Golfiści wolą róż

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Caroline Wozniacki zaraz po turnieju w Monterrey pojawiła się w Aguście. Tak jak rok temu wcieliła się tam w rolę caddy’ego Rory’ego McIlroya.

Dunka przyznała w wywiadzie dla telewizji, że narzeczony nie musiał długo jej namawiać. – Bardzo podobało mi się w zeszłym roku, więc szybko się zdecydowałam – skomentowała swój występ była liderka światowego rankingu. Trzeba przyznać, że i tym razem oboje świetnie się bawili. W przeciwieństwie do zeszłego roku Caroline Wozniacki popisała się również całkiem niezłym uderzeniem.

To jednak nie koniec niespodzianek. Tenisistka urodzona w Odense na polu golfowym zaprezentowała nowy, różowy kolor włosów. Zmiana fryzury nie była aż taką niespodzianką, bo jakiś czas temu na twitterze Wozniacki prosiła fanów o radę w sprawie farby do włosów. Jednak chyba nikt nie spodziewał się, że metamorfoza będzie aż tak odważna.

A podobno meżczyźni wolą blondynki. 

 

""

""

""
 

Twitter o konferencji Janowicza

/ Maciej Pietrasik , źródło: Twitter.com, foto: Twitter.com

Niedzielna konferencja Jerzego Janowicza wywołała spore poruszenie w naszym kraju. Co dziennikarze i sportowcy pisali o tym na Twitterze? Zobaczcie!

 

Janowicz dostał od państwa ponad 400 tys na szkolenie. Za mecz w Puch. Davisa – 80 tys. I to tyle o biednym Jerzyku co to mu kłody pod nogi

— Konrad_Piasecki (@KonradPiasecki) kwiecień 7, 2014

Janowicz jest reprezentantem swojego pokolenia. Giga aspiracje finansowe i ciągłe rozczarowanie że świat nie rzuca płatków róż pod stopy

— Konrad_Piasecki (@KonradPiasecki) kwiecień 6, 2014

Właśnie obejrzałem…Janowicz show , powiem krótko…dziecko, a nie sportowiec. ..żenada!!!

— Artur Siódmiak (@siodym27) kwiecień 7, 2014

W ogóle mnie Janowicz nie zaskoczył…ten typ tak ma

— Wojciech Zawioła (@WZawiola) kwiecień 7, 2014

Śmieszny ten Janowicz, ale żal mi go. Biedy chłopak, pogubił się. Przepraszam, a z jakiej listy startuje? 🙂

— Tomasz Kalemba (@Tomasz_Kalemba) kwiecień 6, 2014

Chciałbym zobaczyć te szopy, w których trenuje Janowicz. Ciekawie by nam się zmieniła definicja szopy.

— Krzysztof Stanowski (@K_Stanowski) kwiecień 6, 2014

Brawo Jerzy #Janowicz Wymagać mamy prawo. Pod warunkiem, że sami nie nawalamy http://t.co/yoI4InIJKS #sport

— Jarosław Kuźniar (@jarekkuzniar) kwiecień 6, 2014

Może to Janowicz i jego team powinni się zastanowić nad swoją nieustającą postawą roszczeniową. Dajcie, chwalcie, etc http://t.co/jLG1iNLWkZ

— Przemysław Iwańczyk (@iwanczyk_gw) kwiecień 6, 2014

Janowicz zyskał w moich oczach.

— by Zbigniew Hołdys (@ZbigniewHoldys) kwiecień 6, 2014

Swoją drogą, Janowicz narzeka, że sportowcy trenują w złych warunkach. Chorwaci trenowali na pewno w komfortowych lejach po bombach.

— Michał Trela (@MichalTrelaBlog) kwiecień 6, 2014

#Janowicz wkrótce zrehabilituje się za dzisiejsza grę, wygra wielkie turnieje. Ale tych prostackich socjo-analiz ludzie mu nie zapomną.

— Marcin Gadziński (@Gadzinski) kwiecień 6, 2014

Udzielam się jako dziennikarz, ukończyłem dziennikarstwo i stwierdzam z przekonaniem #Janowicz powiedział prawdę o nas i sporcie w tym kraju

— Sebastian Czapliński (@s_czaplinski) kwiecień 6, 2014

#Janowicz powiedział, to co i ja myślę na temat Polski. Tylko, że poszedł w detale. Wystarczyło powiedzieć, że to dziki kraj. #DavisCup

— Marcin Michalewski (@m_michalewski) kwiecień 6, 2014

Jerzy Janowicz na Torwarze okazał się tylko Jerzykiem.Zarówno sportowo,jak i mentalnie…

— Rafał Musioł (@rafal_musiol) kwiecień 6, 2014

Janowicz pojechał wlasnie po Polsce, dziennikarzach i wszystkich dookoła. Cisnął mikrofonem i sie wydziera. WIEŚ

— Maciej Jermakow (@mjermakow) kwiecień 6, 2014

Jak widać zdania są podzielone, choć większość osób wypowiada się o "Jerzyku" pochlebnie. Jednym z najostrzej krytykujących tenisistę jest Artur Siódmiak – wieloletni reprezentant Polski w piłce ręcznej, przeżywający z nią zarówno wspaniałe sukcesy, jak i bolesne upadki.

Giorgi: każdy mecz jest ważny

/ Tomasz Krasoń , źródło: Korespondencja z Katowic, foto: AFP

Camila Giorgi pokonując Robertę Vinci, nie tylko wyeliminowała z katowickiego turnieju obrończynię tytułu, ale także osiągnęła pierwszy w karierze ćwierćfinał w turnieju rangi WTA. Oto, co powiedziała po zakończeniu spotkania.

22-letnia Włoszka mogła zakończyć pojedynek znacznie wcześniej. Przypomnijmy, przy stanie 5:4 w drugim secie serwowała po zwycięstwo w meczu. Ostatecznie przegrała jednak tę partię w tie breaku i wygraną zapewniła sobie dopiero w trzecim secie. – Nie wygrałam w dwóch setach, bo niepotrzebnie zmieniłam sposób gry. Chciałam kończyć jeszcze więcej akcji i przez to popełniałam błędy, zwłaszcza w ważnych momentach.

Pytana o wagę zwycięstwa nad bardziej utytułowaną rodaczką przyznała, że nie hierarchizuje wygranych i wszystkie spotkania traktuje tak samo.- Każdy mecz jest dla mnie istotny. Trudno powiedzieć, które zwycięstwo jest dla mnie ważniejsze – czy to nad Robertą, czy to nad Marią Szarapową w Indian Wells. Staram się po prostu grać swój tenis i nie zastanawiam się nad tym, kto jest po drugiej stronie siatki.

W ćwierćfinale rywalką Giorgi będzie Shahar Peer z Izraela, która w drugiej rundzie gładko pokonała Cwetanę Pironkową. – Jeszcze nigdy z nią nie grałam. To będzie nasze pierwsze spotkanie, dotychczas odbyłyśmy tylko kilka wspólnych treningów. Aby wygrać muszę zagrać swój tenis.

Giorgi potwierdziła również, że na korcie czuje wsparcie katowickiej publiczności. Dodała także, że dobrze czuje się w tym mieście. – Pamiętam turniej ITF, który wygrałam tutaj w 2009 roku, to było moje pierwsze zwycięstwo.

Giorgi zdetronizowała mistrzynię! – przeczytaj o wyczynie 22-letniej Włoszki, która w Katowicach osiągnęła pierwszy w karierze ćwierćfinał imprezy rangi WTA
 

Katowice: Giorgi zdetronizowała mistrzynię!

/ Tomasz Krasoń , źródło: Korespondencja z Katowic, foto: AFP

Po niezwykle emocjonującym i pełnym dramaturgii spotkaniu Camila Giorgi pokonała broniącą tytułu Robertę Vinci i awansowała do ćwierćfinału turnieju WTA w Katowicach!

Spotkanie dwójki Włoszek zapowiadane było jako hit dnia oraz starcie pokoleń i dwóch odmiennych stylów gry. Nadzieje na doskonałe widowisko nie okazały się płonne – Giorgi i Vinci pokazały wiele ciekawych akcji, a ilość zwrotów akcji mogła zaspokoiła zapotrzebowanie na wieczorne emocje. W jego początkowej fazie na korcie istniała tylko jedna tenisistka – Camila Giorgi. 69. w rankingu WTA Włoszka podobnie jak w meczu z Katarzyną Piter wprawiała wszystkich w osłupienie mocą uderzeń. Giorgi nie czuła respektu wobec starszej i bardziej utytułowanej rodaczki – broniąca tytułu Vinci praktycznie nie miała nic do powiedzenia! Wyrównana walka toczyła się jedynie przez pierwsze cztery gemy, które trafiały na konto serwujących. Później z każdą chwilą przewaga Giorgi robiła się coraz bardziej wyraźna. Próbująca konstruować dłuższe akcje i spowalniać grę bekhendowymi slajsami Vinci raz za razem nadziewała się na soczyste kontry 22-letniej rodaczki. Giorgi w drugiej części pierwszej partii była praktycznie nie do zatrzymania i jej wygrana 6:3 nie podlegała dyskusji.

Z czasem obraz gry nieco się zmienił. Vinci pokazała tenisową mądrość i wielkie doświadczenie, neutralizując potężne ataki młodszej rodaczki. Wprawdzie Giorgi jako pierwsza zdobyła breaka w drugiej odsłonie i przy 5:4 serwowała nawet po zwycięstwo w meczu, ale obrończyni tytułu zdołała odrobić stratę i wrócić do gry. Doszło do tie breaka, ale a o jego losach zadecydowała spora niedokładność Giorgi, która obroniła dwa setbole, ale przy trzecim była już bezradna.

I gdy wydawało się, że Vinci opanowała sytuację, trzecia partia przyniosła kolejny zwrot akcji. Giorgi we wspaniałym stylu odbudowała swój tenis. Z gry wyłączyła przesadną agresję, momentami po prostu trzymała piłkę w korcie i taktyka ta przyniosła świetny efekt. Tak świetny, że rozstawiona z „dwójką” Vinci nie zdobyła ani jednego gema! Po 2 godzinach i 3 minutach Giorgi zwyciężyła 6:3, 6:7(7), 6:0 i mogła cieszyć się z detronizacji mistrzyni. Smaczku wygranej Giorgi dodaje fakt, iż zrewanżowała się ona starszej rodaczce za porażkę w czwartej rundzie zeszłorocznego US Open.

Camila Giorgi jest jak na razie największą rewelacją BNP Paribas Katowice Open. Można nawet stwierdzić, że spośród wszystkich uczestniczek turnieju zrobiła jak na razie największe wrażenie. Jeśli nie spuści z tonu i w kolejnych meczach udowodni stabilność formy, to może w Spodku dojść naprawdę daleko. Na razie osiągnęła pierwszy w karierze ćwierćfinał na szczeblu WTA. To też swego rodzaju ciekawostka – tenisistka, która w karierze wygrywała już z Szarapową i Wozniacki, a także dwukrotnie dochodziła do najlepszej szesnastki Wielkiego Szlema, jeszcze nigdy nie znalazła się w najlepszej ósemce turnieju WTA. Katowice otworzą więc listę ćwierćfinałowych wyników Włoszki.

Giorgi: każdy mecz jest ważny

Przed spotkaniem dwóch Włoszek na korcie centralnym Carla Suarez Navarro walczyła z Alexandrą Cadantu. Rozstawiona z „trójką” Hiszpanka pokazała się ze znacznie gorszej strony niż w pierwszym meczu i długo nie mogła udowodnić wyższości nad Rumunką. Dość powiedzieć, że w pierwszej partii Cadantu triumfowała 6:2 i mogło się wydawać, że Katowice po raz kolejny okażą się dla niej szczęśliwym miejscem (przed rokiem dotarła bowiem do półfinału). W drugim secie Suarez Navarro zagrała jednak nieco lepiej. Nie był to może popis 17. w rankingu WTA Hiszpanki, ale na coraz mniej regularną Rumunkę wystarczyło. Szczególnie, że w ostatnim gemie tego seta Cadantu popełniła aż 3 podwójne błędy serwisowe. Problemy z podaniem utrudniały jej również skuteczną walkę w trzeciej odsłonie. Ta część gry stała na dość niskim poziomie. Obie panie popełniały całą masę błędów, ale w końcówce zaprocentowało doświadczenie Hiszpanki. Choć zgromadzona w Spodku publiczność próbowała dodać otuchy Rumunce gromki okrzykami „Alexandra”, to jednak Cadantu nie wytrzymała presji wynikającej z szansy na odniesienie największe zwycięstwa w karierze (jeszcze nigdy nie pokonała rywalki z czołowej dwudziestki). Mecz zakończył się podwójnym błędem Rumunki i po 2 godzinach i 40 minutach gry Suarez Navarro zwyciężyła 2:6, 6:4, 6:4.
 


Wyniki

Druga runda singla:
Camila Giorgi (Włochy) – Roberta Vinci (Włochy, 2) 6:3, 6:7(7), 6:0
Carla Suarez Navarro (Hiszpania, 3) – Alexandra Cadantu (Rumunia) 2:6, 6:4, 6:4

Być wzorem

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto:

Porażki są nieodzownym elementem sportu. Z kolei sportowiec odnoszący sukcesy bywa często wzorem dla młodych ludzi. Zderzając ze sobą te dwa trywialne stwierdzenia warto przeanalizować jak wielcy sportowcy przyjmują wielkie porażki.

W naszym kraju nie brakuje wybitnych sportowców (pomimo niełatwych często warunków treningowych), którzy śmiało mogą stanowić za wzór nie tylko na arenach sportowych, ale również poprzez swoje zachowanie poza nimi. Wyznacznikiem tego może być ich postawa po poniesionych porażkach.

Te są trudne do „przetrawienia” dla każdego. Będąc osobą publiczną (a już szczególnie w trakcie kontaktów z mediami) warto jednak zachować należyty poziom kultury. Poniżej kilka przykładów jak po bolesnych porażka radzili sobie nasi wspaniali sportowcy.

–Jesteśmy zawiedzeni. W trakcie przygotowań traciliśmy zdrowie na parkiecie, a dziś nie zrobiliśmy tego, co do nas należy. Na początku ani ja, ani Maciej Lampe nie trafialiśmy rzutów, potem obwodowi. Nie mieliśmy dobrej skuteczności. Zabrakło w tym meczu lidera, ale on też musi mieć miejsce do manewrów. Starałem się, na pewno nie byłem wspaniały, ale nie da się grać, jeśli się ma na plecach dwóch, trzech rywali. Tak było, gdy pod koszem otrzymywaliśmy piłkę, a odegrania na obwód nie przynosiły punktów – Marcin Gortat po porażce polskich koszykarze z Gruzją, w Mistrzostwach Europy (źródło).

– Byłem bardzo zmotywowany, chciałem obronić koszulkę, ale walka z Alberto i Nairo to ciężkie zadanie. Co mogę powiedzieć? Pojechałem najlepiej jak umiem. Codziennie zbieram nowe doświadczenia. To nie jest mój najlepszy dzień, ale też nie ostatni wyścig w karierze. Pozostały jeszcze dwa etapy, postaramy się coś zdziałać w tym czasie. Chcę podziękować drużynie za okazane wsparcie, które bardzo sobie cenię – Michał Kwiatkowski po stracie szans na zwycięstwo w klasyfikacji generalnej prestiżowego wyścigu Tirreno-Adriatico (źródło).

– Jestem, mówiąc po góralsku, bardzo wkur… Spieprzyłem ten drugi skok, medal przeszedł koło nosa – Adam Małysz po nieudanym wstępie na Mistrzostwach Świata w Obersdorfie (źródło).

– W tej chwili czuję się naprawdę fatalnie i nie wiem co mówić. Nie chcę powiedzieć czegoś, czego potem będę żałował. Psuję kolejne zawody i to jedne z najważniejszych w moim życiu. Była ogromna szansa na to, żeby zrobić tu super wynik, a ja tę szansę po prostu wypuściłem z rąk. O to jestem najbardziej zły – Kamil Stoch po zajęciu ósmego miejsca na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme (źródło).

– Jeżeli przegrywam na odległościach, które powinny mi przychodzić łatwo, to mogę mieć pretensje wyłącznie do siebie. Czasami jest tak, że wybitnie nie idzie i dzisiaj właśnie był ten dzień – Tomasz Majewski po zdobyciu srebrnego medalu na Mistrzostwach Europy w Barcelonie i przegraniu złota o jeden centymetr. (źródło)

– Porażka mnie strasznie boli i pewnie jeszcze długo będzie boleć (…). Lepiej grać brzydko, niedobrze, ale wygrywać. Przegrałem na własne życzenie wielką bitwę. Byłem blisko a zarazem daleko sukcesu. Jestem sam sobie winien, zaś u rywala podziwiam jego wytrwałość. Oczywiście, porażki też uczą, więc postaram się wyciągnąć wnioski z tego meczu – Łukasz Kubot po porażce w dramatycznym spotkaniu czwartej rundy Wimbledonu w 2011 roku (źródło).

– Czułam się dzisiaj naprawdę wolna. Byłam spóźniona do niemal każdej piłki. Czułam, że to nie jest mój dzień. Oczywiście starałam się wrócić, szczególnie w drugim secie. Ja tego chciałam, ale moje nogi nie za bardzo – Agnieszka Radwańska po porażce w półfinale tegorocznego Australian Open (źródło).

Oczywiście można dyskutować nad wypowiedziami Jerzego Janowicza, podzielać jego zdanie lub z nim polemizować. W żadnym razie nie powinno być jednak akceptacji dla takiej formy wypowiedzi (krzyczenie i rzucanie mikrofonem trudno stawiać za wzór). Wydaje się, że konferencja po przegranym bardzo ważnym meczu dla polskiego tenisa również nie była właściwym momentem do stawienia tak kontrowersyjnych i oskarżycielskich tez.

To był raczej moment do podziękowania za wsparcie drużyny, kibiców, do przyjęcia tej porażki „na klatę”. Potrafię sobie wyobrazić sytuację, w której Janowicz przy tego typu zachowaniu opuszczałby konferencję prasową przy akompaniamencie braw od dziennikarzy.


Michał Jaśniewicz

Przemysław Staciwa: W obronie Janowicza

/ Michał Jaśniewicz , źródło: , foto: AFP

Na najlepszego polskiego tenisistę spadły gromy po tym, jak podczas konferencji prasowej po meczu z Chorwacją wytknął mediom, że te tworzą presję, są krytyczne i wiecznie wymagające. Poczynił uwagę, że młodzi ludzie emigrują z kraju nad Wisłą a także stwierdził, że część sportowców musi trenować za granicą z powodu braku bazy treningowej na miejscu. Czy Janowicz całkowicie rozminął się z prawdą i czy nie miał prawa tego powiedzieć?

Zacznijmy od początku. Rodzice Janowicza, podobnie jak rodzina sióstr Radwańskich, musieli poświęcić bardzo wiele by ich pierworodny mógł trenować na odpowiednim poziomie. Radwańska wyjeżdżała jako dziecko do Niemiec, by móc liczyć na bazę treningową i kontakt z dobrymi sparingpartnerkami. Do klasyki branżowej przeszło słynne wyprzedawanie obrazów przez dziadka Agnieszki i Urszuli. Janowiczowie musieli natomiast poświęcać własne biznesy by opłacać wyjazdy i treningi „Jerzyka”. Łodzianinowi zdarzało się rezygnować z występów w turniejach z powodu braku funduszy na wyjazdy.

Wyszkolenie zawodnika czy zawodniczki i przygotowanie do gry w profesjonalnym tourze, to horrendalny wydatek okupiony wieloma wyrzeczeniami rodzin i prywatnych miłośników białego sportu, a nie państwa, i nie ma co do tego wątpliwości. Dodajmy, że jest to także wielkie ryzyko, bo nigdy nie wiadomo czy tego typu „inwestycja” kiedykolwiek się zwróci. Pytanie czy porównywalnie duże pieniądze wydawał na swój sportowy rozwój chórek polskich siatkarzy i piłkarzy ręcznych, który z politowaniem i pogardą skomentowali emocjonalną wypowiedź „Jerzyka”.

Trudno mówić o jakimś wielkim wsparciu dla tenisa w Polsce. Wystarczy porównać ile na tenis i kształcenie młodzieży wydaje Wielka Brytania czy Francja, nie mówiąc o Australii czy Stanach Zjednoczonych. W rodzinnej Łodzi rozpoczynający karierę Janowicz w sezonie zimowym trenował na hali Akademickiego Związku Sportowego. Na nawierzchni, na której nie odbywają się żadne turnieje wysokiej rangi. Obecnie poza obiektem AZS w sezonie halowym można zagrać w Łodzi w dwóch miejscach (Stacja nowa Gdynia, oraz Miejski Klub Tenisowy – obecna baza treningowa Jurka). Często w jednym z największych polskich miast brakuje miejsca na rezerwację kortu na półtorej godziny. Nie można więc powiedzieć, że przesadzaliśmy dotychczas w inwestowaniu w rozwój profesjonalnego i rekreacyjnego tenisa. Oczywiście nasza najlepsza męska rakieta mówiąc o „treningach w szopie” użyła skrótu myślowego (choć w przypadku Zbigniewa Bródki to gorzka prawda).

Polskie państwo inwestowało i inwestuje od lat w obiekty przeznaczone na rozwój piłki nożnej. Dyscypliny, w której polscy sportowcy notorycznie, od dziesięcioleci przegrywają na arenach międzynarodowych i międzypaństwowych. I nie zanosi się na zmiany. Obecnie prawie każde miasteczko posiada orlik, który nierzadko świeci pustkami. Ponadto tego typu inwestycje promują aktywność fizyczną dla jednej płci, nie są więc w swoich założeniach holistyczne.

W innym miejscu konferencji Janowicz zwrócił uwagę na aspekt sportowej „debaty”, która często odbywa się w Polsce. „Przeżyjcie to, co sportowcy przeżywają! Nie ma żadnej pomocy! W żadnym sporcie i w żadnym zawodzie! Każdy musi orać i wyrywać, żeby coś osiągnąć! Czytam wasze artykuły i mi się śmiać chce. Kim jesteście, żeby mieć takie oczekiwania?! Co takiego robicie, żeby je mieć?! Siedzicie tylko i krytykujecie! Oczekiwania to może mieć mój trener, który poświęca dla mnie całe życie i płacze, jak przegrywam, moja mama, tata. A nie wy! Bohatera w naszym kraju się tworzy przez całą karierę. A śmiecia i zero można stworzyć po jednym meczu” – Powiedział.

Niejednokrotnie można było zaobserwować choćby na przykładzie wspomnianego futbolu specyficzne dla naszej mentalności „pompowanie balonu”, budowanie oczekiwań i stwarzanie presji. Gdy przychodzi porażka zaczyna się nerwowe roztrząsanie problemu, szukanie winnych, do języka wkrada się frustracja i zbytnie rozemocjonowanie. To czego brakuje również ze strony mediów, to chłodnej oceny sytuacji, kalkulacji i spokoju. Zaczyna się natomiast polskie piekiełko. Wszystko w imię zasady, że sukces ma wielu ojców, porażka tylko jednego. Podobnie negatywne emocje spadły na Agnieszkę Radwańską, która przeszła szybko do porządku dziennego wobec wczesnej porażki na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Krytykowali ją zarówno sportowcy , jak i media.

Marcin Nowak z Polskiego Radia sugeruje, że Janowicz jest przeciętniakiem, który udaje gwiazdę. Dziennikarz zdeprecjonował także jego osiągnięcie w ubiegłorocznym wimbledońskim półfinale, tłumacząc go łatwą drabinką. Z kolei nestor sportowego dziennikarstwa i komentatorstwa, Bohdan Tomaszewski wysyła Jerzego do psychiatry i twierdzi, że ma informacje poświadczające o niechęci Łodzianina do pracy i treningu. Janowicz w ciągu kilku dni stał się „burakiem” i „rozwydrzonym dzieciakiem”. Tenisista nie wypierał się swojej porażki. Oberwało mu się dlatego, że nie opuścił głowy i nie pogrążył się w oczekiwanej żałobie, tylko wsadził kij w mrowisko poruszając w swoich wypowiedziach kilka niemiłych dla rodaków kwestii.

Teza tenisisty, jakoby w Polsce nie było perspektyw w życiu prywatnym, biznesie, czy sporcie wydaje się mieć pewne odzwierciedlenie w rzeczywistości. Najnowsze badania i sondaże pokazują, że aż 87 % aktywnych zawodowo Polaków rozważa emigrację. Na sondę przeprowadzoną przez sport.pl pt. „Czy zgadzasz się z Janowiczem, że żyjemy w kraju, w którym nie ma perspektyw dla nikogo, w sporcie biznesie ani w życiu prywatnym?”, 65% internautów (blisko 20tys.) odpowiedziało twierdząco.

W tenisowych kręgach mówi się od dawna o pewnej miałkości i niewyrazistości współczesnych zawodników. Nie dość, że większość gra bardzo podobny do siebie tenis, to jeszcze osobowościowo próżno szukać barwnych sylwetek. Janowicz ze swoją zadziornością, wyszczekaniem i krnąbrnym charakterem wpisuje się w stylistykę Marata Safina czy Johna McEnroe. Ponadto jego gra wyróżnia się spośród tłumu przebijających do znudzenia piłkę defensorów. Polaka uwielbia dawny wielkoszlemowy champion, a obecnie komentator Mats Wilander, cenią i widzą w nim potencjał praktycznie wszyscy fachowcy i trenerzy z całego świata. W Polsce chyba zaczynają się dla niego ciężkie czasy.

Przy okazji medialnej nagonki na Jerzego Janowicza nie wypada zapomnieć o sporych osiągnięciach tego młodego sportowca. Do półfinału Wimbledonu nie zbliżyli się nawet tacy zawodnicy jak magik tenisa, Fabrice Santoro czy niedawny triumfator Australian Open, Stanislas Wawrinka. Jerzy swoją ponadprzeciętność pokazał między innymi prowadząc wyrównane batalie z Rafaelem Nadalem, Rogerem Federerem czy Andy Murrayem.

Ostre i kontrowersyjne wypowiedzi padają z ust polskich polityków, ludzi kultury czy dziennikarzy. Nie rozumiem dlaczego więc swojego zdania nie miałby prawa wypowiedzieć inteligentny, dobrze rokujący tenisista? Nie muszą się one podobać każdemu, ale może zamiast wbijać Jurka w beton i odżegnywać od czci za to, że nie jest w najwyższej dyspozycji, warto wziąć głęboki oddech i podejść do sprawy ze spokojem. Szczególnie, że wypowiedzi Janowicza, (pomimo nerwowego tonu) nie są pozbawione sensu.

Autor tekstu: Przemysław Staciwa

Monte Carlo: Federer z dziką kartą

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Roger Federer przyjął od organizatorów turnieju w Monte Carlo „dziką kartę”. Szwajcar wystąpi w tej prestiżowej imprezie po raz pierwszy od 2011 roku.

Pierwotnie występ w Monako nie znajdował się w planach startowych Szwajcara. W ostatniej chwili tenisista z Bazylei zdecydował się jednak na udział w Monter-Carlo Rolex Masters. W imprezie zagrają także m.in. ośmiokrotny triumfator turnieju Rafael Nadal oraz broniący tytułu Novak Djoković.

Federer w swoim ostatnim występie w Monte Carlo osiągnął ćwierćfinał (przegrał z Jurgenem Melzerem). Łączny bilans startów Szwajcara w tym turnieju to 21-10. Były lider rankingu nigdy nie wygrał tej imprezy. Trzy lata z rzędu grał tu w finale (2006-2008r.), ale za każdym razem ulegał Nadalowi.

 

Katowice: Koukalova i Peer już w ćwierćfinale

/ Tomasz Krasoń , źródło: Korespondencja z Katowic, foto: AFP

Magdalena Rybarikova i Mirjana Lucić-Baroni uzupełniły stawkę tenisistek, które awansowały do drugiej rundy turnieju WTA w Katowicach. Wyłoniono także pierwsze ćwierćfinalistki – zostały nimi Klara Koukalova i Shahar Peer.

Rozstawiona z „piątką” Koukalova nie miała łatwej przeprawy z ubiegłoroczną półfinalistką Anniką Beck. Niemka od początku meczu grała dokładniej, co zaowocowało wygraną w pierwszej partii 6:4. Później jednak szala zwycięstwa zaczęła się przechylać na stronę doświadczonej Czeszki. Nie okazując żadnych emocji, Koukalova robiła swoje, podczas gdy Beck z gasła w oczach. Drugiego seta Czeszka wygrała 6:3, a w trzeci był czystą formalnością. Trzy breaki, świetna postawa przy własnym podaniu i przekonujące zwycięstwo 6:1. 32-letnia Czeszka, która w pierwszej rundzie wyeliminowała Magdę Linette, w ćwierćfinale spotka się z lepszą z pary Alize Cornet i Kristina Kucova. Zdecydowaną faworytką tego meczu jest Francuzka, w środę bardzo aktywna w Spodku – najpierw grała z dziećmi w ramach Kids Day, później wzięła udział w sesji autografowej.

Oprócz Koukalovej z awansu do ćwierćfinału mogła się już cieszyć także Shahar Peer. Izraelka wyjątkowo gładko pokonała Cwetanę Pironkową, 6:2, 6:1. Dla Bułgarki już pierwszy mecz w turnieju był bardzo trudny – ale ostatecznie uciekła spod topora Andrei Hlavackovej i wygrała w trzech setach. Z Peer ta sztuka się nie udało i Izraelka, tak jak przed rokiem, zakwalifikowała się do najlepszej ósemki katowickich zawodów.

W środę odbyły się również dwa ostatnie mecze pierwszej rundy. Najpierw Magdalena Rybarikova pokonała 6:2, 7:5 Claire Feuerstein, a jej zwycięstwo oznaczało, iż rozstawione tenisistki w komplecie zameldowały się w rundzie drugiej. Z kolei w sesji popołudniowej Mirjana Lucić-Baroni okazała się lepsza od wyraźnie zmęczonej zeszłotygodniowym wyczynem w Monterrey, Jovaną Jaksić. Przypomnijmy, 20-letnia Serbka osiągnęła w Meksyku swój pierwszy finał imprezy rangi WTA, ale wysiłek ten, w połączeniu z długą podróżą, negatywnie wpłynął na jej postawę w Katowicach. Lucić-Baroni wygrała 6:3, 6:4, choć mogła znacznie szybciej – w drugiej partii prowadziła 5:1 i na własne życzenie oddała Jaksić trzy kolejne gemy.

W sesji wieczornej w Spodku zagrają gwiazdy tegorocznego turnieju. Zabraknie wprawdzie Agnieszki Radwańskiej, której kolejny mecz wyznaczono na czwartek, ale o ćwierćfinał powalczą „dwójka” Roberta Vinci i „trójka” Carla Suarez Navarro. Zacznie Hiszpanka, a jej rywalką będzie Alexandra Cadantu z Rumunii. Z kolei w ostatnim meczu dnia broniąca tytułu Włoszka stanie przed bardzo trudnym zadaniem – zmierzy się z będącą w wysokiej formie rodaczką Camilą Giorgi.
 


Wyniki

Druga runda singla:
Klara Koukalova (Czechy, 5) – Annika Beck (Niemcy) 4:6, 6:3, 6:1
Shahar Peer (Izrael) – Cwetana Pironkowa (Bułgaria, 8) 6:2, 6:1

Pierwsza runda singla:
Magdalena Rybarikova (Słowacja, 7) – Claire Feuerstein (Francja, Q) 6:2, 7:5
Mirjana Lucić-Baroni (Chorwacja) – Jovana Jaksić (Serbia, SE) 6:3, 6:4

Pierwsza runda debla:
K. Jans-Ignacik, R. Olaru (Polska, Rumunia) – D. Jurak, M. Moulton-Levy (Chorwacja, USA, 2) 6:4, 6:3
P. Kania, W. Sołowiewa (Polska, Rosja, 3) – S. Klemenschits, A. Klepac (Austria, Słowenia, 3) 6:3, 1:6, 10-3

Casablanca: Bednarek w ćwierćfinale

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: Peter Figura

Tomasz Bednarek i Lukas Dlouhy awansowali do ćwierćfinału turnieju ATP w Casablance. Polsko-czeski duet w swoim pierwszym spotkaniu pokonał Christophera Kasa oraz Juliana Knowle 6:3, 6:4.

Mecz ten miał sporo zwrotów sytuacji. W pierwszym secie aż pięć gemów kończyło się breakami. Bednarek i Dlouhy rozpoczęli od straty serwisu, ale ostatecznie wygrali pierwszą odsłonę 6:3. W drugiej partii niemiecko-austriacki duet prowadził 5:1, by następnie przegrać pięć gemów i tym samym całe spotkanie. Rywalizacja trwała 71 minut.

Tomasz Bednarek występem w Maroko kontynuuje dobrą passę. W ubiegłym tygodniu wygrał challenger w Gwadelupie (w parze z Adilem Shamasdinem). W parze z Dlouhym osiągnął z kolei półfinał turnieju ATP w Dubaju.

W ćwierćfinale Polak i Czech zagrają z rozstawionymi z numerem trzy Colinem Flemingiem oraz Jonathanem Marrayem , którzy dziś wygrali z Guillermo Garcią-Lopezem i Philippem Oswaldem 6:2, 6:4.


Wyniki

Pierwsza runda debla:
T. Bednarek, L. Dlouhy (Polska, Czechy) – C. Kas, J. Knowle (Niemcy, Austria) 6:3, 6:4

Puchar Federacji: Polki z siostrami Radwańskimi

/ Tomasz Krasoń , źródło: fedcup.com/własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska i Urszula Radwańska zagrają w polskiej drużynie w barażowym meczu Pucharu Federacji o awans do Grupy Światowej. W ekipie Hiszpanek zabraknie natomiast Carli Suarez Navarro.

Polki zagrają z Hiszpankami w dniach 19-20 kwietnia na olimpijskich kortach w Barcelonie. W składzie drużyny prowadzonej przez Tomasza Wiktorowskiego obok sióstr Radwańskich znalazły się Paula Kania i Alicja Rosolska. W naszej ekipie mecz ten będzie okazją do powrotu do reprezentacji narodowej Urszuli Radwańskiej. Młodsza z krakowskich sióstr z powodu rehabilitacji po operacji ramienia była nieobecna w lutym w Boras, gdzie Polki grały ze Szwedkami. Teraz Ula powróci do roli drugiej rakiety singlowej. Pierwszą niezmiennie pozostaje niezawodna Agnieszka Radwańska, od której formy i tym razem zależeć będą losy naszej drużyny.

Radwańskim na pewno zadanie utrudniać będzie nawierzchnia wybrana przez drużynę Hiszpanek prowadzoną przez Conchitę Martinez. Mączka niezbyt pasuje zarówno Agnieszce, jak i Urszuli. Na korzyść Polek przemawiają z kolei absencje w ekipie Hiszpanek, a szczególnie brak pierwszej rakiety tego kraju. Carli Suarez Navarro. Pod nieobecność 17. rakiety świata, na którą Conchita Martinez mogła liczyć w dwóch ostatnich meczach reprezentacyjnych, oznacza, że w roli liderki Hiszpanek wystąpi Maria-Teresa Torr-Flor. Oprócz niej w składzie gospodyń znalazły się Silvia Soler-Espinosa, Estrella Cabeza Candela i Anabel Medina Garrigues.

Skład reprezentacji Polski:
Agnieszka Radwańska
Urszula Radwańska
Paula Kania
Alicja Rosolska

Skład reprezentacji Hiszpanii:
Maria-Teresa Torro-Flor
Silvia Soler-Espinosa
Estrella Cabeza Candela
Anabel Medina Garrigues