Odliczamy do Fed Cup: Agnieszka Radwańska

/ Antoni Cichy , źródło: fedcup.com/własne, foto: AFP

Nie da się ukryć, że Agnieszka Radwańska to najważniejsze ogniwo reprezentacji Polski. W minionym sezonie została wybrana najlepszą zawodniczką Fed Cup za jej nieoceniony wkład w sukces drużyny.

Nagroda dla MVP całych rozgrywek nie pozostawia najmniejszych wątpliwości. W uzasadnieniu napisano „doprowadziła Polskę do pierwszego występu w Grupie Światowej od 1999 roku”. Trudno polemizować z tym, że to postawa „Isi” jest kluczowa dla występów całej reprezentacji. Sezon 2014 w Fed Cup zakończyła z bilansem 6-0. Zarówno w Szwecji, jak i Hiszpanii, zdobywała nie tylko punkty w singlu, ale występowała także w deblu. Oczywiście, ze świetnym skutkiem.

Radwańska mimo młodego wieku – nie przekroczyła jeszcze 25 lat – jest już zaprawiona w fedcupowych bojach. Zadebiutowała w 2006 roku podczas meczu Polska – Portugalia, a w premierowym pojedynku pokonała Magali de Lattre 6:4, 6:1. Krakowianka już na początku przygody z reprezentacją popisała się znakomitą passą. Wygrała 10 pierwszych spotkań, w których występowała (2 w deblu).

Tamten wynik „Isia” zdążyła już poprawić. Nie przegrała żadnego meczu od 2012 roku, a licznik wciąż bije. Przed konfrontacją z Rosjankami wskazuje 15. Biorąc pod uwagę same spotkania singlowe, ostatnią tenisistką, która znalazła sposób na Agnieszkę, była Wiktoria Azarenka. Białorusinka pokonała Polkę 7:5, 7:5 w lutym 2011 roku. Od tamtego dnia krakowianka wygrała 14 pojedynków – tylko w jednym straciła seta. Co więcej, to jedyne singlowe zwycięstwo krakowianki ze wszystkich 33, do którego potrzebowała więcej niż 2 partii.

W kontekście meczu z Rosjankami, kibiców najbardziej elektryzuje potyczka na linii Radwańska – Szarapowa. A co ciekawe, będzie to dopiero trzecie spotkanie Agnieszki z zawodniczką z czołowej „10” rankingu WTA w rozgrywkach Fed Cup. Poprzednie dwa, choć niezwykle zacięte, kończyły się zwycięstwami odpowiednio Jeleny Janković oraz Wiktorii Azarenki.

Radwańska to podpora reprezentacji, a na jej punkty liczą kapitan Tomasz Wiktorowski, nasze reprezentantki oraz kibice, którzy przyjadą do Krakowa lub będą kibicować Polkom przed telewizorami. Idealny scenariusz zakłada dwie wygrane Agnieszki. To otworzyłby drogę do historycznego sukcesu. A „Isia” po raz pierwszy w życiu zagra w tak prestiżowych rozgrywkach przed własną publicznością, więc motywacji na pewno jej nie zabraknie.

Agnieszka Radwańska w Fed Cup:

Debiut: 2006, Polska – Portugalia (Club Ali bey Manavgat, Antalya, Turcja)
Pierwszy mecz: Magali de Lattre 6:4, 6:1

Konfrontacje z innymi państwami: 33
Mecze: 48
Zwycięstwa/porażki w singlu: 33/6
Zwycięstwa/porażki w deblu: 8/1

Najwyższe zwycięstwo:
Johanna Larsson 6:1, 6:0 (Polska – Szwecja 1-2, 4 lutego 2012)

Agnieszka Radwańska vs. zawodniczki z Top 10: 

Wiktoria Azarenka (WTA 9) 5:7 5:7
5 lutego 2011, Polska – Białoruś 0-2

Jelena Janković (WTA 4) 4:6 7:6(2) 5:7
31 stycznia 2008, Polska – Serbia 1:2

 

Australia czeka na Hewitta

/ Krzysztof Sawala , źródło: tennis.com.au/własne, foto: AFP

Pat Rafter zrezygnował z dalszego pełnienia funkcji kapitana reprezentacji Australii w Pucharze Davisa. Choć jego obowiązki przejmie na razie Wally Masur, to stanowisko czeka już na Lleytona Hewitta.

Rafter prowadził narodową drużynę od października 2010 roku. Jego rezygnacja, którą ogłoszono w środę, jest związana z faktem, że były mistrz US Open nie chciał łączyć posady kapitana z funkcją jednego z dyrektorów Australijskiej Federacji Tenisowej. Jest to zarazem posunięcie, które wpisuje się w plan, jaki władze Tennis Australia mają w głowach już od dłuższego czasu.

W centrum tej strategii stoi bowiem Lleyton Hewitt. Były lider rankingu i zwycięzca dwóch wielkoszlemowych turniejów zawsze przyznawał, że najbardziej prestiżowe drużynowe rozgrywki przynoszą mu ogromną satysfakcję i wielokrotnie dawał przykład oddania narodowym barwom. 34-letni Hewitt, który w ubiegłym tygodniu pożegnał się z Australian Open w drugiej rundzie – uległ w pięciu setach Benjaminowi Beckerowi – ma być naturalnym następcą Raftera i inspiracją dla coraz lepiej spisującej się nowej fali australijskich zawodników.

Hewitt nie będzie jednak kapitanem reprezentacji daviscupowej natychmiast. Nastąpić ma to dopiero od pierwszych miesięcy 2016 roku, kiedy „Rusty” zakończy już zawodową karierę. Wielu spodziewało się, że może to nastąpić już teraz, ale doświadczony Australijczyk zaprzeczył tym doniesieniom i nakreślił sobie 12-miesięczną perspektywę. – Myślałem o tym bardzo dużo. Chcę jeszcze raz zagrać w Melbourne w przyszłym roku. To byłby mój 20. występ i niewątpliwie wielkie przeżycie – stwierdził Hewitt. Po pierwszej wielkoszlemowej imprezie następnego sezonu tenisista z Adelajdy pożegna się z kortami i przejmie funkcję kapitana kadry w Pucharze Davisa.

Nim to się jednak stanie występujących w Grupie Światowej Australijczyków poprowadzi Wally Masur, były gracz, półfinalista Australian Open z 1987 roku. – Cieszę się bardzo, choć wiem, że to wyróżnienie tylko na jakiś czas. Czuję, że z obecną reprezentacją naprawdę możemy wiele zdziałać w tegorocznej edycji, a nawet jesteśmy w stanie ją wygrać – powiedział optymistycznie.

Pomóc w tym będzie wszelkimi siłami chciał właśnie Hewitt, dla którego starty w Pucharze Davisa będą głównym punktem zainteresowań w tym sezonie. Australijczyk chce też skupić się na turniejach rozgrywanych na trawie, przede wszystkim, rzecz jasna, na Wimbledonie, w którym zwyciężył w 2002 roku. – Niezależnie czy w grze pojedynczej, w grze podwójnej czy w jakikolwiek inny sposób. Gdzie będę tej reprezentacji potrzebny, tam dam z siebie wszystko. Czuję, że nadal mogę pomóc chłopakom jako zawodnik, a z tą grupą utalentowanych graczy jesteśmy gotowi na wielki wynik – podsumował Hewitt, który dodał też, że prawdopodobnie nie wystartuje w turnieju na kortach im. Rolanda Garrosa.

Australijczycy, w debiucie Masura w roli kapitana, w pierwszej rundzie Pucharu Davisa 2015 zmierzą się w dniach 6-8 marca z silną reprezentacją Czech. Spotkanie zostanie rozegrane w Ostrawie.

Murray: przystąpię do finału dobrze przygotowany

/ Antoni Cichy , źródło: ausopen.com/własne, foto: AFP

Andy Murray mówił na konferencji pomeczowej o awansie do czwartego finału i roli, jaką odegrały przygotowania z Amelie Mauresmo. Tomas Berdych wyjaśniał, co wydarzyło się w jednej z przerw, kiedy doszło do małego incydentu z udziałem obu tenisistów.

Szkot po mniej udanym sezonie odżył. Po prawie dwóch latach znów stanie przed szansą na tytuł w turnieju wielkoszlemowym. W niedzielę zagra w swoim czwartym finale Australian Open, a ósmym Wielkiego Szlema w ogóle. – To świetne uczucie. Grałem dziś bardzo, bardzo dobrze. Jestem niezwykle zadowolony ze swojego występu. Bycie po raz czwarty w finale może nie znaczy tak wiele, ponieważ jestem otoczony takimi zawodnikami jak Roger, Novak czy Rafa, ale to nie zdarza się tak często. Jestem z tego naprawdę dumny – nie ukrywał swojego szczęścia Murray.

Pierwszego seta pojedynku wygrał Berdych. Kolejne trzy należały jednak do Brytyjczyka. – Wydaje mi się, że on zaczął mecz dobrze. Ja byłem nieco spięty i dopiero przyzwyczajałem się do jego piłek. Uderza je ekstremalnie płasko i są trudne. Na początku byłem nieco z tyłu, ale pod koniec seta coraz bardziej wchodziłem w ten mecz, byłem coraz bardziej agresywny. W drugim secie po prostu kontynuowałem to, co robiłem w końcówce pierwszego. Czuję, że mogłem wygrać pierwszą partię. Oczywiście, miałem swoje szanse. W drugim secie byłem niesamowicie agresywny i wtedy już poszło – mówił o swoim występie 27-latek.

Murray już wielokrotnie podkreślał, jak ważne były dla jego obecnej dyspozycji przygotowania pod okiem Amelie Mauresmo. – Wykonałem świetny blok treningowy, spędzając w okresie przedsezonowym sporo czasu z Amelie i zajmując się różnymi elementami. Pracowałem niewiarygodnie ciężko nad kondycją fizyczną. Robiłem to, żeby móc grać tak, jak gram teraz. Porównując to, jak czuję się dzisiaj, a jak czułem się rok temu, kiedy odpadałem w czterech setach – byłem tak obolały i sztywny, że ledwo ruszałem się pod koniec meczu. Dziś wieczorem wciąż czuję się mocny.

W niedzielę triumfatora US Open i Wimbledonu czeka konfrontacja z Novakiem Djokoviciem bądź Stanem Wawrinką. Murray przygotuje się możliwie najlepiej do pojedynku i zobaczy, na ile to wystarczy. – Porażka w finale jest rzecz jasna rozczarowująca. Ale jest naprawdę bardzo, bardzo trudno dojść do czterech finałów. Cieszę się z mojego rekordu. Postaram się pokazać w niedzielę z jak najlepszej strony. Przystąpię do pojedynku z możliwie najlepszą taktyką, dobrze przygotowany, po kilkudniowym odpoczynku, jak najlepiej zregenerowany. To, co mogę zrobić, to dać z siebie wszystko. Jeśli wystarczy, świetnie, jeśli nie, będzie znaczyło, że nie byłem w stanie zrobić nic więcej – powiedział Brytyjczyk.

Tomas Berdych nie tryskał humorem podczas konferencji prasowej. Mecz z Murray’em zdecydowanie nie ułożył się po jego myśli. – Nie jestem za bardzo zadowolony i mam średni humor. Czuję się niezmiernie rozczarowany tą porażką. To był wielki mecz. Cóż, powinienem wrócić mocniejszy i lepiej się spisać. Co zrobiło różnicę? Miałem jednego słabego seta, konkretnie drugiego seta, i tyle. Starałem się wypracować sobie szanse, walczyłem o to, ale nie wystarczyło. Jestem tym bardzo rozczarowany – skomentował całe spotkanie Czech.

W przerwie pomiędzy pierwszym a drugim setem doszło do małego incydentu. Berdych cieszył się z wygranej partii i zagrzewał samego siebie do walki, przechodząc obok Murray’a, na co ten poskarżył się sędziemu. – Pamiętam dokładnie, co wtedy powiedziałem. Mówię do siebie „Dobra robota, Tomas”. To tyle, tyle powiedziałem. Myślę, że wolno mi to zrobić, kiedy wygrywam seta – tłumaczył siódmy tenisista globu.

Czech nie przywiązywał uwagi do skarg Szkota i jego rozmowy z sędzią. Uznał bowiem, że nie zrobił nic złego. – Nie zwracałem na to uwagi. Czy mam się przejmować każdym słowem, które wypowiadam? Po prostu pochwaliłem sam siebie za wygraną w pierwszym secie i usiadłem na krzesełku. Naprawdę nie rozglądam się na prawo i lewo, co się dzieje. Utrzymuję koncentracją. Może następnym razem powinienem być trochę spokojniejszy, tyle. Chociaż nie, po prostu robiłem swoje – ocenił Berdych.

Szarapowa: wyjdę na kort i zrobię wszystko, co w mojej mocy

/ Antoni Cichy , źródło: ausopen.com/własne, foto: AFP

Maria Szarapowa opowiedziała na konferencji prasowej o swoim podejściu do meczów finałowych i pojedynków z Sereną Williams. Rozczarowana po przegranej była Jekaterina Makarowa, choć przyznała, że wyjedzie z Melbourne z bagażem cennych doświadczeń.

„Masza” po raz drugi w ciągu 12 miesięcy zagra w finale turnieju wielkoszlemowego. Przyznała jednak, że nie robi jej to wielkiej różnicy. – Nie patrzę na to w ten sposób. Traktuję każdy turniej tak, jak gdybym nie dotarła nigdy wcześniej do finału. To mój sposób myślenia i głód z jakim wychodzę na kort. Niewątpliwie, jestem jednak dumna, że znów zdołałam dostać się na ten poziom – wyjaśniła.

Szarapowa ma za sobą kilka udanych spotkań na drodze do finału. W czwartek zrealizowała wszystkie założenia i poradziła sobie z Makarową po nie do końca udanym otwarciu. – Jestem naprawdę zadowolona. Dzisiaj wydaje mi się, że grałam solidnie. Zrobiłam wszystko, co miałam. Nie obawiałam się, iż dojdzie do fizycznego meczu. Myślę, że ważne było odpowiednie usytuowanie się w pierwszych kilku gemach, co wykonałam dobrze, mimo że momentami przegrywałam, szczególnie w pierwszym i drugim (przyp. gemie).

Rosjanka nie zamierza zmieniać toku przygotowań przed meczem finałowym tylko dlatego, że to finał. – Zazwyczaj robię to samo, co zawsze. Jedyna różnica to fakt, że został jeden mecz. Nie ma co się oszczędzać przed kolejnymi spotkaniami. Nie będzie już sześciu-siedmiu kolejnych, to ostatnie. Wychodzi się na kort i daje z siebie wszystko aż do ostatniej piłki – powiedziała druga rakieta globu.

Finałową przeciwniczką Szarapowej będzie Serena Williams. Bilans ich pojedynków jest dla Rosjanki druzgocący. Z 18 konfrontacji przegrała aż 16. Co sprawia jej tyle problemów w meczach z młodszą z sióstr Williams? – Myślę, że jej siła i agresywność. To chyba czyni mnie zbyt agresywną; chcę zrobić więcej, niż powinnam. Mecze z nią są bardzo trudne, ale ja jestem wojowniczką. Jeśli z nią zagram, wyjdę na kort i zrobię wszystko, co w mojej mocy, żeby przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść – mówiła „Masza”, jeszcze zanim poznała rywalkę.

Jekaterina Makarowa powtórzyła w Melbourne najlepszy wynik w karierze, docierając do półfinału. Jej rodaczka okazała się jednak zbyt mocna; pomogło jej też doświadczenie i obycie z meczami o najwyższą stawkę. – Oczywiście, jestem dość smutna po przegranej. Ale to wielka mistrzyni i już wielokrotnie znalazła się w takiej sytuacji, na takim etapie turnieju. Wygrała sporo Wielkich Szlemów. Być może byłam nieco zdenerwowana, ale jestem po tym meczu bogata w doświadczenie – powiedziała tenisistka z Moskwy, chwaląc „Maszę”.

Makarowa jeszcze nigdy nie pokonała Szarapowej. Na konferencji miała problem z wyjaśnieniem, dlaczego tak trudno z nią wygrać. – Nie do końca wiem, jak opisać swoje odczucia. Jest świetna, nie odpuszcza i niezwykle mocno naciska na rywalkę. Tym razem byłam zdecydowanie lepiej przygotowana niż poprzednio. Początek był świetny, znakomite gemy, a potem czułam się nieco rozczarowana – nie ukrywała 26-latka.

Tegoroczny Australian Open był drugim z rzędu turniejem wielkoszlemowym, w którym Makarowa osiągnęła półfinał. Kilka miesięcy temu zakończyła na tym etapie US Open. – Mam nadzieję, że wreszcie wykonam ten kolejny krok. To były dla mnie dwa znakomite Wielkie Szlemy. Jestem niezmiernie szczęśliwa z mojej gry, z tego, jak sobie radzę na tych turniejach. Wcześniej wielokrotnie grałam w ćwierćfinałach, a teraz muszę się przyzwyczaić do obecności w półfinałach. Niewątpliwie, wyniosłam z tego meczu dużo więcej doświadczeń niż z US Open – mówi jedenasta rakieta świata.
 

Andrezieux-Boutheon: Kania w ćwierćfinale

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Paula Kania zapewniła sobie miejsce w ćwierćfinale turnieju ITF we francuskim Andrezieux-Boutheon (pula nagród 25 tys. dolarów). W meczu drugiej rundy sosnowiczanka pokonała leworęczną Anastazję Wasiljewą 6:3, 6:3.

Kania została rozstawiona we Francji z numerem trzy. W pierwszej rundzie nasza tenisistka pokonała 212. w rankingu Gioię Barbieri 7:6(2), 6:0.

W dzisiejszym meczu, ze 177. na świecie Ukrainką, Kania wykorzystała pięć z jedenastu okazji na przełamanie, dwukrotnie tracąc serwis. W meczu półfinałowym Polka zmierzy się z Elitsą Kostovą (207 WTA).

W Andrezieux-Boutheon występowała także Magdalena Fręch, przegrywając jednak w pierwszej rundzie eliminacji oraz w pierwszej fazie turnieju deblowego.


Wyniki

Druga runda singla:
Paula Kania (3) – Anastazja Wasiljewa (Ukraina) 6:3, 6:3

Znamy uczestników Wrocław Open, trwają rozmowy z Baghdatisem

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: wroclawopen.com

Nie nieco ponad dwa tygodnie przed rozpoczęciem Wrocław Open poznaliśmy 23 zawodników, którzy wezmą udział w rozgrywkach. Najwyżej notowanym ze zgłoszonych tenisistów jest Litwin Ricardas Berankis (ATP 85). To jedyny przedstawiciel czołowej „100” na liście uczestników.

Kilka dni temu na oficjalnej stronie Wrocław Open pojawiła się informacja mówiąca o tym, że w stolicy Dolnego Śląska zagra były numer osiem na świecie Marcos Baghdatis. Wśród zadeklarowanych uczestników wrocławskiego challengera próżno jednak szukać nazwiska Cypryjczyka.- Nie ma go wprawdzie na liście, ale jest zainteresowany występem w turnieju. Prowadzimy z nim rozmowy – mówi Dyrektor Turnieju, Paweł Jaroch.

Zgodnie z wcześniejszymi informacjami do Wrocławia przyjedzie Michael Berrer. 34-latek na początku sezonu pokonał w Doha samego Rafaela Nadala.

We Wrocław Open zagra przynajmniej czterech Polaków. Oprócz Łukasza Kubota i Michała Przysiężnego także zawodnicy, którzy otrzymali dziką kartę. Na liście uczestników znalazł się na razie tylko Hubert Hurkacz, ale propozycję występu we Wrocławiu otrzymał również Kamil Majchrzak.

Być może szansę gry przed własną publicznością otrzyma w sumie sześciu Polaków. Wszystko zależy od tego, jacy zawodnicy zdecydują się na występ we Wrocławiu. – Dwie dzikie karty zostały już rozdane. Z pozostałymi dwoma musimy czekać. Być może z prośbą o występ w turnieju skieruje do ATP ktoś z czołowej „50” i wtedy to on dostanie dziką kartę – wyjaśnia Jaroch.

Tenisiści zgłoszeni do turnieju:
Ricardas Berankis (Litwa, ATP 85)
Andreas Beck (Niemcy, ATP 113)
Lucas Pouille (Francja, ATP 117)
Farrukh Dustow (Uzbekistan, ATP 121)
Michael Berrer (Niemcy, ATP 122)
Ołeksandr Niedowiesow (Kazachstan, ATP 128)
Steve Darcis (Belgia, ATP 133)
Matthias Bachinger (Niemcy, ATP 142)
Ilja Marczenko (Ukraina, ATP 144)
Frank Dancević (Kanada, ATP 145)
Mate Delić (Chorwacja, ATP 153)
Marton Fucsovics (Węgry, ATP 158)
Łukasz Kubot (Polska, ATP 162)
Michał Przysiężny (Polska, ATP 170)
Denis Mołczanow (Ukraina, ATP 171)
Andrej Martin (Słowacja, ATP 175)
Andrea Arnaboldi (Włochy, ATP 178)
Tim Puetz (Niemcy, ATP 183)
Jurgen Zopp (Estonia, ATP 186)
Kyle Edmund (Wielka Brytania, ATP 192)
Philipp Petzschner (Niemcy, ATP 192)
Jesse Huta Galung (Holandia, ATP 199)
Hubert Hurkacz (Polska, ATP 1409) – Dzika karta

Williams: Maria nie ma nic do stracenia, ja też

/ Antoni Cichy , źródło: ausopen.com/własne, foto: AFP

Serena Williams uważa, że zarówno ona, jak i Maria Szarapowa, nie mają nic do stracenia. Amerykanka chce wyjść na kort zrelaksowana i dobrze się bawić. Na pomeczowej konferencji powodów do narzekań nie miała też rewelacja turnieju Madison Keys.

Liderka światowego rankingu nie mogła się po meczu nachwalić rodaczki, która skutecznie utrudniła jej gładką wygraną. Komplementowała Keys i wróżyła jej świetlaną przyszłość. – Pod koniec byłam nieco sfrustrowana. Miałam wiele piłek meczowych i nie potrafiłam zakończyć spotkania. A to nie zdarza się za często. Patrząc jednak z perspektywy czasu, ona grała bardzo dobrze. Znakomicie serwowała. Jestem jej wielką fanką. Jest niesamowita, strasznie pozytywna, po prostu świetna zawodniczka – powiedziała młodsza z sióstr Williams. – Czuję się zaszczycona, że zagrałam z przyszłym numerem 1 na świecie – dodała.

Zdaniem Amerykanki Keys ma papiery na granie na najwyższym światowym poziomie. – Myślę, że będzie rzeczywiście dobra. Moim zdaniem może zajść naprawdę daleko. Może być najlepsza na świecie – uważa Williams.

W finale pierwsza rakieta globu zmierzy się z numerem dwa na świecie, Marią Szarapową. Williams chwali chart ducha Rosjanki. Twierdzi też, że bilans 16-2 na jej korzyść o niczym nie przesądza. – Maria gra świetnie. Wciąż jest w turnieju tylko dla tego, że to wojowniczka i nigdy się nie poddaje. To nowy mecz, a ona ponownie nie ma nic do stracenia. Może tylko zyskać. Ja też tak do tego pochodzę. Wygrywałam ten turniej wielokrotnie. Nie muszę wyjść na kort i zwyciężyć. Chciałabym, ale to nie będzie dla mnie mecz z kategorii zwycięstwo albo śmierć. Uważam, że to pomaga mi się odprężyć. Tak jak mówiłam, ona nie ma nic do stracenia, ja nie mam nic do stracenia, więc będzie dobra zabawa.

Williams i Szarapowa na Australian Open spotkały się już u progu wielkiej kariery Rosjanki. W 2005 roku stworzyły znakomite widowisko w półfinale. Amerykanka obroniła aż trzy piłki meczowe, by ostatecznie wygrać 2:6, 7:5 i 8:6. – Jedyne co pamiętam, to odwrócony forhend przy piłce meczowej. Uderzyłam to na piłkę kończącą. Uderzyłam i skierowałam się na drugą stronę, bo wiedziałam, że to będzie winner. Ciekawe. To naprawdę wszystko, co pamiętam – wspomina Williams.

Według liderki światowego rankingu finał z udziałem dwóch najwyżej notowanych tenisistek działa z korzyścią dla sportu, który uprawiają. – Myślę, że to znakomicie dla kobiecego tenisa. Uważam, że to dobre także dla Marii i mnie. Czuję się podekscytowana. Jak już wspominałam, uwielbiam z nią grać i nie mogę się już tego doczekać. Nie spodziewałam się, że dojdę do finału, ponieważ kiedy tu przyjechałam, nie grałam za dobrze. Po prostu się cieszę – mówiła szczęśliwa Amerykanka.

Swojego zadowolenia nie ukrywała także Madison Keys. Niespełna 20-latka przegrała z Williams w dwóch setach, ale zostawiła po sobie znakomite wrażenie. Dotychczas jej najlepszym rezultatem w turniejach wielkoszlemowych była trzecia runda. – Jestem naprawdę szczęśliwa, że zaszłam na tak daleko. To moje pierwsze takie rozgrywki. Liczę, iż będzie ich więcej. Mam nadzieję,że znajdą się i takie, kiedy zakończę tydzień z trofeum w rękach – powiedziała utalentowana Amerykanka.

Keys pytano, jak radziła sobie z nerwami czy założeniami taktycznymi. Jak sama przyznała, nie miała z tym najmniejszych problemów.- Uważam, że bardzo dobrze sobie poradziłam. Dobrze zaczęłam, więc nie było mowy o nerwach. Myślę, że całkiem nieźle spisałam się przy moim ostatnim gemie serwisowym. Ona grała jednak naprawdę dobrze, serwowała naprawdę dobrze, więc trudno było ją przełamać. Wykonała świetną robotę – odpowiedziała, wypowiadając się w samych superlatywach o dużo bardziej doświadczonej rywalce.

Znakomite występy w Melbourne motywują Keys do jeszcze cięższej pracy na treningach. Uwierzyła bowiem, że stać jest w stanie dorównywać wielkim kobiecego tenisa. – Ten tydzień niewątpliwie pokazał mi, że mogę grać z czołowymi zawodniczkami i radzić sobie naprawdę dobrze. Potrafię rozegrać wyrównane spotkanie z numerem jeden na świecie. To dla mnie inspiracja na każdy moment spędzany na korcie, żeby wciąż trenować, wciąż stawać się coraz lepszą i doświadczać więcej turniejów takich jak ten – wierzy półfinalistka Australian Open.

Australian Open: Murray po raz czwarty

/ Michał Jaśniewicz , źródło: australianopen.com/własne, foto: AFP

Andy Murray został pierwszym finalistą Australian Open. W mecz półfinałowym Szkot wygrał z Tomaszem Berdychem 6:7(5), 6:0, 6:3, 7:5.

Murray i Berdych zagrali dzisiaj ze sobą po raz jedenasty, a korzystny bilans tych konfrontacji miał Czech (6-4), który wygrał ich dwa ostatnie pojedynki (oba w 2013 r.).

Początek meczu zapowiadał, że Berdych może odnotować trzecie kolejne zwycięstwo. Czech bardzo pewnie pilnował podania (w czterech pierwszych gemach serwisowych przegrał tylko dwie piłki), a w ósmym gemie doprowadził do przełamania. Murray natychmiast odrobił straty, jednak w zaciętym tie breaku górą okazał pochodzący z Moraw tenisista.

Po pierwszym secie Berdych wyraźnie się usztywnił, a z kolei Murray znacząco podniósł skuteczność gry. W drugim secie Brytyjczyk przegrał tylko dziesięć piłek i ani jednego gema. W trzeciej partii gra znów się nieco wyrównała, jednak cały czas znacznie pewnie odnajdywał się na korcie Murray, któremu przełamanie w szóstym gemie, zapewniło zwycięstwo 6:3.

""

Dużo emocji było w czwartym secie, który momentami stał na bardzo wysokim poziomie. W szóstym gemie Berdych nie wykorzystał krótkiej słabości Szkota, który odnotował szereg niewymuszonych błędów. Przy dwóch break pointach Czechowi zabrakło jednak zdecydowania.

W końcówce seta znów znacznie większą pewnością wykazał się Murray, który od stanu 5:5 przegrał zaledwie jeden punkt, kończąc spotkanie asem (w całym meczu miał ich piętnaście).

""

– Zagrałem dzisiaj bardzo, bardzo dobrze. Jestem niezwykle zadowolony ze sposobu w jaki rozegrałem ten mecz – przyznał Andy Murray, który po raz czwarty wystąpi w finale Australian Open, z nadziejami na pierwszy tytułu. – Bycie tutaj w finale po raz czwarty wiele dla mnie znaczy. Nie jest łatwo coś takiego osiągnąć, biorąc pod uwagę, że jestem „otoczony” przez takie osoby jak Roger, Novak, czy Rafa. Jestem więc z tego osiągnięcia dumny.

W piątek poznamy finałowego rywala Andy Murraya. Będzie nim lider rankingu Novak Dżoković lub broniący tytułu Stan Wawrinka.


Wyniki

Półfinał singla:
Andy Murray (Wielka Brytania,6) – Tomasz Berdych (Czechy, 7) 6:7(6), 6:0, 6:3, 7:5

Australian Open: finał marzeń

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Dwie najwyżej notowane w rankingu tenisistki wystąpią w finale tegorocznego Australian Open. W drugim półfinale Serena Williams wygrała z Madison Keys 7:6(5) 6:2, kończąc rywalizację za dziewiątą piłką meczową.

Spotkanie dwóch Amerykanek dostarczył większych emocji niż wcześniejsza konfrontacja rosyjska. Zarówno Williams, jak i Keys bardzo dobrze serwowały, szukały szybkich rozwiązań, przez co notowały sporo błędów, ale też zobaczyliśmy szereg bardzo efektownych winnerów z obu stron.

Mecz rozpoczął się dosyć niespodziewanie, gdyż dwa pierwsze gemy wygrała Keys i prowadziła już 3:1. Liderka rankingu odrobiła stratę przełamania w szóstym gemie. Od tego momentu obie tenisistki pewnie utrzymywały podanie. W tie breaku Williams wyszła na prowadzenie 6-3, młodsza z Amerykanek wybroniła dwa setbole serwisami, ale przy własnym podaniu Serena pewnie skończyła pierwszą partię.

""

W drugim secie poziom meczu i emocji wyraźnie opadł, widać było u Keys problemy z lewym udem (zmagała się z tą kontuzją już w ćwierćfinale z Venus, a także w ubiegłym roku), co znacząco odbiło się na jej poruszaniu po korcie. Williams już w gemie otwarcia doprowadziła do breaka, a drugiego dołożyła w piątym gemie.

Zdecydowanie najwięcej emocji w całym meczu dostarczył siódmy gem, Keys obroniła w nim siedem meczboli, w tym cztery bezpośrednio serwisem, wykorzystując jednocześnie trzecią piłkę gemową. Nie odwróciło to jednak losów mecz. Co prawda Williams przy 40-30 nie wykorzystała kolejnego meczbola, ale za moment doprowadziła do dziewiątej okazji, której z rąk już nie wypuściła.

""

Mecz trwał godzinę i 26 minut. Po jego zakończeniu obie tenisistki serdecznie sobie podziękowały. Madison Keys, która od niedawna współpracuje z Linsday Davenport, przed turniejem w Melbourne nie osiągnęła nigdy w imprezie wielkoszlemowej więcej niż trzeciej rundy.

Serena Williams po raz dwudziesty trzeci wystąpi w wielkoszlemowym finale singla. Dzisiejszym zwycięstwem zapewniła sobie także utrzymanie pozycji liderki rankingu. O tytuł Amerykanka zagra z Marią Szarapową, która w pierwszym półfinale pokonała Jekatarinę Makarową 6:3, 6:2 (więcej o tym meczu TUTAJ).


Wyniki

Półfinał singla:
Serena Williams (USA, 1) – Madison Keys (USA) 7:6(5), 6:2

Australian Open: dziesiąty finał Szarapowej

/ Michał Jaśniewicz , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Maria Szarapowa wygrała z Jekatariną Makarową 6:3, 6:2 i po raz dziesiąty wystąpi w finale turnieju wielkoszlemowego.

Pierwszy półfinał kobiet nie stał na najwyższym poziomie. Obie tenisistki miały ujemny bilans piłek wygrywających do niewymuszonych błędów. Szarapowa odnotowała aż siedem podwójnych błędów. Makarowa, dla której był to drugi z rzędu półfinał wielkoszlemowy, nie potrafiła jednak wykorzystać swoich szans w tym meczu.

Oba sety miały podobny przebieg. Za każdy razem szybko przewagę zyskiwała wiceliderka rankingu. Nieco więcej emocji było w pierwszym secie, gdy Makarowa od stanu 1:4 zdołała wygrać dwa kolejne gemy, ale następnie znów została przełamana, a Szarapowa zakończyła partię wygranym serwisem „na sucho”.

""

W drugim secie wyżej notowana z Rosjanek kontynuowała serię wygrywanych gemów, wychodząc na prowadzeni 4:0.Od tego momentu obie tenisistki skutecznie utrzymywały podanie, a mecz zakończył zepsuty return Makarowej.

– To dla mnie coś specjalnego – powiedziała w wywiadzie na korcie Szarapowa, która w meczu drugiej rundy wybroniła dwa meczbole ze 150. w rankingu Aleksandrą Panową. – Pracujesz bardzo ciężko przez te dwa tygodnie, twardo walczysz i wychodzisz z różnych trudnych sytuacji. Dla mnie na pewno największym wyzwanie było obronienie dwóch meczboli w meczu drugiej rundy.

Maria Szarapowa po raz czwarty wystąpi w finale Australian Open. Rosjanka wygrała całą imprezę w 2008 roku.

""


Wyniki

Półfinal singla:
Maria Szarapowa (Rosja, 2) – Jekatarina Makarowa (Rosja, 10) 6:3, 6:2