Nadal: nie mogę powiedzieć, żebym był smutny

/ Antoni Cichy , źródło: własne/ausopen.com, foto: AFP

Rafael Nadal nie był smutny po przegranym finale Australian Open. Hiszpan opuszcza Melbourne z satysfakcją i pozytywnymi odczuciami.

30-latek walczył w niedzielę o 15. wielkoszlemowy tytuł. Po pięciu setach znakomitego widowiska uległ 4:6, 6:3, 1:6, 6:3 i 3:6 Rogerowi Federerowi i nie powtórzył sukcesu z 2009 roku, kiedy triumfował w Melbourne Park. Był blisko zwycięstwa, bo w piątym secie prowadził 3:1 po przełamaniu w pierwszym gemie.

– Myślę, że za mną świetny mecz. Cieszę się, iż mogłem być jego częścią. Walczyłem i próbowałem zdobyć trofeum. Miałem szanse w piątym secie dzięki przełamaniu. Prawda jest taka, że po przełamaniu on grał bardzo agresywnie, posłał wiele znakomitych uderzeń. Trudno było utrzymywać za każdym razem podanie. Miałem szansę, żeby utrzymywać serwis. Gdybym utrzymał wtedy, kto wie. Brakuje ci dwóch gemów. Ale tak się nie stało… – powiedział tenisista z Majorki.

Mimo porażki hiszpański tenisista nie czuł się zrozpaczony. – Mam wielką satysfakcję. Nie mogę powiedzieć, żebym był smutny. Chciałem wygrać, tak, ale nie jestem bardzo smutny. Zrobiłem wszystko, co mogłem. Ciężko pracowałem w ostatnich miesiącach Harowałem i grałem dobrze. Turniej sprawił mi przyjemność. Wygrałem z najlepszymi zawodnikami na świecie, dobrze mi szło przeciwko każdemu rywalowi. To dla mnie najważniejsze, to daje mi pewność siebie – mówił na pomeczowej konferencji jeden z najbardziej utytułowanych tenisistów w historii.

Popularny "Rafa" powiedział, że nie myślał o tym, że gra o piętnasty tytuł, a Federer o osiemnasty. – Zawsze jest zwycięzca, zawsze jest przegrany. W tego typu meczach każdy może wygrać. Mówiąc szczerze, w takich spotkaniach wiele razy z nim wygrywałem. Dziś to on mnie pokonał. Pozostaje mi złożyć gratulacje. To nic więcej niż kolejny ważny tytuł dla niego i kolejne ważne dwa tygodnie dla mnie. Nawet jeśli nie skończyło się po mojej myśli, to były ważne tygodnie. Jedyne, co mogę zrobić, to pogratulować mu i wrócić do domu z bardzo pozytywnymi odczuciami – zakończył Hiszpan.
 

FILM: Maja – najmłodsza z tysiąca

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: Antoni Cichy / Tenisklub.pl

Prezentujemy reportaż o Mai Chwalińskiej, najmłodszej z tysiąca najlepszych tenisistek na świecie i finalistce juniorskiego Australian Open w deblu. Zapraszamy do oglądania.

Odwiedziliśmy naszą 15-letnią juniorkę w Centrum Sportu i Rekreacji w Dąbrowie Górniczej, gdzie na co dzień trenuje. Tak powstał ponad 10-minutowy reportaż.

Chwalińska zajmuje 725. miejsce w rankingu WTA. Jest obecnie najmłodszą ze wszystkich tenisistek notowanych w Top 1000. Wygrała także juniorski Fed Cup razem z Igą Świątek i Stefanią Rogozińską-Dzik, w parze ze Świątek zdobyły złoty medal mistrzostw Europy do lat 16 w deblu, a w zakończonym właśnie Australian Open dotarły do finału debla.

W grudniu 15-letnia Maja osiągnęła ćwierćfinał Orange Bowl. Takim wynikiem nie mogła się od lat pochwalić żadna polska tenisistka. Nastolatka pochodząca z Dąbrowy Górniczej wyrównała rezultat Urszuli Radwańskiej z 2007 roku.

Film "Maja – najmłodsza z tysiąca" to okazja, żeby poznać jedną z najbardziej utalentowanych polskich zawodniczek z innej strony. Kto jest jej idolem? Z kim się przyjaźni? Gdzie trafiają wszystkie złe zagrania po treningu? Odpowiedź na te wszystkie pytania znajdziecie w reportażu.
 

Federer: byłem niewiarygodnie szczęśliwy

/ Antoni Cichy , źródło: własne/ausopen.com, foto: AFP

– Liczba tytułów to najmniejszy problem. Tak szczerze, to nie ma żadnego znaczenia – tak po 18. wielkoszlemowym triumfie wypowiedział się przeszczęśliwy Roger Federer. Szwajcar w pasjonującym finale Australian Open zwyciężył Rafaela Nadala.

35-latek już od paru lat ściga się tylko z historią. Żaden tenisista nie ma tak wielu trofeów za mistrzostwo w rozgrywkach Wielkiego Szlema. W niedzielę tenisista z Bazylei do bogatej kolekcji dołożył jeszcze jeden puchar. Mimo że jeszcze bardziej uciekł rywalom, Federer podchodzi do swojej przewagi na liście wszech czasów bez ekscytacji.

– Będąc szczerym, to najmniej ważne. Dla mnie liczy się powrót, kolejny epicki mecz z Rafą. Dokonanie tego tutaj, w Australii, sprawia, że jestem strasznie wdzięczny Peterowi Carterowi, Tony’emu Roche’owi, po prostu ludziom… Myślę, że moja popularność, ich wsparcia, fakt, że wciąż mogę to zrobić w moim wieku po prawie pięciu latach, w których nie wygrałem szlema. Tak to widzę. Liczba tytułów to najmniejszy problem. Tak szczerze, to nie ma żadnego znaczenia – powiedział podczas pomeczowej konferencji prasowej.

Niedzielny finał kończył się niecodziennie, bo challengem, o który poprosił Rafael Nadal. – Myślę, że kiedyś byłem w takiej sytuacji. Nie potrafię powiedzieć, w którym finale, czy w ogóle finale, ale niektóre mecze kończą się w ten sposób. Widziałem to już wcześniej. Mam na myśli, że po prostu trzeba wziąć challenge. Gdybyście byli Rafą, co możecie zrobić? Dobrze byłoby, gdyby zdążył tam, zagrał loba i potem challengeował. Wtedy punkt jest powtarzany, czyż nie? – wypowiedział się na temat ostatniej piłki Szwajcar.

– Oczywiście, to nieco dziwne wygrać w ten sposób. Niemniej, emocje wypływały ze mnie. Byłem niewiarygodnie szczęśliwy, jak można sobie wyobrazić. Później zobaczyłem oczywiście mój cały zespół, Mirkę, każdego z bananami na twarzy. To było fajne – mówił pięciokrotny mistrz Australian Open. – Wiedziałem już wtedy, że rzeczywiście wygrałem. To było świetne uczucie.

Federer długo czekał na zwycięstwo w turnieju wielkoszlemowym. Poprzednio triumfował w 2012 roku w Wimbledonie. Od tamtego momentu cały świat tenisa zastanawiał się, kiedy i czy w ogóle, sięgnie po 18. tytuł. Dokonał tego w Melbourne w tym roku. – Myślę, że to byłoby wyjątkowe bez względu na miejsce. Zobaczcie, to jest turniej, którego nie opuściłem. W zeszłym roku opuściłem Roland Garros i US Open. Wydaje mi się, że to mój najrówniejszy turniej wielkoszlemowy – przypominał zawodnik z Bazylei.

Dla Rogera triumf w Australian Open to podróż sentymentalna. – Wszystko się tu zaczęło. W 1999 grałem w kwalifikacjach, w 1998 w turnieju juniorskim. Wygrałem tu pierwszy mecz w 2000 roku z Michaelem Changiem. Zawsze uwielbiałem tu przyjeżdżać – wspominał podczas konferencji prasowej. I znalazł jeszcze jeden pozytywny aspekt zwycięstwa. – Kiedy tu wygrywasz, podróż do domu nie jest problemem. Kiedy przegrywasz, jest brutalna. Właśnie dlatego czuję się szczęśliwy – nie ukrywał Federer.

 

Australian Open: tak mistrz Federer cieszył się z żoną – WIDEO

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Roger Federer po prawie siedmiu latach znów wygrał turniej wielkoszlemowy. Na wracającego do szatni mistrza Australian Open czekała bardzo miła niespodzianka.

35-letni Szwajcar w Melbourne jeszcze bardziej wyśrubował rekord wielkoszlemowych triumfów. W niedzielę świętował osiemnasty, a piąty w Australii.

W finale rozstawiony z "17" Federer, który pauzował przez pół roku po Wimbledonie, pokonał 6:4, 3:6, 6:1, 3:6 i 6:3 Rafaela Nadala.

Z pucharem za mistrzostwo legendarny tenisista z Bazylei udał się do szatni, gdzie czekała na niego niezwykle miła niespodzianka. Świeżo upieczony triumfator Australian Open spotkał się z żoną.

Zobaczcie, jak ze zwycięstwa cieszyli się Roger z Mirką.

Australian Open: Federer! Federer! Federer po raz osiemnasty!

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Roger Federer po raz osiemnasty mistrzem turnieju wielkoszlemowego! Szwajcar w widowiskowym finale Australian Open zwyciężył 6:4, 3:6, 6:1, 3:6 i 6:3 Rafaela Nadala. To była niezwykła tenisowa uczta na Rod Laver Arena.

Po półrocznej przerwie, po roku walki z kontuzjami, po pięciu latach czekania Roger Federer wrócił na wielkoszlemowy szczyt. Od tamtego czasu, od Wimbledonu 2012, przegrał trzy finały i pięć półfinałów, a 18. tytuł z planu coraz bardziej przeistaczał się w marzenia. Aż przyszedł Australian Open 2017. Turniej wielkich legend, sióstr Williams, Rogera i Rafaela Nadala. Odnowili rywalizację o najcenniejsze tenisowe trofea. I to w jakim stylu.

To był sinusoidalny finał. Raz górował jeden, raz drugi. Grali falami, zwłaszcza Federer. W pierwszym secie Szwajcar zwyciężył po przełamaniu w gemie lacostowskim. Strata serwisu, która przytrafiła się Nadalowi, była jedyną w całej odsłonie. Drugą partię Hiszpan rozpoczął wyśmienicie, w przeciwieństwie do 17-krotnego mistrza turniejów wielkoszlemowych. Po czterech gemach prowadził 4:0. Federer zbliżył się nieco, ale tylko na dwa gemy. Skończyło się na 6:3.

W trzecim secie role się odwróciły. Koncertowo grał Federer. Przezwyciężył początkowe problemy, obronił na starcie trzy break pointy i zażegnał zagrożenie. Poprawił przełamaniem na 2:0, a wygrany gem serwisowy dawał prowadzenie 3:0. Było blisko 4:0, ale trzykrotnie z opresji wychodził Nadal. Niewiele to zmieniło, bo kolejne trzy gemy wpadły na konto 35-latka z Bazylei, świetnie dysponowanego przy bekhendzie. Tak wysoko seta z Hiszpanem na wielkoszlemowym polu nie wygrał od Wimbledonu 2006.

Popularny „Rafa” w finale turnieju Wielkiego Szlema nie zwyciężył za to nigdy, jeśli przegrywał 1-2 w setach, a od 1990 roku po tytuł w Melbourne sięgali tenisiści, którzy okazywali się lepsi w trzecim secie. 30-latek w czwartej partii robił jednak wszystko, by w tym roku tak się nie stało. Pomagał mu Federer. Znów przeżywał kryzys, często się mylił. Serwis stracił raz, w czwartym gemie, i to był ten raz, który przesądził o zwycięstwie Nadala.

Przed decydującą odsłoną spektaklu szwajcarski mistrz poprosił o przerwę medyczną. Została mu udzielona poza kortem, bo wymagała zdjęcia spodenek, chodziło o kłopoty z udem. Hiszpan przez kilka minut a to siedział na ławce, a to biegał, żeby utrzymać gotowość mięśni. Przestój nie podziałał na niego negatywnie. Ba, piąty set nie mógł się dla niego lepiej rozpocząć. Od razu przełamał Federera, któremu bliżej było do zawodnika z czwartej partii aniżeli świetnej w jego wykonaniu trzeciej.

Szwajcar błyskawicznie odzyskał wigor, już w kolejnym gemie mógł odłamać. Prowadził 40-15, ale nie wykorzystał żadnego z trzech brak pointów. Nadal koncentrował się głównie na własnym podaniu, a na tym korzystał 17-krotny mistrz turniejów wielkoszlemowych. Pewnie wygrywał gemy serwisowe, później rzucał wszystko na jedną szalę i dwoił się i troił, by odzyskać przełamanie. I odzyskał w szóstym gemie. Naciskał na odwiecznego konkurenta, znów miał break pointa, ale po chwili to Hiszpan mógł skończyć gema i wyjść na prowadzenie 4:2. Losy gema odmieniła siatka. Piłka uderzona przez „Rafę” prześlizgnęła się po taśmie i wyleciała na aut. To był impus, punkt kulminacyjny.

Federer odłamał po błędzie Nadala. Mistrza Australian Open z 2009 roku to zdeprymowało. Wyraźnie przeżywał kryzys. Nie zdobył nawet punktu przy podaniu Szwajcara, a przy własnym – przy stanie 3:4 – przegrał trzy pierwsze piłki. I nagle się odrodził, obronił trzy break pointy. Później czwartego. Obaj wznieśli się na wyżyny, prezentowali kosmiczny tenis. Rozegrali wymianę seta, całego finału, ba, całego turnieju. Wygrał ją Szwajcar tak jak całego gema. Prowadził już 5:3 i serwował, ale Nadal wciąż wierzył. Wywalczył dwa break pointy powrotne.

pic.twitter.com/DvX6rrhDz3

— Eurosport Polska (@Eurosport_PL) 29 stycznia 2017

To, co działo się w końcówce, było wisienką na torcie w koncercie emocji. Federer obronił oba break pointy, miał piłkę meczową, niesłusznie sędzia oznajmił podwójny błąd serwisowy, sprostował to challenge, Szwajcar zmarnował meczbola, miał kolejnego, piłka spadła w okolicach linii, tym razem o challenge poprosił Nadal. Linia! Federer po raz osiemnasty!

35-latek wyśrubował rekord, który dzierżył od lat. W samym Melbourne trofeum za zwycięstwo wzniósł po raz piąty. Więcej raz robili to tylko Roy Emerson i Novak Dżoković (po sześć tytułów). Sam zapowiadał, że jeszcze nie zamierza odchodzić na emeryturę. A skoro nie zamierza, to na pewno ma w głowie plan "20".

Australian Open: pierwszy mistrz z Węgier

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

17-letni Zsombor Piros został triumfatorem juniorskiego Australian Open. Węgier w finale pokonał wyżej notowanego Yshai Olieliego 4:6, 6:4, 6:3.

Piros bezpośrednio przed Australian Open osiągnął finał turnieju ITF juniorów w Traralgon (Grade 1), a w Melbourne potwierdził świetne przygotowania do sezonu. W wielkoszlemowych zmaganiach Węgier pokonał rozstawionego z numerem dwa Yu Hsiou Hsu, turniejową „piątkę” Corentina Mouteta, a w finale zawodnika grającego z numerem cztery Yshai Olieliego.

W pierwszym secie finału górą był leworęczny Oliel, który odrobił stratę przełamania i wygrał 6:4. W dwóch kolejnych partiach skutecznością w kluczowych momentach imponował jednak Piros (wykorzystane 3 z 4 okazji na przełamanie oraz obronił cztery z pięciu break pointów) i to on mógł się cieszyć z końcowego triumfu. Mecz trwał godzinę oraz 52 minuty.

Dla Zsombora Pirosa triumf na kortach Melbourne Park jest oczywiście największym sukcesem w karierze. 17-latek z Budapesztu jest też pierwszym węgierskim mistrzem w juniorskich rozgrywkach Australian Open.


Wyniki

Finał singla chłopców:
Zsombor Piros (Węgry, 15) – Yshai Oliel (Izrael) 4:6, 6:4, 6:3

Australian Open: Kontinen i Peers po raz pierwszy

/ Antoni Cichy , źródło: własne/atpworldtour.com, foto: AFP

Henri Kontinen i John Peers zostali mistrzami Australian Open w grze podwójnej. Duet pokonał w finale 7:5, 7:5 braci Bryanów.

Fińsko-australijska para sięgnęła po pierwszy wielkoszlemowy tytuł. Kontinen i Peers po raz siódmy wystąpiła razem w finale i po raz szósty opuszczała kort w glorii zwycięzców. Tym razem wygrana cieszyła szczególnie.

Para w finale okazała się lepsza od sześciokrotnych triumfatorów Australian Open, słynnych braci Boba i Mike’a Bryanów. W każdej z dwóch partii decydowało jedno przełamanie na korzyść Fina i Australijczyka.

Sobotni sukces dla Peersa ma ogromne znaczenie. Po raz trzeci próbował sił w wielkoszlemowym finale, ale poprzednie dwie próby u boku Jamiego Murraya kończyły się niepowodzeniem. Upragnione mistrzostwo wywalczył przed własną publicznością.

– To niesamowite uczucie. Przeglądałem nazwiska na trofeum. Być obok tych zawodników, idoli, w których byłem wpatrzony w przeszłości.. jeszcze to do mnie nie dotarło – powiedział 28-latek, pierwszy australijski mistrz Australian Open od czasu Todda Woodbridge’a w 2001 roku. – Od dziecka marzyłem, żeby być częścią australijskiego dziedzictwa w tenisie.

Korespondencja z Melbourne: siostry bez miłosierdzia

/ Aleksandra Depowska , źródło: Korespondencja z Melbourne, foto: AFP

Tej soboty w Melbourne można było odnieść wrażenie, że wszyscy celebrują finał sióstr Williams jakby chętniej, jakby z większą nostalgią. Serena Williams o północy zakończyła dzień lampką szampana z dziennikarzami.

Sobotnie wydania gazet w Melbourne niemal wszystkie miały na pierwszych stronach fotografie sióstr Williams. „Siostry bez miłosierdzia” – nazwał je „The Age”. Męskiemu finałowi nadał kryptonim „Fedal XXV”. „Bajkowe finały” – krzyczał na pierwszej stronie „Herald Sun”. Sekcję sportową gazety rozpoczęło zdjęcie Rafaela Nadala z nagłówkiem „Ja też wróciłem!”.

„Herald Sun” opublikował przedruki relacji z dwóch poprzednich spotkań sióstr Williams na Australian Open – w 1998 i 2003 r. 19 lat temu matka sióstr, Oracene, miała powiedzieć po ich pierwszym meczu w profesjonalnych rozgrywkach: „Mam nadzieję, że nie będę musiała już przez to przechodzić”. Niedoczekanie! Słowa Venus, zwycięskiej w tamtym pojedynku, były bardziej prorocze: „Musimy zaakceptować (że gramy przeciwko sobie), bo to się będzie powtarzać”.

Opis finału z 2003 roku to opis wściekłości Sereny na sędziów, których decyzje uważała za krzywdzące. Młodsza z sióstr była bardziej zirytowana, więc bardziej głodna sukcesu: „Ta, która wierzyła, jak zawsze pokonała tę, która miała nadzieję”. Przez 14 lat niewiele się zmieniło, sądząc po zaciśniętych pięściach Sereny i połamanej na początku pierwszego seta rakiecie.

Venus i Serena przed finałem trenowały na sąsiednich kortach, odwrócone do siebie plecami w odległości mniejszej niż długość kortu tenisowego. Otoczony szczelnie ludźmi kort Sereny kontrastował z nieco pustawym otoczeniem kortu Venus. Poza tym były jak lustrzane odbicia: podobna rutyna treningu, podobne, tak samo liczne zespoły.

Tylko starszy trener Venus i fizjoterapeuta rozmasowujący jej nadgarstki przypominali, kto z tego rodzeństwa pierwszy przecierał szlaki w tenisie. I zaledwie kilka godzin później Venus wypowiedziała przed kamerami z całego świata: „Ludzie, oto moja mała siostra”. Resztę tej historii znamy już wszyscy.

Korespondencja z Melbourne,
Aleksandra Depowska

 

Australian Open: 14-letnia debiutantka mistrzynią

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

14-letnia Marta Kostiuk została mistrzynią juniorskiego Australian Open. Ukrainka w finale pokonała 7:5, 1:6, 6:4 faworytkę Rebekę Masarovą.

Juniorskie zmagania w Melbourne przyniosły niespodziewane rozstrzygnięcie. O tytuł rywalizowały zawodniczki z dwóch różnych tenisowych planet. 17-letnia mistrzyni juniorskiego Roland Garros i półfinalistka turnieju WTA, a po drugiej stronie siatki debiutująca w juniorskich rozgrywkach wielkoszlemowych 14-latka, która w międzynarodowej karierze wygrała tylko dwie imprezy i to Grade 2.

Faworytką była oczywiście Rebeka Masarova, ale to Marta Kostiuk podniosła trofeum za zwycięstwo. Tydzień wcześniej w finale w Tralargon uległa w dwóch setach Idze Świątek, w Melbourne już żadna tenisistka nie znalazła na nią sposobu. Nawet tak wielka gwiazda juniorskiego tenisa jak Szwajcarka.

Z trzech odsłon finału każda miała inne oblicze. Pierwsza była wojną nerwów. 14-letnia Ukrainka świetnie weszła w spotkanie i objęła prowadzenie 2:0. Masarova wyrównała na 2:2. Kolejne trzy gemy wygrała Kostiuk, ale turniejowa "jedynka" obroniła cztery setbole, by zrównać się z przeciwniczką po 10. gemie. Debiutantki to nie zdeprymowało, utrzymała podanie do 0 i przełamała rywalkę.

Druga partia była popisem Szwajcarki, która zgubiła tylko jednego gema – pierwszego. Potem na przemian utrzymywała podanie i zaliczała breaki.

Kostiuk się nie złamała, choć początek decydującego seta przyniósł kolejne rozczarowanie. Straciła serwis, jednak odłamała. I ponownie dała się przełamać, ale Masarova też nie była w stanie utrzymać podania. Przesądził gem lacostowski. Ciągnął się i ciągnął, a Szwajcarka miała już dwa break pointy. Ukrainka wyszła obronną ręką, objęła prowadzenie 4:3. Mistrzyni Roland Garros sprzed roku wyrównała, ale końcówka należała do 14-latki.

Ukraińska juniorka wygrała serwis do 15 i stanęła przed wielką szansą. Najwyżej rozstawiona Masarova nie poradziła sobie, postawiona pod ścianą. Kostiuk dała jej wygrać tylko jedną piłkę i zwieńczyła triumfalny debiut przełamaniem.

14-latka jest pierwszą Ukrainką, która została mistrzynią juniorskiego Australian Open, a trzecią, która zdobyła juniorski wielkoszlemowy tytuł. Wcześniej dokonywały tego Katerina Bondarenko w 2004 roku na Wimbledonie i Elina Switolina w Roland Garros 2010.


Wyniki

Finał singla:
Marta Kostiuk (Ukraina, 11) – Rebeka Masarova (Szwajcaria, 1) 7:5, 1:6, 6:4

Australian Open: powrót królowej, Serena wraca na szczyt!

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Serena Williams po raz 23. w karierze mistrzynią turnieju wielkoszlemowego! Amerykanka pokonała w finale 6:4, 6:4 swoją siostrę Venus i od poniedziałku znów będzie liderką rankingu WTA.

Miała się kończyć, oddać na dobre panowanie w kobiecym tenisie, ale wszystkiemu zaprzeczyła w Melbourne. Serena została najbardziej utytułowaną zawodniczką w turniejach wielkoszlemowych w erze Open. Od Wimbledonu do 28 stycznia 2017 roku razem ze Steffi Graf dzierżyły palmę pierwszeństwa, wygrywały 22-krotnie. W sobotę 35-latka dołożyła siódmy triumf w Australian Open, by stać się samodzielną liderką. Przed nią w klasyfikacji wszech czasów tylko Margaret Court.

To był finał z niesamowitą historią w tle. Bardzo możliwe, że ostatni taki w historii tenisa. Dwie wybitne siostry po dwóch stronach siatki. Nie grały przeciwko sobie w wielkoszlemowym finale od prawie ośmiu lat, od Wimbledonu 2009. W przeszłości, kiedy musiały się ze sobą pojedynkować, górą częściej była Serena, choć pierwszym razem zwyciężyła Venus.

W Melbourne stało się tak jak w 2002 roku w Paryżu, jak później w Wimbledonie, US Open, Australian Open i dwukrotnie Wimbledonie. Pokonana z kortu schodziła starsza, dla której tym razem porażka ma całkiem inny wymiar niż przed laty. Sugestie, że powinna odłożyć rakietę pojawiały się wielokrotnie, z miesiąca na miesiąc częściej, ale odpowiedź wyprowadziła w iście mistrzowskim stylu, godnym triumfatorki najważniejszych turniejów.

Finał zaczął się interesująco, nieoczekiwanie. Obie miały problem z serwisem, aż do piątego gema żadna nie była w stanie utrzymać podania. Jako pierwsza zrobiła to Venus, ale to był przerywnik. Przy stanie 3:3 ponownie dała się przełamać. Wygrana w gemie lacostowskim przesądziła o zwycięstwie Sereny 6:4. Druga partia pod względem rozstrzygnięć była bliźniaco podobna. Też trwała 42 minuty i też to, co decydujące, działo się w siódmym gemie. Wtedy to jedyne przełamanie w całej odsłonie zaliczyła turniejowa "dwójk". 

Prowadzenia 35-latka już nie oddała. Starsza z sióstr nie stworzyła sobie nawet okazji, by odrobić stratę. Po ostatniej piłce obie padły sobie w ramiona. Serena jako powtórnie nowa liderka rankingu WTA, Venus jako tenisistka, która udowodniła, że to jeszcze nie koniec. A nawet jeśli już nic nie ugra, dopisała piękną kartę do historii kariery. Bo siostry znów spotkały się na szczycie, kiedy nikt się tego nie spodziewał.


Wyniki

Finał singla:
Serena Williams (USA, 2) – Venus Williams (USA, 13) 6:4, 6:4