąd. Brytyjczyk precyzyjnym drugim podaniem wybronił setbola i wygrał także dwa kolejne punkty. W jedenastym gemie Szkot popisał się serią fantastycznych zagrań i „na sucho” przełamał Bemelmansa. Wicelider rankingu zwycięstwa nie wypuścił już rąk, kończąc mecz wygrywającym podaniem.

""

Dla Andy Murraya był to siódmy singlowy mecz wygrany w tegorocznych rozgrywkach Pucharu Davisa. Brytyjczyk w niedzielę może zostać trzecim tenisistą w historii, który w Grupie Światowej wygra wszystkie osiem spotkań.

W pierwszej dzisiejszej konfrontacji David Goffin wygrał z pięciu setach z Kylem Edmundem (więcej o tym meczu piszemy TUTAJ). Zgodnie z przewidywaniami, po piątkowych meczach mamy więc remis 1-1. Początek jutrzejszego debla o godzinie 15. Nominowani są do niego Kimmer Coppejans i Steve Darcis, jak również bracia Andy i Jamie Murray’owie.


Wyniki

Belgia – Wielka Brytania 1-1 
Ruben Bemelmans – Andy Murray 3:6, 2:6, 5:7