Tsonga jedzie do Szanghaju

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atptennis.com, foto: Getty Images

Po równo dwóch godzinach finałowego meczu turnieju Masters Series kibice zgromadzeni w paryskiej hali Bercy oszaleli ze szczęścia. Ich reprezentant Jo-Wilfried Tsonga pokonał broniącego tytułu Davida Nalbandiana 6:3, 4:6, 6:4, zdobywając swój pierwszy w karierze tytuł w imprezie z serii mistrzowskiej, a co cenniejsze, awansując do kończącego sezon Masters Cup w Szanghaju.

„Jadę tam, aby reprezentować mój kraj, moją rodzinę i moich przyjaciół. Chcę dać z siebie wszystko, co najlepsze. Myślę, że Masters Cup będzie dla mnie bardzo ważnym wydarzeniem. Być może dzisiejsze zwycięstwo zastąpi kolejna wielka wygrana”, powiedział po spotkaniu rozradowany Tsonga.

Francuz po raz kolejny potwierdził, że jest jednym z najlepiej serwujących zawodników. 23-latek zanotował aż 25 asów, wygrał 47 z 57 punktów po pierwszym podaniu i obronił 8 z 9 break pointów. Nalbandian wielokrotnie nie  umiał znaleźć recepty na serwis przeciwnika. W pierwszej partii Tsonga błyskawicznie objął prowadzenie 3:0, przełamując Argentyńczyka już w drugim gemie. Przewagi nie oddał już do końca, wykorzystując trzecią piłkę setową.

Emocji nie brakowało w dalszej fazie meczu. Francuz nadal notował dużo asów, ale w drugim secie nieco „kulało” jego drugie podanie. Nalbandian znalazł na nie sposób i atakował, kiedy tylko miał okazję. Argentyńczyk znów na początku miał problemy, ale tym razem obronił w pierwszym gemie break pointa. Potem grał coraz lepiej i wreszcie udało mu się przełamać przeciwnika. Dzięki temu breakowi obrońca tytułu wygrał 6:4 i powrócił do gry.

Decydująca partia była bardzo wyrównana i towarzyszyły jej ogromne emocje. Nalbandian walczył, jak mógł, ale Tsonga, mimo tak młodego wieku, był skoncentrowany i trzymał nerwy na wodzy. Obronił wszystkie cztery break pointy, a sam wykorzystał jedną jedyną szansę, jaką miał na odebranie podania rywalowi. Dzięki temu zwyciężył 6:4, sięgając po swój drugi tytuł w karierze, a pierwszy z serii mistrzowskiej.

Tsonga imponował dziś nie tylko znakomitym podaniem, ale również fantastyczną i dynamiczną grą z głębi kortu. Wielokrotnie przejmował na korcie inicjatywę, dzięki potężnym forhendowym bombom, na które Nalbandian często nie umiał znaleźć odpowiedzi. Nie raz kończył także akcje pewnymi wolejami i smeczami.

Tsonga jest pierwszym od 2001 roku reprezentantem Francji, który wygrał w paryskiej hali Bercy. Ostatnim, który dokonał tej sztuki, był Sebastien Grosjean. Tsonga awansował także na siódmą pozycję w rankingu ATP „Race”, czym zapewnił sobie udział w kończącym sezon turnieju Masters Cup w Szanghaju.

Wynik finału:
Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 13) – David Nalbandian (Argentyna, 8) 6:3, 4:6, 6:4

Zobacz komplet niedzielnych wyników z Paryża

Czas rozwiązać ostatnią zagadkę – kim będzie nowa królowa?

/ Anna Wilma , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: sonyericssonwtatour.com

Kolejny fascynujący sezon tenisowy dobiega końca. Po dziesięciu miesiącach ciężkiej pracy większość zawodniczek cieszy się już długo wyczekiwanym urlopem. Wśród nich brakuje jednak tych najlepszych – przed nimi jedno z największych wyzwań. W ciągu najbliższych siedmiu dni muszą rozstrzygnąć, której z nich przypadnie korona mistrzyni w turnieju Sony Ericsson Championships!

Aby wziąć udział w ostatniej imprezie w sezonie, trzeba grać dobrze przez cały rok i zgromadzić tyle punktów, by zająć jedno z ośmiu pierwszych miejsc specjalnej klasyfikacji Champions Race. Bo tyle właśnie tenisistek otrzymuje szansę walki o niemałe nagrody i prestiż. Sony Ericsson Championships to turniej, w którym niejednokrotnie rozstrzygają się losy pierwszego miejsca w rankingu WTA. Przy okazji towarzyszą temu niemałe emocje – niecodziennie można oglądać światową czołówkę tenisową w bezpośredniej walce.

W tym roku pula nagród mistrzostw na koniec roku wynosi 4,55 miliona dolarów amerykańskich. Zwyciężczyni konkurencji indywidualnej otrzyma 29 procent tej kwoty, czyli 1,34 miliona dolarów, finalistka „tylko” 715 tysięcy dolarów. Dla porównania, dla najlepszych deblistek przewidziano nagrodę w wysokości 375 tysięcy dolarów. Dalsze nagrody zależą od liczby wygranych meczów w fazie grupowej. Za sam tylko przyjazd i rozegranie trzech spotkań (wszystkie przegrane) można powiększyć konto o 100 tysięcy dolarów. Nagrody pieniężne przysługują również tenisistkom rezerwowym.

Turniej Mistrzyń, który odbywa się od 1972 roku, po raz pierwszy rozegrany zostanie na terenie Azji i dopiero po raz czwarty poza Stanami Zjednoczonymi. W stolicy Kataru, Doha, zagości do sezonu 2010, po czym na trzy edycje przeniesie się do Stambułu. Dotychczas najczęściej miał miejsce w Nowym Jorku – dwadzieścia cztery razy.

Na liście zwyciężczyń Sony Ericsson Championships znajdują się wyłącznie nazwiska z najwyższej światowej półki. Absolutną rekordzistką pozostaje Martina Navratilova, która dwukrotnie triumfowała w barwach Czechosłowacji, a potem sześciokrotnie jako Amerykanka. Pięć mistrzostw wywalczyła Steffi Graf, cztery Chris Evert, trzy Monica Seles. Kilkakrotnie zdarzało się, że dana zawodniczka wygrała Masters w obydwu konkurencjach. Najczęściej dokonywała tego Martina Navratilova (w deblu z Pam Shriver w latach 1981 i 1983 – 1986), w 1997 podwójną mistrzynią została Jana Novotna (w deblu z Lindsay Davenport), a w 2000 Martina Hingis (partnerując Annie Kurnikowej). W tym roku wśród uczestniczek imprezy nie ma żadnej tenisistki, która zakwalifikowałaby się do obydwu konkurencji.

W XXI wieku w zawodach triumfowały: Serena Williams, Kim Clijsters (2 razy z rzędu – 2002 i 2003), Maria Szarapowa, Amelie Mauresmo i Justine Henin (2 razy z rzędu – 2006 i 2007). Spośród wymienionych w rozpoczynającej się jutro edycji weźmie udział jedynie Amerykanka Williams. Kwalifikację uzyskała też Szarapowa, ale Rosjanka nie gra w turniejach od sierpnia, ponieważ leczy kontuzję ramienia. Francuzka Mauresmo nie dostała się do grona ośmiu najlepszych, a Belgijki Clijsters i Henin zakończyły tenisowe kariery.

Czas na przedstawienie głównych aktorek tego spektaklu. Najważniejsza z nich to Jelena Janković – aktualnie liderka klasyfikacji WTA, która swoją nominację do Sony Ericsson Championships 2008 otrzymała jako jedna z dwóch pierwszych, 30 lipca 2007. 23-letnia Serbka wygrała w ciągu ostatnich dziesięciu miesięcy cztery imprezy (Rzym, Pekin, Stuttgart i Moskwa), a także awansowała do pierwszego w karierze wielkoszlemowego finału (US Open, porażka z Sereną Williams). Będzie to jej drugi występ w gronie mistrzyń. O swoim debiucie sprzed roku raczej wolałaby zapomnieć – przegrała wówczas wszystkie trzy spotkania grupowe z Justine Henin, Anną Czakwetadze i rezerwową Marion Bartoli. Serbkę usprawiedliwia jednak fakt, że nie była w pełni zdrowa podczas rywalizacji w Madrycie.

W Doha zawita również druga rakieta światowego rankingu, Dinara Safina. Będzie to dla niej pierwszy występ w Sony Ericsson Championships. Młodsza siostra Marata zwyciężała w tym sezonie czterokrotnie (Berlin, Los Angeles, Montreal i Tokio) oraz dwukrotnie w grze podwójnej (Gold Coast, Indian Wells). Awansowała do pierwszego w karierze finału wielkoszlemowego na kortach Roland Garros, ale uległa w nim Anie Ivanović. Została srebrną medalistką letnich igrzysk olimpijskich w Pekinie.

Skład konkurencji singlowej uzupełniają: Serena Williams, Jelena Diemientiewa, Ana Ivanović, Wiera Zwonariowa, Swietłana Kuzniecowa i Venus Williams. W Doha będzie również polski akcent – Agnieszka Radwańska przyjedzie do Kataru jako pierwsza rezerwowa i jeżeli któraś z zawodniczek zrezygnuje z walki, krakowianka zajmie jej miejsce w imprezie i przejmie wszystkie jej punkty w zawodach. Drugą rezerwową po dobrym występie w Quebec została Nadia Pietrowa.

W tym roku zawodniczki podzielono na grupę białą i grupę bordową. Pierwsza z nich, biała, to zespół serbsko – rosyjski (połowa uczestniczek turnieju to Rosjanki), a znajdują się w niej: Jelena Janković, Ana Ivanović, Swietłana Kuzniecowa i Wiera Zwonariowa. Grupa bordowa to ekipa rosyjsko – amerykańska (Dinara Safina, Serena Williams, Jelena Diemientiewa i Venus Williams), co oznacza przynajmniej jedną bratobójczą potyczkę sióstr ze Stanów Zjednoczonych.

Wielki tenis pod Wawelem, czyli rusza Salwator Cup

/ Tomasz Krasoń , źródło: salwatorcup.pl, foto: salwatorcup.pl

Przez wiele lat organizowano na kortach stołecznej Warszawianki J&S Cup – prestiżowy turniej WTA, podczas którego gościliśmy takie gwiazdy jak Justine Henin, Venus Williams czy Swietłana Kuzniecowa. Jednak ze względu na reformy kalendarza warszawski turniej wypadł z cyklu rozgrywek WTA, a polscy kibice zaczęli martwić się o przyszłość kobiecych imprez w kraju nad Wisłą. Diabeł nie okazał się jednak taki straszny, jak go malowano i tenisistki ponownie zjechały do Polski. I to aż dwukrotnie! Na początku maja odbył się pokazowy turniej Suzuki Warsaw Masters, w którym wystąpiły m.in. Swietłana Kuzniecowa i Agnieszka Radwańska. Teraz nadeszła pora na walkę o rankingowe punkty. Organizatorzy imprezy ITF Salwator Cup (pula nagród 100 tysięcy dolarów) nie przyciągnęli gwiazd, ale przełamali pewną barierę – sprawili, że tenis na wysokim poziomie zagości do Krakowa.

Stolica Małopolski od lat uważana jest za kuźnię talentów. Właśnie z Krakowa pochodzą Magdalena Grzybowska, Katarzyna Strączy, Joanna Sakowicz, Anna Korzeniak, czy największe gwiazdy polskiego tenisa – Agnieszka i Urszula Radwańskie. Sukcesów trenerskich i sportowych przez długi czas nie udawało się przełożyć na osiągnięcia organizacyjne. W mediach głośno było o katastrofalnym stanie i likwidacji krakowskich kortów, nie wspominano natomiast o jakichkolwiek imprezach, nawet tych najniższej rangi. Tymczasem dyrektor męskiego Challengera Porsche Open w Poznaniu Krzysztof Jordan zorganizował w Krakowie turniej, który swoją obsadą może przyćmić niejedną imprezę WTA.

Na starcie Salwator Cup stanęło aż 9 tenisistek z pierwszej setki, co jest znakomitym wynikiem jak na turniej rozgrywany pod egidą Międzynarodowej Federacji Tenisowej (ITF). Z „jedynką” rozstawiona została Alisa Klejbanowa, 33. tenisistka rankingu WTA, a z „dwójką” ćwierćfinalistka Wimbledonu, Tamarine Tanasugarn. Kolejne pozycje na liście rozstawionych zajmują Monica Niculescu, Anastasia Pawliuczenkowa, Yung-Jan Chan oraz Anne Keothaong.

Jedyną Polka, która w Krakowie wystąpi dzięki swojej pozycji w rankingu WTA, jest Urszula Radwańska. 17-letnia tenisistka rozpocznie zmagania w rodzinnym mieście od konfrontacji z kwalifikantką. Jej starsza siostra Agnieszka była gościem turnieju podczas eliminacji, ale nie może wziąć w nim udziału ze względu na wyjazd na mistrzostwa WTA w Doha. Dzikie karty do turnieju głównego otrzymały Anna Korzeniak, która zmierzy się z Marią Eleną Camerin, Olga Brózda (z Tamarine Tanasugarn), Katarzyna Piter (z Anną Lapuszczenkową) oraz myśląca o zmianie obywatelstwa na polskie Angelique Kerber. W zmaganiach deblowych pojawi się siedem Polek, wśród nich specjalistki od gry podwójnej – Klaudia Jans i Alicja Rosolska (z różnymi partnerkami).

Dla zwyciężczyni Salwator Cup przewidziano 14 880 dolarów oraz 75 punktów do rankingu WTA. Rywalizacja toczyć się będzie w hali krakowskiej Bronowianki na nawierzchni Taraflex. Na trybunach nie powinno zabraknąć kibiców, gdyż do czwartku wstęp na halę jest wolny, a ceny biletów na końcową fazę turnieju również nie są wygórowane.

Zobacz wyniki eliminacji Salwator Cup: SOBOTA NIEDZIELA

Sprawdź drabinkę turnieju głównego!

Gwiazdy się rozstają

/ Anna Wilma , źródło: Herald Sun, tennisforum.com, foto: Getty Images

Samantha Stosur i Lisa Raymond, jeszcze niedawno okupujące pierwsze miejsce światowej klasyfikacji deblowej WTA, podjęły decyzję, iż nie będą już wspólnie startować w grze podwójnej. Australijka chce się bowiem skupić na startach indywidualnych.

Samantha Stosur to jedna z najlepszych australijskich tenisistek XXI wieku. 6 lutego 2006 została najlepszą deblistką świata, a 8 stycznia 2007 28. rakietą globu. Urodzona w Brisbane 24-latka ma na swoim koncie 22 wygrane w grze podwójnej, z czego dwa tytuły wywalczyła w imprezach wielkoszlemowych (US Open 2005, Roland Garros 2006) oraz dwa w WTA Tour Championships (2005, 2006). Dwukrotnie została mistrzynią Wielkiego Szlema w grze mieszanej (Australian Open 2005 i Wimbledon 2008). Do pełni szczęścia brakuje jej trofeum singlowego.

W wakacje 2007 roku jej dalsza kariera stanęła pod wielkim znakiem zapytania. Stosur zachorowała na boreliozę i po długim leczeniu powróciła do rywalizacji w kwietniu 2008, zaczynając od startów w mniejszych zawodach pod patronatem Międzynarodowej Federacji Tenisowej. Już w czerwcu awansowała do półfinału turnieju WTA w Eastbourne, ulegając Nadii Pietrowej. Weszła również do ćwierćfinału w Stanford i finału w Seulu. Był to jej czwarty finał w karierze i czwarty przegrany w trzech setach. W grze podwójnej Australijka, razem z Lisą Raymond, awansowała do finału Wimbledonu (porażka z siostrami Williams) i US Open (przegrana z Carą Black i Liezel Huber), a w Londynie wywalczyła również trofeum w mikście.

Oczywiście moim wielkim celem jest zdobycie pierwszego tytułu singlowego w przyszłym roku i miło byłoby uczynić to w Brisbane – powiedziała Stosur na łamach gazety Herald Sun. – Byłam już w czterech finałach i wszystkie przegrałam w trzech setach. Chcę dać sobie więcej szans na wywalczenie tego zwycięstwa. To naprawdę był dla mnie świetny rok. Kiedy powróciłam po chorobie, stawiałam sobie za cel powrót do czołowej pięćdziesiątki, i w zeszłym tygodniu udało mi się to. W Korei grałam najlepsze mecze w swoim życiu. Gdybym miała wybierać, nigdy nie chciałabym mieć takiej przerwy w karierze, ale to ma także swoje plusy. Na pewno uświadomiłam sobie, jak bardzo cieszy mnie gra i podróże. Nawet sobie nie wyobrażacie, jak bardzo tęskni się do czegoś, czego nie może się robić. Nie mogę się doczekać gry w Australii.

Turniej Brisbane International to nowa impreza w kalendarzu WTA. W pierwszej edycji w 2009 roku najwyżej rozstawiona zostanie Ana Ivanović, czwarta rakieta światowego rankingu.

Rosyjsko-amerykański finał w Quebec City

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatour.com, foto: Getty Images

W sobotę wyłonione zostały finalistki turnieju WTA w Quebec City. O tytuł imprezy trzeciej kategorii (pula nagród 175 tysięcy dolarów) zagrają Nadia Pietrowa i Bethanie Mattek. 26-letnia Rosjanka zdeklasowała kolejną rywalkę, tym razem Angelę Haynes. Z kolei rozstawiona z „szóstką” Amerykanka okazała się lepsza od faworytki gospodarzy Aleksandry Wozniak.

Nadia Pietrowa nie zwalania tempa w drodze po drugi tegoroczny tytuł WTA. W półfinale w zaledwie 50 minut zwyciężyła Angelę Haynes. Spotkania zakończyło się wynikiem 6:1, 6:3. Przewaga notowanej na 11. pozycji w rankingu WTA Pietrowej nie podlegała dyskusji ani przez moment.

„Awans do finału jest spełnieniem moich oczekiwań, dlatego jestem bardzo zadowolona. Grałam konsekwentnie od początku do końca, wszystko chciałam wykonać poprawnie. Moja rywalka uderzała naprawdę dobrze, nieźle też serwowała” – powiedziała po meczu Nadia Pietrowa.

Rosjanka walczy o drugi tegoroczny tytuł WTA. Dotychczas wygrała imprezę w Cincinnati oraz wystąpiła w finałach w Eastbourne i Stuttgarcie. Dzięki dobremu startowi w Quebec City Nadia Pietrowa zapewniła sobie miejsce drugiej rezerwowej w kończącym sezon turnieju w Doha.

Pomimo półfinałowej porażki Angela Haynes może mówić o najbardziej udanym turnieju w karierze. Nigdy wcześniej nie grała nawet w ćwierćfinale singlowej imprezy z cyklu WTA.

„Pokonałam w tym tygodniu kilka dobrych tenisistek, ale Nadia był tego dnia za mocna. W tym meczu nie mogłam zbyt wiele zdziałać, ale i tak jestem z siebie dumna. Weszłam do drabinki jako „lucky looser” i uważam, że wykorzystałam tę szansę” – stwierdziła 24-letnia Angela Haynes.

Drugi półfinał był bardziej jednostronny. Nic w tym dziwnego, gdyż rakiety skrzyżowały turniejowa „piątka” Aleksandra Wozniak oraz „szóstka” Bethanie Mattek. Lepsza okazała się ta druga, triumfując 7:6(4), 6:3. W pierwszej partii tego spotkania 23-letnia Amerykanka prowadziła już nawet 5:3, ale młodsza o 2 lata Kanadyjka zdołała odrobić straty. Końcówka seta należała jednak do 43. tenisistki świata, która wygrała w tie breaku do czterech. Następna odsłona również przebiegała po myśli Bethanie Mattek, która triumfowała 6:3. Dla Amerykanki będzie to pierwszy występ w finale zawodowej imprezy (dotychczas trzy razy grała w półfinałach).

„Moja rywalka zajmuje w rankingu miejsce zbliżone do mojego i była faworytką publiczności. Dlatego to ważne zwycięstwo dla mnie. Chciałam być agresywna, nie pozwolić jej przejąć inicjatywę. Zagrała kilka znakomitych minięć, gdy atakowałam przy siatce, ale wydaje mi się, że zrealizowała swoją taktykę” – powiedziała Bethanie Mattek.

Aleksandra Wozniak nie wykorzystała szansy na zostanie pierwszą kanadyjską finalistką turnieju w Quebec City.

Wyniki półfinałów singla:
Nadia Pietrowa (Rosja, 1) – Angela Haynes (USA, LL) 6:1, 6:3
Bethanie Mattek (USA, 6) – Aleksandra Wozniak (Kanada, 5) 7:6(4), 6:3

Zobacz komplet sobotnich wyników turnieju WTA w Quebec City!