Koszyce: dobre złego początki

/ Bartosz Cębrzyna , źródło: własne, foto: Adam Nurkiewicz / Mediasport

Marcin Gawron po udanych występach w eliminacjach do imprezy z cyklu ATP Challenger w Koszycach odpadł z rywalizacji w turnieju głównym już po porażce w pierwszej rundzie z Damirem Dzumhurem.

347. w rankingu ATP Polak bardzo dobrze rozpoczął poniedziałkowe spotkanie, w którym od samego początku dominował nad rywalem. Gawron szybko uzyskał prowadzenie 5:0 i wygrał całego seta 6:1.

Dwa kolejne sety nie były już dla naszego tenisisty tak udane. Marcin najpierw dwukrotnie tracił podanie w drugiej partii, którą przegrał 2:6. Sytuacja ta powtórzyła się w decydującej odsłonie meczu, którą Dzumhur zakończył zwycięstwem 6:1.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Damir Dzumhur (Bośnia i Hercegowina) – Marcin Gawron (Polska) 1:6, 6:2, 6:1

Paryż: siedem zwycięstw Nadala

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: własne, foto: AFP

Rafael Nadal pokonał Novaka Djokovicia po blisko 4-godzinnym dreszczowcu i sięgnął po siódmy triumf na kortach im. Rolanda Garrosa. Hiszpan dowiódł, że jest bezspornym królem Paryża.

Zwyciężając w finale, który z powodu opadów deszczu został przeniesiony na poniedziałek, Nadal stał się samodzielnym rekordzistą w liczbie zwycięstw w Rolandzie Garrosie – do tej pory dzielił rekord z Bjoernem Borgiem, który zwyciężał w Paryżu na przełomie lat 70. i 80. W swoim ósmym starcie w Paryżu pochodzący z Manacor tenisista zwyciężył po raz siódmy. Z tej okazji przypominamy, w jaki sposób Hiszpan sięgał po kolejne triumfy.

2005
W 2005 r. Nadal debiutował w Rolandzie Garrosie. Nastoletni Hiszpan dotarł do półfinału, tracąc po drodze zaledwie jednego seta. W walce o finał po raz pierwszy w Paryżu rozprawił się z Rogerem Federerem, dla którego w kolejnych latach stał się prawdziwym przekleństwem. W decydującym o tytule meczu uporał się z Mariano Puertą, pokonując Argentyńczyka 6:7(6), 6:3, 6:1, 7:5.

2006
W drugim starcie w Paryżu Nadal zaprezentował się równie dobrze. Po drodze do finału pokonał m.in. Novaka Djokvicia, a także pobił rekord Guillermo Villasa w liczbie kolejnych zwycięstw na kortach ziemnych. W finale spotkał się z Federerem. Szwajcar pewnie wygrał pierwszego seta, ale 3 kolejne padły łupem Hiszpana, który ostatecznie zwyciężył 1:6, 6:1, 6:4, 7:6(4).

2007
Nadal, walcząc o trzeci triumf w Paryżu, mierzył się z całą tenisową śmietanką – w drodze do finału uporał się z Lleytonem Hewittem, Carlosem Moyą czy Djokoviciem. W ostatnim pojedynku turniej stracił seta z Federerem, ale nie dał sobie odebrać zwycięstwa. Ostatecznie pokonał Szwajcara 6:3, 4:6, 6:3, 6:4.

2008
Roland Garros 2008 był najlepszym wielkoszlemowym turniejem w karierze Hiszpana. Nadal dotarł do finału bez straty seta, a w nim trzeci raz rzędu rozprawił się z Federerem. Tym razem nie dał utytułowanemu rywalowi najmniejszych szans, wygrywając 6:1, 6:3, 6:0.

2010
W 2010 r. Hiszpan przyjechał do Paryża, aby odzyskać utracony przed rokiem tytuł. I zrobił to w koncertowy sposób. Ponownie dotarł do finału, nie tracąc żadnego seta, a w meczu decydującym o mistrzostwie pokonał Robina Soederlinga, swojego pogromcę z 2009 r. Nadal nie oddał rywalowi ani jednej partii, zwyciężając 6:4, 6:2, 6:4.

2011
W zeszłorocznym Rolandzie Garrosie najgroźniejszym konkurentem Nadala wydawał się Djoković, który był niepokonany od początku sezonu. Rewelacyjną serię Serba przerwał jednak Federer, który po raz czwarty zmierzył się w finale z Hiszpanem. I choć Szwajcar zaprezentował się ze znakomitej strony, to tytuł ponownie powędrował do Nadala, który zwyciężył 7:5, 7:6(3), 5:7, 6:1.

2012
W tym roku Hiszpan przeszedł przez turniej w ekspresowym tempie – w drodze do finału stracił zaledwie 35 gemów – i dopiero Djoković był w stanie stawić mu opór. Pojedynek finałowy kilkakrotnie był przerywany z powodu opadów, lecz ostatecznie górą był Nadal, który lepiej wytrzymał psychicznie trudy spotkania. Nadal zwyciężył 6:4, 6:3, 2:6, 7:5 i sięgnął po siódmy triumf w Paryżu.

Paryż: siódmy triumf Nadala!

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: własne/rolandgarros.com, foto: AFP

Rafael Nadal po raz siódmy został mistrzem Rolanda Garrosa! Hiszpan pokonał w finale turnieju Novak Djokovicia, zwyciężając 6:4, 6:3, 2:6, 7:5. Nadal został samodzielnym rekordzistą pod względem liczby zwycięstw w Paryżu.

Zdecydowanym faworytem finałowego starcia był Hiszpan, który przez turniej przeszedł w ekspresowym tempie – nie stracił ani jednego seta, rywalom oddał zaledwie 35 gemów. Niemal wszyscy sympatycy tenisa wskazywali na Nadala, nie zważając na to, że w trzech ostatnich wielkoszlemowych finałach górą był Djoković.

Droga Serba do paryskiego finału była wyjątkowo kręta. Lider światowego rankingu stoczył dwie pięciosetowe batalie – najpierw z Andreasem Seppim, później z Jo-Wilfriedem Tsongą (w meczu z Francuzem obronił 4 piłki meczowe) – i wielokrotnie grał znacznie poniżej swoich możliwości. Nawet gładkie zwycięstwo z Rogerem Federerem w półfinale turnieju nie podniosło jego szans w oczach ekspertów.

Początek pojedynku potwierdził przedmeczowe prognozy. Nadal potrzebował kwadransa, żeby wyjść na prowadzenie 3:0. Niemal bezbłędnie grający Hiszpan dominował we wszystkich elementach tenisowego rzemiosła. Szansa dla Serba pojawiła się dopiero w 4. gemie, gdy obrońca tytułu zaczął w końcu popełniać błędy, zaskakująco często psując forhendy. Djoković wykorzystał chwilową słabość rywala i odzyskał utraconą na początku pojedynku pewność siebie, dzięki czemu doprowadził do wyrównania. Po drodze dwa razy przełamał Nadal, który w sześciu poprzednich pojedynkach podanie stracił zaledwie raz.

Przełomowy dla losów partii okazał się siódmy gem. Djoković został wówczas przełamany po raz trzeci. Nadal, podbudowany ponownym objęciem prowadzenia, nie roztrwonił już przewagi i efektownym odwrotnym forhendem zakończył pierwsza partię, zwyciężając 6:4.

Swoje szanse na skompletowanie niekalendarzowego Wielkiego Szlema Djoković mógł pogrzebać już na początku drugiej partii. Najpierw dał się przełamać, popełniając podwójny błąd serwisowy w decydującym momencie pierwszego gema, a następnie nie wykorzystał breakpointa i pozwolił Nadalowi wyjść na prowadzenie 2:0. Na szczęście finałowe emocje się wtedy nie skończyły, albowiem Serb w ciągu parunastu minut odrobił straty, przełamując Hiszpana po zagraniu efektownego loba. Chwilę później wygrał swoje podanie i pierwszy raz w meczu wyszedł na prowadzenie.

W drugim secie – podobnie jak w pierwszym – ponownie najważniejszy okazał się siódmy, „lacoste’owski” gem. Hiszpan przełamał w nim Serba, decydujący punkt zdobywając potężnym forhendem. Od tego momentu Nadal prezentował się znacznie skuteczniej, podczas gdy zirytowany Djoković wciąż miał problemy ze znalezieniem odpowiedniego rytmu gry. Przy stanie 6:4, 5:3 pojedynek został przerwany z powodu opadów deszczu. Kiedy grę wznowiono po ponad półgodzinnej przerwie, Nadal dopełnił formalności – efektowne bekhendowe minięcie dało mu kolejne przełamanie i drugiego seta.

Doskonała passa Hiszpana trwała także w trzecim secie. Najpierw Nadal wygrał swoje podanie, choć Djoković miał breakpointa, a następnie przełamał Serba. Po chwili mógł zdobyć siódmego gema z rzędu, lecz Serb popisał się kilkoma kapitalnymi uderzeniami, które dały mu przełamanie. Kilka minut później Djoković wyrównał, a następnie ponownie przełamał rywala i wyszedł na prowadzenie 3:2.

Lider światowego rankingu grał w tym fragmencie meczu znakomicie, stale zmuszając Nadala do intensywnego biegania po korcie. Znakomity serwis pomógł mu osiągnąć dwugemową przewagę. Kiedy wydawało się, że Hiszpan w końcu przełamie impas, Djoković ponownie przyspieszył i wygrał piątego gema z rzędu, a parę minut później zakończył seta, zwyciężając 6:2.

Rewelacyjna seria Serba przełożyła się także na czwartą partię. Djoković zwyciężył w gemie otwarcia, który był jednym z najlepszych w wykonaniu obu zawodników. Chwilę później przełamanie poparł wygraniem swojego podania i prowadził już 2:0. Ośmiogemową passę Serba Nadal zakończył dopiero w trzecim gemie czwartego seta. Chwilę później pojedynek ponownie został przerwany. Deszcz, który prześladował zawodników przez większość drugiego tygodnia zmagań, ponownie dał się we znaki.

Pojedynek wznowiony został dopiero w poniedziałek. Tenisiści wyszli na kort o godz. 13.

Już w pierwszym gemie poniedziałkowej rywalizacji Nadal zdołał przełamać Djokovicia i doprowadził do remisu w czwartej partii. Chwilę później lepiej znoszący presję Hiszpan wyszedł na prowadzenie 3:2. Po paru minutach Serb rozluźnił się i w końcu wygrał pierwszego gema od momentu wznowienia pojedynku.

Dziewiątego gema Hiszpan wygrał do zera i znalazł się o krok od zwycięstwa. Wtedy pogoda ponownie spłatała wszystkim figla – opady nasiliły się i zawodnicy musieli odczekać kilka minut. Krótka przerwa lepiej zrobiła Serbowi, który pewnie wygrał swoje podania i ponownie doprowadził do remisu.

Wydawało się, że o zwycięstwie w tej partii zadecyduje tiebreak, ale Hiszpan miał inny plan. W dwunastym gemie Nadal popisał się kilkoma potężnymi forhendami, które dały mu pierwszą piłkę meczową. Pojedynek zakończył się podwójnym błędem serwisowym Serba, który nie wytrzymał nerwowo trudów czwartego seta.

Hiszpan triumfował w Paryżu po raz siódmy, stając się tym samym najbardziej utytułowanym zawodnikiem w historii Rolanda Garrosa – w erze open na kortach im. Philippe’a Chatriera nikt nie wygrywał częściej. Nadal zostawił w tyle Bjoerna Borga, który na przełomie lat 70. i 80. wygrywał w stolicy Francji sześciokrotnie.


Wyniki

Finał singla:
Rafael Nadal (Hiszpania, 2) – Novak Djoković (Serbia, 1) 6:4, 6:3, 2:6, 7:5

Halle: świetny początek Kubota

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Łukasz Kubot znakomicie rozpoczął sezon kortów trawiastych. Polak w pierwszej rundzie turnieju w Halle pokonał Jarkko Nieminena 6:4, 6:4.

Dla Polaka początek zmagań na trawie nie mógł ułożyć się lepiej. W pierwszej rundzie turnieju w niemieckim Halle trafił na Nieminena, a zatem teoretycznie nie powinien być zachwycony – z leworęcznym Finem mierzył się trzykrotnie, za każdym razem przegrywał. Okazało się jednak, że na trawie czuje się znacznie lepiej od rywala.

W partii otwarcia Kubot znakomicie serwował i grał ofensywnie, z czym jego fiński rywal nie mógł sobie poradzić. Nieminen szukał recepty na podanie Polaka, ale jej nie znalazł, a w międzyczasie stracił swój serwis. Jedno przełamanie wystarczyło Kubotowi do objęcia prowadzenia w meczu.

Drugi set wyrównany był tylko do piątego gema. Wtedy Kubot wykorzystał pierwszą szansę na przełamanie i wyszedł na prowadzenie 3:2. Do końca pojedynku Polak umiejętnie utrzymywał swój serwis, dzięki czemu po niespełna 90 minutach gry wywalczył awans do 2. rundy.

Dobry początek Kubota jest świetnym prognostykiem przed następnymi turniejami na trawie. W tym sezonie zawodnicy będą mieć styczność z tą nawierzchnią nie tylko podczas Wimbledonu, ale i na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie, które także zostaną rozegrane na kortach All England Clubu. W zeszłym roku czołowy polski singlista zmagania w stolicy Anglii zakończył w 4. rundzie, choć był niezwykle bliski awansu do ćwierćfinału – poległ z Feliciano Lopezem, choć miał 2 piłki meczowe.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Łukasz Kubot (Polska) – Jarkko Nieminen (Finlandia) 6:4, 6:4

Ranking WTA: Szarapowa liderką, znaczny awans Uli

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Maria Szarapowa została nową liderką rankingu WTA. Świeżo upieczona mistrzyni Roland Garros zastąpiła na pierwszej pozycji Wiktorię Azarenkę. Najbardziej zauważalny awans odnotowała Sara Errani, która przesunęła się z 24. na 10. miejsce. Agnieszka Radwańska pozostaje 3., a Urszula Radwańska awansowała na 63. lokatę.

Po porażce Wiktorii Azarenki w czwartej rundzie Roland Garros stało się jasne, że do zmiany liderki dojdzie w momencie awansu Szarapowej do finału. 25-letnia Rosjanka ten warunek spełniła z nawiązką – nie dość, że zagrała w decydującym meczu, to jeszcze zdobyła tytuł i wywiozła z Paryża 2000 rankingowych punktów. Taka zdobycz daje jej w tej chwili komfortowe prowadzenie w hierarchii singlistek, które oznacza, że prowadzić będzie co najmniej przez 4 tygodnie (do zakończenia Wimbledonu).

Szarapowa już niegdyś była liderką rankingu WTA. Po raz pierwszy wspięła się na szczyt w sierpniu 2005 roku, a po raz ostatni przodowała kobiecym rozgrywkom w trakcie Roland Garros 2008. Łącznie na fotelu liderki spędziła 17 tygodni. Teraz rozpoczyna osiemnasty.

W pierwszej dziesiątce doszło jeszcze do kilku rotacji. Caroline Wozniacki awansowała z 9. na 7., ale głównie za sprawą straconych w Paryżu punktów przez ubiegłoroczną mistrzynię Na Li (z 7. na 11.) oraz półfinalistkę Marion Bartoli. Na najwyższe w karierze, 9. miejsce, awansowała Angelique Kerber, a Samantha Stosur zastąpiła Serenę Williams na 5. pozycji.

Największą zmianą jest jednak nowa postać na pozycji numer 10. Od dzisiaj okupuje ją Sara Errani, finalistka Roland Garros. 25-letnia Włoszka ma fatalny bilans spotkań z tenisistkami z czołowej dziesiątki (2-28), ale na miejsce w tenisowej elicie zapracowała sobie fantastycznymi wynikami na nawierzchni ziemnej (oprócz finału w Paryżu wygrała trzy mniejsze turnieje WTA).

Jeśli chodzi o Polki, to Agnieszka Radwańska pomimo szybkiej porażki w Paryżu utrzymała 3. lokatę. Znaczny awans zanotowała Urszula Radwańska, której dopisano nie tylko 100 punktów za drugą rundę Roland Garros, ale również 110 za zwycięstwo w turnieju ITF w Nottingham. Aktualnie 21-letnia krakowianka jest 63. (przypomnijmy, że jej najwyższa pozycją w karierze jest 62. miejsce).

Czołówka rankingu Race prezentuje się tak samo – pierwsze trzy lokaty zajmują Szarapowa, Azarenka i Radwańska. Za ich plecami znajdują się Errani, Kerber, Stosur, Kvitova i Williams. To właśnie ta ósemka tenisistek na chwilę obecną zagrałaby w mistrzostwach WTA w Stambule.

W dziale RANKINGI znajdziesz szczegółowe klasyfikacje WTA! Zapraszamy!