Belgrad: Polacy w ćwierćfinale

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: atpworldtour.com

Tomasz Bednarek i Mateusz Kowalczyk udanie rozpoczęli występ w turnieju ATP w Belgradzie. Polscy debliści pokonali w pierwszej rundzie Jamesa Cerretaniego i Adila Shamasdina 6:2, 6:4. Dzięki tej wygranej są już w ćwierćfinale imprezy, gdzie zagrają z Horacio Zeballosem oraz Leonardo Mayerem.

Polskim kibicom tenisa serbska stolica powinna się kojarzyć bardzo miło. To właśnie tu rok temu Łukasz Kubot rozgrywał fantastyczny turniej, w którym dotarł do finału gry pojedynczej i wygrał grę podwójną. Tym razem najlepszy polski singlista w Belgradzie nie startuje, ale zastępują go inni nasi reprezentanci. Początek okazał się bardzo udany, bo Tomasz Bednarek i Mateusz Kowalczyk gładko awansowali do ćwierćfinału.

Polscy tenisiści rozegrali naprawdę niezłe zawody. Zanotowali 76% punktów wygranych po pierwszym serwisie i 50% po drugim. W obu przypadkach byli lepsi od Cerretaniego i Shamasdina. Bednarek i Kowalczyk okazali się znacznie skuteczniejsi od swoich przeciwników. Szczególnie w kluczowych momentach. Oba duety miały po pięć okazji na przełamanie, ale Polacy wykorzystali aż cztery szanse, a przeciwnicy tylko jedną. Przełożyło się to na szybkie zwycięstwo 6:2, 6:4 i awans do ćwierćfinału.

Wynik pierwszej rundy:
Tomasz Bednarek, Mateusz Kowalczyk (Polska) – James Cerretani, Adil Shamasdin (USA, Kanada) 6:2, 6:4

Od ITF Circuit do Wielkiego SzlemaA

/ Maciej Weber , źródło: Archiwum Tenisklubu, foto:

Wielki Szlem to nie wszystko. Od czegoś trzeba zacząć. A zaczyna się od ITF Circuit oraz ATP Challenger Tour. Turniejów, w których pula nagród waha się od 10 do nieco ponad 100 tys. dolarów. Turniejów, z których startuje się do wielkiej kariery. Polakom zdarza się to ciągle jeszcze zbyt rzadko.


Tekst Maciej Weber 


Gdyby siłę polskiego tenisa męskiego mierzyć tylko tym, do czego doszło podczas ubiegłorocznego challengera we Wrocławiu (pula nagród 106,5 tys. dol.), to trudno byłoby snuć jakiekolwiek nadzieje np. daviscupowe zwycięstwo nad Wielką Brytanią (jeszcze z Andy’m Murrayem w składzie). W lutym ubiegłego roku we wrocławskiej hali wszystkich pobił – bez żadnych wątpliwości – Michael Berrer, który w światowym rankingu doszedł najwyżej do 51. miejsca, czyli niżej niż w chwili obecnej mamy Łukasza Kubota. Z tym, że rok temu nasz numer 1 był sklasyfikowany o sto pozycji niżej i we Wrocławiu przegrał już w pierwszej rundzie z Robinem Vikiem. Dziś rywale pokroju Niemca czy Czecha już Polakowi niestraszni.


Siły na zamiary
Na podstawie tamtego turnieju należałoby stwierdzić, że już nic z naszych nie będzie. W pierwszej rundzie odpadli bowiem wszyscy: Jerzy Janowicz, Marcin Gawron, Artur Romanowski, Michał Przysiężny i Dawid Olejniczak. Fakt, że prawie wszyscy po bardzo zaciętych spotkaniach. Jednak to, że żaden nie wygrał na własnej nawierzchni choćby jednego spotkania, mógł przygnębiać. A potem okazało się, że z polskim męskim tenisem wcale nie jest tak źle, jak to we Wrocławiu malowano.
Wyniki challengerów wcale więc nie muszą być miarodajne. Udział w takich turniejach daje jednak bezcenne doświadczenia. Co potwierdziła wrześniowa impreza tej samej rangi w Szczecinie. W singlu co prawda nadal nie było najlepiej, natomiast w deblu wręcz przeciwnie. Tomasz Bednarek i Mateusz Kowalczyk sięgnęli po główną nagrodę. Po tym zwycięstwie obaj nabrali odwagi, popartej punktami rankingowymi, aby od czasu do czasu skrzyżować rakiety ze stałymi bywalcami turniejów ATP. Nasladownictwo Marcina Matkowskiego i Mariusza Fyrstenberga mile widziane.
Skoro ATP Tour to dla większości naszych ciągle trochę za wysokie progi, to rozsądne zamiary należałoby mierzyć według sił. Np. w ITF Circuit, cyklu turniejów o puli dziesięciokrotnie mniejszej. Stawka rywali na pewno słabsza, ale bardzo liczna i niezmiernie głodna sławy. Nawet na tym najniższym poziomie zawodowego tenisa żaden mecz sam się nie wygra.
W zeszłym roku w polskich „futuresach” bardzo dobrze radził sobie Marcin Gawron, który w Koszalinie oraz Olsztynie (10 tys. USD) prawie do końca wywiązywał się z roli turniejowej jedynki. W obu przypadkach doszedł aż do finału, ale za sprawą Władimira Ignatika nie mógł cieszyć się na „maksa”. W półfinale koszalińskiej imprezy z Białorusinem przegrał Jędrzej Żarski. Z tych wyników można wyciągnąć wniosek, że ten szczebel trudności to nadal najwłaściwsze miejsce dla graczy z naszego drugiego szeregu. Znów Polakom lepiej poszło w deblu – w Olsztynie do finału Błażej Koniusz i Grzegorz Panfil oraz Mateusz Szmigiel i Rafał Gozdur nie dopuścili konkurencji z zagranicy.


Wyjścia nie ma
To, że z małego do wielkiego tenisa można przejść w podskokach, świadczy przykład najbardziej nam bliski. Zaledwie pięć lat temu w warszawskim Ursynów Cup triumfowała, i to bez straconego seta, 16-letnia, niemal nikomu wówczas nieznana Agnieszka Radwańska. Gdzie krakowianka jest dzisiaj, nie trzeba nikomu przypominać. W tym kontekście ubiegłoroczny finał Pauli Kani pozwala patrzeć z umiarkowanym optymizmem na przyszłość naszego kobiecego tenisa. Aż szkoda, że w tegorocznym kalendarzu brakuje warszawskiej imprezy. Z Ursynów Cup wiążą się zresztą inne nazwiska, które świetnie zapisały się w historii tenisa światowego. W 1999 roku Anastazja Myskina odpadła już w pierwszej rundzie eliminacji z Anną Żarską, a pięć lat później została zwyciężczynią Roland Garros i wiceliderką rankingu WTA. Na krótko, ale zawsze.
Pula nagród w turniejach ITF Women’s Circuit rozgrywanych w Polsce rzadko przekracza minimalne 10 tys. dolarów. Ale nie tylko o pieniądze toczy się walka, lecz także – a może przede wszystkim – o walutę rankingową. W zeszłym roku w Iławie wygrała Sandra Zaniewska, która w półfinale pokonała Weronikę Domagałę. W Olecku pierwszy tytuł w karierze zdobyła Klaudia Gawlik. W Warszawie Kawa pokonała Karolinę Kosińską w pojedynku o finał singla. Wszędzie tam w ostatnich epizodach debla wystąpiły co najmniej trzy Polki.
Najważniejsze, że następczynie Radwańskiej i następcy Kubota w ogóle mają gdzie grać o pierwsze punkty, które są najpewniejszą kartą wstępu na największe korty świata. Warto też pamiętać o tym, że każdy punkt zdobyty w Polsce jest tańszy o przywiezionego z zagranicy. W rozpoczynającym się sezonie letnim nikt nie powinien narzekać na brak okazji do gry.



Polskie lato 2010


17–23.05 M ITF  Katowice
24–30.05 M ITF  Kraków
31.05–06.06 M ITF  Koszalin
07–13.06 M ITF  Gliwice
14–20.06 M Ch  Bytom
17–25.07 M Ch  Poznań
16–22.08 M ITF  Olsztyn
23–29.08 M  ITF  Poznań
30.08–05.09 M ITF  Bydgoszcz
11–19.09 M Ch  Szczecin


24–30.05 K ITF  Olecko
07–13.06 K ITF  Szczecin
28.06–04.07 K ITF  Toruń
02–08.08 K ITF  Iława
23–29.08 K ITF  Kędzierzyn
30.08–05.09 K ITF  Gliwice
06–12.09 K ITF  Katowice


M – mężczyźni
K – kobiety
Ch – challengerDla pań mamy tylko ITF Circuit i Sony Ercisson WTA Tour, etapu pośredniego brak jedynie formalnie, ponieważ siatka płac nawet w tym niższym cyklu jest bardzo rozbudowana – od 10 do 100 tys. „zielonych”. Wyróżniające się panny nie muszą więc od razu przechodzić do gry o poważne pieniądze albo ginąć w zapomnieniu.
To, że z małego do wielkiego tenisa można przejść w podskokach, świadczy przykład najbardziej nam bliski. Zaledwie pięć lat temu w warszawskim Ursynów Cup triumfowała, i to bez straconego seta, 16-letnia, niemal nikomu wówczas nieznana Agnieszka Radwańska. Gdzie krakowianka jest dzisiaj, nie trzeba nikomu przypominać. W tym kontekście ubiegłoroczny finał Pauli Kani pozwala patrzeć z umiarkowanym optymizmem na przyszłość naszego kobiecego tenisa. Aż szkoda, że w tegorocznym kalendarzu brakuje warszawskiej imprezy. Z Ursynów Cup wiążą się zresztą inne nazwiska, które świetnie zapisały się w historii tenisa światowego. W 1999 roku Anastazja Myskina odpadła już w pierwszej rundzie eliminacji z Anną Żarską, a pięć lat później została zwyciężczynią Roland Garros i wiceliderką rankingu WTA. Na krótko, ale zawsze.
Pula nagród w turniejach ITF Women’s Circuit rozgrywanych w Polsce rzadko przekracza minimalne 10 tys. dolarów. Ale nie tylko o pieniądze toczy się walka, lecz także – a może przede wszystkim – o walutę rankingową. W zeszłym roku w Iławie wygrała Sandra Zaniewska, która w półfinale pokonała Weronikę Domagałę. W Olecku pierwszy tytuł w karierze zdobyła Klaudia Gawlik. W Warszawie Kawa pokonała Karolinę Kosińską w pojedynku o finał singla. Wszędzie tam w ostatnich epizodach debla wystąpiły co najmniej trzy Polki.
Najważniejsze, że następczynie Radwańskiej i następcy Kubota w ogóle mają gdzie grać o pierwsze punkty, które są najpewniejszą kartą wstępu na największe korty świata. Warto też pamiętać o tym, że każdy punkt zdobyty w Polsce jest tańszy o przywiezionego z zagranicy. W rozpoczynającym się sezonie letnim nikt nie powinien narzekać na brak okazji do gry.



Polskie lato 2010


17–23.05 M ITF  Katowice
24–30.05 M ITF  Kraków
31.05–06.06 M ITF  Koszalin
07–13.06 M ITF  Gliwice
14–20.06 M Ch  Bytom
17–25.07 M Ch  Poznań
16–22.08 M ITF  Olsztyn
23–29.08 M  ITF  Poznań
30.08–05.09 M ITF  Bydgoszcz
11–19.09 M Ch  Szczecin


24–30.05 K ITF  Olecko
07–13.06 K ITF  Szczecin
28.06–04.07 K ITF  Toruń
02–08.08 K ITF  Iława
23–29.08 K ITF  Kędzierzyn
30.08–05.09 K ITF  Gliwice
06–12.09 K ITF  Katowice


M – mężczyźni
K – kobiety
Ch – challenger
ITF – ITF tour


 

Kup domek od Vilasa

/ Maciej Weber , źródło: Archiwum Tenisklubu, foto:

Niedawno proponowaliśmy luksusową willę Pete’a Samprasa na przedmieściach Los Angeles, teraz pora na mały domek Guillermo Vilasa w Sag Harbour na nowojorskiej Long Island. Mały, ale jaki! Został zbudowany w 1693 roku, wielokrotnie był restaurowany i chyba z pięć razy przenoszony w inne miejsce. W środku znajdują się zaledwie dwie sypialnie plus dwie łazienki, a działka to niecałe 690 m kw. Ale nie w wielkości jego urok.
Argentyński gwiazdor kupił tę nieruchomość w 2008 roku za 975 tys. dolarów. Teraz chce ją sprzedać za 995 tys.

Czeskie wesele

/ Maciej Weber , źródło: Archiwum Tenisklubu, foto:

Przeleciała przez światowe korty jak meteor, nawet nie zdążyła zostać prawdziwą gwiazdą. W czołówce rankingu WTA utrzymywała się jednak na tyle długo, że zdążyła wpaść w oko Radkowi Sztepankowi, wybitnemu łowcy serc niewieścich. Nicole Vaidiszova, która w kwietniu skończyła 21 lat, postanowiła zakończyć karierę sportową i wyjść za mąż za starszego o prawie 10 lat kolegę z pracy. Ślub ma się odbyć w lipcu.
Na razie Sztepanek wziął sobie dwa miesiące urlopu, bo – jak twierdzi – czuje się przemęczony.

Rzym: imponujące zwycięstwo Radwańskiej

/ Michał Jaśniewicz , źródło: sonyericssonwtatour.com, foto: AFP

W imponującym stylu rozpoczęła zmagania w Rzymie Agnieszka Radwańska. Najlepsza polska tenisistka w swoim pierwszym spotkaniu pokonała Robertę Vinci 6:1, 6:0.

Rozstawiona z numerem osiem krakowianka w pierwszej rundzie turnieju Internazionali BNL d’Italia miała wolny los. W drugiej trafiła na reprezentantkę gospodarzy, a ich mecz otwierał dzisiejszą rywalizację na korcie centralnym Foro Italico.

Spotkanie trwało tylko pięćdziesiąt cztery minuty. 27-letnia Włoszka ani razu nie zdołała utrzymać własnego podania. Radwańska okazała się wyjątkowo skuteczna przy kluczowych piłkach, wykorzystując sześć z siedmiu szans na przełamanie. Był to trzeci mecz pomiędzy tymi tenisistkami i trzecie zwycięstwo Polki. Po raz ostatni spotkały się rok temu w New Haven i nasza zawodniczka wygrała wówczas dopiero po tie breaku trzeciego seta.

O awans do ćwierćfinału Agnieszka Radwańska zagra z kolejną reprezentantką gospodarzy Flavią Pennettą (nr 12) lub Czeszką Lucie Safarovą.

Wynik drugiej rundy:
Agnieszka Radwańska (Polska, 8) – Robert Vinci (Włochy) 6:1, 6:0