5 rzeczy, których dowiedzieliśmy się po 2. rundzie Australian Open
Druga runda Australian Open dała odpowiedź na kilka nurtujących pytań. Najważniejsze dotyczyło Agnieszki Radwańskiej i jej dyspozycji. Cały tenisowy światek znak zapytania stawiał przy jeszcze jednej kwestii: kiedy karierę zakończy Lleyton Hewitt?
1. Radwańska egzaminy zdaje na „5”
Przed spotkaniem z Kanadyjką można było mieć pewne obawy. Dyspozycja serwisowa Radwańskiej przeciwko Christinie McHale na kolana nie powalała, a popularna „Genie” bez większych kłopotów pokonała zadziorną Aleksandrę Krunić. Kilka dni wcześniej Bouchard doszła też do finału w Hobart, co doskonale oddawało jej zwyżkę formy. Obawy jeszcze narastały wraz z upływem spotkania, bo w pewnym momencie krakowianka przegrywała już 2:4. Na tym popisy 21-latki się skończyły.
Radwańska w najtrudniejszym momencie spotkania, kto wie, czy też nie kluczowym dla całych jego losów – wrzuciła wyższy bieg. Zwolniła dopiero po sześciu wygranych gemach z rzędu, kiedy prowadziła 6:4, 2:0. Skończyło się zwycięstwem 6:4, 6:2 – czyli bardzo pewnym. Polka przyznawała jednocześnie, że pojedynek z Bouchard był dla niej wyzwaniem. Jeśli z następnymi poradzi sobie tak dobrze, osobisty rekord kolejnych wygranych może paść. Na razie to 13 meczów bez porażki z 2013 roku. Nomen omen z Australii.
2. Marzenia się spełniają
Shuai Zheng po dwóch meczach Australian Open znalazła się w siódmym niebie. Czternaście poprzednich prób na turniejach wielkoszlemowych kończyło się niepowodzeniem. Nie wygrała ani jednego spotkania. Aż do tegorocznych rozgrywek w Melbourne. W pierwszej rundzie sprawiła ogromną sensację, eliminując drugą rakietę świata Simonę Halep. Po meczu popłakała się ze szczęścia i ledwie wydusiła z siebie kilka słów podczas wywiadu na korcie. Tak bardzo była wzruszona.
Chinka sama zadbała, by jej triumfu – śmiało zasłużyła na takie słowo – nie przypisywać bardziej niż jej słabo dysponowanej Rumunce. Jest już w trzeciej rundzie, bo w czwartek wygrała z Alize Cornet. A Francuzka ostatnio na brak formy narzekać nie może – niespełna tydzień temu w finale w Hobart rozbiła Eugenie Bouchard.
3. Białoruski czołg masakruje przeszkody
Wiktoria Azarenka znów przyjechała do Melbourne zwyciężać. Dwukrotna triumfatorka Australian Open od początku sezonu prezentuje wręcz kosmiczną formę. Zdobyła tytuł w Brisbane, a w dwóch pierwszych rundach AO przejechała się po rywalkach niczym walec. W tym roku straciła na razie tylko 20 gemów. Przy 7 rozegranych spotkaniach daje to średnią 3 gemy/mecz.
Garbine Muguruza może drżeć. To właśnie Hiszpanka znajduje się na kursie kolizyjnym z Azarenką w czwartej rundzie. Dla obu będzie to prawdziwy sprawdzian, można powiedzieć, że przedwczesny finał.
4. Dżokoviciowi też zdarzają się słabsze sety
W równie imponującym stylu sezon 2016 zaczął dominator Novak Dżoković. Serb przyjechał bronić tytułu podbudowany tytułem w Dausze, gdzie wisienką na torcie było zdeklasowanie odwiecznego rywala Rafaela Nadala. Podobnie jak Azarenka „Nole” przez kolejne szczeble turniejowej drabinki w Melbourne wręcz przeskakuje. Ale i jemu (prawie) powinęłaby się noga.
Lider światowego rankingu omal nie stracił seta w pojedynku z notowanym pod koniec drugiej „100” Quentinem Halysem. Dżoković trzecią partię wygrał bowiem po tie breaku 7-6(3). Równie bliski urwania seta faworytowi Australian Open co 19-letni Francuz był w tym sezonie tylko Tomasz Berdych. Oczywiście, chwilowymi kłopotami Serba nie ma się co sugerować, bo prowadził 6:1, 6:2, więc na małe rozluźnienie mógł sobie pozwolić.
5. Hewitt powiedział „do widzenia”
Last but not least, jak mawiają Anglicy i jak o swoim ostatnim występie w Australian Open mógłby powiedzieć Lleyton Hewitt. Tak, Australijczyka – jeśli coś mu się nie odwidzi i nie pójdzie w ślady Michaela Jordana czy Michaela Schumachera – na wielkoszlemowych kortach już nie zobaczymy. Legendarny tenisista już wcześniej zapowiedział zakończenie kariery, a ostatni singlowy mecz chciał zagrać w Australian Open. Tak też się stało.
Hewitt odroczył nawet zakończenie kariery o dwa dni, bo w pierwszej rundzie pokonał Jamesa Duckwortha. Davidowi Ferrerowi już nie sprostał, ale łzy, które pojawiły się w oczach kibiców, nie były łzami rozpaczy po przegranej, a wzruszenia i smutku. Piękna historia dobiegła końca. Niespełna 34-latek nawet na konferencję prasową przyszedł z dziećmi. Tego dnia na pewno nigdy nie zapomni, podobnie jak Australia nie zapomni rozgrywek z 2005 roku i Hewitta w finale.


