Ćwierćfinał Przysiężnego w Reunion

/ Maciej Weber , źródło: własne, foto: AFP

Michał Przysiężny po zwycięstwie nad Belgiem Clementem marsem 6:2, 5:7, 6:1 awansował do ćwierćfinału challengera ATP (pula nagród 30 tys. dol.) na francuskiej wyspie Reunion

Polak i Belg dokończyli spotkanie przerwane w czwartek z powodu deszczu. Polak, rozstawiony w turnieju z numerem 2, w pierwszej rundzie miał wolny los, zaczynał od 1/8 finału. W ćwierćfinale zmierzy się z Kazachem Jurijem Szukinem, w parze z którym awansował już do półfinału debla.

Domachowska w ćwierćfinale w Grenoble

/ Maciej Weber , źródło: własne, foto: Archiwum Tenisklubu

Marta Domachowska w ćwierćfinale turnieju ITF w Grenoble pokonała Gruzinkę Tatię Mikadze 3:6, 6:4, 6:3. Do turnieju przebijała się z kwalifikacji

To pierwszy od dawna tak udany występ warszawianki na miedzynarodowej arenie. Z drugiej strony halowy turniej w Grenoble ma niską rangę. Imprezy ITF to szczebel niżej niż turnieje WTA, w których Domachowska startowała w czasach świetności. Turniej ma pulę nagród 25 tys. dol.

W ćwierćfinale Domachowska zmierzy się inna kwalifikantką – Chorwatką lub Włoszką. W Grenoble, w parze z Rosjanką Walerią Sawinycz, także jest już w ćwierćfinale.

Australian Open: Murray znów w finale

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: australianopen.org, foto: AFP

Wspaniała przygoda Davida Ferrera w Melbourne Park zakończyła się na ostatniej prostej. W półfinale Australian Open Hiszpan przegrał z faworyzowanym Andym Murrayem, choć początek spotkania należał do niego. Szkot się pozbierał i udowodnił swoją przewagę, zwyciężając 4:6, 7:6(2), 6:1, 7:6(2). W niedzielę o tytuł zagra z Novakiem Djokoviciem.

Rafael Nadal nie zdobędzie w Melbourne Wielkiego Szlema, a Roger Federer nie obroni tytułu wywalczonego w Australii przed rokiem. W pierwszym tegorocznym wielkoszlemowym turnieju do ostatniego etapu dotarli Novak Djoković i Andy Murray. Serb już wczoraj zapewnił sobie miejsce w finale, Szkot wskoczył do niego dzisiaj, pokonując Davida Ferrera po zaciętym boju. Dla rozstawionego z piątką Brytyjczyka Melbourne to jedno z najszczęśliwszych miejsc. Dokładnie rok temu również dotarł do finału Australian Open, ulegając wówczas Rogerowi Federerowi. Teraz marzenie o pierwszym wielkoszlemowy tytule wydaje się być dużo bardziej realne do spełnienia…

Łatwo jednak nie było. Pozytywnie nastawiony David Ferrer rozpoczął spotkanie z dużym animuszem i pokazał, że będzie tego wieczora groźny. Murrayowi kompletnie nie kleiła się gra po własnym drugim podaniu, które było kopalnią punktów dla rywala. Jednak to właśnie Szkot w siódmym gemie przełamał Hiszpana i wyszedł na prowadzenie 4:3. I… był to ostatni gem wygrany przez niego w tej partii. Ferrer nie dość, że odrobił stratę, to zaraz potem zdobył drugiego breaka, triumfując 6:4.

Drugi set rozpoczął się od wzajemnych przełamań. Najpierw Murray odebrał podanie Ferrerowi, a potem Hiszpan zrewanżował się wyżej notowanemu rywalowi. Obaj tenisiści toczyli coraz dłuższe, bardziej zacięte wymiany. W samej końcówce przed Ferrerem pojawiła się ogromna szansa. Przy stanie 5:4 i serwisie rywala miał piłkę setową, ale Szkot wybronił się znakomitym podaniem i doprowadził do remisu. Chwilę potem przełamał Hiszpana i wydawało się, że za chwilę skończy partię, którą niemal przegrał. Nic bardziej mylnego. Przewagę, którą zyskał, Szkot natychmiast roztrwonił i rozstrzygnięcie padło w tie breaku. W nim Murray nie dał szans Ferrerowi, wygrywając do dwóch.

W trzeciej partii Hiszpan wyraźnie osłabł. Słabo serwował i notował mało uderzeń kończących. Miał aż siedem okazji na przełamanie przeciwnika, ale żadnej nie wykorzystał. Za to Murray wygrał wszystkie gemy od stanu 1:1, co dało mu prowadzenie w setach 2:1. Wydawało się, że to koniec szans Ferrera. Tym bardziej, że na początku czwartej partii znów stracił podanie i przegrywał 0:2. Zdołał jednak się podnieść i odrobić stratę. Z każdym kolejnym gemem emocje były coraz większe, a o wszystkim znów zadecydował tie break. I znów Murray zdobył wyraźną przewagę, zwyciężając 7:2, dzięki czemu awansował do niedzielnego finału.

Wynik półfinału:
Andy Murray (Wielka Brytania, 5) – David Ferrer (Hiszpania, 7) 4:6, 7:6(2), 6:1, 7:6(2)

Murray zagra z Djokoviciem w finale

/ Maciej Weber , źródło: Eurosport, foto:

Andy Murray w niedzielnym finale zmierzy się z Novakiem Djokoviciem. 24-letni Szkot w czterech setach pokonał Hiszpana Davida Ferrera. To jego drugi kolejny finał Australian Open


Mimo, że Murray jest od Ferrera wyżej notowany w rankingu to ten mecz nie miał faworyta. Głównie dlatego, że w fazie ćwierćfinałowej 29-letni Hiszpan pokonał w trzech setach numer jeden światowych list, swojego rodaka Rafaela Nadala. Mało kto brał jednak pod uwagę, że tamten sukces osiągnął w dużej mierze dlatego, iż faworyt przez większość meczu grał z kontuzją pachwiny. Murray przed rokiem przegrał w finale z Rogerem Federerem, innym tuzem, pokonanym także w trzech setach i to już bez żadnego ale przez Djokovicia. Murray ma też w dorobku przegrany finał US Open. Czyli w Wielkim Szlemie awansował do finału w sumie po raz trzeci. I do tej pory nie wygrał. Ferrer w osiągnięciach mu nie dorównuje. Ćwierćfinał Australian Open to do tej pory szczyt jego możliwości w turniejach wielkoszlemowych.
Mimo, że Murray awansował do finału to półfinałowy bój z Ferrerem był dla niego meczem niewykorzystanych szans. Zaczął od pierwszego seta, kiedy przełamał rywala na 4:3 i potem oddał trzy gemy z rzędu, oddając w efekcie i seta. W secie drugim wygrywał podanie rywala na 1:0 i potem w bardzo ważnym momencie na 6:5, czyli w końcówce seta. I bu okazji nie wykorzystał. O tym, że straty te były niepotrzebne pokazał w tie breaku deklasując rywala. Osiągnął prowadzenie 6:0, dopiero wtedy lekko się dekoncentrując. Wygrał jednak do dwóch, dwóch potem w wielkim stylu 6:1 wygrał trzeciego seta.
Kiedy w czwartym wyszedł na prowadzenie 2:0 zdawało się, że jest już „pozamiatane”. I wtedy znowu dał o sobie dać brak koncentracji. Chociaż nie tylko, po prostu los jak zwykle czuwał nad Ferrerem. Tak jak w spotkaniu z Nadalem pomogła mu kontuzja pachwiny rywala, tak teraz Murray zaczął się zmagać z bolącym biodrem. Nowa sytuacja natychmiast przełożyła się na przebieg spotkania. Ferrer sam przełamał przeciwnika i w efekcie wyszedł na prowadzenie 3:2, kiedy zdawało się, że jest już na kolanach.
I tak już szli do kolejnego tie breaka, choc zdawało się, że lepszy technicznie Murray dawno powinien rozstrzygnąć spotkanie. W tie breaku trochę do powiedzenia mieli sędziowie liniowi doprowadzając dwukrotnie do tzw. „challengów”, czyli powtórnego rozgrywania kontrowersyjnych piłek, co dwukrotnie nie było na rękę Szkotowi. Przy stanie 2:0 dało to w końcu punkt Hiszpanowi, ale potem jeszcze raz okazało się, że w tego rodzaju dogrywkach wyższość Murraya jest całkowicie bezsporna.
Zdobył kolejne cztery punkty i przy stanie 6:1 miał pięć piłek meczowych. Tu już nie mogło być cudu. Jeszcze punkt Ferrera i skrót Murraya, obroniony, ale potem zagranie Szkota w odsłonioną częśc kortu.
– To był bardzo ciężki mecz. Ferrer praktycznie nie popełniał błędów zza linii końcowej. W czwartym secie poziom mojej gry się pogorszył, a jego się poprawił. Rok temu w finale p5rzegrałem z Federerem tak szybko, że właściwie nie wiedziałem o co chodzi. Mam nadzieję, że teraz będzie lepiej. Kiedyś tutaj z Novakiem wygrałem. Razem trenowaliśmy, znam go bardzo dobrze. Ale i on mnie zna. To będzie bardzo twarde spotkanie – powiedział zwycięzca drugiego męskiego półfinału.
Po trzech godzinach i 46 minutach 24-letni finalista Australia Open sprzed roku w niedzielny poranek polskiego czasu zmierzy się z Djokoviciem, zwycięzcą AO z 2008 roku. W finale zmierzą się rówieśnicy. Serb  urodził się 22 maja, Szkot o tydzień wcześniej. Obaj w 1987 roku.


Andy Murray w niedzielnym finale zmierzy się z Novakiem Djokoviciem. 24-letni Szkot w czterech setach pokonał Hiszpana Davida Ferrera. To jego drugi kolejny finał Australian Open
Mimo, że Murray jest od Ferrera wyżej notowany w rankingu to ten mecz nie miał faworyta. Głównie dlatego, że w fazie ćwierćfinałowej 29-letni Hiszpan pokonał w trzech setach numer jeden światowych list, swojego rodaka Rafaela Nadala. Mało kto brał jednak pod uwagę, że tamten sukces osiągnął w dużej mierze dlatego, iż faworyt przez większość meczu grał z kontuzją pachwiny. Murray przed rokiem przegrał w finale z Rogerem Federerem, innym tuzem, pokonanym także w trzech setach i to już bez żadnego ale przez Djokovicia. Murray ma też w dorobku przegrany finał US Open. Czyli w Wielkim Szlemie awansował do finału w sumie po raz trzeci. I do tej pory nie wygrał. Ferrer w osiągnięciach mu nie dorównuje. Ćwierćfinał Australian Open to do tej pory szczyt jego możliwości w turniejach wielkoszlemowych.
Mimo, że Murray awansował do finału to półfinałowy bój z Ferrerem był dla niego meczem niewykorzystanych szans. Zaczął od pierwszego seta, kiedy przełamał rywala na 4:3 i potem oddał trzy gemy z rzędu, oddając w efekcie i seta. W secie drugim wygrywał podanie rywala na 1:0 i potem w bardzo ważnym momencie na 6:5, czyli w końcówce seta. I bu okazji nie wykorzystał. O tym, że straty te były niepotrzebne pokazał w tie breaku deklasując rywala. Osiągnął prowadzenie 6:0, dopiero wtedy lekko się dekoncentrując. Wygrał jednak do dwóch, dwóch potem w wielkim stylu 6:1 wygrał trzeciego seta.
Kiedy w czwartym wyszedł na prowadzenie 2:0 zdawało się, że jest już „pozamiatane”. I wtedy znowu dał o sobie dać brak koncentracji. Chociaż nie tylko, po prostu los jak zwykle czuwał nad Ferrerem. Tak jak w spotkaniu z Nadalem pomogła mu kontuzja pachwiny rywala, tak teraz Murray zaczął się zmagać z bolącym biodrem. Nowa sytuacja natychmiast przełożyła się na przebieg spotkania. Ferrer sam przełamał przeciwnika i w efekcie wyszedł na prowadzenie 3:2, kiedy zdawało się, że jest już na kolanach.
I tak już szli do kolejnego tie breaka, choc zdawało się, że lepszy technicznie Murray dawno powinien rozstrzygnąć spotkanie. W tie breaku trochę do powiedzenia mieli sędziowie liniowi doprowadzając dwukrotnie do tzw. „challengów”, czyli powtórnego rozgrywania kontrowersyjnych piłek, co dwukrotnie nie było na rękę Szkotowi. Przy stanie 2:0 dało to w końcu punkt Hiszpanowi, ale potem jeszcze raz okazało się, że w tego rodzaju dogrywkach wyższość Murraya jest całkowicie bezsporna.
Zdobył kolejne cztery punkty i przy stanie 6:1 miał pięć piłek meczowych. Tu już nie mogło być cudu. Jeszcze punkt Ferrera i skrót Murraya, obroniony, ale potem zagranie Szkota w odsłonioną częśc kortu.
– To był bardzo ciężki mecz. Ferrer praktycznie nie popełniał błędów zza linii końcowej. W czwartym secie poziom mojej gry się pogorszył, a jego się poprawił. Rok temu w finale p5rzegrałem z Federerem tak szybko, że właściwie nie wiedziałem o co chodzi. Mam nadzieję, że teraz będzie lepiej. Kiedyś tutaj z Novakiem wygrałem. Razem trenowaliśmy, znam go bardzo dobrze. Ale i on mnie zna. To będzie bardzo twarde spotkanie – powiedział zwycięzca drugiego męskiego półfinału.
Po trzech godzinach i 46 minutach 24-letni finalista Australia Open sprzed roku w niedzielny poranek polskiego czasu zmierzy się z Djokoviciem, zwycięzcą AO z 2008 roku. W finale zmierzą się rówieśnicy. Serb  urodził się 22 maja, Szkot o tydzień wcześniej. Obaj w 1987 roku.


Andy Murray w niedzielnym finale zmierzy się z Novakiem Djokoviciem. 24-letni Szkot w czterech setach pokonał Hiszpana Davida Ferrera. To jego drugi kolejny finał Australian Open
Mimo, że Murray jest od Ferrera wyżej notowany w rankingu to ten mecz nie miał faworyta. Głównie dlatego, że w fazie ćwierćfinałowej 29-letni Hiszpan pokonał w trzech setach numer jeden światowych list, swojego rodaka Rafaela Nadala. Mało kto brał jednak pod uwagę, że tamten sukces osiągnął w dużej mierze dlatego, iż faworyt przez większość meczu grał z kontuzją pachwiny. Murray przed rokiem przegrał w finale z Rogerem Federerem, innym tuzem, pokonanym także w trzech setach i to już bez żadnego ale przez Djokovicia. Murray ma też w dorobku przegrany finał US Open. Czyli w Wielkim Szlemie awansował do finału w sumie po raz trzeci. I do tej pory nie wygrał. Ferrer w osiągnięciach mu nie dorównuje. Ćwierćfinał Australian Open to do tej pory szczyt jego możliwości w turniejach wielkoszlemowych.
Mimo, że Murray awansował do finału to półfinałowy bój z Ferrerem był dla niego meczem niewykorzystanych szans. Zaczął od pierwszego seta, kiedy przełamał rywala na 4:3 i potem oddał trzy gemy z rzędu, oddając w efekcie i seta. W secie drugim wygrywał podanie rywala na 1:0 i potem w bardzo ważnym momencie na 6:5, czyli w końcówce seta. I bu okazji nie wykorzystał. O tym, że straty te były niepotrzebne pokazał w tie breaku deklasując rywala. Osiągnął prowadzenie 6:0, dopiero wtedy lekko się dekoncentrując. Wygrał jednak do dwóch, dwóch potem w wielkim stylu 6:1 wygrał trzeciego seta.
Kiedy w czwartym wyszedł na prowadzenie 2:0 zdawało się, że jest już „pozamiatane”. I wtedy znowu dał o sobie dać brak koncentracji. Chociaż nie tylko, po prostu los jak zwykle czuwał nad Ferrerem. Tak jak w spotkaniu z Nadalem pomogła mu kontuzja pachwiny rywala, tak teraz Murray zaczął się zmagać z bolącym biodrem. Nowa sytuacja natychmiast przełożyła się na przebieg spotkania. Ferrer sam przełamał przeciwnika i w efekcie wyszedł na prowadzenie 3:2, kiedy zdawało się, że jest już na kolanach.
I tak już szli do kolejnego tie breaka, choc zdawało się, że lepszy technicznie Murray dawno powinien rozstrzygnąć spotkanie. W tie breaku trochę do powiedzenia mieli sędziowie liniowi doprowadzając dwukrotnie do tzw. „challengów”, czyli powtórnego rozgrywania kontrowersyjnych piłek, co dwukrotnie nie było na rękę Szkotowi. Przy stanie 2:0 dało to w końcu punkt Hiszpanowi, ale potem jeszcze raz okazało się, że w tego rodzaju dogrywkach wyższość Murraya jest całkowicie bezsporna.
Zdobył kolejne cztery punkty i przy stanie 6:1 miał pięć piłek meczowych. Tu już nie mogło być cudu. Jeszcze punkt Ferrera i skrót Murraya, obroniony, ale potem zagranie Szkota w odsłonioną częśc kortu.
– To był bardzo ciężki mecz. Ferrer praktycznie nie popełniał błędów zza linii końcowej. W czwartym secie poziom mojej gry się pogorszył, a jego się poprawił. Rok temu w finale p5rzegrałem z Federerem tak szybko, że właściwie nie wiedziałem o co chodzi. Mam nadzieję, że teraz będzie lepiej. Kiedyś tutaj z Novakiem wygrałem. Razem trenowaliśmy, znam go bardzo dobrze. Ale i on mnie zna. To będzie bardzo twarde spotkanie – powiedział zwycięzca drugiego męskiego półfinału.
Po trzech godzinach i 46 minutach 24-letni finalista Australia Open sprzed roku w niedzielny poranek polskiego czasu zmierzy się z Djokoviciem, zwycięzcą AO z 2008 roku. W finale zmierzą się rówieśnicy. Serb  urodził się 22 maja, Szkot o tydzień wcześniej. Obaj w 1987 roku.


Wynik półfinału singla nężczyzn
Andy Murray (Wielka Brytania, 3) – David Ferrer (Hiszpania, 7) 4:6, 7:6 (2), 6:1, 7:6 (2)