Alona Bondarenko: przyleciały osy i musiałyśmy czekać

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: relacja z Warszawy, foto: Adam Nurkiewicz / mediasport (warsawopen.com.pl)

Smutna i zapłakana weszła na konferencję prasową Alona Bondarenko. Ukrainka po raz drugi wystąpiła w warszawskim finale i po raz drugi przegrała. Dwa lata temu nie sprostała na Warszawiance Justine Henin.

„Płakałam z bezradności. Nie wiedziałam, jak wygrać mecz. Nie wiem, co się stało w trzecim secie. Zaczęłam nerwowo, a Aleksandra grała bardzo dobrze”, mówiła smutnym głosem.

Podczas spotkania Alona bardzo często krzyczała coś do swojego obozu. „Po co?”, padło pytanie. „Bo jak się denerwuję i coś mówię, to mi to pomaga”, odparła, a na jej buzi pojawił się lekki uśmiech. Czarny strój, w którym wystąpiła w finale, nie przyniósł jej szczęścia. „Jeśli przegrywam jakiś mecz w danym stroju, to potem już w tym kostiumie nie gram. Tego z dzisiaj na pewno więcej nie założę!”, zadeklarowała.

Mimo porażki Alona zapewniła, że miło zapamięta występ w Warszawie. „To był udany turniej, bo dotarłam przecież do finału, po raz pierwszy od dwóch lat. Ostatnio w finale wystąpiłam także w Warszawie. Mam nadzieję, że nie przegram następnym razem”.

Podczas dzisiejszego finału panowały bardzo trudne warunki atmosferyczne. Raz świeciło słońce, a po chwili nadciągały ciemne chmury i padał deszcz, a nawet grad. Cały czas silnie wiało. Zapytana o to, czy kiedykolwiek wcześniej musiała grać w tak trudnych warunkach, odparła: „W pierwszej rundzie w Madrycie mecz został przerwany przez deszcz. Jak wróciłyśmy na kort… przyleciały osy i musiałyśmy czekać. Przenieśli nas potem na inny kort”.