Azarenka chce krzyczeć

/ Tomasz Krasoń , źródło: uk.eurosport.yahoo.com, foto: AFP

Problem krzyków i jęków wydawanych przez tenisistki przybiera coraz większe rozmiary. „Wyjątkowa” pod względem emitowanych decybeli nie jest już tylko Maria Szarapowa. Do grona czołowych „krzykaczek” touru dołączyły wychowanki akademii Nicka Bolettieriego, Wiktoria Azarenka i Michelle Larcher De Brito.

Podczas tegorocznego Wimbledonu kwestia hałaśliwych tenisistek to jeden z najgłośniejszych problemów. Nie tylko dosłownie. Na ten temat wypowiedziała się m.in. sama Martina Navratilova, która przyznała iż władze kobiecego tenisa powinny podjąć jakieś kroki mające na celu uciszenie ryczących tenisistek, z odbieraniem punktów włącznie. W podobnym tonie o sprawie mówili Robert i Agnieszka Radwańscy. Ojciec-trener przyznał, iż krzyki są elementem taktyki, których zadaniem jest wyprowadzenie z równowagi rywalki. Najlepsza polska tenisistka zauważyła, że najgłośniejsze tenisistki cyklu WTA na treningach są ciche i spokojne.

W obozie obrońców krzyków na korcie znajduje się Wiktoria Azarenka. 19-letnia Białorusinka to jedna ze wschodzących gwiazd kobiecych rozgrywek. Rozstawiona z „ósemką” tenisistka podczas spotkania drugiej rundy z Ioaną Ralucą Olaru miała spore problemy z publicznością, która otwarcie wyrażała swoje niezadowolenie wobec głośnych jęków Białorusinki.

„Robili to na początku meczu przez jeden lub dwa punkty. Przestali dopiero, gdy ich o to wyraźnie poprosiłam. Myślę, że kwestia okrzyków na korcie stała się o wiele bardziej ekscytująca od czasu sprawy Michelle Larcher De Brito” – powiedziała Azarenka, mając na myśli wydarzenia z ostatniego Roland Garros. Podczas spotkania drugiej rundy z Aravane Rezai 16-letnia Portugalka została upomniana przez rywalkę za wydawanie zbyt głośnych jęków na korcie.

„Po prostu gram. A ludzie niech robią, co chcą. Mam nadzieję, że będą potrafili uszanować wszystkie krzyczące tenisistki. Jest ich przecież około 70 procent w całych rozgrywkach” – kontynuowała Azarenka. „Robię to od 10. roku życia, ponieważ wówczas nie byłam zbyt silna i krzyki pomagały mi zgromadzić większą ilość energii oraz mocniej uderzać piłki. Nie jestem w stanie tego zmienić. To pomaga mi w grze”.