Roland Garros: Federer po doskonałym meczu drugim finalistą

/ Adam Romer , źródło: , foto: AFP

 

Adam
Romer, korespondencja z Paryża

Pojedynek
Rogera Federera z Novakiem Djokoviciem był najbardziej wyczekiwanym meczem
tegorocznego Roland Garros. Absolutnie słusznie. To co pokazali obaj tenisiści
było prawdziwym „wydarzeniem nie z tej ziemi”!

Dla
Serba miało to być 42 zwycięstwo od początku sezonu dające mu wyrównanie
rekordu Johna McEnroe z 1984 roku. Dla Federera powrót dla lat chwały, gdy był
najpiękniej i najskuteczniej grającym tenisistą świata i krok w kierunku
zdobycia 17 tytułu wielkoszlemowego.

Wszystkie
z tych powodów skumulowały się i spowodowały, że widzowie na korcie Phillipa
Chartiera zobaczyli jedno z najbardziej porywających widowisk tenisowych
ostatnich lat.

Napięcie
rosło stopniowo, podobnie jak poziom gry. Pierwsze gemy to serwisowe wpadki obu
gigantów. Nic więc dziwnego, że ta partia rozstrzygnęła się dopiero w tie breaku.

–
Graliśmy tego seta długo, grałem dobrze, ale on jeszcze lepiej. Gorzej było w
drugiej partii, bo tam przez chwilę się zdekoncentrowałem i Roger to
wykorzystał – analizował na pomeczowej konferencji Djoković.

Gdy
tenisiści wychodzili na trzecią partię meczu cały stadion skandował imię
Szwajcara. W tej partii jednak lepszy okazał się Serb, bo przełamał Rogera już
w pierwszym gemie.

– Udało mi się wrócić do gry, do mojego poziomu – opowiadał.

Obaj
w decydujących chwilach grali z prędkością i precyzją niespotykaną nawet na
kortach Rolanda Garrosa. Ilością trafionych uderzeń w linię, asów serwisowych,
perfekcyjnie wypracowanych punktów po długich wymianach można by było obdzielić
przynajmniej kilka spotkań tegorocznego turnieju. Ale nikt z dotychczas grających
w Paryżu nie zbliżył się do tej szybkości i precyzji Serba i Szwajcara.

Efekt
był oczywisty. Zachwycona publiczność biła brawo co chwila i co chwila słychać
było skandowanie „Roger, Roger” lub „Nole, Nole”. Kulminacją poziomu było kilka
piłek rozegranych w ostatnich gemach czwartej partii, gdzie najpierw Serb
przełamał Serwis Szwajcara, by sam serwując przegrać kolejnego gema po przepięknych
zagraniach Federera.

–
Taki jest sport. Ktoś z nas musiał dziś przegrać i to byłem niestety ja – mówił
wyrażnie rozczarowany Serb.

–
Moim celem jest wygrać ten turniej, więc chciałem za wszelką cenę wygrać dziś
ten mecz. Fajnie jest zagrać takie spotkanie, gdy twój rywal gra tak dobrze –
opowiadał za to wyraźnie szczęśliwy i zadowolony Federer. Dawno w Paryżu Szwajcar nie
był tak rozluźniony i uśmiechnięty. Ostatni raz chyba dokładnie przed dwoma
laty, gdy jedyny raz triumfował na kortach Rolanda Garrosa.

– Chcę to teraz powtórzyć – podkreślał Szwajcar.

Roger Federer (Szwajcaria, 3) – Novak Djoković (Serbia, 2) 7:6(5), 6:3, 3:6, 7:6(5).

Roland Garros: Nadal pierwszym finalistą turnieju męskiego

/ Adam Romer , źródło: , foto: AFP

Adam Romer, korspondencja z Paryża

Awans Hiszpana do paryskiego finału nie jest niespodzianką, ale droga do tego finału okazała się znacznie bardziej wyboista niż sam Nadal mógł się spodziewać. A wszystko dzięki fantastycznej postawie Andy Murraya, który mimo porażki zasłużył na wielkie słowa uznania

Pojedynek Hiszpana z Brytyjczykiem miał od pierwszej piłki rozpisane role: Nadal jako faworyt nadawał ton a Murray dotrzymywał kroku. Dotrzymywał w sposób zaskakująco doskonały. Grał długo, cierpliwie, wytrzymywał potworne wymiany z "królem kortów ziemnych" i często spektakularnie kontratakował. I choć mecz zaczął się dla niego fatalnie – dał się błyskawicznie dwa razy przełamać w trzecim i piątym gemie, był o włos od odrobienia strat. Do wyrównania na 5:5 zabrakło mu jednego zagrania, a właściwie jednego przetoczenia się piłki na stronę rywala. Nie udało się, ale nie zniechęciło to Brytyjczyka, który pokazał, że na kortach ziemnych czuje się wyśmienicie.

Podobnie zacięty przebieg miała druga partia, gdzie w środkowej fazie tenisiści zaserwowali sobie istny festiwal przełamań serwisów. Po czterech kolejnych gemach, gdzie wygrywał returnujący wydawało się, że wszystko rozstrzygnie się w tie breaku. Nadal pokazał jednak klasę mistrza i tuż przed tie breakiem przełamał Murraya. Gdy chwilę później było już 2:0 w trzecim secie nikt nie miał wątpliwości, że wygrać może tylko Hiszpan. Nikt z wyjątkiem Murraya, który walczył do końca.

W każdym kolejnym gemie Nadala Brytyjczyk miał szanse na przełamanie. Łącznie sześciokrotnie próbował, ale nie dał rady.

– To bardzo dobry mecz Murraya, ale uważam, że nie wykorzystał swojej szansy. Mógł w tym meczu osiągnąć znacznie więcej – surowo ocenił Brytyjczyka Andrej Medwiedew, były finalista Roland Garros z 1999 roku. Ukrainiec twierdził, że Murraya było stać na jeszcze przebieglejszą grę, mieszanie tempa i w konsekwencji na znacznie lepszy rezultat. A tak pozostała tylko satysfakcja z niezwykle długiego (trzy godziny i 17 minut) i wyrównanego meczu. Ale niestety przegranego…

Szkot może być podwójnie niepocieszony, bo pojedynek z Nadalem miał być drugim meczem, który z trybun miała śledzić nowa "gwiazda" brytyjskiej celebry Pippa Middleton, siostra Kate i szwagierka księcia Williama. Okazało się jednak, że Brytyjki na trybunach zabrakło…

Takich zmartwień nie miał Nadal, który dzięki zwycięstwu zachował szansę na utrzymanie pozycji lidera rankingu ATP. Teraz jednak zależy to już nie od niego, a od wyniku drugiego półfinału. Jełśi Novak Djoković pokona Rogera Federera wtedy to on będzie numerem jeden.

Rafael Nadal (Hiszpania, 1) – Andy Murray (Wlk. Brytania, 4) 6:4, 7:5, 6:4.