Nalbandian zaprzecza

/ Michał Hasik , źródło: News.bbc.co.uk, foto: Getty Images

Nie milkną echa po zakończonym w ostatni weekend finale Pucharu Davisa. Wszystko za sprawą rzekomej kłótni, do której miało dojść w obozie argentyńskim tuż po sobotnim pojedynku deblowym. W całym meczu górą byli reprezentanci Hiszpanie, którzy dość niespodziewanie pokonali gospodarzy – zespół Argentyny 3:1.  W  zgodnej opinii fachowców kluczowym momentem zmagań był rywalizacja debli, z której zwycięsko wyszła para z Półwyspu Iberyjskiego Verdasco/Lopez, pokonując w czterech setach  duet Nalbandian/Calleri. Wygrana w tym meczu pozwoliła Hiszpanom na objęcie prowadzenia oraz zyskanie przewagi psychologicznej przed niedzielnymi spotkaniami singlowymi. Dziennikarze twierdzą, iż Argentyńczycy, nie mogąc pogodzić się z porażką, kłócili się miedzy sobą oraz głośno manifestowali swoje niezadowolenie w szatni

"Z pełną odpowiedzialnością mogę oświadczyć, iż nic takiego nie miało miejsca. Rzekoma kłótnia jest tylko i wyłącznie wytworem wyobraźni dziennikarzy, którzy nie mieli sposobności, aby znaleźć się w pobliżu szatni, miejscu domniemanej scysji” – powiedział David Nalbandian na specjalnie zwołanej w poniedziałek konferencji prasowej.

Nalbanidian, będący od wielu lat podporą reprezentacji Argentyny w rozgrywkach Pucharu Davisa, zaprzeczył również jakoby miał zamiar rezygnować z reprezentowania swojego kraju w tych elitarnych rozgrywkach. „ Bycie członkiem drużyny Davis Cup’owej to prawdziwy zaszczyt i honor, dlatego tak długo jak tylko pozwoli mi zdrowie, będę bronił barw narodowych” – dodał.

Przed rozpoczęciem finałowej batalii przeważało zdanie, iż to właśnie Argentyńczycy powinni wyjść zwycięsko z trzydniowej konfrontacji z drużyną Hiszpanii. W składzie desygnowanym przez Alberto Manciniego – opiekuna zespołu, obok Davida Nalbandiana, wystąpił m.in. uczestnik niedawno zakończonego turnieju mistrzów – Juan Manuel del Potro. To właśnie on miał poprowadzić reprezentację Argentyny do pierwszego w historii zwycięstwa w rozgrywkach Pucharu Davisa. Z kolei w ekipie gości swoją absencję, na kilka dni przed rozpoczęciem finału, zgłosił  Rafael Nadal. Jej powodem były przeciągające się problemy z kolanem.

Pomimo porażki zawodników z Ameryki Południowej, Nalbandian nie traci wiary w przyszły sukces swojej drużyny. „Jestem przekonany, iż za rok ponownie staniemy przed szansą walki o najwyższe trofeum. Dwa razy w ciągu trzech lat osiągaliśmy tą fazę turnieju, dlaczego nie mielibyśmy tego dokonać po raz kolejny" –  powiedział.

David Nalbandian po niemrawym początku roku, błysnął formą pod koniec sezonu.  W
listopadzie zwyciężył w turnieju w Sztokholmie, a także doszedł do finału imprez w Bazylei oraz w Paryżu (ATP Masters Series). Do końca liczył się w walce o awans do Masters Cup w Szanghaju, przegrywając  w decydującym spotkaniu z Francuzem z Jo-Wilfriedem Tsongą. Ostatnie dokonania stawiały go w roli faworyta zarówno w spotkaniach singlowych, jak i deblowym. Co ciekawe – po przegranym meczu w parze z Agustinem Callerrim, odmówił wzięcia udziału w obowiązkowej konferencji prasowej, za co ukarany został grzywną w wysokości 5 500 dolarów.

Do tej pory Argentyńczyk reprezentował swój kraj w rozgrywkach Pucharu Davisa 36 razy. Zwycięsko wyszedł z 27 pojedynków.

Wybrano tenisową osobowość roku

/ Tomasz Krasoń , źródło: tennisnews.com, foto: Getty Images

Jest jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych osób w świecie tenisa. Może poszczycić się wychowaniem kilku generacji gwiazd. Współpracował m.in. z Andre Agassim, Jimem Courierem, Borisem Beckerem, Moniką Seles, siostrami Williams, Martiną Hingis, a ostatnio z Marią Szarapową. Jego dokonania zostały zauważone przez Boba Larsona, dziennikarza Daily Tennis News. Nick Bollettieri, bo o nim mowa, otrzymał tytuł tenisowej osobowości roku.

Nick Bollettieri jest jednym z najwybitniejszych trenerów tenisowych. W tym roku obchodzi trzydziestolecie pracy w Akademii Tenisowej na Florydzie, której nazwa wywodzi się od jego imienia i nazwiska. W 1987 roku ośrodek szkolenie przeszedł pod egidę IMG, ale Nick Bollettieri do dziś odgrywa w nim jedną z kluczowych ról.

Światowa czołówka tenisistów i tenisistek obfituje w absolwentów Akademii Nicka Bollettieriego. W Bradenton na Florydzie trenowało wiele znakomitości dyscypliny, a większość zaliczyła chociaż krotki epizod związany z nauką tenisowego kunsztu pod nadzorem Bollettieriego. Laureat nagrody Boba Larsona miał swój udział w dojściu na pierwsze miejsce światowych list dziesięciu tenisistów i tenisistek – w tym Andre Agassiego, Moniki Seles, Borisa Beckera, Martiny Hingis i sióstr Williams. Ostatnio wizytówką jego florydzkiej akademii jest Maria Szarapowa, trzykrotna triumfatorka imprez wielkoszlemowych. U Nicka Bollettieriego trenuje również liczna grupa młodych i utalentowanych tenisistów (m.in. Michelle Larcher De Brito).

Nick Bollettieri odbierze nagrodę znaną jako Bellamy (od nazwiska pierwszego laureata) podczas przyszłorocznej edycji turnieju w Indian Wells, który tradycyjnie odbędzie się w marcu.

Wielkie nazwiska w

/ Anna Wilma , źródło: joburg.org.za, foto: atptennis.com

Johannesburg będzie gospodarzem jednego z profesjonalnych turniejów ATP, jakie odbędą się w sezonie 2009. Do największego miasta południowej Afryki wybierają się między innymi Jo-Wilfried Tsonga i David Ferrer.

Impreza SA Open Tennis rozgrywana będzie w dniach 2 – 9 lutego 2009 w specjalnie w tym celu wybudowanym obiekcie w Montecasino w Fourways. Sponsorem zostały linie lotnicze South African Airways.

Jestem szczęśliwy, że jestem w tym państwie; dla mnie jest to jak dom, bo mój ojciec urodził się w Kongo, a matka we Francji – powiedział wicemistrz Australian Open, Jo-Wilfried Tsonga. – Wezmę udział w SA Open, ponieważ chciałbym poprawić sport, szczególnie z poparciem ludzi.

Turniej SA Open odbył się w 2008 roku w East London w Selborne Tennis Park. Zwyciężył najwyżej rozstawiony Chorwat Ivan Ljubicić.

Dziś nasze marzenie o przebywaniu Tsongi w kraju stało się prawdą – powiedział Khaya Ngqakula, szef Południowoafrykańskich Linii Lotniczych. – Nasza firma jest jednym ze sponsorów imprezy i jesteśmy zaszczyceni, że jesteśmy częścią SA Open.

Finalista Masters 2007, David Ferrer i Marcos Baghdatis (również wicemistrz Australian Open, z roku 2006) również wyrazili chęć przyjazdu do Johannesburga.

Słyszałem wiele pięknych rzeczy o Południowej Afryce i jestem podekscytowany, że zagram w Johannesburgu w przyszłym roku – powiedział najlepszy cyrpyjski zawodnik. – Mam nadzieję, że wszyscy fani przyjdą, będą nam kibicować i cieszyć się z oglądania naszego tenisa.

Afryka wciąż pozostaje tenisową "pustynią" pod względem ilości
rozgrywanych profesjonalnych turniejów ATP. Panowie przyjeżdżają tu
tylko dwa razy – w lutym do Johannesburga, w kwietniu do Casablanci.
Panie natomiast pod koniec kwietnia można zobaczyć w Fez.

Gwiazdy zawalczą o puchar słynnej koleżanki

/ Anna Wilma , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: Getty Images

Jelena Janković, Ana Ivanović, Venus Williams i Serena Williams – to obsada, jakiej życzyliby sobie organizatorzy każdej kobiecej imprezy. 2 marca 2008 cztery panie ze ścisłej tenisowej czołówki zmierzą się ze sobą w turnieju Billie Jean King Cup.

Tytuł jednonocnych rozgrywek wydaje się brzmieć znajomo. "Pokaz BNP Paribas" jest zorganizowany właśnie dla uczczenia wybitnej amerykańskiej tenisistki, Billie Jean King. Do udziału zaproszono cztery wymienione zawodniczki. Rozegrana zostanie jedynie konkurencja singlowa. Miejscem zmagań stała się nowojorska Madison Square Garden. Transmisję na żywo przeprowadzi stacja HBO o godzinie 19.30 czasu miejscowego.

Jestem zaszczycona, że jestem częścią imprezy, której wizytówką są Serena, Venus, Jelena i Ana – cztery z najlepszych tenisistek świata – w jednym z najbardziej historycznych tenisowych obiektów świata – powiedziała Billie Jean King. – Zestaw zawodniczek, rywalizacja w tym spektakularnym miejscu, w turnieju, który wspiera Women’s Sport Foundation i inne organizacje, jest perfekcyjnym połączeniem, aby dostarczyć ekscytującego i zabawnego święta tenisowi kobiecemu i sportowi na świecie.

Tenis w żeńskim wydaniu powraca do Madison Square Garden po dziewięcioletniej przerwie. Ostatni oficjalny mecz rozegrały tu Martina Hingis i Monica Seles w finale turnieju Mistrzyń. Nowy Jork był gospodarzem tej imprezy w latach 1977 – 2000 (z rokiem przerwy). Wiosną 2007 zmierzyli się tu w pokazowym pojedynku Roger Federer i Pete Sampras.

Billie Jean King urodziła się 22 listopada 1943 roku w Long Beach w stanie Kalifornia. Status profesjonalnej tenisistki uzyskała w 1968. Wygrała 12 singlowych turniejów wielkoszlemowych (pierwszy to Wimbledon 1966 z Marią Bueno, ostatni Wimbledon 1975 z Evonne Goolagong), 16 w grze podwójnej (partnerując m.in. Karen Hantze Susman, Rosie Casals, Betty Stove i Martinie Navratilovej) oraz 11 w grze mieszanej (większość z Owenem Davidsonem). Karierę zakończyła w 1983, ale od tego czasu czynnie zajmuje się działalnością na rzecz "białego sportu".

Hiszpański bohater odchodzi

/ Michał Jaśniewicz , źródło: uk.eurosport.yahoo.com, foto: Getty Images

Kapitan daviscupowej reprezentacji Hiszpanii – Emilio Sanchez Vicario zrezygnował z dalszego prowadzenia tenisowej reprezentacji tego kraju. Faworytem hiszpańskich mediów do objęcia schedy po nim jest Albert Costa.

W miniony weekend tenisiści hiszpańscy w spektakularny sposób zdobyli Puchar Davisa, pokonują w finałowej potyczce Argentynę 3:1 i to pomimo braku lidera rankingu ATP, Rafaela Nadala. Był to trzeci triumf tenisistów z Półwyspu Iberyjskiego w tych rozgrywkach, a pierwszy przypieczętowany w spotkaniu wyjazdowym. Pomimo takiego sukces Emilio Sanchez Vicario postanowił zrezygnować z dalszej współpracy z reprezentacją.

„Nie poprowadzę drużyny narodowej w marcowym spotkaniu przeciwko Serbii, kiedy to zacznie walkę o obronę tytułu wywalczonego w niedzielę w Argentynie” – powiedział na konferencji prasowej Emilio Sanchez Vicario.

„Zacząłem prace z reprezentację jakieś trzy lata temu i teraz cykl ten dobiegł końca, uwieńczony nagrodą dla wszystkich zawodników. Mam nadzieję, że ktokolwiek zastąpi mnie na stanowisku, również przeżywać będzie tak magiczne momenty jakich ja doświadczyłem” – dodał kapitan mistrzowskiej drużyny.

Sportowe gazety hiszpańskie– AS oraz Marca wymieniają osobę Alberto Costy, który jako tenisista zdobył w 2000 roku Puchar Davisa, jako głównego kandydata na nowego kapitana.

Stefanie Graf ambasadorką marki Longines

/ Michał Hasik , źródło: Nationaljewelernetwork.com, foto: Getty Images

Dochodowym sposobem na odcinanie kuponów od sławy i popularności jest podpisywanie umów reklamowych. Nic w tym dziwnego, zważywszy na fakt, iż zazwyczaj przynosi to wymierne korzyści obu stronom – zarówno gwiazdom sportu, jak i firmom. Ci pierwsi mogą liczyć na sporą gratyfikację finansową, drudzy na wsparcie wizerunkowe lub sprzedażowe. Do grona byłych lub obecnych gwiazd światowego tenisa, które zdecydowały na promowanie swoją osobą wybranych marek, dołączyła niedawno Stefanie Graf. Słynna Niemka została ambasadorem firmy Longines – uznanego i jednego z najstarszych producentów luksusowych zegarków. Tym samym dołączyła do swojego męża,  byłego lidera światowego rankingu i zwycięzcy ośmiu turniejów Wielkiego Szlema – Andre Agassiego, który został twarzą szwajcarskiej firmy w 2007 roku.

Firma Longines, działająca na rynku już od 1830 roku,  od wielu lat w swoich kampaniach stawia na takie wartości jak: odwaga, poświęcenie oraz empatia. W opinii Waltera von Kanela, Prezesa Zarządu Longines, Stefanie Graf doskonale wpisuję się w tą strategię.

Niemiecka tenisistka zakończyła zawodową karierę w 1999 roku, poświęcając się całkowicie życiu rodzinnemu – wychowywaniu dwójki dzieci, a także pomaganiu innym. Przy współpracy z Akademią Medyczną w Hamburgu założyła fundację „Children of Tomorrow” (tłum. „Dzieci Jutra”), której nadrzędnym celem jest niesienie wsparcia  dzieciom oraz rodzinom cierpiącym z powodu wojen i przemocy. Fundacja działa głownie na terenach opanowanych wojną i konfliktami zbrojnymi. Graf nie wykluczyła, iż współpraca z marką Longines może przynieść wymierne korzyści obu stronom – zarówno szwajcarskiemu producentowi zegarków, jak i jej fundacji. Szczegółów podpisanej umowy nie ujawniono jednak mediom.

Stefanie Graf podczas bogatej, trwającej 17 lat kariery, sięgnęła po wszystkie możliwe trofea. Zwyciężyła  w 107 turniejach singlowych z serii WTA, w 22 z cyklu Wielkiego Szlema. Na swoim koncie ma również złoty medal olimpijski wywalczony w 1988 roku w Seulu. Przez 377 tygodni była nieprzerwanie numerem jeden w światowym rankingu, co do dnia dzisiejszego jest rekordem. Na korcie zarobiła ponad 20 milionów dolarów.

Wielkie emocje z „polskim” happy endem

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atptennis.com, foto: atptennis.com

Dwa emocjonujące sety zakończone tie breakami oraz decydująca partia grana do dziesięciu wygranych punktów – w finale deblowego challengera IPP Open w Helsinkach nie brakowało wrażeń i dramaturgii. Było ciężko, ale to właśnie Łukasz Kubot i Oliver Marach postawili kropkę nad „i”, zwyciężając 6:7(2), 7:6(7), 10-6 z rozstawionymi z dwójką Ericiem Butoraciem i Lovro Zovko.

Łukasz Kubot z całą pewnością występ w stolicy Finlandii może zaliczyć do udanych. W grze singlowej wygrał dwa mecze i dopiero w ćwierćfinale przegrał po bardzo zaciętej walce z trzydziestym ósmym na świecie Jarkko Nieminenem. W deblu wraz z Oliverem Marachem zdobył tytuł. Dla Polaka to już ósmy challengerowy triumf w tym roku.

Nasz zawodnik i reprezentant Austrii pokazali dziś nie tylko spore umiejętności, ale także niezwykle cenną w tenisie odporność psychiczną. W pierwszym secie walka była wyrównana do rozstrzygającego, trzynastego gema. W nim jednak Butorac i Zovko byli zdecydowanie lepsi, triumfując 7:2. Druga partia także była niezwykle zacięta i o jej losach również decydował tie break. Kubot i Marach byli o krok od porażki, ale zachowali zimną krew i zwyciężyli 9:7. W rozstrzygającym super tie breaku osiągnęli wyraźną przewagę i wygrali 10:6, zdobywając tym samym tytuł.

Polsko-austriacki duet zainkasował 6 600 euro oraz 90 punktów do światowego rankingu.

Wynik finału:
Ł. Kubot, O. Marach (Polska, Austria) – E. Butorac, L. Zovko (USA, Chorwacja, 2) 6:7(2), 7:6(7), 10-6

Hiszpanie zdobywcami Pucharu Davisa!

/ Tomasz Krasoń , źródło: atptennis.com, foto: Getty Images

Historia lubi się powtarzać. I w Mar Del Plata powtórzyła się po raz kolejny. Hiszpanie sięgnęli po Puchar Davisa w roku letnich igrzysk olimpijskich po raz trzeci z rzędu (wcześniej w 2000 i 2004). Zawodnicy z Półwyspu Iberyjskiego pokonali gospodarzy – Argentyńczyków 3:1, a ostatni punkt dla przyjezdnych zdobył Fernando Verdasco, który zwyciężył po zaciętym, pięciosetowym boju Jose Acasuso 6:3, 6:7(3), 4:6, 6:3, 6:1.

Myśląc o zdobyciu tytułu, Argentyńczycy potrzebowali dwóch zwycięstw w niedzielę. Marzenia 11 tysięcy kibiców zgromadzonych w hali w Mar Del Platy prysły już po pierwszym spotkaniu singlowym. Fernando Verdasco udanie rozpoczął konfrontację z Jose Acasuso. 25-latek z Madrytu uzyskał breaka w szóstym gemie i wygrał pierwszą partię 6:3. Druga odsłona miała bardzo dramatyczny przebieg, obfitowała w przełamania, ale ostatecznie jej losy musiały zostać rozstrzygnięte w tie breaku. Trzynastego gema, podobnie jak i trzeciego seta, wygrał 26-letni mieszkaniec Buenos Aires. Gdy wydawało się, że nadzieja Argentyńczyków na końcowy sukces ulegnie przedłużeniu, impet odzyskał leworęczny Hiszpan. Verdasco wygrał czwartą partię 6:3, a w decydującym piątym secie nie pozostawił złudzeń zmagającemu się z kontuzją mięśni brzucha Argentyńczykowi.

Ostatni zaplanowany mecz, w którym mieli zmierzyć się David Nalbandian i Feliciano Lopez, nie doszedł do skutku, gdyż wynik finałowej konfrontacji był już rozstrzygnięty.

Przed rozgrywką finałową Hiszpanie nie byli uznawani za faworytów. W ich barwach nie mógł bowiem wystąpić lider obu rankingów ATP, Rafael Nadal, a na domiar złego Argentyńczycy nie przegrali przed własną publicznością od 10 lat. Jednak siła „olimpijskiej serii” okazała się mocniejsza i zawodnicy z Półwyspu Iberyjskiego powtórzyli sukces sprzed ośmiu i czterech lat.

Bohaterami finału zostali Fernando Verdasco i Feliciano Lopez. Obaj wygrali swoje spotkania singlowe (pierwszy z nich w piątek z Del Potro, a drugi w niedzielę z Acasuso), a na dodatek dołożyli punkt na konto reprezentacji Hiszpanii, dzięki sobotniemu zwycięstwu w deblu.

Argentyna – Hiszpania 1:3

Wynik niedzielnego singla:
Fernando Verdasco (Hiszpania) – Jose Acasuso (Argentyna) 6:3, 6:7(3), 4:6, 6:3, 6:1

Holenderka najlepsza w singlu, dwie Polki w deblu

/ Tomasz Krasoń , źródło: hartphp.com.pl, foto: Agencja Triada (jandscup.pl)

Arantxa Rus została triumfatorką tegorocznej edycji turnieju Hart Open w Opolu. W finale imprezy o puli nagród 25 tysięcy dolarów holenderska juniorka pokonała 4:6, 7:5, 6:3 24-letnią Chorwatkę Anę Vrljić. Tytuł w grze podwójnej wywalczyły Karolina Kosińska i Aleksandra Rosolska.

Finał singla był bardzo zacięty. W pierwszej partii dzięki przewadze jednego breaka lepsza okazała się 24-letnia Ana Vrljić i to Chorwatka przybliżyła się do pierwszego tytułu w tym sezonie. Jednak utalentowana Holenderka nie dała za wygraną i przyspieszyła tempo w kolejnych odsłonach. Druga partia padła łupem niespełna 18-letniej Rus, która wygrała do pięciu. W decydującym secie inicjatywa również spoczywała po stronie Holenderki i to właśnie ona triumfowała 6:3.

Tytuł wywalczony przez Arantxę Rus jest dla niej drugim triumfem w imprezie z cyklu ITF w tym sezonie i czwartym w karierze. W kwietniu tego roku Holenderka zwyciężyła w Bari. Niedawno osiągnęła najlepszy rezultat w historii występów w turniejach WTA, dochodząc do ćwierćfinału w Kantonie.

Po krótkim odpoczynku triumfatorka singla przystąpiła do decydującej rozgrywki w deblu. Oprócz Arantxy Rus na kort wyszyły trzy reprezentantki Polski. Po stronie Holenderki stanęła Katarzyna Piter, a ich rywalkami były Karolina Kosińska i Aleksandra Rosolska. Zwycięsko z tej konfrontacji wyszedł stuprocentowo polski duet, który triumfował po heroicznym boju 2:6, 7:6(6), 10-7.

Wynik finału singla:
Arantxa Rus (Holandia, 3) – Ana Vrljić (Chorwacja, 8) 4:6, 7:5, 6:3

Wynik finału debla:
K. Kosińska, A. Rosolska (Polska) – K. Piter, A. Rus (Polska, Holandia) 2:6, 7:6(6), 10-7

Nie tylko wspomnień czar

/ Michał Hasik , źródło: Tennisnews.com, foto: Getty Images

Mało który zawodnik, kończący profesjonalną karierę, kończy definitywnie z tenisem. Organizm, przyzwyczajony do codziennego wysiłku, domaga się regularnej aktywności fizycznej. Choć intensywność zajęć jest z pewnością dużo mniejsza, większość byłych graczy odbywa w dalszym ciągu regularne treningi. Specjalnie z myślą o nich przygotowano cykl ośmiu turniejów, rozgrywanych na całym świecie.  

W rozgrywkach Outback Series Championship uczestniczą zawodnicy, którzy ukończyli 30. rok życia i nie występują w zawodach firmowanych przez ATP. Jednym z warunków koniecznych do wzięcia udziału w imprezie, jest legitymowanie się miejscem w pierwszej piątce rankingu światowego,  bądź wystąpienie w finale turnieju Wielkiego Szlema lub reprezentowanie swojego kraju w rozgrywkach Pucharu Davisa.  Mecze toczone są w dwóch czteroosobowych grupach, w systemie „każdy z każdym”. Najlepsi gracze z każdej grupy rywalizują ze sobą w finale, zaś zawodnicy z drugich miejsc rozgrywają pojedynek o trzecią lokatę.

NBD The Legends Rock Dubai Championship wieńczył tegoroczny cykl zawodów. W finale imprezy 38-letni Amerykanin Jim Courier pokonał cztery lata starszego Szweda Stefana Edberga 6:3, 6:4. Do zwycięstwa wystarczyło mu jedno przełamanie w każdym secie.  „Wielokrotnie grałem ze Stefanem, dlatego doskonale wiedziałem, że jego najmocniejszą stroną jest gra przy siatce. Musiałem dzisiaj świetnie serwować, aby utrzymać go z dala od siatki i chyba mi się to udało” – powiedział Jim Courier.

Obaj tenisiści, w ramach rozgrywek ATP, rywalizowali ze sobą dziesięciokrotnie. Sześć spotkań rozstrzygnął na swoją korzyść Amerykanin, wygrywając między innymi dwa finały Australian Open (92-93).  Edberg na swoim koncie zapisał jedną wygraną z Courierem – w finale US Open w, 1991 roku.

Rudowłosy Amerykanin zdobył już w tym sezonie trzy tytuły w zawodach z serii Outback Series Chamionship (Grand Cayman, Charlotte, Dallas), dzięki czemu, jeszcze przed rozpoczęciem turnieju w Dubaju, mógł być pewien swojego  zwycięstwa w całym cyklu.  Warto dodać, iż zawodnicy, oprócz możliwości rywalizowania ze sobą, są również sowicie wynagradzani – za zwycięstwo w imprezie kończącej sezon, Courier otrzymał czek na 54 tys. dolarów, natomiast ze startów we wszystkich turniejach osiągnął wpływy rzędu 400 tys. dolarów!

W spotkaniu o trzecie miejsce Paul Haarhius, zwycięzca poprzedniej edycji, pokonał Szweda Andreasa Jarryda 8:5 (mecz rozgrywany do ośmiu wygranych gemów).

Klasyfikacja końcowa  “2008 Final Stanford Championship Ranking”:
1. Jim Courier (USA) 4100 points
2. John McEnroe (USA) 2500 points
3. Todd Martin (USA) 2200 points
4. Wayne Ferreira (RSA) 2100 points
5. Aaron Krickstein (USA) 1650 points
6. Magnus Larsson (SWE) 1000 points
7. Jimmy Arias (USA)
8. Thomas Enqvist (SWE) 900 points
9. Pat Cash (AUS) 800 points
10. Mikael Pernfors (SWE) 750 points