Williams: wciąż czuję tę ekscytację

/ Anna Niemiec , źródło: wimbledon.com, foto: AFP

Serena Williams wciąż ma szansę na wygranie czterech imprez wielkoszlemowych w ciągu kalendarzowego roku. Amerykanka zdradziła czy w związku z tym, czuje dodatkową presję przed rozpoczynającym się Wimbledonem.

Młodsza z sióstr Williams w tym roku okazała się najlepsza podczas Australian Open oraz Roland Garros i w Londynie może zrobić kolejny krok w kierunku kalendarzowego Wielkiego Szlema. – Osobiście, nie sprawia mi to większej różnicy – przyznała liderka światowego rankingu. – Może i lepiej, bo nie czuję dodatkowej presji, co może tylko ułatwić mi zadanie. Gdyby udało mi się wygrać tutaj, być może zacznę więcej myśleć o tym, że mam na szansę tego dokonać – wyjaśniła reprezentantka Stanów Zjednoczonych.

Dwa ostatnie występy w Londynie nie były dla amerykańskiej gwiazdy zbyt udane. – To, że przez ostatnie lata odpadałam tutaj dosyć wcześnie, dodatkowo mnie motywuje. Z drugiej strony nie mam zbyt dużej presji. Nie mam nic do stracenia, nie mam zbyt wielu punktów do obrony. Postaram się po prostu dobrze bawić.

Dziennikarze zapytali Serenę Williams, czy triumfy wielkoszlemowe, które święci teraz przynoszą jej więcej radości niż te zdobyte w młodości. – Dwa lata temu powiedziałabym, że tak – odpowiedziała amerykańska zawodniczka. – Dwa lata temu wydawało mi się, że tytuły, które zdobbywam teraz, sprawiają mi więcej radości niż te kiedy byłam młoda. Teraz jest inaczej. Gdy jesteś młoda i zdobywasz pierwszy tytuł, to wspaniałe uczucie. Gdy podróżujesz po wszystkich krajach, wygrywasz Wielkie Szlemy, to niesamowite. Teraz czuję się podobnie. Jestem podekscytowana, może nie bardziej niż kiedyś, ale wciąż czuję tę ekscytację – podsumowała Amerykanka.

Serena Williams ma szansę na triumf w Londynie w 40 rocznicę zwycięstwa Arthura Ashe’a w All England Club. – Po 40 latach jego dziedzictwo wciąż jest obecne we wspaniały sposób – powiedziała reprezentantka Stanów Zjednoczonych. – On rozegrał wtedy wspaniałe spotkanie, przeciwko Connorsowi z tego co pamiętam. Arthur Ashe zrobił cos wspaniałego dla Afroamerykanów, nie tylko w tenisie. Pomógł złamać bariery również w innych dyscyplinach. Żałuję tyko, że nie miałam okazji go spotkać, gdy byłam starsza. Pamiętam, że przyszedł kiedyś poprowadzić trening z dziećmi. Ja i Venus byłyśmy wtedy bardzo młode. On poświęcił nam sporo czasu i to jest coś, czego się nie zapomina – zakończyła 20-krotna mistrzyni wielkoszlemowa.
 

Ostatni Wimbledon Hewitta

/ Agnieszka Śrutwa , źródło: foxsports.com.au/własne, foto: AFP

Po prawie dwóch dekadach nieustannych treningów, przygotowań i podróży dookoła świata 34-letni Lleyton Hewitt jest gotowy na zmiany, jakie niesie za sobą zakończanie kariery sportowej. Australijczyk ma już wizję życia bez lotnisk, siłowni i fizjoterapeutów; życia, pozbawionego ciągłego napięcia i oczekiwań związanych z pragnieniem bycia najlepszym.

Hewitta cieszy myśl, iż nie będzie musiał ciągle dbać o przygotowanie fizyczne, niezbędne do regularnych występów w turze. Przed przejściem na tenisową emeryturę planuje jeszcze wesprzeć reprezentację w rozgrywkach Pucharu Davisa i zakończyć karierę startem w styczniowym Australian Open.

Tenisista pytany o to, jak zniesie zmiany będące naturalnym następstwem rezygnacji z zawodowych występów, odpowiada, że najbardziej nie może się doczekać czasu, który będzie mógł spędzić w domu z rodziną. Chce poświęcić jak najwięcej uwagi swojej żonie Bec i dzieciom (9-letniej Mili, 6-letniemu Cruzowi i 4-letniej Avie). Nie zamierza przeprowadzać się z Bahamów.

Poza tym Australijczyk chciałby oddać się swojej drugiej pasji – grze w golfa. Być może zajmie się również komentowaniem tenisa w telewizji, ale jeszcze nic nie jest pewne. Chętnie objąłby też funkcję kapitana reprezentacji w Pucharze Davisa, lecz zdaje sobie sprawę, że decyzja należy do Tennis Australia. Tak czy inaczej, Hewitt deklaruje, że będzie pomagał australijskiemu tenisowi i ma nadzieję, że wyspy Bahama staną się ośrodkiem treningowym dla młodych tenisistów. Podkreśla, że ma z nimi bardzo dobre relacje i chciałby stanowić dla nich wsparcie.

Hewittowi, który triumfował na Wimbledonie w 2002 roku, zależy na jak najlepszym, ostatnim występie – uwielbia specyficzną atmosferę związaną z tym turniejem i wszystkie przywileje związane z byciem jego zwycięzcą. Ma nadzieję odwiedzać korty All England Clubu również po zakończeniu kariery. Tytuł mistrza Wimbledonu był spełnieniem jego sportowych marzeń i najważniejszym zwycięstwem w życiu. W tym roku, Australijczyk klasyfikowany na 117. pozycji w rankingu ATP, zagra w turnieju głównym dzięki „dzikiej karcie”.

Lleyton Hewitt zadebiutował jako zawodowy tenisista w 1997 roku podczas Australian Open. Ma na koncie zwycięstwa w US Open 2001 oraz Wimbledonie 2002, w tych latach zwyciężał też w kończącym sezon turnieju Masters. W latach 2001-03 przez 80 tygodni był liderem rankingu ATP. Australijczyk jest też zdobywcą Pucharu Davisa z 1999 i 2003 roku. W 2012 roku przeszedł skomplikowaną operację stopy, co znacznie utrudniło mu kontynuowanie kariery. Ostatnie turniejowe zwycięstwo odniósł w lipcu 2014 roku w Newport. W sumie wygrał 30 zawodów z cyklu ATP World Tour w grze pojedynczej oraz trzy w grze podwójnej (w tym US Open w 2002 roku).

Wimbledon: zapowiedź I dnia

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

To już dzisiaj – rozpoczynamy 129. edycję The Championships! Wyjątkowo elektryzująco zapowiada się inauguracja na Korcie Centralnym. Dla nas najważniejszymi punktami pierwszego dnia turnieju będą oczywiście występy biało-czerwonych – Jerzego Janowicza, Urszuli Radwańskiej oraz deblowy mecz Alicji Rosolskiej.

MECZE POLAKÓW
Jerzy Janowicz – Marsel Ilhan (Turcja) – ostatni mecz dnia na korcie numer 15 (ZAPOWIEDŹ)
Urszula Radwańska – Ednia Gallovits-Hall (USA) – trzeci mecz dnia na korcie numer 7 (ZAPOWIEDŹ)
Gabriela Dabrowski, Alicja Rosolska (Kanda, Polska) – Casey Dellacqua, Jarosława Szwedowa (Australia, Kazachstan, 9) – drugi mecz dnia na korcie numer 11

MECZ DNIA MĘŻCZYZN
Novak Dżoković (Serbia, 1) – Philipp Kohlschreiber (Niemcy)

Trudno o bardziej okazałą inaugurację turnieju na Korcie Centralnym, gdyż zmierzą się obrońca tytułu i turniejowa „jedynka” z najwyżej klasyfikowanym tenisistą z grona nierozstawionych. Serb rok temu wygrał pięciosetowy finał z Rogerem Federerem, sięgając po drugi tytuł w Wimbledonie. W tym roku gra jak natchniony – wygrał Australian Open, a także wszystkie dotychczasowe imprezy z cyklu Masters 1000 (Indian Wells, Miami, Monte Carlo, Madryt oraz Rzym). W swoim ostatnim oficjalnym meczu przegrał zaś niesamowity finał Roland Garros ze Stanem Wawrinką. Wszystkie firmy bukmacherskie zgodnie stawiają Serba jako głównego kandydata do tytułu.

Dżoković miał jednak naprawdę wymagające losowanie, gdyż już w pierwszej rundzie zmierzy się z 33. tenisistą rankingu ATP. 32-letni Kohlschreiber w Wimbledonie startuje nieprzerwanie od 2005 roku, a trzy lata temu był tu nawet w ćwierćfinale. W poprzednim sezonie w Londynie jednak nie zabłysnął, przegrywając w drugiej rundzie z kwalifikantem Simone Bolellim. W tym roku Niemiec gra nierówno, a najskuteczniejszy jest przed własną publicznością – na kortach ziemnych w Monachium doszedł do finału (przegrał z Murrayem), a na trawie w Stuttgarcie osiągnął ćwierćfinał (uległ w trzech setach Monfilsowi). Warto też odnotować występ Kohlschreibera w Halle, gdzie co prawda odpadł w pierwszej rundzie, ale wyższość Rogera Federera musiał uznać dopiero w tie breaku trzeciego seta (5-7).

Dżoković z Kohlschreiberem gali ze sobą siedmiokrotnie, a Niemiec zdołał wygrać tylko raz (Roland Garros 2009). Rok temu trzykrotnie górą okazał się Serb.

MECZ DNIA KOBIET
Maria Szarapowa (Rosja, 4) – Johanna Konta (Wielka Brytania, WC)

Bezpośrednio po szlagierowym meczu mężczyzn na Korcie Centralnym czeka nas interesująco zapowiadająca się rywalizacja kobiet. Już jedenaście lat upłynęło od pierwszego triumfu Rosjanki na wimbledońskim trawniku, a cztery gdy była tu po raz ostatni w finale. W trzech ostatnich edcycjach „Masza” nie dochodziła dalej niż do czwartej rundy. Ten sezon Rosjanka rozpoczęła spektakularnie, gdyż najpierw sięgnęła po tytuł w Brisbane, a następnie triumfowała w Australian Open, ogrywając w finale Serenę Williams. Potem już tak perfekcyjnie nie było –sięgnęła co prawda po tytuł w Rzymie, ale w Paryżu niespodziewanie uległa w czwartej rundzie Lucie Szafarzovej.

126. w rankingu Konta wydaje się mieć tylko prowizoryczne szanse na sukces w tym meczu. Należy jednak podkreślić, że Brytyjka naprawdę dobrze radzi sobie na kortach trawiastych, czego dowiodła w Eastbourne, gdzie ograła m.in. Jekatarinę Makarową i Garbinę Muguruzę, dopiero w ćwierćfinale przegrywając w trzech setach z Belindą Bencic. W Wimbledonie Konta zagra trzeci raz z rzędu (za każdym razem dzięki „dzikiej karcie”). Co prawda meczu w tej imprezie nie zdołała jeszcze wygrać, ale zawsze stawiała wyżej notowanym rywalką mocny opór. Z Szarapową Brytyjka zagra po raz pierwszy.

BĘDZIE CIEKAWIE

Stan Wawrinka (Szwajcaria, 4) – Joao Sousa (Portugalia)
Występ w Londynie mistrza Roland Garros jest sporą zagadką. W przedwimbledońskiej próbie Wawrinka przegrał mecz drugiej rundy na kortach Queen’s Clubu z Kevinem Andersonem. Wydaje się jednak, że Portugalczyk nie jest rywalem, który może poważnie zagrozić ubiegłorocznemu ćwierćfinaliście The Championships.

Lleyton Hewitt (Australia, WC) – Jarkko Nieminen (Finlandia)
Dla Australijczyka jest to pożegnalny występ w Wimbledonie. Mistrz imprezy sprzed trzynastu lat nie miał łatwego losowania – w pierwszej rundzie zagra z doświadczonym Finem, a w przypadku zwycięstwa może trafić w drugiej rundzie na Novaka Dżokovicia. Kibice z pewnością życzyliby sobie takiej konfrontacji.

Kei Nishiokri (Japonia, 5) – Simone Bolelli (Włochy)
Bolelli rozgrywa bardzo przyzwoity sezon (m.in. ćwierćfinał na trawie w Nottingham), a do tego broni punktów za ubiegłoroczną trzecią rundę. Piąty w rankingu Japończyk systematycznie notuje coraz lepsze starty w Londynie – rok temu był w czołowej szesnastce, teraz z pewnością celuje wyżej.

Lucie Szafarzova (Czechy, 6) – Alison Riske (USA)
Tegoroczną finalistkę Roland Garros czeka bardzo mocne wejście w turniej. 25-letnia Amerykanka w dwóch ostatnich edycjach Wimbledonu osiągała trzecią rundę, a w bieżącym sezonie może pochwalić się m.in. półfinałem w Nottingham. Leworęczna Czeszka będzie jednak bardzo zmobilizowana, gdyż broni punktów za zeszłoroczny półfinał.

Wiktoria Azarenka (Białoruś, 23) – Anett Kontaveit (Estonia)
20-letnia Estonka to była czołowa juniorska świata (w 2012 roku osiągnęła półfinał juniorskiego Wimbledonu). W dorosłych rozgrywkach występuje na razie głównie w challengerach, ale warto odnotować, że na początku czerwca wygrała ITF na trawie w Eastoburne (50 tys. dol.). Azarenka dwie ostatnie edycje The Championships kończyła na drugie rundzie i teraz za wszelką cenę będzie chciała nawiązać do swoich najlepszych startów w Londynie (półfinały w 2011 i 2012 roku).

Belinda Bencic (Szwajcaria, 30) – Cwetana Pironkowa (Bułgaria)
Młoda Szwajcarka po zwycięstwie w Eastoburne nie miała wiele czasu na regenerację sił, a już w pierwszej rundzie trafiła na specjalistkę od gry na kortach trawiastych. Pięć lat temu Bułgarka była w półfinale Wimbledonu, a dwanaście miesięcy później w najlepszej ósemce. W ubiegłym tygodniu Pironkowa doszła zaś do ćwierćfinału w Eastbourne, w którym uległa Agnieszce Radwańskiej (2:6, 2:6).

 

PROGNOZA POGODY


""

Prognozy na pierwszy tydzień turnieju są bardzo obiecujące – ma być ciepło, z przelotnymi tylko opadami deszczu. Dzisiaj jednak nic nie powinno przerywać rywalizacji.


TRANSMISJE TELEWIZYJNE

Kort centralny (Polsat Sport)
N. Djoković – P. Kohlschreiber, godz. 14:00 (Polsat Sport)
komentuje: Tomasz Tomaszewski

M. Szarapowa – J. Konta
komentuje: Dawid Olejniczak

S. Wawrinka – J. Sousa
komentuje: Krzysztof Wanio

kort nr 1 (Polsat Sport Extra)
S. Williams – M. Gasparyan, godz. 14:00 (Polsat Sport Extra)
komentuje: Justyna Kostyra

S. Bolelli – K. Nishikori
komentuje: Marcin Muras

G. Dimtrov – F. Delbonis
komentuje: Filip Gawęcki

kort nr 2 (Polsat Sport News)
N. Kyrgios – D. Schwartzman, godz. 12:30 (Polsat Sport News)
komentuje: Tomasz Lorek

J. Nieminen – L. Hewitt
komentuje: Katarzyna Nowak

L. Safarova – A. Riske
komentuje: Katarzyna Nowak

H. Watson – C. Garcia
komentuje: Dawid Olejniczak

Pełen plan gier na poniedziałek można sprawdzić TUTAJ.

 

TYPUJ WYNIKI WIMBLEDONU I WYGRA CENNE NAGRODY UFUNDOWANE PRZEZ FIRMĘ HEAD!

Szarapowa: to błogosławieństwo, móc grać po tylu latach

/ Anna Niemiec , źródło: wimbledon.com, foto: AFP

Przed rozpoczynającym się Wimbledonem Maria Szarapowa rozmawiała z dziennikarzami. Rosjanka opowiedziała o tym jak przebiegły jej przygotowania do turnieju i co się zmieniło od 2004, gdy triumfowała w Londynie.

Była liderka światowego rankingu w trakcie Roland Garros walczyła z chorobą, która zakłóciła również jej przygotowania do trzeciej w roku imprezy wielkoszlemowej. – Miałam nadzieję, że uda mi się zagrać jeden turnieju na trawie przed Wimbledonem, ale nie czułam się na tyle dobrze i musiałam wrócić do domu, żeby zrobić kilka badań – zdradziła Rosjanka. – Pełna regeneracja zajęła mi trochę czasu. Chciałam jednak dać sobie szansę na to, żeby znów poczuć się dobrze i wrócić do pracy. Chciałam wrócić na Florydę, ale w związku z problemami zdrowotnymi musiałam pojechać do Kalifornii – wyjaśniła Szarapowa.

Pięciokrotna mistrzyni turniejów wielkoszlemowych pokonała już jednak problemy zdrowotne i jest gotowa do walki o zwycięstwo w Londynie. – Wspaniale było wyjść na kort i móc grać bez ciągłego kaszlu i kataru. Ostatnie 10 dni było bardzo dobre. W końcu miałam energię do działania, co jest bardzo ważne, gdy jesteś sportowcem. Nie udało mi się zagrać w żadnym turnieju, ale rozegrałam kilka sparingowych spotkań, również w Eastbourne.

Tenisistka Rosyjska zwyciężyła na kortach All England Club w 2004. – To błogosławieństwo, że mogłam wznieść to trofeum w górę i po tylu lat wciąż mogę tu grać. Od 2008 roku patrzę na pewne rzeczy inaczej – przyznała 28-latka urodzona w Niaganiu, która walczyła wtedy z kontuzją barku. – Gdy jesteś przez jakiś czas poza grą, doceniasz potem nawet zły trening. Wspaniale jest móc zagrać zły trening, gdy alternatywą jest nie móc trenować wcale.

Szarapowa w pierwszej rundzie londyńskiej imprezy zmierzy się z Johanną Kontą. – Pierwsza rudna w turnieju Wielkiego Szlema nigdy nie jest łatwa, a my nigdy ze sobą nie grałyśmy – powiedziała reprezentantka Rosji. – W Eastbourne pomiędzy treningami widziałam kilka jej spotkań i ona prezentowała się tam naprawdę dobrze. Cieszę się, że udało mi się podpatrzeć ją jak gra – zakończyła czwarta obecnie tenisistka świata.
 

Wimbledon: gdzie, jak nie tu?

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Na wspomnienie nazwiska Janowicz, na myśl od razu przychodzi Wimbledon. „Jerzyk” w poniedziałek spotka się z Marselem Ilhanem. Jeśli nie wygra, sprawi niespodziankę in minus. Plan jest inny.

Janowicz ma na Wimbledonie szczęście do losowań, jeśli chodzi o pierwszą rundę. Dwa lata temu jego rywalem był notowany na 385. miejscu Kyle Edmund, a rok temu 125. na świecie Somdev Devvarman. W tym roku także nie powinien narzekać, bo po drugiej stronie siatki stanie Marsel Ilhan z dziewiątej „10”. A przecież „Jerzyk”równie dobrze, mógłby w poniedziałek grać z Dżokoviciem, Murray’em czy Federerem.

Turek za jakiegoś wielkiego specjalistę od gry na kortach trawiastych nie uchodzi. Potwierdził to w ostatnich tygodniach. Na trawie nie wygrał żadnego z 3 spotkań. Przegrywał z rywalem i z drugiej „100”, i trzeciej „100”, co także nie świadczy najlepiej zarówno o jego obecnej dyspozycji, jak i zdolnościach do gry na tej nawierzchni.

Rezultatów Janowicza na Wimbledonie nie trzeba przypominać. I nie ma sensu, bo to zamknięty rozdział. Kariera Polaka jest na całkiem innym etapie. Niestety, „Jerzyk” się ustabilizował. To „niestety”, dlatego że w okolicach 50. lokaty. Rozgrywki na kortach All England Clubu nie muszą służyć poprawie tego stanu, bo do obrony łodzianin ma 90 punktów za trzecią rundę, a już w drugiej prawdopodobnie spotka się z rywalem z drugiej „10”.

Na razie nie ma co jednak myśleć nad kolejnym spotkaniem. W pamiętnym 2013 (to wraca jak bumerang) w drugiej rundzie na Łukasza Kubota miał czekać Rafael Nadal i nic z tego nie wyszło poza późniejszym polskim ćwierćfinałem. Plan na poniedziałek to wygrana i dobre wejście w turniej. Jeśli „Jerzyk” złapie rytm, niech główkują rywale.

Mecz z Jerzego Janowicza z Marselem Ilhanem zostanie rozegrany jako czwarty, a zarazem ostatni, na korcie 15.

Wimbledon bez Ferrera

/ Michał Jaśniewicz , źródło: bbc.com/własne, foto: AFP

David Ferrer wycofał się z rywalizacji na kortach Wimbledonu. Hiszpan był rozstawiony z numerem siedem, a w drabince zastąpi go „lucky loser” Luca Vanni.

33-letni Hiszpan o decyzji poinformował za pośrednictwem Twittera, tłumacząc decyzję kontuzją łokcia. Pochodzący z Jawy tenisista dwunastokrotnie rywalizował w Wimbledonie, dwa lata temu osiągając ćwierćfinał.

Rezygnacja Ferrera ułatwia nieco drabinkę Rafaelowi Nadalowi. Do spotkania Hiszpanów mogło dojść bowiem w czwartej rundzie.

Wimbledon: nie zmarnować szansy

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Szukając definicji szczęścia, za przykład śmiało można podać losowanie Urszuli Radwańskiej. Krakowianka w poniedziałek w pierwszej rundzie Wimbledonu zagra z Ediną Gallovits-Hall, która najlepsze dni ma dawno za sobą.

Polka mogła trafić na 1 ze 127 rywalek – w tym na takie, z którymi spotkania obawia się każda tenisistka. Los okazał się dla niej wyjątkowo łaskawy. Jej rywalka do turnieju głównego dostała się kuchennymi drzwiami, bowiem zajęła miejsce kontuzjowanej Shuai Peng. W rankingu WTA Edina Gallovits-Hall zajmuje 299. miejsce, a w rozgrywkach wielkoszlemowych nie brała udziału od stycznia 2013 roku.

Obecnie reprezentantka Stanów Zjednoczonych, a jeszcze nie tak dawno Rumunii, przez lata należała do stu najlepszych tenisistek świata. Od 2011 roku było jednak coraz gorzej. Straciła sezon 2013, wróciła w 2014, ale nie nawiązała jeszcze do wyników sprzed kilku lat. Wielkich Szlemów może nie wygrywała, co nie zmienia faktu, że grała na niezłym poziomie. O karierze Gallovits-Hall można pisać wiele (ma już 30 lat, nie wypominając wieku). Wszystko to przeszłość. Teraźniejszość dla Rumunki z amerykańskim paszportem nie przedstawia się w różowych barwach.

Urszula Radwańska dostała niepowtarzalną szansę. Dotychczas jej najlepszy rezultat na Wimbledonie to druga runda. I ten wynik jest jak najbardziej w zasięgu ręki krakowianki w tym roku. Nie powtórzy go jednak, jeśli nie rozegra dobrego, solidnego spotkania. Nie może sobie pozwolić na przestoje, seryjnie przegrywane gemy. Nie może też dopuścić, do sytuacji w której rywalka będzie serwowała już na zwycięstwo. Gallovits-Hall, nawet w słabej formie, nie zapomniała, jak się wygrywa. Ma ogromne doświadczenie.

Nie sposób zapomnieć, że Polka jest zawodniczką nieprzewidywalną. Pokazywała to wielokrotnie – choćby w pamiętnym spotkaniu z Martiną Hingis. Jeśli mamy w poniedziałek znów obgryzać z nerwów paznokcie podczas meczu Urszuli, niech skończyło się to jak w Zielonej Górze ze Szwajcarką.

Pojedynek Urszuli Radwańskiej z Ediną Gallovits-Hall będzie trzecim na korcie 7 od 11:30.

Breda: Zaniewska przegrywa w finale

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Sandra Zaniewska w turnieju ITF z pulą nagród w wysokości 15 tysięcy dolarów w holenderskiej Bredzie dotarła aż do finału. W nim przegrała jednak z Jesiką Maleckovą 3:6, 7:5, 5:7.

Sandra Zaniewska została w holenderskim turnieju rozstawiona z numerem osiem i w pierwszych dwóch rundach bez problemu uporała się z niżej notowanymi rywalkami. Schody zaczęły się w ćwierćfinale, kiedy Polka trafiła na turniejową "dwójkę" – Clothilde de Bernardi, gdzie wygrała w tiebreaku trzeciego seta.

W półfinale Zaniewska spotkała się z rozstawioną z numerem siedem Pią Konig i także stoczyła długi, trzysetowy bój, tym razem triumfując 6:7(7), 6:2, 6:2. W meczu o tytuł rywalką Polki była Jesika Maleckova z Czech, która drogę do finału miała dużo łatwiejszą – pierwsze trzy mecze wygrała bez straty seta, a w półfinale jej rywalka oddała mecz walkowerem.

Ostatnie spotkanie turnieju było bardzo zacięte, lecz niestety skończyło się po myśli Czeszki, która triumfowała 6:3, 5:7, 7;5 i zdobyła swój pierwszy singlowy tytuł w tym roku.


Wyniki

Finał singla:
Jesika Maleckova (Czechy) – Sandra Zaniewska (Polska, 8) 6:3, 5:7, 7:5

Eastbourne: Bencic za mocna dla Radwańskiej

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszce Radwańskiej nie udało się powtórzyć sukcesu z 2008 roku i sięgnąć po mistrzowski tytuł na kortach trawiastych w Eastbourne. W finale Polka przegrała z Belindą Bencic 4:6, 6:4, 0:6.

Podczas spotkania finałowego obu zawodniczkom bardzo przeszkadzał silny wiatr. Radwańska wydawała się faworytką – triumfowała w Eastbourne siedem lat temu, a dla 18-letniej Bencic był to zaledwie trzeci finał WTA w karierze (poprzednie dwa przegrała). Obie tenisistki spotkały się na korcie po raz pierwszy.

Na początku meczu zarówno Szwajcarka, jak i Polka pewnie wygrywały swoje gemy serwisowe. Zmieniło się to dopiero w siódmym gemie, kiedy Radwańska nie wykorzystała pięciu okazji na wygraną i dała się przełamać. Co prawda szybko odrobiła straty, lecz później straciła podanie raz jeszcze i przegrała 4:6.

W drugiej odsłonie było już dużo lepiej. Krakowianka znakomicie zaczęła, wygrywając trzy pierwsze gemy. Później na korcie pojawił się trener i zarazem ojciec Bencic, Ivan. Przyniosło to skutek – Szwajcarka doprowadziła do remisu, a później mogła nawet wyjść na prowadzenie 4:3. Radwańska zdołała jednak wybronić break pointa, a później sama przełamała rywalkę i wygrała 6:4.

Tak dobrze nie było już niestety, w decydującym, trzecim secie. Była to zdecydowanie najsłabsza partia w wykonaniu Polki, która popełniała sporo niewymuszonych błędów i ostatecznie nie zdołała ugrać nawet jednego gema. Bencic triumfowała 6:4, 4:6, 6:0 i sięgnęła po swój pierwszy tytuł WTA w karierze.

Zapis relacji "na żywo":

0:6 Koniec meczu! Belinda Bencic wygrywa ostatniego gema w tym meczu, nie tracąc przy tym nawet punktu i cieszy się z pierwszego tytułu WTA w karierze.

0:5 Wszystko wskazuje na to, że w ostatnim secie Radwańskiej nie uda się wygrać nawet gema. Tym razem Polka popełniła sporo niewymuszonych błędów, a przy break poincie Bencic popisała się winnerem z returnu. Teraz nowymi piłkami Szwajcarka będzie serwowała na zwycięstwo w całym turnieju.

0:4 Dobry gem serwisowy Bencic, która wygrywa do 15. Na twarzy Polki pojawia się już zrezygnowanie – momentami robi się bezradna wobec bardzo dobrze grającej rywalki. Czy losy finału uda się jej jeszcze odwrócić?

0:3 Kolejne przełamanie. Sytuacja Radwańskiej robi się coraz trudniejsza – tym razem Polka popełniła dwa niewymuszone błędy, a po winnerze rywalki musiała bronić dwóch break pointów. Przy pierwszym jeszcze się udało, ale drugiej szansy Bencic już nie zmarnowała. Szwajcarka jest coraz bliżej swojego pierwszego tytułu WTA.

0:2 Szwajcarka powiększa przewagę. Radwańska popisała się trzema świetnymi akcjami, przy których rywalka nie miała nic do powiedzenia, lecz mimo to nie miała nawet break pointa. Bencic wykorzystała drugą piłkę na wygraną w gemie, gdy krakowiance przydarzył się niewymuszony błąd.

16:35 Statystyki Radwańskiej z drugiej partii są fenomenalne – 24 winnery przy zaledwie 7 niewymuszonych błędach. Bencic także na plusie (16 do 10).

0:1 Bencic zaczyna od przełamania. Polka prowadziła 30-15, lecz później popełniła niewymuszony błąd, a później dwa razy bardzo dobrze zagrała rywalka.

6:4 Jest set dla Polki! Bencic zaczęła od prowadzenia 30-0, lecz później przytrafiła jej się seria błędów, z czego skwapliwie skorzystała Radwańska. Na koniec Szwajcarka zagrała minimalnie za długą piłkę, po czym schodząc na swoje krzesełko cisnęła na nie rakietę.

5:4 Niezwykle ważny gem dla Radwańskiej. W pierwszej jego części u Polki nie funkcjonował pierwszy serwis, co poskutkowało break pointem dla Bencic. Później pierwsze podanie na szczęście wróciło i to krakowianka wygrała trzy punkty z rzędu.

4:4 Znów to Bencic okazała się lepsza w długiej grze na przewagi. Tym razem Polka miała nawet dwie szanse na przełamanie rywalki, ale przy pierwszej Szwajcarka popisała się znakomitym minięciem, a drugą wybroniła asem. Trzeba przyznać, że obie tenisistki fundują nam dzisiaj naprawdę dobre widowisko.

4:3 Bencic po winnerze z returnu miała w tym gemie break pointa i po raz pierwszy mogła wyjść na prowadzenie w drugiej odsłonie, ale później na szczęście pomogła Polce, psując trzy kolejne returny.

3:3 Kolejny długi gem, kolejny wygrany przez Szwajcarkę. Bencic po błędzie Radwańskiej wykorzystała czwartą okazję na wygraną w gemie. Polkę zawiodła teraz gra z woleja – po jednym z zepsutych uderzeń uderzyła rakietą o kort. Break pointów jednak nie było i po raz pierwszy w drugiej partii mamy remis. Teraz krakowianka serwować będzie nowymi piłkami.

3:2 Bencic odrabia stratę przełamania. Radwańska prowadziła w tym gemie już 40-15, łącznie miała aż cztery okazje na jego wygranie, ale ostatecznie straciła przewagę. Trzeba przyznać, że Szwajcarka kilka akcji zagrała teraz naprawdę znakomicie, lecz szkoda szczególnie prostego błędu krakowianki przy ostatniej równowadze.

3:1 Radwańska zaczęła od wygrywającego bekhendu po linii, lecz później w czterech kolejnych akcjach lepsza była Szwajcarka, która wygrała pierwszego gema w tej partii.

3:0 Znakomity początek drugiego seta – Radwańska przegrała w nim tylko jeden punkt. Teraz triumfowała "na sucho", kończąc asem. Bencic po raz drugi poprosiła o wizytę swojego ojca.

2:0 Jest przełamanie! Po trzech winnerach Polka miała trzy szanse na breaka i wykorzystała już pierwszą z nich, gdy po świetnej grze w defensywie zmusiła rywalkę do błędu.

15:37 Mimo przegranej przez Radwańską partii statystyki pierwszego seta są całkiem dobre. Polka ma 82% trafionego pierwszego serwisu, zanotowała 17 winnerów i 14 niewymuszonych błędów. Bencić bezpośrednio wygrała 12 piłek, tyle samo razy się myliła.

1:0 Łatwy początek drugiej partii. Radwańska szybko wyszła na prowadzenie 40-0. Później Bencic zanotowała winnera z forhendu, lecz na koniec zepsuła return.

4:6 Pierwszy set dla Bencic. Znów była równowaga, ale tym razem Radwańska nie zdołała wywalczyć żadnego break pointa. Szwajcarka wykorzystała drugiego setbola po dobrym forhendzie, a wściekła mina Radwańskiej po kolejnych znoszonych przez wiatr piłkach mówi sama za siebie.

4:5 Niestety, Radwańska znów traci podanie. Po grze na małe pola Bencic miała 15-40, lecz Polka odpowiedziała trzema winnerami z rzędu. Nasza reprezentantka miała dwie szanse na wygranie gema, lecz nie zdołała wykorzystać żadnej z nich, a później Szwajcarka korzystała z jej błędów i przy trzecim break poincie wygrała gema.

4:4 Mamy remis. Gdy Bencic prowadziła już 40-15, a Radwańska zrezygnowana machnęła rakietą, przełamanie wydało się mało prawdopodobne. Szwajcarka potem pomogła jednak trzema niewymuszonymi błędami, a przy break poincie krakowianka zagrała winnera z forhendu.

15:13 – Jesteś trochę za daleko i jesteś mega spięta. To widać, skoncentruj się na pracy nóg – powiedział Tomasz Wiktorowski, o którego wizytę poprosiła Radwańska. – Nie da się grać. Patrząc na dzisiaj, to wczoraj nie wiało – odpowiedziała Polka.

3:4 Mamy pierwsze przełamanie. Polka prowadziła co prawda 40-15, lecz później popełniła dwa błędy. Potem dobre akcje przeplatała pomyłkami, a po podwójnym błędzie serwisowym nasza reprezentantka musiała bronić break pointa, przy którym popisała się pięknym skrótem.

Kolejna akcja była najdłuższą w całym meczu (31 uderzeń) i w znakomitym stylu wygrała ją Radwańska, kontrując Bencic. Szwajcarka odpowiedziała natomiast dwoma winnerami, dzięki czemu miała drugiego break pointa i wykorzystała go po błędzie krakowianki.

3:3 Pierwszy zacięty gem tego meczu. Po prostym błędzie Bencic i dobrym minięciu Polki zrobiło się 0-30, ale później Radwańska zaczęła popełniać błędy, dzięki czemu Szwajcarka wygrała trzy kolejne punkty. Potem była jeszcze równowaga, lecz na razie nasza reprezentantka nie miała jeszcze w tym meczu żadnego break pointa.

3:2 Bencic zaczęła od świetnego skrótu, lecz Polka i tak utrzymała serwis bez większego problemu – tym razem do 30. Z pomocą przyszły dwa winnery, błąd rywalki i as serwisowy.

2:2 Po świetnym returnie po linii Radwańskiej zrobiło się 15-30, ale później trzy kolejne akcje wygrała Szwajcarka – notując jednego winnera i korzystając z dwóch zagrań w siatkę krakowianki.

2:1 Kolejny szybki gem. Dobry serwis Radwańskiej ustawiał grę i poza jednym niewymuszonym błędem Polka w pełni kontrolowała przebieg kolejnych wymian. Przy siedzeniu Bencic pojawił się natomiast jej szkoleniowiec.

1:1 Dobry gem w wykonaniu Bencic, która na początek wygrywa przy własnym serwisie do 30. W Eastbourne jest dziś bezchmurnie i słonecznie, ale podobnie jak wczoraj dość mocno wieje.

1:0 W pierwszej akcji meczu byliśmy świadkami wymiany liczącej 25 uderzeń, którą w świetnym stylu wygrała Bencic. Później Szwajcarka popełniła jednak dwa niewymuszone błędy, a w kolejnych dwóch akcjach Radwańska popisała się winnerami.

14:40 Zaczynamy, jako pierwsza serwuje Radwańska.

14:39 To pierwsze spotkanie Radwańskiej z Bencic w historii.

14:38 Bencic ma za sobą o jeden mecz więcej od Polki, ale także przegrała tylko jednego seta – w ćwierćfinale z Johanną Kontą. Wczoraj Szwajcarka skorzystała natomiast z kreczu Caroline Wozniacki i wygrała spotkanie po zaledwie trzech gemach.

14:36 W drodze do finału Radwańska straciła tylko jednego seta – we wczorajszym półfinale ze Sloane Stephens. W pozostałych meczach Polka straciła łącznie tylko dziewięć gemów.

14:33 Agnieszka Radwańska triumfowała w Eastbourne w 2008 roku. Bencic wciąż czeka natomiast na swój pierwszy triumf w turnieju rangi WTA. To drugi finał Szwajcarki w tym roku, a pierwszy w karierze. Polki turniej ten jest najlepszym wynikiem w tym roku.

14:30 Obie tenisistki pojawiły się właśnie na korcie. Przed nami losowanie, a później rozgrzewka.

Typer Tenisklubu: Wimbledon z Headem!

/ Tomasz Krasoń , źródło: własne, foto: własne

Z okazji Wimbledonu przygotowaliśmy dla Was konkurs. Wyjątkowy, bo związany z powrotem Typera Tenisklubu, w którym do wygrania będą atrakcyjne nagrody sponsorowane przez firmę Head.

Konkurs przeprowadzony zostanie według dobrze znanych zasad – typować będziemy wyniki meczów singlowych mężczyzn i kobiet. Jeden punkt można uzyskać za poprawne wskazanie zwycięzcy, a dwa za wytypowanie dokładnego wyniku w setach. Spory wpływ na końcową klasyfikację mogą mieć bonusowe punkty, które można otrzymać za odpowiedni wybór faworyta i faworytki całego turnieju. Należy pamiętać, że podejmując większe ryzyko, można zdobyć więcej punktów – grając na zwycięzcę można liczyć na 8 punktów, a typując zachowawczo ćwierćfinalistę tylko (albo aż) 2 punkty.

Po zakończeniu Wimbledonu i sporządzeniu końcowej klasyfikacji uczestnicy, którzy zgromadza największą liczbę punktów otrzymają nagrody sponsorowane przez firmę Head. Dla zwycięzcy przygotowaliśmy rakietę Graphene XT Speed Rev Pro, a dla kolejnej dwójki na podium torbę tenisową z najnowszej kolekcji Marii Szarapowej oraz ręcznik sportowy. Do wygrania są też koszulki, piłki tenisowe i inne atrakcyjne nagrody.

Pragniemy także poinformować, że w przypadku, gdy więcej graczy uzyska identyczną liczbę punktów o ustaleniu końcowej klasyfikacji i przyznaniu nagród zadecyduje losowanie.

Typer Tenisklubu zacznie się od meczów drugiej rundy (środa, 1 lipca) i potrwa aż do finału singla mężczyzn (niedziela, 12 lipca). Pojedynki wyznaczone do typowania pojawią się w systemie w poniedziałek, po zakończeniu gier pierwszej rundy. Również do środy można wybierać faworyta i faworytkę całego turnieju.

Aby wziąć udział w konkursie należy zarejestrować się na stronie www.tenisklub.pl/typer. Dotyczy to również osób, które już wcześniej rywalizowały w naszym Typerze. Przypominamy także, że podanie pełnych danych (imię, nazwisko, adres zamieszkania) jest konieczne w przypadku osób chcących otrzymać nagrody.

""