Anna Niemiec z Akademickich Mistrzostw Europy w Portugalii: nocne szaleństwa
Rozegrano ostatnie spotkania grupowe. Poziom okazał się bardzo nierówny. Większość polskich drużyn awansowała do fazy pucharowej
Tekst Anna Niemiec
Przy pewnej dozie szczęścia w losowaniu można było trafić na ekipy składające się ze studentów, grających w tenisa wyłącznie dla przyjemności. Pechowo losujący trafiali na drużyny mające zawodników nadal grających w turniejach zawodowych bądź takich, którzy dopiero przestali brać w nich udział. Jeśli chodzi o nasze drużyny to poradziły sobie całkiem nieźle. Wśród mężczyzn bez problemów awansowali Uniwersytet im. Adama Mickiewicza oraz Akademia im. Leona Koźmińskiego. Niestety, w ich ślady nie poszedł SWPS. U kobiet awansowały dziewczyny z Koźmińskiego i AWF Wrocław. Te drugie do samego końca nie były pewne awansu. Ich los zależał od ostatniego grupowego spotkania. Na szczęście Francuzki pokonały Niemki. W ćwierćfinale wrocławianki spotkają się z… Koźmińśkim. Trochę szkoda, że dwie polskie drużyny musiały wpaść na siebie tak wcześnie. Uniwersytetowi Warszawskiemu nie udało się wyjść z grupy. Usprawiedliwić może nas fakt, że trafiliśmy do naprawdę mocnej grupy z Hiszpanią i Chorwacją, gdzie grała m.in. była trzydziesta zawodniczka świata Jelena Kostanić.
Po wyczerpującym dniu nie było nam dane wypocząć. Na wieczór została bowiem zaplanowana jedna z imprez towarzyszących. Gospodarze zaprowadzili nas do jednej z portugalskich knajpek, gdzie odbył się grill dla wszystkich uczestników i trenerów. Nie wiem czy to zasługa wina, które nam podano czy skocznej muzyki puszczanej przez DJ, ale spokojny poczęstunek bardzo szybko zmienił się w imprezę pod gołym niebem. Zawodnicy spontanicznie przemienili pobliski skwer w wirujący parkiet. Na początku wszyscy trzymali się w swoich ekipach narodowych, jednak z każdą kolejną piosenką międzynarodowe towarzystwo coraz bardziej się mieszało. Nasza reprezentacja stawiła się w komplecie i na parkiecie radziła sobie co najmniej tak samo dobrze jak na korcie. Co musieli przyznać zarówno Chorwaci jak i Rosjanki. Atmosfera była naprawdę sympatyczna i na pewno pomogła w integracji uczestników turnieju. Zabawa dla niektórych trwała do białego rana. Organizatorzy zadbali o to, żeby nocne szaleństwa nie odbiły się na poziomie gry zawodników i następny dzień był całkowicie wolny i przeznaczony na odpoczynek. Dla chętnych była możliwość porannego zwiedzania Uniwersytetu w Coimbrze. Wczesna pora wycieczki odstraszyła większość zainteresowanych. Po południu gospodarze zabrali nas autokarami na plaże nad ocean. Woda była naprawdę zimna, ale nie przeszkodziło to zupełnie w kąpieli i dzielnej walce z falami. Była to miła odmiana po dwóch dniach gry w tenisa w ekstremalnych warunkach.


