5 rzeczy, które wiemy po 2. rundzie Roland Garros

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Odpowiedź na najważniejsze pytanie ostatnich dwóch dni dała Agnieszka Radwańska. Wygrała z Caroline Garcią. Na kortach Rolanda Garrosa działo się jednak wiele – i po polsku, i po hiszpańsku, i po szkocku,

Paryski szlem trwa w najlepsze. Z każdym dniem grono uczestników się zawęża. Cięcia na szczęście nie objęły jedynej Polki, która pozostała w grze po pierwszej rundzie.

Występy krakowianki to niejedyne polskie akcenty na Roland Garros, a Matkowski z Kubotem osobno radzą sobie nie gorzej, wręcz lepiej, niż razem.

Środa i czwartek niespodziewanych odpowiedzi na pytania o faworytów nie przyniosły. Kto miał odpaść, ten odpadł, a kto ma walczyć o tytuł, wciąż walczy. Część kart została jednak odkryta. Nie dla wszystkich z pozytywnym skutkiem.

1. Radwańska w formie
Poprzednie trzy mecze Agnieszki Radwańskiej z Caroline Garcia kończyły się na trzech setach. Ale nie ten. Polce wystarczyły dwa sety, o czym z lekkim niedowierzaniem pisał nawet Ben Rothenberg z New York Timesa. Krakowianka w całej historii występów na kortach Rolanda Garrosa na tak wysoko notowaną rywalkę w drugiej rundzie trafiła tylko raz. I był to dla niej ostatni mecz. Teraz widmo porażki nie zajrzało w oczy ani razu. O ile spotkanie z Bojaną Jovanovski należało obejrzeć, zapisać do kronik i wyrzucić z pamięci, o tyle pojedynek z Francuzką powiedział już więcej. Radwańska przyjechała do Paryża, by walczyć o najwyższe cele.

2. Niewierna Caroline
– Nie potrafię tego tu zrobić. Przeciwniczka nie ma nic do tego. Problem leży we mnie, nie potrafię grać na Roland Garros – mówiła rok temu po przedwczesnej porażce Garcia. Dodała, że ma nadzieję, że w przyszłości się to zmieni. Kilka akcji z meczu z Radwańską, zwłaszcza w końcówce drugiego seta, kiedy zaczęła odrabiać straty, mogłoby o tym świadczyć. Ale psychika znów szwankowała. I znów Francuzka miała tego świadomość. – Wydaje mi się, że kibice wierzyli we mnie bardziej niż ja sama w siebie – trudno o bardziej wymowną samoocenę. W kobiecym tenisie psychika odgrywa niepodważalną rolę. Bez silnej psychiki nie będzie Garcii-ćwierćfinalistki Roland Garros, a przynajmniej na takie wyniki z jej strony liczą Francuzi. Ona sama dała im do tego podstawy.

""

3. Hiszpańskie imperium wyrównało rekord
Hiszpanie słyną ze świetnej gry na mączce. To żadna nowość. W tym roku na kortach Rolanda Garrosa brylują. Wcale nie jak zawsze – jeszcze bardziej niż poprzednio. Aż jedna czwarta uczestników trzeciej rundy do hiszpańscy tenisiści. Rafael Nadal, David Ferrer, Roberto Bautista Agut, Feliciano Lopez, Marcel Granollers, Nicolas Almagro, Albert Ramos-Vinolas i Fernando Verdasco. Oni piszą historię. Wyrównali właśnie rekord ery open z 2007 roku, kiedy w Paryżu też ośmiu Hiszpanów walczyło o czwartą rundę. Do wyniku z US Open sprzed 6 lat trochę zabrakło. Winny? Jeden z pozostałych siedmiu (!) Hiszpanów, który do trzeciej rundy nie dotrwał.

4. Męczarnie Murraya trwają w najlepsze
Pięć setów, w tym przegrane dwa pierwsze z Radkiem Stepankiem nie były wypadkiem przy pracy. Andy Murray w Paryżu na razie cierpi. Wygrywa w bólach. W drugiej rundzie męczył się z Mathiasem Bourgue, 164. tenisistą rankingu ATP. Dwa tak trudne boje Szkotowi świetlanej przyszłości nie wróżą. Nie dlatego, że się zmęczył. Na razie najzwyczajniej w świecie zawodzi. Daleko mu do Andy’ego Murraya, który w Rzymie w dniu urodzin wygrywał próbę generalną przed Roland Garros. W dwóch meczach spędził na korcie ponad 7 godzin! Drugi tenisista globu albo zacznie grać jak na dwukrotnego mistrza turniejów wielkoszlemowych przystało, albo prędzej czy później, a raczej prędzej, nadzieje się na przeszkodę nie do przejścia.

May 25, 2016

5. Powtórki nie będzie
Na finał Roland Garros czekamy od 1939 roku i sukcesy Jadwigi Jędrzejowskiej. Ale tylko w singlu, bo w mikście rok temu o tytuł walczył Marcin Matkowski w parze z Lucie Hradecką. Bez powodzenia. Tym razem niestety do ubiegłorocznego wyniku nawet się nie zbliżyli. Ponieśli porażkę już w pierwszej rundzie. Na szczęście popularny „Matka” rywalizuje jeszcze w jego koronnej konkurencji, czyli deblu. Po pierwszych meczach wydaje się, że i jemu, i Łukaszowi Kubotowi, rozstanie posłużyło. Wygrywają aż miło patrzeć. Oby tak tak do półfinału, w którym mogą się spotkać po dwóch stronach siatki.