AO: Agnieszko, do trzech razy sztuka!

/ Szymon Adamski , źródło: , foto: AFP

 Ubiegłoroczny Wimbledon to ostatni turniej, w którym Agnieszka Radwańska wygrała trzy mecze z rzędu. By znów cieszyć się z takiej serii zwycięstw, Polka musi pokonać jutro Su-Wei Hsieh. Zadanie wydaje się stosunkowo łatwe. 32-latka z Kaohsiung nigdy nie była wymieniana jednym tchem wraz z tenisistkami z czołówki światowych list.

Minęły czasy, w których zwycięstwa Radwańskiej nad tenisistkami pokroju Hsieh czy Curenko nazywaliśmy formalnością. Być może nawet bezpowrotnie. Turnieje takie jak ten w Melbourne pozwalają jednak wierzyć, że jest inaczej. Skoro słabo grająca Radwańska jest w stanie dotrzeć do 3. rundy jednej z największych imprez w sezonie, to gdy wejdzie na najwyższe obroty, znów może być pięknie. Tak podpowiada serce, bo rozum woli opierać się na faktach, a te Radwańskiej nie sprzyjają. Właśnie mijają dwa lata odkąd Radwańska po raz ostatni zagrała w ćwierćfinale imprezy wielkoszlemowej. Zastanówmy się, ile razy przez ostatnie 24 miesiące byliśmy świadkami rozważań o możliwości triumfu Radwańskiej w którymś z turniejów Wielkiego Szlema. Być może nawet sami siebie przekonywaliśmy, że to wciąż jest możliwe. Tylko trzeba uzbroić się w cierpliwość, tylko liczyć na szczęśliwe losowanie, tylko liczyć na dobrą formę Agnieszki. I tak dalej, i tak dalej.

Jeden z trzech wymienionych wyżej czynników w Melbourne został akurat spełniony. W trzeciej rundzie Radwańska zagra z 88. w rankingu Hsieh, a w tym miejscu mogło dojść już do konfrontacji nawet z zawodniczką z czołowej dziesiątki. Tymczasem w grze o główne trofeum pozostały zaledwie trzy zawodniczki sklasyfikowane niżej od reprezentantki Tajwanu. Rankingi jednak nie grają, a na potwierdzenie tych słów niech posłuży spotkanie Garbine Muguruzy z… Su-Wei Hsieh. To właśnie ten czwartkowy pojedynek wpłynął korzystnie na układ turniejowej drabinki Radwańskiej. Tajwanka wykorzystała słabszy dzień utytułowanej rywalki i pokonała ją 7:6(1), 6:4. Po meczu nie kryła radości, a przecież powszechnie wiadomo, że Azjaci nie są wylewni w okazywaniu uczuć. Jednak tym razem radość wręcz rozpierała Hsieh, więc uśmiech gościł na jej twarzy nie tylko przez kilka sekund po wartościowym zwycięstwie, ale również na konferencji prasowej.

Kto wie, być może satysfakcja osiągnięta przez Hsieh, będzie działała na korzyść Radwańskiej. Na dobrą sprawę Tajwanka może przegrać jutro 0:6, 0:6, a Australię i tak będzie opuszczać w dobrym humorze. Przed startem turnieju 3. rundą w singlu brałaby w ciemno. Co innego w grze podwójnej. W tej specjalności aspiracje Hsieh sięgają najwyższych szczytów. Po turniejowym zwycięstwie odniesionym na kortach Rolanda Garrosa w 2014 roku, Tajwanka zasiadła na fotelu liderki deblowego rankingu. Największe sukcesy odnosiła w parze z Shuai Peng, z którą, co ciekawe, na nowo połączyły siły w obecnym sezonie. Efekt był łatwy do przewidzenia. Hsieh i Peng są już w 1/8 finału, a po drodze nie straciły jeszcze seta.

Co więcej można powiedzieć o Su-Wei Hsieh? Osoby, które do tej pory nie widziały jej w akcji, na pewno będą zaskoczone sposobem odbijania przez nią piłek. I z forhendu, i z bekhendu Hsieh stosuje zagrania oburęczne. Pod tym względem przypomina m.in. Marion Bartoli. Tajwanka jest jednak o wiele drobniejsza od francuskiej mistrzyni Wimbledonu, a swoją grę w dużej mierze opiera na precyzji poszczególnych zagrań i sprycie. Niewiele brakowało, a próbkę możliwości Hsieh dostalibyśmy przed dwoma laty w Inowrocławiu. To właśnie Tajwanki były rywalkami Biało-czerwonych w Pucharze Federacji. Azjatki nawet bez wsparcia swojej liderki potrafiły pozostawić nas w pokonanym polu. W ramach usprawiedliwienia dodajmy, że w polskich szeregach zabrakło wówczas Agnieszki Radwańskiej i Magdy Linette.

Starsza z sióstr Radwańskich do tej pory tylko raz stanęła naprzeciw starszej z sióstr Hsieh (Su-Wei ma siostrę Shu-Ying, która również gra zawodowo w tenisa). Ich spotkanie sprzed pięciu lat w Miami trwało zaledwie godzinę i sześć minut. Tyle Radwańskiej wystarczyło do odniesienia przekonującego zwycięstwa 6:3, 6:2. Później Polka pokonała jeszcze trzy inne tenisistki i dopiero w półfinale uległa Serenie Williams.

Ach, jak to łatwo i przyjemnie pisało się kiedyś, że Agnieszka Radwańska pokonała trzy przeciwniczki.