Korespondencja z Paryża: Ciężki jest los młodego deblisty
Korespondencja z Paryża, Adam Romer
Magdalena Fręch przegrała mecz, który można było wygrać. Polscy debliści dostali szansę zagrania z byłymi mistrzami z Paryża i nauczenia się czym różni się Wielki Szlem od imprez ATP
Paryski start polskich deblistów Piotra Matuszewskiego i Karola Drzewieckiego długo stał pod znakiem zapytania. Dzięki dobrym wynikom w ostatnich miesiącach zbliżyli się do niezbędnego rankingu, ale na Roland Garros przylecieli jako jedna z par oczekujących. Szczęście się do nich uśmiechnęło i w efekcie kilku wycofań, w czwartek mogli wyjść na kort nr 4, by zagrać z parą byłych paryskich mistrzów Kevinem Krawietzem i Timem Puetzem.
– Zagraliśmy już kilka turniejów na poziomie ATP „250”, ale to jest nie do porównania – mówił po meczu Piotr Matuszewski.
– Oczywiście nauka na przyszłość. Przełamywali nas na początku setów i potem kontrolowali wydarzenia – wtórował mu Karol Drzewiecki.
Obaj przyznawali, że przed wyjściem na kort była lekka nerwowość i obawy o wynik końcowy. Sam wynik nie wypadł źle, dostali sporo pochwał, także od dziennikarzy niemieckich, ale zgodnie stwierdzili, że za drugim razem musi być lepiej.
– W kolejnym starcie będzie lepiej. Jestem pewien – zapewniał Drzewiecki, a zapytany czy mają już buty do gry na trawie odpowiedział: „Jasne, jedna para już czeka w mojej szafce”.
Nauka, nauką, ale nie bez znaczenia jest też fakt, że za jeden występ na kortach RG Polacy zarobili 17,5 tys. euro (prawie 75 tys. zł) do podziału.
– Do tej pory bez pomocy PZT, naszych sponsorów, często naszych znajomych byłoby ciężko grać i przebijać się przez challengery. Bez tego pewnie dawno przestałbym już grać, choć w moim mieście – w Kaliszu tenis w ostatnich latach bardzo się rozwinął – opowiadał Matuszewski.
Okazało się, że z trybun Polaków wspierał nawet prezydent miasta Kalisza, który sam gra w tenisa.
W Paryżu obaj debliści nawet nie mieli własnego trenera, a był z nimi tylko współpracujący z nimi trener przygotowania motorycznego Bolesław Szmyd. Teraz jest szansa, że na kolejne wyjazdy będą mogli zabrać trenera. Przynajmniej na te najważniejsze.
Andrzej Kobierski, od kilkunastu lat trener Magdaleny Fręch, zjeździł z nią już cały świat i niejedno widział. Zapewne widział już w poprzednich latach wiele takich spotkań swojej podopiecznej, jak to czwartkowe z Marketą Vondrousovą. Jednak Polka w ostatnich sezonach przyzwyczaiła nas, że dane szanse wykorzystywała. Dziś niestety tak się nie stało. Wiele było okazji, by rywalce odskoczyć, które uciekały.
– Szczególnie szkoda początku trzeciego seta, gdy powinnam wygrać gema na 2:0. To było chyba kluczowe – przyznała sama Fręch na konferencji.
Mecz zaczęła wyjątkowo źle, bo od 0:6 w niespełna pół godziny. – Nie pierwszy raz przegrałam seta 0:6, ale przecież to nie koniec meczu – mówiła. W drugim przejęła inicjatywę, cały czas prowadziła. Dobrze też zaczęła decydującą partię.
– Marketa świetnie czuje się w obronie, wiedziałam o tym. Starałam się przyciskać, ale chyba obie odczuwałyśmy trudy tego spotkania, i nie wychodziło to tak, jak chciałam – opowiadała.
Mimo też porażki trudno nie zauważyć u Polki pozytywnej zmiany. Dojrzała, jest pewna swych umiejętności, a z drugiej strony trzeźwo ocenia swoje występy, bez hurra optymizmu, ale i bez popadania w fatalizm.
– Teraz zagram na trawie: Queen’s, Berlin i Bad Homburg i zobaczymy co z tego wyjdzie – zdradziła na koniec.
Dla polskich kibiców to ważna wiadomość, bo turniej WTA500 w Berlinie, to najbliższe miejsce, gdzie można zobaczyć sporą grupę najlepszych na świecie tenisistek, w tym także Fręch.
W piątek swój trzeci mecz na Roland Garros rozegra Iga Światek. Zagra na korcie Suzanne Lenglen z Rumunką Jaqueline Christian jako drugie spotkanie od godziny 11.00, po meczu Musetti – Navone.
