Polacy osiągnęli najwyższe miejsca w karierze
Marcin Matkowski i Mariusz Fyrstenberg mogą uznać sezon 2008 za udany. W dzisiejszych notowaniach deblowego rankingu ATP awansowali na najwyższe w karierze, piętnaste miejsce. W klasyfikacji duetów zajmują siódmą pozycję i dziewiątą pod względem liczby zarobionych w tym roku pieniędzy.
Polscy debliści w ciągu ostatnich dziesięciu miesięcy wzięli udział w dwudziestu siedmiu profesjonalnych imprezach (w tym we wszystkich wielkoszlemowych oraz w letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie). Ich pierwszy mecz w roku, w pierwszej rundzie w Doha, zakończył się porażką 5:7, 0:6 z Fabricem Santoro i Stanislasem Wawrinką. W Sydney tydzień później było już o wiele lepiej – przeszli do półfinałów, pokonując w spotkaniu otwarcia Daniela Nestora i Nenada Zimonjicia – wówczas numery trzy i siedem światowego debla, dziś z "jedynką" przy nazwiskach. W trzecim pojedynku natknęli się na Francuzów, Jo-Wilfrieda Tsongę i Richarda Gasqueta i po mistrzowskim tie-breaku pożegnali się z Medibank International. Zwieńczeniem "Australian Summer" był występ w Australian Open, ale tu udało się "Matce" i "Frytce" wygrać zaledwie dwa mecze. W trzeciej rundzie lepsi okazali się Mahesh Bhupathi i Mark Knowles.
W pierwszym tygodniu lutego Marcin i Mariusz reprezentowali Polskę w rozgrywkach Pucharu Davisa. Nasi najlepsi tenisiści niespodziewanie ulegli kolegom ze Szwajcarii w czterech setach (na dodatek byli to dużo niżej klasyfikowani Yves Allegro i Michael Lammer). W ciągu czternastu kolejnych dni osiągnęli dwa ćwierćfinały – w Marsylii (porażka z Martinem Dammem i Pavelem Viznerem) oraz w Rotterdamie (zaskakująca przegrana z Philippem Kohlschreiberem i Michaiłem Jużnym). Niemiecko – rosyjski duet pokonał Polaków również w pierwszej rundzie w Dubaju. Matkowski i Fyrstenberg także w Indian Wells odpadli w pierwszym meczu. W dwóch następnych mistrzowskich turniejach, w Miami i Monte Carlo doszli do drugiej rundy.
Na początku maja w Barcelonie osiągnęli pierwszy w tym sezonie finał, przegrywając walkę o mistrzostwo w dwóch setach z Bobem i Mike’m Bryanami. W Rzymie dostali się do ćwierćfinału, ale w Hamburgu i na Roland Garros polegli już w drugim pojedynku (w Paryżu z zajmującymi odległe miejsca Michalem Mertinakiem i Jeanem-Claude Scherrer). Zrehabilitowali się w Warszawie w czerwcu, zdobywając przed własną publicznością tytuł. W finale ograli Nikołaja Dawydienkę i Jurija Szukina, już w barwach Kazachstanu, 6:0, 3:6, 10-4.
Wraz z rozpoczęciem rywalizacji wimbledońskiej nadeszła przykra porażka w pierwszej rundzie z Azjatami, Rohanem Bopanną i Aisamem Qureshi. W Stuttgarcie Polacy doszli "tylko" do ćwierćfinału, ulegając zawodnikom zajmującym odpowiednio 450. i 344. pozycje w rankingu deblistów (Andreas Beck i Martin Fischer). W konfrontacji daviscupowej z Białorusią wygrali w trzech setach spotkanie z Andriejem Karatczenią i Pawłem Katliaru. W Toronto na początku imprezy dali się pokonać Fernando Verdasco i Feliciano Lopezowi, w Cincinnati w walce o półfinał ulegli gospodarzom, bliźniakom Bryanom.
W Pekinie, podczas letnich igrzysk olimpijskich, okazali się najlepszymi polskimi reprezentantami w tenisie. Po dramatycznym meczu drugiej rundy z Martinem Dammem i Pavelem Viznerem odpadli w ćwierćfinale z Simonem Aspelinem i Thomasem Johanssonem ze Szwecji. Przegrali w pierwszej rundzie US Open z Igorem Andriejewem i Mischą Zverevem.
Wrześniowymi występami rozpoczęli ostry szturm i walkę o miejsce w gronie uczestników Tennis Masters Cup. Doszli do dwóch kolejnych finałów w Bukareszcie i Metz, ale obydwa przegrali. Za pierwszym razem nie sprostali Nicolasowi Devilder i Paulowi-Henri Mathieu (po tie-breaku mistrzowskim 20:22), a za drugim Arnaud Clementowi i Michaelowi Llodrze. Dobrą serię przerwali porażką w meczu otwarcia w Wiedniu. Jednak w Madrycie przyszedł czas na największą victorię w ich karierze – pierwszy tytuł Masters Series, wywalczony po finale z Maheshem Bhupathim i Markiem Knowlesem. A dwa dni później przegrali pierwsze spotkanie w królestwie Federera…
W paryskiej hali Bercy doszli do półfinału, eliminując po drodze Boba i Mike’a Bryanów. Zajęli dziewiąte – czyli pierwsze niepremiowane awansem – miejsce w rankingu Race. Ostatecznie pojechali na Tennis Masters Cup jako kwalifikanci w konkurencji gry podwójnej, gdyż wycofali się Jonathan Erlich i Andy Ram. Pierwszy pojedynek – z Nestorem i Zimonjiciem – przegrali, ale dwa kolejne triumfy pozwoliły im awansować do półfinału. Tam amerykańscy bliźniacy okazali się lepsi, ale Fyrstenberg i Matkowski i tak osiągnęli życiowy sukces.
Po finale Tennis Masters Cup prowadzenie w obydwu rankingach deblistów objęli Daniel Nestor i Nenad Zimonjić. W klasyfikacjach singlowych najwięcej punktów zdobył Rafael Nadal.
Ranking ATP Entry System (z dnia 17 listopada 2008)
1. Rafael Nadal (Hiszpania) – 6675
2. Roger Federer (Szwajcaria) – 5305
3. Novak Djoković (Serbia) – 5295
4. Andy Murray (Wielka Brytania) – 3720
5. Nikołaj Dawydienko (Rosja) – 2715
6. Jo-Wilfried Tsonga (Francja) – 2050
7. Gilles Simon (Francja) – 1980
8. Andy Roddick (Stany Zjednoczone) – 1970
9. Juan Martin del Potro (Argentyna) – 1945
10. James Blake (Stany Zjednoczone) – 1775
11. David Nalbandian (Argentyna) – 1725
12. David Ferrer (Hiszpania) – 1695
13. Stanislas Wawrinka (Szwajcaria) – 1510
14. Gael Monfils (Francja) – 1475
15. Fernando Gonzalez (Chile) – 1420
16. Fernando Verdasco (Hiszpania) – 1415
17. Robin Soderling (Szwecja) – 1345
18. Nicolas Almagro (Hiszpania) – 1270
19. Igor Andriejew (Rosja) – 1245
20. Tomas Berdych (Czechy) – 1215
…
211. Dawid Olejniczak (Polska) – 195
223. Łukasz Kubot (Polska) – 182
335. Jerzy Janowicz (Polska) – 101
353. Grzegorz Panfil (Polska) – 96
363. Marcin Gawron (Polska) – 92
Ranking deblowy ATP Entry System
1. Nenad Zimonjić (Serbia) – 5320
1. Daniel Nestor (Kanada) – 5320
3. Bob Bryan (Stany Zjednoczone) – 5225
3. Mike Bryan (Stany Zjednoczone) – 5225
5. Andy Ram (Izrael) – 3370
6. Mahesh Bhupathi (Indie) – 3295
7. Mark Knowles (Bahamy) – 3275
8. Kevin Ullyett (Zimbabwe) – 3265
9. Jonas Bjorkman (Szwecja) – 3140
10. Leander Paes (Indie) – 2900
11. Jonathan Erlich (Izrael) – 2810
12. Jeff Coetzee (Rep. Poł. Afryki) – 2560
13. Lukas Dlouhy (Czechy) – 2523
14. Wesley Moodie (Rep. Poł. Afryki) – 2425
15. Mariusz Fyrstenberg (Polska) – 2250
15. Marcin Matkowski (Polska) – 2250
17. Luis Horna (Peru) – 2119
18. Michael Llodra (Francja) – 2010
19. Marcelo Melo (Brazylia) – 1790
20. Pablo Cuevas (Urugwaj) – 1735
…
75. Łukasz Kubot (Polska) – 862
165. Tomasz Bednarek (Polska) – 346
247. Dawid Olejniczak (Polska) – 241