Monte Carlo: spore problemy Djokovicia

/ Tomasz Krasoń , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Trudne chwile przeżył Novak Djoković podczas swojego pierwszego meczu w Monte Carlo. Zmagający się z kontuzja kostki Serb pokonał Michaiła Jużnego 4:6, 6:1, 6:4. Pewne zwycięstwo odniósł Andy Murray.

Djoković doznał urazu stawu skokowego w trakcie zmagań w Pucharze Davisa w trakcie poprzedniego weekendu. 25-letni Serb długo się wahał, czy wystąpić w Monte Carlo – przed turniejem jego treningi na nawierzchni ziemnej były bardzo ograniczone. Djoković w ramach oszczędzania kostki mógł ćwiczyć na korcie tylko przez godzinę dziennie.

– Moje poruszanie na mączce nie jest wciąż na najwyższym poziomie – przyznał Djoković. – Ale wraz z upływem dni, myślę, że powoli będę dochodził do formy i osiągnę odpowiedni poziom już w kolejnych meczach. Dzisiaj miałem bardzo trudny, ponad dwugodzinny test. Mój rywalem był najwyższej klasy – mówił o Jużnym Serb.

Słowa lidera rankingu ATP nie były kurtuazją. Jużnyj rzeczywiście sprawił mu w środowym meczu drugiej rundy. W pierwszym secie Rosjanin prowadził 5:1 i pomimo ambitnej pogoni Djokovicia zdołał zwyciężyć 6:4. Serb wygrał natomiast drugą odsłonę – bardzo pewnie – 6:1. Wydawało się wówczas, że już opanował sytuację na korcie. Zwłaszcza, że decydującą partię rozpoczął od prowadzenia 3:1. Jużnyj odrobił jednak stratę i wyszedł na 4:3. Końcówka należała do Serba, który triumfowała 6:4 i teraz zagra z Juanem Monaco, który również po trzysetowej walce wyeliminował Ernestsa Gulbisa.

Znacznie lepiej od Djokovicia zaprezentował się Andy Murray. Rozstawiony z „dwójką” Szkot potrzebował zaledwie 73 minut na ogranie Edouarda Rogera-Vasselina. Wicelider rankingu ATP triumfował 6:1, 6:4.

– Wygrywałem wyrównane gemy, to było ważne – mówił Murray. – Nie popełniłem zbyt wielu błędów, grałem solidnie. Dobry był również mój return. Gdy się spełni te dwa warunki, osiągnie się dobry wynik na każdej nawierzchni – kontynuował Szkot, który w walce o ćwierćfinał spotka się ze Stanislasem Wawrinką. Szwajcar był autorem najszybszego środowego zwycięstwa – w ciągu 54 minut wygrał 6:1, 6:1 z Albertem Montanesem. Nie zawiódł również Tomas Berdych, który pokonał 7:5, 6:4 Marcela Granollersa.

W meczach drugiej rundy nie brakowało również niespodzianek. Chyba największa była porażka Nicolasa Almagro (nr 10) z Jurgenem Melzerem. Austriak wykorzystał 3 z 6 szans na przełamanie, sam obronił wszystkie trzy break pointy i triumfował 6:4, 6:2. Zaskoczeniem mogła być również wygrana Jarkko Nieminena nad Milosem Raonicem. Leworęczny Fin, rozgrywający najlepszy sezon od 2006 roku, zwyciężył 6:3, 1:6, 7:6(3).
 


Wyniki

Druga runda singla:
Novak Djoković (Serbia, 1) – Michaił Jużnyj (Rosja) 4:6, 6:1, 6:4
Andy Murray (Szkocja, 2) – Edouard Roger Vasselin (Francja) 6:1, 6:4
Rafael Nadal (Hiszpania, 3) – Marinko Matosevic (Australia) 6:1, 6:2
Tomas Berdych (Czechy, 4) – Marcel Granollers (Hiszpania) 7:5, 6:4
Marin Cilić (Chorwacja, 9) – Kevin Anderson (RPA) 6:2, 6:3
Jurgen Melzer (Austria) – Nicolas Almagro (Hiszpania, 10) 6:4, 6:2
Jarrko Nieminen (Finlandia) – Milos Raonić (Kanada, 12) 6:3, 1:6, 7:6(3)
Stanisław Wawrinka (Szwajcaria, 13) – Alberto Montanes (Hiszpania) 6:1, 6:1
Juan Monaco (Argentyna, 14) – Ernests Gulbis (Łotwa) 6:0, 3:6, 6:3
Fabio Fognini (Włochy) – Albert Ramos (Hiszpania) 6:3, 7:5
Florian Mayer (Niemcy) – Roberto Bautista Augut (Hiszpania) 5:7, 6:4, 6:4

Druga runda debla:
B. Bryan, M. Bryan (USA, 1) – P. Kohlschreiber, F. Mayer (Niemcy) 6:3, 6:2
D. Marrero, F. Verdasco (Hiszpania) – M. Granollers, M. Lopez (Hiszpania, 2) 4:6, 6:2, 10-4
M. Raonić, B. Tomić (Kanada, Australia) – M. Fyrstenberg, M. Matkowski (Polska, 9) 6:2, 6:4

Pierwsza runda debla:
C. Fleming, J. Marray (Wielka Brytania) – J. Knowle, F. Nielsen (Austria, Dania) 6:4, 7:6(7)

Monte Carlo: gładka porażka Polaków

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne/atpworldtour.com, foto: AFP

Nieudanie rozpoczęli sezon na kortach ziemnych Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski. Nasi debliści przegrali w pierwszym meczu w Monte Carlo z Milosem Raoniciem i Bernardem Tomiciem 2:6, 4:6.

Pierwszą rundę w Monte Carlo Polacy mieli wolną z racji wysokiego rozstawienia. Niestety, w drugiej szybko przegrali. W pierwszej partii tylko na początku gra była wyrównana. Nasi zawodnicy rozpoczęli od wygranego gema serwisowego, ale pięć kolejnych padło łupem Raonicia i Tomicia. Ostatecznie rywale wygrali do dwóch.

Drugi set był nieco bardziej zacięty, ale też nie zakończył się sukcesem dla Fyrstenberga i Matkowskiego. Przez długi czas wszystko jednak wskazywało na to, że Polacy znów przegrają gładko, bowiem po kilkunastu minutach było już 5-2 dla kanadyjsko-australijskiej pary. Wtedy Fyrstenberg i Matkowski się zerwali i odrobili stratę przełamania. Do szczęścia brakowało jeszcze jednego breaka. Raonic i Tomic nie wypuścili jednak szansy z rąk i przy kolejnej szansie zakończyli pojedynek.
Nieudanie rozpoczęli sezon na kortach ziemnych Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski. Nasi debliści przegrali w pierwszym meczu w Monte Carlo z Milosem Raoniciem i Bernardem Tomiciem 2:6, 4:6.

Pierwszą rundę w Monte Carlo Polacy mieli wolną z racji wysokiego rozstawienia. Niestety, w drugiej szybko przegrali. W pierwszej partii tylko na początku gra była wyrównana. Nasi zawodnicy rozpoczęli od wygranego gema serwisowego, ale pięć kolejnych padło łupem Raonicia i Tomicia. Ostatecznie rywale wygrali do dwóch.

Drugi set był nieco bardziej zacięty, ale też nie zakończył się sukcesem dla Fyrstenberga i Matkowskiego. Przez długi czas wszystko jednak wskazywało na to, że Polacy znów przegrają gładko, bowiem po kilkunastu minutach było już 5-2 dla kanadyjsko-australijskiej pary. Wtedy Fyrstenberg i Matkowski się zerwali i odrobili stratę przełamania. Do szczęścia brakowało jeszcze jednego breaka. Raonic i Tomic nie wypuścili jednak szansy z rąk i przy kolejnej szansie zakończyli pojedynek.
 


Wyniki

Druga runda singla:
M. Raonic, B. Tomic (Kanada, Australia) – M. Fyrstenberg, M. Matkowski (Polska, 8) 6:2, 6:4 

Monte Carlo: szybkie zwycięstwo Nadala

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: własne, foto: AFP

Rafael Nadal rozpoczął marsz po dziewiąty z rzędu tytuł w Monte Carlo. W pierwszym pojedynku z Marinko Matoseviciem nie miał żadnych problemów. Wygrał 6:1, 6:2.

Monte Carlo to miejsce Rafaela Nadala. Hiszpan nie opuścił żadnego turnieju w Monako od 2005 roku. Wygrał wszystkie, co czyni go absolutnym królem tamtejszych kortów. Jedynej porażki doznał dziesięć lat temu, gdy dopiero rozpoczynał marsz na szczyt. W trzeciej rundzie pokonał go wówczas Guillermo Coria.

Jak co roku pojawiają się pytania, czy Hiszpan podtrzyma kapitalną passę i znów zwycięży. Teraz sytuacja jest o tyle inna, że Rafa gra po poważnej kontuzji kolana i ponad półrocznej przerwie. Jednak pierwsze trzy miesiące obecnego sezonu pokazują, że nie ma powodów do obaw o stan zdrowia mistrza kortów ziemnych. W trosce o kolana ograniczył starty. W czterech dotychczasowych turniejach we wszystkich docierał do finału. Przegrał tylko w tym pierwszym – w Vina del Mar. W Sao Paulo, Acapulco i – co najważniejsze – Indian Wells był najlepszy.

W Monte Carlo początek miał wymarzony. W to, że wygra, nie wątpił chyba nikt. Ważne jest jednak to, że zrobił to szybko. Nadal potrzebował raptem godziny, aby uporać się z Marinko Matoseviciem. W pierwszym secie szybko objął prowadzenie 4:0. Australijczyka stać było tylko na honorowego gema. Początek drugiej partii Rafa przespał i na tablicy wyników pojawiło się 0:2. Przewaga i radość Matosevicia nie trwały długo. Hiszpan się skoncentrował i błyskawicznie odrobił stratę. Z nawiązką, bowiem nie oddał rywalowi już żadnego gema.

Matosević próbował skracać wymiany i często wędrował do siatki. Jednak Nadal był w swoim żywiole i ślizgając się na mączce wyciągał większość zagrań rywala. Australijczyk wygrał tylko sześć z szesnastu akcji przy siatce. Popełnił więcej niewymuszonych błędów i zanotował mniej uderzeń kończących.
 


Wyniki

Druga runda singla:
Rafael Nadal (Hiszpania, 3) – Marinko Matosevic (Australia) 6:1, 6:2 

Fed Cup: zagrać i wygrać

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: PZT

Tegoroczny sezon może być milowym krokiem w historii polskiego tenisa. We wrześniu o Grupę Światową Pucharu Davisa powalczą tenisiści, a już w najbliższy weekend siostry Radwańskie, wspierane przez Piter i Rosolską, rywalizować będą w Belgii o miejsce w II Grupie Światowej Fed Cupu.

Polskie tenisistki jeden sezon grały w II Grupie Światowej (przed zmianą formatu rozgrywek, tj. przed 1995 roku, były uczestniczkami Grupy Światowej). W lutym 2010 roku przegraliśmy w Bydgoszczy ( w pierwszej rundzie II GŚ) właśnie z Belgią 1-4. Agnieszka Radwańska uległa wówczas, po dramatycznej batalii, Yaninie Wickmayer, marnując dwa meczbole.

Następnie biało-czerwone uległy u siebie Hiszpanii i ponownie zostaliśmy zesłani do strefy euro-afrykańskiej i zmagań w Eljat.

Po porażkach dwa lata z rzędu w finałowych spotkaniach turnieju eliminacyjnego w Izraelu, nareszcie udało się zwycięsko zakończyć tą rywalizację. Nie obyło się bez kontrowersji, które przerodziły się nawet w sprawę wagi państwowej. Incydenty w Eljat trzeba jednak teraz zostawić za sobą i skoncentrować się na tym co najważniejsze – rywalizacji na korcie.

W najbliższą sobotę i niedzielę Polki czeka wyjazdowa konfrontacja w belgijskim Koksijde. W ekipie gospodarzy nastroje nie są najlepsze. Z gry zrezygnowała Yanina Wickmayer, krytykując federację za dobór nawierzchni (mecz rozegrany zostanie na korcie twardym w hali). Kirsten Flipkens również nie była zachwycona doborem kortu i jak sama przyznaje do ostatniej chwili wahała czy zagrać. Ostatecznie pierwsza rakieta Belgii zgodziła się na występ, ale do drużyny dołączy dopiero dzisiaj (pozostałe tenisistki trenują w Koksijde już od poniedziałku).

Będącą w bardzo wysokiej formie Flipkens, wspierać będą trzy nastoletnie tenisistki: Alison Van Uytvanck, An-Sophie Mestach, Ysaline Bonaventure (więcej o naszych rywalkach pisze dla Tenisklubu belgijski dziennikarz Frank van Roost – tutaj).

Tomasz Wiktorowski mógł dowolnie wybierać spośród polskich tenisistek. Oczywiście postawił na siostry Radwańskie, które wystąpią w meczach singlowych, a jeżeli będzie wynik 2-2 to nie można wykluczyć, iż również wspólnie w deblu. W kadrze znalazły się także Katarzyna Piter, która z dobrej strony pokazała się w eliminacjach do turnieju w Katowicach oraz pierwsza polska rakieta deblowa Alicja Rosolska.

Polskie tenisistki są oczywiście zdecydowanymi faworytkami rywalizacji w Koksijde. Nie można jednak zapominać, iż rozgrywki drużynowe rządzą się swoimi prawami, a gospodarzom czasami lubią pomagać „ściany”. Nasza reprezentantki zrobią jednak na pewno wszystko, by wykorzystać swoją szansę i nie musieć za rok znów rywalizować w Eljat.

Portal Tenisklub.pl przeprowadzi relacje tekstowe ze wszystkich spotkań w Koksijde, a każdego dnia (począwszy już od piątkowego losowania) publikować będziemy korespondencje naszego wysłannika z Belgii!

 

Na temat meczu Polak, jak i o wszystkich kobiecych rozgrywkach tenisowych, można wymieniać poglądy na największym forum o tej tematyce w naszym kraju.

""

Monte Carlo: Dimitrow lepszy od Tipsarevicia

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

Najlepsi ruszyli do walki o kolejną rundę turnieju Masters 1000 w Monte Carlo. I się męczyli. Sety stracili Richard Gasquet, Juan Martin Del Potro i Nicolas Almagro. Odpadli Janko Tipsarević i Gael Monfils.

Sezon na kortach ziemnych ruszył na dobre. Pierwszy duży turniej w Monte Carlo zgromadził światową czołówkę, ale paru faworytów do wygrania przynajmniej kilku spotkań już się z imprezą pożegnało.

Z rywalizacji odpadł Janko Tipsarević. Jego porażkę ciężko nazywać sensacją, bowiem walczył z groźnym i utalentowanym Grigorem Dimitrowem, ale jednak to Serb był uważany za faworyta. Pierwszego seta Bułgar wygrał w tie breaku, uciekając spod noża. Przegrywał już 3:5, ale zdołał odrobić stratę przełamania w kluczowym momencie. Druga partia całkowicie przebiegała pod jego dyktando. Oddał rywalowi tylko pierwszego gema. Sześć kolejnych padło łupem Bułgara.

Prawie dwie godziny trwało spotkanie Gaela Monfilsa z Albertem Montanesem. Obaj tenisiści dysponowali niezłą skutecznością pierwszego podania, ale gorzej radzili sobie z drugim. Pierwsze dwie partie przebiegały pod dyktando jednego z zawodników. Najpierw do dwóch wygrał Hiszpan, potem w takim samym stosunku triumfował Francuz. W decydującym fragmencie górą był ponownie Montanes, który okazał się lepszy o jedno przełamanie i awansował do drugiej rundy.

Problemy mieli Juan Martin Del Potro i Richard Gasquet. Reprezentant Argentyny fatalnie rozpoczął pojedynek z Ołeksandrem Dołgopołowem, wygrywając w pierwszej partii tylko gema. W dalszej części meczu Del Potro wcale nie grał o wiele lepiej. Poprawił skuteczność pierwszego podania, ale drugi serwis był daleki od ideału. Gorzej grać zaczął reprezentant Ukrainy i kosztowało go to porażkę. Drugą partię przegrał do czterech, a decydującą do trzech i pożegnał się z zawodami.

Gasquet męczył się ze swoim rodakiem Benoit Pairem. W pierwszej i trzeciej odsłonie faworyzowany tenisista miał zdecydowaną inicjatywę i ani razu nie musiał bronić się przed przełamaniem. W obu stracił tylko po gemie. Jednak w drugim secie zagrał dużo słabiej i lepszy okazał się Paire. Drugi z reprezentantów Francji wykorzystał szansę, triumfując do trzech.

W trzeciej rundzie jest już Jo-Wilfried Tsonga, któremu poszło łatwiej. Tylko w pierwszej partii pojedynku z Nikołajem Dawydienko miał sporo pracy i triumfował dopiero w tie breaku. W drugiej partii Francuz dominował. Stracił tylko dwa gemy i awansował dalej.

Przepustkę do drugiej rundy wywalczyli między innymi Juan Monaco, Philipp Kohlschreiber i Nicolas Almagro. Hiszpan miał trudności z pokonaniem Davida Goffina. Z imprezą pożegnał się triumfator z Houston – John Isner. Amerykanin dobrze rozpoczął pojedynek z Ernestsem Gulbisem, ale przegrał w trzech setach.
 


Wyniki

Druga runda singla:
Juan Martin Del Potro (Argentyna, 5, WC) – Ołeksandr Dołgopołow (Ukraina) 1:6, 6:4, 6:3
Jo-Wilfried Tsonga (Francja, 6) – Nikołaj Dawydienko (Rosja) 7:6(3), 6:2
Richard Gasquet (Francja, 7) – Benoit Paire (Francja) 6:1, 3:6, 6:1
Grigor Dimitrow (Bułgaria) – Janko Tipsarević (Serbia, 8) 7:6(3), 6:1
Philipp Kohlschreiber (Niemcy, 16) – Pablo Andujar (Hiszpania) 6:2. 2:6, 7:6(3)

Pierwsza runda singla:
Kevin Anderson (RPA) – Jerzy Janowicz (Polska) 7:5, 7:6(9)
Nicolas Almagro (Hiszpania, 10) – David Goffin (Belgia) 2:6, 6:1, 6:3
Stanislas Wawrinka (Szwajcaria, 13) – Denis Istomin (Uzbekistan) 6:3, 7:5
Juan Monaco (Argentyna, 14) – Martin Klizan (Słowacja) 6:4, 6:0
Marinko Matosevic (Australia) – Fernando Verdasco (Hiszpania) 7:5, 6:3
Ernests Gulbis (Łotwa) – John Isner (USA, WC) 4:6, 6:2, 6:3
Florian Mayer (Niemcy) – Benjamin Balleret (Monako, WC) 5:7, 6:1, 6:2
Albert Ramos (Hiszpania) – Radek Stepanek (Czechy) 6:3, 6:3
Marcel Granollers (Hiszpania) – Victor Hanescu (Rumunia, Q) 6:7(8), 6:3, 6:1
Jurgen Melzer (Austria) – Jesse Huta Galung (Holandia, Q) 1:6, 6:3, 6:2

Roland Garros: pula nagród wzrośnie

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: tennistalk.com/własne, foto: AFP

Pula nagród w rozpoczynającym się w przyszłym miesiącu Rolandzie Garrosie wyniesie 22 miliony euro – więcej niż przed rokiem.

– Najwięcej względem ubiegłego roku zyskają zawodnicy i zawodniczki, którzy pożegnają się z turniejem po drugiej, trzeciej oraz czwartej rundzie: ich wynagrodzenie wzrośnie o 25% – wyjaśnił szef turnieju Gilbert Ysern.

Zmiany, jakie nastąpią w paryskiej imprezie, są następstwem modyfikacji w pozostałych turniejach. Organizatorzy Australian Open, Wimbledonu oraz US Open zdążyli już zareagować na protesty tenisistów, którzy domagali się większego udziału w zyskach.

Włodarze rozpoczynającego się 26 maja turnieju oznajmili, że zwycięzcy męskich i kobiecych rozgrywek otrzymają o 250 tys. euro więcej niż przed rokiem – wynagrodzenie dla mistrzów wzrośnie z 1,25 do 1,5 mln euro.

Pod względem zarobków paryskiej imprezie wciąż jest jednak daleko do innych turniejów wielkoszlemowych. Pula nagród tegorocznego US Open wyniesie 33 mln dolarów, a zwycięzcy styczniowego Australian Open – Novak Djoković i Wiktoria Azarenka – otrzymali po 1,86 mln euro.

Nadal: zwycięska seria kiedyś się skończy

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: arabnews.com/własne, foto: AFP

Rafael Nadal jest niepokonany w Monte Carlo od 42 meczów – ostatni raz przegrał w 2003 r. Hiszpan nie ma jednak wątpliwości, że jego passa w końcu dobiegnie końca.

Ostatnią porażkę w Monte Carlo zaliczył Nadal, mając 16 lat. W 2003 r. przegrał w 3. rundzie turnieju z Guillermo Corią, uważanym wówczas za największego specjalistę od gry na kortach ziemnych.

W tym roku Nadal może zwyciężyć w imprezie w Monte Carlo po raz dziewiąty z rzędu. Jego wygrana byłaby wydarzeniem bezprecedensowym. Hiszpan, który ma na uwadze 7-miesięczną przerwę w grze, nie uważa jednak siebie za zdecydowanego faworyta.

– Nie mogę powiedzieć, że jestem największym faworytem do wygranej. Wygrywanie nie przychodzi łatwo. Zwycięska passa kiedyś się skończy, nic nie trwa wiecznie – powiedział.

Tenisista z Manacor podkreśla, że powrót na kort, z którym ma tak wiele miłych wspomnień, jest wspaniałym uczuciem. – Jestem niezwykle podekscytowany, mogąc tu być. W Monte Carlo zawsze jestem bardzo zmotywowany – wyznał.

Najgroźniejszym rywalem Nadala wydaje się Novak Djoković. Nie jest jednak pewne, że Serb zagra w Monte Carlo, albowiem wciąż zmaga się z kontuzją kostki, jakiej nabawił się przed kilkoma dniami w trakcie meczu Pucharu Davisa. Wiele jednak wskazuje na to, że wykuruje się na czas.

Korespondent z Belgii: nie mamy z Polską szans

/ Krzysztof Domaradzki , źródło: Korespondencja z Belgii, foto: AFP

Frank van Roost, jeden z najbardziej znanych belgijskich dziennikarzy tenisowych, uważa, że reprezentacja Belgii nie ma szans w starciu z Polską w Pucharze Federacji. Pisząc do Tenisklub.pl, ocenił możliwości swojej drużyny.

„Yanina Wickmayer chciała już zrezygnować przy okazji poprzedniego meczu ze Szwajcarią w lutym. Miała dobry start sezonu, dotarła do finału w Auckland, w którym przegrała z Agnieszką Radwańską, i do 4. rundy Australian Open. Problem w tym, że Wickmayer stale zmaga się kłopotami zdrowotnymi. Plecy nie dają jej spokoju, przez co nie może serwować tak, jak czyniła to w 2010 r. Dlatego ma sporo problemów z wygrywaniem meczów, zwłaszcza z zawodniczkami sklasyfikowanymi pod koniec pierwszej setki. Jej spotkania się wydłużają, ona doznaje coraz więcej urazów i tak dalej…

Wickmayer nigdy nie opuściła Pucharu Federacji od czasu jej debiutu w 2007 r., kiedy miała zaledwie 17 lat, ale trzeba było ją przekonywać, żeby zagrała ze Szwajcarią. Zgodziła się wystąpić po Kirsten Flipkens. Wygrała swój mecz w sobotę po zaciętej walce ze Stefanie Voegele (8:6 w trzecim secie). W niedzielę nie miała szans z Rominą Oprandi, która wygrała również z Flipkens.

Belgijka była bardzo zawiedziona i czuła, że nie powinna grać w Szwajcarii. Wyjechała stamtąd z kontuzją ramienia i straciła całą pewność siebie, co poskutkowało słabszą postawą w Dubaju, Indian Wells i Miami.

Flipkens spisuje się natomiast znakomicie, mimo że w marcu 2012 r. stwierdzono u niej zakrzepicę żył w nogach, wskutek czego przez kilka miesięcy nie mogła grać, spadła na 262. miejsce w rankingu WTA. Federacja zadecydowała, by więcej w nią nie inwestować. Potem Flipkens zaczęła współpracować z Kim Clijsters. W czerwcu wróciła na kort i niedługo później zaczęła się wspinać w rankingu. Wygrała 2 challengery, zakwalifikowała się do US Open, zdobyła wreszcie pierwszy tytuł WTA w karierze, zwyciężając w kanadyjskim Quebecu.

Ten rok także zaczęła dobrze. Osiągnęła ćwierćfinał w Auckland, półfinał w Hobart oraz 4. rundę Australian Open, osiągając najlepszy wielkoszlemowy wynik w karierze. W Indian Wells wygrała seta z Wiktorią Azarenką. W Miami natomiast pokonała Petrę Kvitovą i dotarła do ćwierćfinału, w którym przegrała z Radwańską. Aktualnie zajmuje 22. miejsce na świecie i do czerwca nie musi bronić żadnych punktów, więc jest bardzo prawdopodobne, że awansuje do czołowej dwudziestki.

„Flipper”, jak ją wszyscy nazywają, jest nieprzewidywalna. Ma niezwykłe czucie, a do tego potrafi irytować rywalki swoimi slajsami. Nie jest wysoka (164 cm wzrostu), ale ma dobry serwis, lepszy niż Wickmayer. Kiedy miała 17 lat, wygrała juniorskie Wimbledon i US Open, ale nigdy się nie wybiła z powodu kontuzji – w 2005 r. problemy z plecami niemal zmusiły ją do zakończenia kariery, kłopoty z nadgarstkami dokuczają jej do dziś.

Alison van Uytvanck i An-Sophie Mestach to natomiast dwie młode tenisistki. Obie są bardzo utalentowane: pierwsza z nich pokonała Patty Schnyder w Brukseli, mając tylko 17 lat; druga wsławiła się wygraną w juniorskim Australian Open. Obie – podobnie jak ich starsze koleżanki – regularnie zmagają się z kontuzjami, które spowalniają ich kariery.

Mając to wszystko na uwadze, daję Belgii 2% szans w starciu z Polską”.

Autor: Frank van Roost

Fed Cup: piękne wyróżnienie dla Agnieszki Radwańskiej

/ Michał Jaśniewicz , źródło: fedcup.com/własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska odnotowała na koncie kolejne wyróżnienie. Najlepsza polska tenisista znalazła się w gronie czterech zawodczniek wyróżnionych w plebiscycie Fed Cup Heart Award. W nagrodę będzie mogła przeznaczyć tysiąc dolarów na dowolną akcję charytatywną.

O wyborze laureatek decydowało głosowanie internautów, w których to Radwańska jest od kilku lat bezkonkurencyjna. Polka została uhonorowana za występ w lutowych turniej Fed Cup, w strefie euro-afrykańskiej. Krakowianka zdystansowała w głosowaniu Heather Watson.

Zwyciężczynią głosowania za występy w Grupach Światowych (I i II łącznie) została Daniela Hantuchova; w strefie azjatycko-oceanicznej Galina Woskobojewa; zaś w amerykańskiej Paula Cristina Goncaleves.

– Podczas lutowych zmagań w Fed Cupie miały miejsce niesamowite występy, więc chciałbym pogratulować tym czterem tenisistkom, które zdobyły najwięcej głosów. Fed Cup Heart Award kontynuuje honorowanie zawodniczek zarówno za ich zaangażowanie dla drużyny, jak i rywalizację na korcie. Jestem pewny, że zwycięską kwotę przeznaczą na wspaniałe cele – powiedział prezydent ITF, Francesco Ricci Bitti.

Agnieszka Radwańska zostanie symbolicznie uhonorowana w najbliższy weekend, podczas meczu Polek z Belgijkami w Koksijde.

Monte Carlo: zmarnowane szanse Janowicza

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz, po dramatycznym spotkaniu, przegrał z Kevinem Andersonem 5:7, 6:7(9) i na pierwszej rundzie zakończył swój debiutancki występ w Monte Carlo.

Najlepszy polski tenisista zwycięstwo w obu setach miał na wyciągnięcie ręki. Co prawda Janowicz już na początku stracił swój serwis, ale szybko straty odrobił, a w dziewiątym gemie uzyskał drugiego breaka. Łodzianin nie zdołał jednak zakończyć partii własnym podaniem, a po chwili przegrał jeszcze dwa kolejne gemy.

W drugim secie obaj tenisiści skutecznie pilnowali swojego podania (Janowicz obronił po drodze dwa break pointy). Tie break zaczął się po myśli łodzianina, gdyż szybko wyszedł na prowadzenie 5-1. Polak nie wykorzystał dwóch setboli przy stanie 6-4, a potem jeszcze trzeciego przy 9-8. W końcu tą dramatyczną batalię zwycięstwo zdołał sfinalizować Anderson.

Dla Janowicza to koniec turnieju w Monte Carlo. Wczoraj przegrał mecz pierwszej rundy debla (w parze z Treatem Hueyem).

W przyszłym tygodniu łodzianin zagra w bardzo silnie obsadzonym turnieju w Barcelonie. Do imprezy w stolicy Katalonii zgłoszeni są m.in. Rafael Nadal, David Ferrer, Tomas Berdych, Richard Gasquet i Nicolas Almagro.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Kevin Anderson (RPA) – Jerzy Janowicz (Polska) 7:5, 7:6(9)