ITF w Grenoble: Domachowska w finale

/ Tomasz Krasoń , źródło: itftennis.com, foto: Archiwum Tenisklubu

Marta Domachowska po ponad 3 latach przerwy zagra w finale singlowego turnieju. Wprawdzie ma szansę na wygranie imprezy, w której pula nagród wynosi zaledwie 25 tysięcy dolarów, ale jest to udany początek sezonu. W półfinale zmagań w Grenoble pokonała 6:1, 6:2 Stephanie Vogt.

Udział w turnieju w Grenoble notowana pod koniec trzeciej setki Domachowska musiała rozpocząć od eliminacji. To właśnie w ich decydującej fazie stoczyła najtrudniejszy bój, wygrywając po trzysetowej batalii z utalentowaną Ukrainką Maryną Zaniewską. W turnieju głównym 25-letnia warszawianka radziła sobie już znacznie pewniej. Najpierw uporała się z Francuzką Lou Brouleau, potem w trzech setach pokonała Tatię Mikadze, a w ćwierćfinale oddała zaledwie trzy gemy Giulii Gatto-Monticone. Równie jednostronny był mecz półfinałowy z udziałem Domachowskiej. Polka od początku narzuciła swoje warunki, którym Stephanie Vogt nie była w stanie się przeciwstawić. 20-latka z Liechtensteinu zdobyła zaledwie trzy gemy.

Finałową przeciwniczką Marty Domachowskiej będzie inna kwalifikantka, Naomi Broady. Brytyjka wyeliminowała w fazie wstępnej zmagań w Grenoble Katarzynę Piter. Za występ we Francji Domachowska ma już zapewnione 35 punktów do rankingu WTA, które nieco pozwolą awansować jej o kilkadziesiąt pozycji. Należy jednak pamiętać, że w najbliższym czasie Polka bronić będzie 70 oczek za półfinał w Midland.

Wynik półfinału singla:
Marta Domachowska (Polska, Q) – Stephanie Vogt (Liechtenstein) 6:1, 6:2

Australian Open: jubileuszowy triumf Bryanów

/ Tomasz Krasoń , źródło: australianopen.com/atpworldtour.com, foto: AFP

Bob i Mike Bryanowie wygrali Australian Open. Pierwsza para świata pokonała w finale rozstawionych z „trójką” Hindusów, Mahesha Bhupathiego i Leandera Paesa 6:3, 6:4. Dla amerykańskich bliźniaków jest jubileuszowy, dziesiąty triumf w Wielkim Szlemie.

Z dziesięcioma zwycięstwami w imprezach wielkoszlemowych Bryanowie zajmują drugie miejsce w historii najlepszych debli świata. Brakuje im już tylko jednego triumfu do wyrównania rekordu Todda Woodbridge’a i Marka Woodforde’a. Połowę ze swoich tytułów amerykańscy bliźniacy zdobyli właśnie w Melbourne. Bob i Mike wygrali Australian Open w latach 2006-2007 oraz 2009-2010.

Losy sobotniego finału mogłyby potoczyć się inaczej, gdyby nie ambitna pogoń Amerykanów już w pierwszym gemie. Przy serwisie Boba przegrywali bowiem 0:40 i Hindusi byli bliscy przełamania. Amerykanie wyszli z opresji, a następnie grali zgodnie z zasadą gem za gem. Kluczowego breaka zdobyli, wychodząc 4:2. W drugiej odsłonie wyrównana walka toczyła się do stanu 4:4. Końcówka należała już do liderujących w rankingu ATP braci Bryanów, którzy po 68 minutach zwyciężyli 6:3, 6:4.

Wynik finału debla:
B. Bryan, M. Bryan (USA, 1) – M. Bhupathi, L. Paes (Indie, 3) 6:3, 6:4

Australian Open: wielkie odrodzenie Clijsters!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: australianopen.org, foto: AFP

Do stanu 6:3, 3:2 Na Li grała bardzo dobrze, a Kim Clijsters zupełnie nie przypominała siebie. Wydawało się, że pierwszy wielkoszlemowy triumf dla Chin jest na wyciągnięcie ręki, ale właśnie wtedy Belgijka odnalazła rytm i odwróciła losy finału Australian Open, wygrywając 3:6, 6:3, 6:3 i zdobywając swój pierwszy tytuł w Melbourne.

Pierwsza godzina finałowego meczu w Melbourne była najgorszą w wykonaniu Kim Clijsters podczas tegorocznego turnieju. Belgijka udowodniła jednak, że nie ma takiej sytuacji, z której nie potrafiłaby wybrnąć i ostatecznie to ona stanęła z pucharem dla mistrzyni w dłoni. Po urodzeniu dziecka Clijsters dokonała rzeczy wielkiej. W ciągu półtora roku od powrotu do zawodowego tenisa wygrała już trzeci wielkoszlemowy turniej. I nie wydaje się, żeby na tym poprzestała…

Początek finału był zaskakujący. Bojowo nastawiona Clijsters wygrała osiem pierwszych piłek i po kilku minutach prowadziła 2:0. Li szybko się pozbierała i nie pozwoliła rywalce na rozwinięcie skrzydeł, doprowadzając do wyrównania. Z każdą kolejną minutą Chinka coraz bardziej dominowała na korcie. Mocnymi i precyzyjnymi krosami wypracowywała sobie przewagę sytuacyjną i kończyła akcje. A Clijsters pomagała, jak mogła. Popełniała wiele prostych błędów, dokonywała dziwnych wyborów taktycznych i spóźniała się do zagrań, do których zwykle dobiega z zamkniętymi oczami. Efekt był taki, że po 38 minutach na tablicy wyników widniało zaskakujące 6:3 dla Li.

W drugim secie długo trwała zacięta walka. Raz przewagę zdobywała Belgijka, a raz Chinka. W dużym stopniu wynikało to z gorszej postawy Li, niż lepszej gry Clijsters. Początkowe gemy toczyły się na przewagi, a obie zawodniczki solidarnie odbierały sobie podanie. Jako pierwsza serwisową niemoc przełamała Li, wychodząc na prowadzenie 3:2. Ale, jak to w kobiecym tenisie bywa, nie miało to wielkiego znaczenia. Belgijka zaczęła się stopniowo odradzać, wykorzystując słabszą postawę Chinki w kolejnych minutach. Wygrała cztery kolejne gemy i wyrównała stan meczu.

Rozochocona Clijsters złapała wiatr w żagle i na początku decydującej partii zafundowała rywalce popis swojego najlepszego tenisa. Wygrała własne podanie, potem wygrała podanie Chinki, a potem… pozwoliła się przełamać. Tym razem powtórki z pierwszego seta jednak nie było. Li gasła w oczach, popełniając więcej błędów i denerwując się coraz bardziej, a Clijsters uspokoiła grę, ograniczyła strzały w siatkę lub aut i punktowała zmęczoną rywalkę. Z tej sytuacji powrotu już nie było. Li zdołała utrzymać jeszcze oba swoje serwisy, ale przełamać Belgijki nie potrafiła. Po ponad dwóch godzinach gry Chinka wystrzeliła ostatni forhend w aut, a Clijsters utonęła we łzach…

Wynik finału:
Kim Clijsters (Belgia, 3) – Na Li (Chiny, 9) 3:6, 6:3, 6:3

Australian Open: Dulko i Pennetta z pierwszym wielkoszlemowym tytułem

/ Tomasz Krasoń , źródło: australianopen.com/wtatour.com, foto: AFP

Gisela Dulko i Flavia Pennetta wygrały deblowy Australian Open. Para numer jeden pokonała w finale Wiktorię Azarenkę i Marię Kirilenko 2:6, 7:5, 6:1, uzupełniając tym samym listę swoich sukcesów o pierwszy triumf w Wielkim Szlemie.

Początek finału nie zapowiadał, że Dulko i Pennetta, wyjdą z niego obronną ręką. Rozstawione z „dwunastką” Azarenka i Kirilenko postawiły twarde warunki i szybko uzyskały sporą przewagę. Dość powiedzieć, że pierwszego seta wygrały 6:2, a w drugim prowadziły już nawet 4:1. Wówczas doszło do zwrotu akcji, który w głównej mierze był zasługą Argentynki.

„Gisela zagrała nieprawdopodobne trzy gemy od 1:4 w drugim secie” – chwaliła swoją partnerkę Pennetta. „Wszystko się zmieniło. Kiedy przegrywasz, nie masz nic do stracenie i po prostu idziesz na przód. Dla drugiego duetu jest to trudne – mieć piłkę na 5:1, a potem grać trzeciego seta”.

Faworytki finału odrobiły straty i w końcówce zwyciężyły 7:5. Trzeci set był już wyłącznie ich popisem. Oddały Białorusince i Rosjance zaledwie jednego gema i po 131 minutach gry zapewniły sobie zwycięstwo.

Poprzedni sezon Dulko i Pennetta zakończyły jako najlepsza para deblowa świata, mając na koncie siedem tytułów. Brakowało im jednak triumfu w Wielkim Szlemie. Upragnione trofeum wywalczyły już przy pierwszej możliwości w nowym sezonie. Warto przypomnieć, że w 2011 roku Dulko i Pennetta przegrały tylko jeden mecz. W Sydney musiały uznać wyższość Klaudii Jans i Alicji Rosolskiej.

Wynik finału debla:
G. Dulko, F. Pennetta (Argentyna, Włochy, 1) – W. Azarenka, M. Kirilenko (Białoruś, Rosja, 12) 2:6, 7:5, 6:1

Ćwierćfinał Przysiężnego w Reunion

/ Maciej Weber , źródło: własne, foto: AFP

Michał Przysiężny po zwycięstwie nad Belgiem Clementem marsem 6:2, 5:7, 6:1 awansował do ćwierćfinału challengera ATP (pula nagród 30 tys. dol.) na francuskiej wyspie Reunion

Polak i Belg dokończyli spotkanie przerwane w czwartek z powodu deszczu. Polak, rozstawiony w turnieju z numerem 2, w pierwszej rundzie miał wolny los, zaczynał od 1/8 finału. W ćwierćfinale zmierzy się z Kazachem Jurijem Szukinem, w parze z którym awansował już do półfinału debla.

Domachowska w ćwierćfinale w Grenoble

/ Maciej Weber , źródło: własne, foto: Archiwum Tenisklubu

Marta Domachowska w ćwierćfinale turnieju ITF w Grenoble pokonała Gruzinkę Tatię Mikadze 3:6, 6:4, 6:3. Do turnieju przebijała się z kwalifikacji

To pierwszy od dawna tak udany występ warszawianki na miedzynarodowej arenie. Z drugiej strony halowy turniej w Grenoble ma niską rangę. Imprezy ITF to szczebel niżej niż turnieje WTA, w których Domachowska startowała w czasach świetności. Turniej ma pulę nagród 25 tys. dol.

W ćwierćfinale Domachowska zmierzy się inna kwalifikantką – Chorwatką lub Włoszką. W Grenoble, w parze z Rosjanką Walerią Sawinycz, także jest już w ćwierćfinale.

Australian Open: Murray znów w finale

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: australianopen.org, foto: AFP

Wspaniała przygoda Davida Ferrera w Melbourne Park zakończyła się na ostatniej prostej. W półfinale Australian Open Hiszpan przegrał z faworyzowanym Andym Murrayem, choć początek spotkania należał do niego. Szkot się pozbierał i udowodnił swoją przewagę, zwyciężając 4:6, 7:6(2), 6:1, 7:6(2). W niedzielę o tytuł zagra z Novakiem Djokoviciem.

Rafael Nadal nie zdobędzie w Melbourne Wielkiego Szlema, a Roger Federer nie obroni tytułu wywalczonego w Australii przed rokiem. W pierwszym tegorocznym wielkoszlemowym turnieju do ostatniego etapu dotarli Novak Djoković i Andy Murray. Serb już wczoraj zapewnił sobie miejsce w finale, Szkot wskoczył do niego dzisiaj, pokonując Davida Ferrera po zaciętym boju. Dla rozstawionego z piątką Brytyjczyka Melbourne to jedno z najszczęśliwszych miejsc. Dokładnie rok temu również dotarł do finału Australian Open, ulegając wówczas Rogerowi Federerowi. Teraz marzenie o pierwszym wielkoszlemowy tytule wydaje się być dużo bardziej realne do spełnienia…

Łatwo jednak nie było. Pozytywnie nastawiony David Ferrer rozpoczął spotkanie z dużym animuszem i pokazał, że będzie tego wieczora groźny. Murrayowi kompletnie nie kleiła się gra po własnym drugim podaniu, które było kopalnią punktów dla rywala. Jednak to właśnie Szkot w siódmym gemie przełamał Hiszpana i wyszedł na prowadzenie 4:3. I… był to ostatni gem wygrany przez niego w tej partii. Ferrer nie dość, że odrobił stratę, to zaraz potem zdobył drugiego breaka, triumfując 6:4.

Drugi set rozpoczął się od wzajemnych przełamań. Najpierw Murray odebrał podanie Ferrerowi, a potem Hiszpan zrewanżował się wyżej notowanemu rywalowi. Obaj tenisiści toczyli coraz dłuższe, bardziej zacięte wymiany. W samej końcówce przed Ferrerem pojawiła się ogromna szansa. Przy stanie 5:4 i serwisie rywala miał piłkę setową, ale Szkot wybronił się znakomitym podaniem i doprowadził do remisu. Chwilę potem przełamał Hiszpana i wydawało się, że za chwilę skończy partię, którą niemal przegrał. Nic bardziej mylnego. Przewagę, którą zyskał, Szkot natychmiast roztrwonił i rozstrzygnięcie padło w tie breaku. W nim Murray nie dał szans Ferrerowi, wygrywając do dwóch.

W trzeciej partii Hiszpan wyraźnie osłabł. Słabo serwował i notował mało uderzeń kończących. Miał aż siedem okazji na przełamanie przeciwnika, ale żadnej nie wykorzystał. Za to Murray wygrał wszystkie gemy od stanu 1:1, co dało mu prowadzenie w setach 2:1. Wydawało się, że to koniec szans Ferrera. Tym bardziej, że na początku czwartej partii znów stracił podanie i przegrywał 0:2. Zdołał jednak się podnieść i odrobić stratę. Z każdym kolejnym gemem emocje były coraz większe, a o wszystkim znów zadecydował tie break. I znów Murray zdobył wyraźną przewagę, zwyciężając 7:2, dzięki czemu awansował do niedzielnego finału.

Wynik półfinału:
Andy Murray (Wielka Brytania, 5) – David Ferrer (Hiszpania, 7) 4:6, 7:6(2), 6:1, 7:6(2)

Murray zagra z Djokoviciem w finale

/ Maciej Weber , źródło: Eurosport, foto:

Andy Murray w niedzielnym finale zmierzy się z Novakiem Djokoviciem. 24-letni Szkot w czterech setach pokonał Hiszpana Davida Ferrera. To jego drugi kolejny finał Australian Open


Mimo, że Murray jest od Ferrera wyżej notowany w rankingu to ten mecz nie miał faworyta. Głównie dlatego, że w fazie ćwierćfinałowej 29-letni Hiszpan pokonał w trzech setach numer jeden światowych list, swojego rodaka Rafaela Nadala. Mało kto brał jednak pod uwagę, że tamten sukces osiągnął w dużej mierze dlatego, iż faworyt przez większość meczu grał z kontuzją pachwiny. Murray przed rokiem przegrał w finale z Rogerem Federerem, innym tuzem, pokonanym także w trzech setach i to już bez żadnego ale przez Djokovicia. Murray ma też w dorobku przegrany finał US Open. Czyli w Wielkim Szlemie awansował do finału w sumie po raz trzeci. I do tej pory nie wygrał. Ferrer w osiągnięciach mu nie dorównuje. Ćwierćfinał Australian Open to do tej pory szczyt jego możliwości w turniejach wielkoszlemowych.
Mimo, że Murray awansował do finału to półfinałowy bój z Ferrerem był dla niego meczem niewykorzystanych szans. Zaczął od pierwszego seta, kiedy przełamał rywala na 4:3 i potem oddał trzy gemy z rzędu, oddając w efekcie i seta. W secie drugim wygrywał podanie rywala na 1:0 i potem w bardzo ważnym momencie na 6:5, czyli w końcówce seta. I bu okazji nie wykorzystał. O tym, że straty te były niepotrzebne pokazał w tie breaku deklasując rywala. Osiągnął prowadzenie 6:0, dopiero wtedy lekko się dekoncentrując. Wygrał jednak do dwóch, dwóch potem w wielkim stylu 6:1 wygrał trzeciego seta.
Kiedy w czwartym wyszedł na prowadzenie 2:0 zdawało się, że jest już „pozamiatane”. I wtedy znowu dał o sobie dać brak koncentracji. Chociaż nie tylko, po prostu los jak zwykle czuwał nad Ferrerem. Tak jak w spotkaniu z Nadalem pomogła mu kontuzja pachwiny rywala, tak teraz Murray zaczął się zmagać z bolącym biodrem. Nowa sytuacja natychmiast przełożyła się na przebieg spotkania. Ferrer sam przełamał przeciwnika i w efekcie wyszedł na prowadzenie 3:2, kiedy zdawało się, że jest już na kolanach.
I tak już szli do kolejnego tie breaka, choc zdawało się, że lepszy technicznie Murray dawno powinien rozstrzygnąć spotkanie. W tie breaku trochę do powiedzenia mieli sędziowie liniowi doprowadzając dwukrotnie do tzw. „challengów”, czyli powtórnego rozgrywania kontrowersyjnych piłek, co dwukrotnie nie było na rękę Szkotowi. Przy stanie 2:0 dało to w końcu punkt Hiszpanowi, ale potem jeszcze raz okazało się, że w tego rodzaju dogrywkach wyższość Murraya jest całkowicie bezsporna.
Zdobył kolejne cztery punkty i przy stanie 6:1 miał pięć piłek meczowych. Tu już nie mogło być cudu. Jeszcze punkt Ferrera i skrót Murraya, obroniony, ale potem zagranie Szkota w odsłonioną częśc kortu.
– To był bardzo ciężki mecz. Ferrer praktycznie nie popełniał błędów zza linii końcowej. W czwartym secie poziom mojej gry się pogorszył, a jego się poprawił. Rok temu w finale p5rzegrałem z Federerem tak szybko, że właściwie nie wiedziałem o co chodzi. Mam nadzieję, że teraz będzie lepiej. Kiedyś tutaj z Novakiem wygrałem. Razem trenowaliśmy, znam go bardzo dobrze. Ale i on mnie zna. To będzie bardzo twarde spotkanie – powiedział zwycięzca drugiego męskiego półfinału.
Po trzech godzinach i 46 minutach 24-letni finalista Australia Open sprzed roku w niedzielny poranek polskiego czasu zmierzy się z Djokoviciem, zwycięzcą AO z 2008 roku. W finale zmierzą się rówieśnicy. Serb  urodził się 22 maja, Szkot o tydzień wcześniej. Obaj w 1987 roku.


Andy Murray w niedzielnym finale zmierzy się z Novakiem Djokoviciem. 24-letni Szkot w czterech setach pokonał Hiszpana Davida Ferrera. To jego drugi kolejny finał Australian Open
Mimo, że Murray jest od Ferrera wyżej notowany w rankingu to ten mecz nie miał faworyta. Głównie dlatego, że w fazie ćwierćfinałowej 29-letni Hiszpan pokonał w trzech setach numer jeden światowych list, swojego rodaka Rafaela Nadala. Mało kto brał jednak pod uwagę, że tamten sukces osiągnął w dużej mierze dlatego, iż faworyt przez większość meczu grał z kontuzją pachwiny. Murray przed rokiem przegrał w finale z Rogerem Federerem, innym tuzem, pokonanym także w trzech setach i to już bez żadnego ale przez Djokovicia. Murray ma też w dorobku przegrany finał US Open. Czyli w Wielkim Szlemie awansował do finału w sumie po raz trzeci. I do tej pory nie wygrał. Ferrer w osiągnięciach mu nie dorównuje. Ćwierćfinał Australian Open to do tej pory szczyt jego możliwości w turniejach wielkoszlemowych.
Mimo, że Murray awansował do finału to półfinałowy bój z Ferrerem był dla niego meczem niewykorzystanych szans. Zaczął od pierwszego seta, kiedy przełamał rywala na 4:3 i potem oddał trzy gemy z rzędu, oddając w efekcie i seta. W secie drugim wygrywał podanie rywala na 1:0 i potem w bardzo ważnym momencie na 6:5, czyli w końcówce seta. I bu okazji nie wykorzystał. O tym, że straty te były niepotrzebne pokazał w tie breaku deklasując rywala. Osiągnął prowadzenie 6:0, dopiero wtedy lekko się dekoncentrując. Wygrał jednak do dwóch, dwóch potem w wielkim stylu 6:1 wygrał trzeciego seta.
Kiedy w czwartym wyszedł na prowadzenie 2:0 zdawało się, że jest już „pozamiatane”. I wtedy znowu dał o sobie dać brak koncentracji. Chociaż nie tylko, po prostu los jak zwykle czuwał nad Ferrerem. Tak jak w spotkaniu z Nadalem pomogła mu kontuzja pachwiny rywala, tak teraz Murray zaczął się zmagać z bolącym biodrem. Nowa sytuacja natychmiast przełożyła się na przebieg spotkania. Ferrer sam przełamał przeciwnika i w efekcie wyszedł na prowadzenie 3:2, kiedy zdawało się, że jest już na kolanach.
I tak już szli do kolejnego tie breaka, choc zdawało się, że lepszy technicznie Murray dawno powinien rozstrzygnąć spotkanie. W tie breaku trochę do powiedzenia mieli sędziowie liniowi doprowadzając dwukrotnie do tzw. „challengów”, czyli powtórnego rozgrywania kontrowersyjnych piłek, co dwukrotnie nie było na rękę Szkotowi. Przy stanie 2:0 dało to w końcu punkt Hiszpanowi, ale potem jeszcze raz okazało się, że w tego rodzaju dogrywkach wyższość Murraya jest całkowicie bezsporna.
Zdobył kolejne cztery punkty i przy stanie 6:1 miał pięć piłek meczowych. Tu już nie mogło być cudu. Jeszcze punkt Ferrera i skrót Murraya, obroniony, ale potem zagranie Szkota w odsłonioną częśc kortu.
– To był bardzo ciężki mecz. Ferrer praktycznie nie popełniał błędów zza linii końcowej. W czwartym secie poziom mojej gry się pogorszył, a jego się poprawił. Rok temu w finale p5rzegrałem z Federerem tak szybko, że właściwie nie wiedziałem o co chodzi. Mam nadzieję, że teraz będzie lepiej. Kiedyś tutaj z Novakiem wygrałem. Razem trenowaliśmy, znam go bardzo dobrze. Ale i on mnie zna. To będzie bardzo twarde spotkanie – powiedział zwycięzca drugiego męskiego półfinału.
Po trzech godzinach i 46 minutach 24-letni finalista Australia Open sprzed roku w niedzielny poranek polskiego czasu zmierzy się z Djokoviciem, zwycięzcą AO z 2008 roku. W finale zmierzą się rówieśnicy. Serb  urodził się 22 maja, Szkot o tydzień wcześniej. Obaj w 1987 roku.


Andy Murray w niedzielnym finale zmierzy się z Novakiem Djokoviciem. 24-letni Szkot w czterech setach pokonał Hiszpana Davida Ferrera. To jego drugi kolejny finał Australian Open
Mimo, że Murray jest od Ferrera wyżej notowany w rankingu to ten mecz nie miał faworyta. Głównie dlatego, że w fazie ćwierćfinałowej 29-letni Hiszpan pokonał w trzech setach numer jeden światowych list, swojego rodaka Rafaela Nadala. Mało kto brał jednak pod uwagę, że tamten sukces osiągnął w dużej mierze dlatego, iż faworyt przez większość meczu grał z kontuzją pachwiny. Murray przed rokiem przegrał w finale z Rogerem Federerem, innym tuzem, pokonanym także w trzech setach i to już bez żadnego ale przez Djokovicia. Murray ma też w dorobku przegrany finał US Open. Czyli w Wielkim Szlemie awansował do finału w sumie po raz trzeci. I do tej pory nie wygrał. Ferrer w osiągnięciach mu nie dorównuje. Ćwierćfinał Australian Open to do tej pory szczyt jego możliwości w turniejach wielkoszlemowych.
Mimo, że Murray awansował do finału to półfinałowy bój z Ferrerem był dla niego meczem niewykorzystanych szans. Zaczął od pierwszego seta, kiedy przełamał rywala na 4:3 i potem oddał trzy gemy z rzędu, oddając w efekcie i seta. W secie drugim wygrywał podanie rywala na 1:0 i potem w bardzo ważnym momencie na 6:5, czyli w końcówce seta. I bu okazji nie wykorzystał. O tym, że straty te były niepotrzebne pokazał w tie breaku deklasując rywala. Osiągnął prowadzenie 6:0, dopiero wtedy lekko się dekoncentrując. Wygrał jednak do dwóch, dwóch potem w wielkim stylu 6:1 wygrał trzeciego seta.
Kiedy w czwartym wyszedł na prowadzenie 2:0 zdawało się, że jest już „pozamiatane”. I wtedy znowu dał o sobie dać brak koncentracji. Chociaż nie tylko, po prostu los jak zwykle czuwał nad Ferrerem. Tak jak w spotkaniu z Nadalem pomogła mu kontuzja pachwiny rywala, tak teraz Murray zaczął się zmagać z bolącym biodrem. Nowa sytuacja natychmiast przełożyła się na przebieg spotkania. Ferrer sam przełamał przeciwnika i w efekcie wyszedł na prowadzenie 3:2, kiedy zdawało się, że jest już na kolanach.
I tak już szli do kolejnego tie breaka, choc zdawało się, że lepszy technicznie Murray dawno powinien rozstrzygnąć spotkanie. W tie breaku trochę do powiedzenia mieli sędziowie liniowi doprowadzając dwukrotnie do tzw. „challengów”, czyli powtórnego rozgrywania kontrowersyjnych piłek, co dwukrotnie nie było na rękę Szkotowi. Przy stanie 2:0 dało to w końcu punkt Hiszpanowi, ale potem jeszcze raz okazało się, że w tego rodzaju dogrywkach wyższość Murraya jest całkowicie bezsporna.
Zdobył kolejne cztery punkty i przy stanie 6:1 miał pięć piłek meczowych. Tu już nie mogło być cudu. Jeszcze punkt Ferrera i skrót Murraya, obroniony, ale potem zagranie Szkota w odsłonioną częśc kortu.
– To był bardzo ciężki mecz. Ferrer praktycznie nie popełniał błędów zza linii końcowej. W czwartym secie poziom mojej gry się pogorszył, a jego się poprawił. Rok temu w finale p5rzegrałem z Federerem tak szybko, że właściwie nie wiedziałem o co chodzi. Mam nadzieję, że teraz będzie lepiej. Kiedyś tutaj z Novakiem wygrałem. Razem trenowaliśmy, znam go bardzo dobrze. Ale i on mnie zna. To będzie bardzo twarde spotkanie – powiedział zwycięzca drugiego męskiego półfinału.
Po trzech godzinach i 46 minutach 24-letni finalista Australia Open sprzed roku w niedzielny poranek polskiego czasu zmierzy się z Djokoviciem, zwycięzcą AO z 2008 roku. W finale zmierzą się rówieśnicy. Serb  urodził się 22 maja, Szkot o tydzień wcześniej. Obaj w 1987 roku.


Wynik półfinału singla nężczyzn
Andy Murray (Wielka Brytania, 3) – David Ferrer (Hiszpania, 7) 4:6, 7:6 (2), 6:1, 7:6 (2)

Australian Open: Djoković zatrzymał Federera!

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: australianopen.org, foto: AFP

Po odpadnięciu Rafaela Nadala wszystkie oczy zwrócone były już tylko na Rogera Federera. To jego stawiano w roli głównego faworyta do tytułu w Melbourne. Nic z tego – w półfinale zatrzymał go Novak Djoković, który po bardzo mądrej grze pokonał Szwajcara 7:6(3), 7:5, 6:4, osiągając swój czwarty wielkoszlemowy finał, a drugi w Australii.

Roger Federer nie był dziś sobą. Popełniał sporo prostych błędów, przegrywał najważniejsze punkty i pozwolił rywalowi się rozkręcić. Początek był wyrównany. W pierwszym secie obaj zawodnicy zanotowali po dziesięć niewymuszonych błędów i po piętnaście uderzeń kończących. Nie doszło do żadnego przełamania. Ba, żaden z graczy nie miał nawet break pointa. W tie breaku Djoković od początku dominował. Po zmianie stron powiększył przewagę i wygrał do trzech.

Minęło ledwie kilka minut drugiego seta, a Serb zdobył pierwsze w meczu przełamanie. Gdy wydawało się, że pójdzie za ciosem… stanął. Federer błyskawicznie odrobił stratę, a potem dołożył jeszcze jednego breaka, co pozwoliło mu objąć prowadzenie 5:2. Szwajcar zagrał w tym fragmencie lepiej, ale nie da się ukryć, że w zdobyciu takiej przewagi przez Federera spory udział miał Djoković, który przeżywał zdecydowany kryzys. Nikt chyba nie przypuszczał, że prowadząc 5:2 Szwajcar może tego seta przegrać. Nikt oprócz Serba, który pokonał trudności i rozpoczął pogoń za rywalem. Nie tylko odrobił stratę, ale w samej końcówce ponownie przełamał wyżej notowanego przeciwnika, wyrywając mu seta z rąk.

Początek trzeciego seta przypominał nieco start drugiej partii. Serb znowu przysnął i w pierwszym swoim gemie serwisowym miał gigantyczne problemy. Wybronił się z nich jednak i nie pozwolił się przełamać. Podbudowany takim obrotem sprawy chwilę potem sam zdobył breaka. Federer się nie poddawał i przy stanie 3:4 zdołał wyrównać. Nadzieje, które Szwajcar rozpalił wśród swoich fanów, zgasły błyskawicznie, bo zaraz po odrobieniu strat, przegrał po raz kolejny swoje podanie. Djoković grał bardzo spokojnie i wypunktował rywala. Takiej szansy Serb już nie wypuścił z rąk i chwilę potem zakończył spotkanie.

Szwajcar grał dziś dziwnie. Specjalista od trudnych sytuacji dziś w najważniejszych momentach oddawał inicjatywę rywalowi. Z każdą kolejną minutą wydawał się coraz bardziej zmęczony. Jedna z jego silniejszych broni, którą wykorzystuje w niebezpiecznych momentach – serwis – nie funkcjonowała dziś tak, jak należy. Posłał tylko pięć asów i zanotował 71% skuteczności pierwszego i zaledwie 48% drugiego podania. Djoković zaprezentował się za to z bardzo dobrej strony. Umiejętnie rozrzucał Federera po korcie, wybierał mądre rozwiązania taktyczne i wykorzystywał błędy przeciwnika. Dla Serba to czwarty wielkoszlemowy finał i drugi w Australii. Australii, którą wspomina niezwykle miło, bo wygrał tam w 2008 roku.

Wynik półfinału:
Novak Djoković (Serbia, 3) – Roger Federer (Szwajcaria, 2) 7:6(3), 7:5, 6:4

Australian Open: Federer nie zagra w finale

/ Maciej Weber , źródło: australianopen.com/własne, foto:

Roger Federer przegrał z Novakiem Djokoviciem i nie zagra w finale. Najlepszy tenisista dekady nie zdobył nawet seta!


Jeszcze nie przebrzmiały echa gładziutkiej porażki Rafaela Nadala z Davidem Ferrerem, a już padł drugi z tuzów. Hiszpan na swoje usprawiedliwienie miał chociaż kontuzję pachwiny. Szwajcar usprawiedliwienia nie ma prawa szukać. W drugim secie po prostu zapomniał jak gra się w tenisa. Prowadził 5:2 i oddał kolejnych pięć gemów z rzędu.
Oczywiście wygrana Djokovicia wielką sensacją nie jest, bo Serb to w końcu numer trzy światowego rankingu i za Federerem jest sklasyfikowany zaledwie o jedną pozycję. Wiadomo jednak, że zwłaszcza w turniejach wielkoszlemowych są Federer i Nadal (w różnej kolejności), a dopiero potem reszta stawki. Nawet więc, kiedy Djoković po tie breaku wygrał pierwszego seta nic nie zwiastowało takiego przebiegu wydarzeń.


Ponieważ w turnieju nie ma Nadala, a Federer wyraźnie ma kompleks Hiszpana zdawało się, że nic nie stoi na przeszkodzie, by wzbogacił przebogatą kolekcję tytułów. Okazało się, że na przeszkodzie Federerowi nie pierwszy raz stanął sam Federer. Szwajcar nie wytrzymał ciśnienia. W ostatniej partii pozwolił się przełamać już w trzecim gemie. Potem Djoković, grając bardzo konsekwentnie, obronił przewagę.
Teraz  czeka na zwycięzcę drugiego półfinału. Zmierzą się w nim pogromaca Nadala, rozstawiony z numerem 7 David Ferrer i Szkot Andy Murray, turniejowa „szóstka”.


Wynik półfinału singla
Novak Djoković (Serbia, 3) – Roger Federer (Szwajcaria, 2) 7:6 (3), 7:5, 6:4.