Puchar Federacji: bezbłędne Włoszki

/ Tomasz Krasoń , źródło: fedcup.com, foto: AFP

Włoszki potwierdzają swoją supremację w drużynowych rozgrywkach kobiecych. Po raz czwarty na przestrzeni pięciu lat awansowały do finału Pucharu Federacji. I na dodatek dokonały tej sztuki w znakomitym stylu! Występujące przed własną publicznością reprezentantki Italii w pięciu spotkaniach nie oddały Czeszkom ani jednego seta.

Już po sobotnich grach singlowych była jasne, że Włoszki są na najlepszej drodze do finału. Pennetta pokonała wówczas Hradecką, a Schiavone nie pozostawiła złudzeń Safarovej. W niedzielę miało dojść do rotacji rywalek, ale plany pokrzyżowało zdrowie. Dokładniej zdrowie Lucie Safarovej, która podczas rozgrzewki poczuła ból w ramieniu i w jej miejsce musiała zostać desygnowana Petra Kvitova.

„Niestety Lucie doznała kontuzji ramienia podczas rozgrzewki i odczuwała ból przy każdym uderzeniu. Podjęliśmy szybką decyzję, że wystawimy Petrę Kvitovą. Plan był inny. Zakładaliśmy wystawienie Petry w meczu przeciwko Schiavone. Chcieliśmy uniknąć jej pojedynku z Pennettą, gdyż gra Kvitovej odpowiada Flavii” – tłumaczył Petr Pala, kapitan Czeszek.

„Wiedzieliśmy, że nie będzie łatwo ich pokonać. Chcieliśmy chociaż doprowadzić do decydującego debla, ale po tym, co Schiavone pokazała w meczu Safarovą trudno pokonać taką drużynę na jej terenie” – dodał kapitan Czeszek.

Jego obawy okazały się jak najbardziej uzasadnione. Pomimo zmiany rywalki Flavia Pennetta radziła sobie bardzo dobrze, udowadniając, że jest najwyżej notowaną tenisistką grająca na Foro Italico. Mecz z leworęczną Petrą Kvitovą rozpoczęła od prowadzenia 4:1. Od tego momentu przytrafił jej się okres słabszej gry, ale w tie breaku była wyraźnie lepsza i triumfowała w nim do trzech. Drugi set toczył się równo jedynie na początku. Później do głosu doszła 28-letnia Włoszka, która zdobyła dla swojej ekipy trzeci, przeważający szalę zwycięstwa, punkt.

„Było ciężko po przegraniu tie breaka, gdyż wciąż o nim myślałam. Dobrze zaczęłam drugiego seta, ale zupełnie nie wiem, co się stało później” – wyjaśniała Kvitova.

Kolejne spotkania miały zdecydowanie mniejszy ciężar gatunkowy. Dlatego kapitan drużyny włoskiej Corrado Barazzuti mógł pozwolić sobie na roszady. Do czwartego pojedynku singlowego wystawił Sarę Errani. Notowana na 36. miejscu w rankingu Włoszka 6:4, 6:2 wygrała z Lucie Hradecką, potwierdzając siłę i wyrównany skład aktualnych mistrzyń Pucharu Federacji. Errani znacznie lepiej serwowała i nie popełniała tylu błędów, co Czeszka (13 przy aż 30 rywalki).

Na korcie centralnym kompleksu Foro Italico wszystko było już rozstrzygnięte, ale Włoszki pragnęły się odwdzięczyć żywo dopingującym kibicom i w deblu również dały z siebie wszystko. Sara Errani i Francesca Schiavone, a nie jak wcześniej planowano Roberta Vinci, wygrały 6:4, 6:2 z Lucie Hradecką i Kvetą Peschke. Tym samym weekend w Rzymie zakończył się absolutną dominacją drużyny gospodarzy, która w pięciu meczach nie straciła ani jednego seta.

Włochy – Czechy 5:0
Flavia Pennetta (Włochy) – Lucie Hradecka (Czechy) 6:4, 7:5
Francesca Schiavone (Włochy) – Lucie Safarova (Czechy) 6:0, 6:2
Flavia Pennetta (Włochy) – Petra Kvitova (Czechy) 7:6(3), 6:2
Sara Errani (Włochy) – Lucie Hradecka (Czechy) 6:4, 6:2
S. Errani, F. Schiavone (Włochy) – L. Hradecka, K. Peschke (Czechy) 6:2, 6:4

Fed Cup: Polska – Hiszpania 1:4

/ Michał Jaśniewicz , źródło: pzt.pl/fedcup, foto: pzt.pl/fedcup

W 2011 roku reprezentacja Polski zagra w Grupie Euroafrykańskiej I Fed
Cup. W niedzielę, w ostatnim spotkaniu rozgrywanego w Sopocie play-off
Grupy Światowej II Klaudia Jans i Alicja Rosolska przegrały z Nurią
Llagosterą-Vives i Arantxą Parrą-Santonja, jednak wynik nie miał już
wpływu na końcowy rezultat.

„Zabrakło
doświadczenia w grze z najlepszymi, zabrakło formy, może zabrakło
Urszuli Radwańskiej… szczęścia chyba nie zabrakło, bo o szczęściu możemy
mówić przy porażce 6:7, 6:7. Tutaj było 2:6 i 3:6
” podsumował
kapitan reprezentacji Polski Tomasz Wiktorowski. „Nie zapominajmy, że cała presja w ostatnich
spotkaniach Fed Cup spoczywała na barkach Agnieszki Radwańskiej. I, choć
nie widać tego w jej zachowaniu na korcie, mogło to zaważyć na wyniku
.”

Chwilę
wcześniej kapitan Hiszpanek Miguel Margets-Lobato kurtuazyjnie
przyznał, że nie spodziewał się wyniku 4:1 (przed spotkaniem obstawiał
zwycięstwo swoich zawodniczek 3:2 po zaciętej grze podwójnej).

Lobato
pracuje z reprezentacją od 17 lat, w tym czasie Hiszpanki zdobyły Fed
Cup pięciokrotnie, więc o posadę może być spokojny. Wiktorowski też ma
nadzieję na dalszą pracę, choć nie jest to pewność. Jednak bilans
zwycięstw i porażek (5-2) przemawia na jego korzyść.

Fed Cup: Polska – Hiszpania 1:3

/ Michał Jaśniewicz , źródło: pzt.pl/fedcup, foto: pzt.pl/fedcup

Nic dziwnego, że na Marcie Domachowskiej w meczu z Carlą Suarez-Navarro
ciążyła olbrzymia presja. Za duża. Ten mecz miał przesądzić o naszym być
albo nie być – pozostaniu w grze, lub spadku z Grupy Światowej II.
Niestety oznaczał spadek.

Domachowska miała wyraźnie podcięte skrzydła.
Nie pomogło gromkie “dawaj Marta, dawaj” wyśpiewywane na trybunach.
Polka walkę podjęła jedynie pod koniec drugiego seta, kiedy było już za
późno na cokolwiek. Szkoda.

Carla Suarez-Navarro: „Zagrałam dzisiaj
znakomity mecz. Byłam zrelaksowana, bo wcześniejszy mecz potoczył się po
naszej myśli, i mogłam grać swój tenis. Bardzo pomogło mi wsparcie
naszego teamu, który w Sopocie był wyjątkowo liczny. Rozmawialiśmy
codziennie, wczoraj wieczorem mówili, że mogę to zrobić. I zrobiłam
”.

„Nie wiem, czy nie zatraciłam się w założonej z góry taktyce polegającej
na atakowaniu forhendu przeciwniczki. Chwilami miałam wrażenie, że ten
jej forhend jest równie dobry jak bekhend
” – oceniła po meczu Domachowska.
Przed nią starty w mniejszych imprezach i w maju na turnieju WTA w
Warszawie.

Fed Cup: Polska – Hiszpania 1:2

/ Michał Jaśniewicz , źródło: pzt.pl/fedcup, foto: pzt.pl/fedcup

Agnieszka Radwańska przegrała 3:6, 4:6 z Marią Jose Martinez-Sanchez.
Polka rozpoczęła od prowadzenia – było już 3:1 – by przegrać pierwszego
seta 3:6. W drugiej partii gra toczyła się metodą „gem za gem”, aż do
stanu 4:4, kiedy dwa kolejne gemy zdobyła Martinez-Sanchez.

„Zagrałam
słabiej niż wczoraj, a rywalka była bardziej wymagająca. Często
zmieniała rotacje i tempo gry, a z takimi przeciwniczkami zawsze gra się
trudno. Sama popełniłam dużo błędów, straciłam parę gemów, w których
prowadziłam
” – podsumowała Radwańska.

„W pewnym sensie mecz potoczył się na odwrót niż w sobotę, kiedy wyszłam
na prowadzenie i pozwoliłam rywalce się dogonić. Dziś zaczęłam źle, a
potem szło coraz lepiej. Byłam bardzo skoncentrowana, co bardzo pomogło
zwłaszcza w moich gemach serwisowych
” – mówiła po meczu Martinez-Sanchez.
Może pomogły rady od Conchity Martinez, z którą Maria Jose wymieniła
sms-y przed tym spotkaniem. W końcu jest kogo słuchać, bo Conchita wraz z
Arantxą Sanchez Vicario zdobywały Fed Cup pięciokrotnie. Radwańska nie
miała do kogo napisać…

Barcelona: drugi z rzędu finał Verdasco

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Na półfinale swój znakomity występ w Barcelonie zakończył Thiemo de Bakker. Rewelacyjny Holender, który walczył o pierwszy finał ATP w karierze, musiał uznać wyższość Robina Soderlinga. Szwed zwyciężył 6:1, 6:4. Jego rywalem w bitwie o tytuł będzie Fernando Verdasco, który przed tygodniem dotarł do finału zawodów w Monte Carlo.

Robin Soderling nie miał problemów z pokonaniem Thiemo de Bakkera. 21-letni Holender zagrał dziś słabiej i nie potrafił znaleźć sposobu na zaskoczenie Szweda tak, jak zaskoczył dzień wcześniej Jo-Wilfrieda Tsongę. Wygrał dziś ledwie około 50% punktów przy swoim podaniu. Soderling notował lepsze statystyki i tylko raz stracił własny serwis. Rywala przełamał natomiast czterokrotnie, zwyciężając 6:1, 6:4 w godzinę i szesnaście minut.

Dużo trudniejszą przeprawę miał Fernando Verdasco. Rozstawiony z piątką tenisista w wewnątrz hiszpańskiej bitwie pokonał Davida Ferrera 7:6(3), 5:7, 6:1. Potrzebował na to dwóch i pół godziny. Dwa pierwsze sety były bardzo zacięte. W inauguracyjnym obaj zawodnicy zdobyli po jednym przełamaniu, a w tie breaku minimalnie lepszy był Verdasco. W drugim to Ferrer w końcówce zachował więcej zimnej krwi i zwyciężył różnicą jednego breaka. Jednak w decydującej odsłonie Verdasco miał wyraźną przewagę. Zanotował wysoką skuteczność pierwszego podania i dwukrotnie przełamał słabiej grającego Ferrera, wygrywając partię 6:1.

Wyniki półfinałów:
Robin Soderling (Szwecja, 2) – Thiemo de Bakker (Holandia) 6:1, 6:4
Fernando Verdasco (Hiszpania, 5, WC) – David Ferrer (Hiszpania, 8) 7:6(3), 5:7, 6:1

Barcelona: Polacy zatrzymani

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: Archiwum Tenisklubu

Po czwartym z rzędu zwycięstwie nad braćmi Bryanami liczyliśmy, że Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski pójdą za ciosem i może nawet wygrają cały turniej. Niestety, nie przebrnęli już kolejnej przeszkody, czyli półfinałowej potyczki z Lleytonem Hewittem i Markiem Knowlesem, przegrywając 2:6, 6:3, 7-10.

W pierwszym secie Polacy nie mieli nic do powiedzenia. Grali słabo, a rywale bardzo dobrze. Hewitt i Knowles przegrali tylko jedną piłkę po pierwszym podaniu i dwie po drugim, w efekcie czego ani razu nie musieli bronić się przed stratą serwisu. Sami wykorzystali obie okazje na przełamanie naszych reprezentantów i zwyciężyli 6:2.

W drugim secie sytuacja się zmieniła. Polacy się obudzili i poprawili grę. Hewitt z Knowlesem obniżyli poziom i od razu znaleźli się w tarapatach. Fyrstenberg i Matkowski mieli aż osiem break pointów, ale łatwo wygrać partii nie było, bo udało im się wykorzystać ledwie jedną szansę. Sami trzykrotnie musieli się bronić przed stratą swojego podania, ale tym razem w kluczowych momentach nie zawiedli.

Niestety, w decydującym tie breaku meczowym lepsi znów okazali się Hewitt i Knowles, którzy wygrali 10-7. Australijczyk i reprezentant Wysp Bahama pokonali okazali się prawdziwą zmorą dla polskich tenisistów w Barcelonie. Wcześniej wyeliminowali także Łukasza Kubota, który występował w duecie z Oliverem Marachem.

Wyniki półfinału:
Lleyton Hewitt, Mark Knowles (Australia, Wyspy Bahama) – Mariusz Fyrstenberg, Marcin Matkowski (Polska, 8) 6:2, 3:6, 10-7