Puchar Davisa: Serbia i Chorwacja kolejnymi ćwierćfinalistami

/ Tomasz Górski , źródło: daviscup.com/własne, foto: AFP

Po bardzo ciężkiej, trzydniowej rywalizacji do kolejnej rundy awansowały ekipy z Półwyspu Bałkańskiego. Dopiero w piątym meczu Serbowie i Chorwacji przypieczętowali swój triumf.

Ostatni dzień rozpoczął się w Belgradzie od sporej niespodzianki. Lider rankingu ATP Novak Dżoković przegrywał ze znajdującym się w dobrej formie Mikhailem Kukuszkinem 0:1 i 1:2. Jednak ulubieniec gospodarzy nie zawiódł publiczności. Z jednej strony zafundował długi i emocjonujący mecz, ale z drugiej przedłużył szanse na zwycięstwo. Dżoković wygrał z Kukuszkinem 3:2 (6:7(6), 7:6(3), 4:6, 6:3, 6:2). Pierwszy tie break lepiej rozegrał Kazach, lecz w drugiej odsłonie trzynasty set padł łupem Serba. W trzecim secie mieliśmy aż pięć przełamań. O jedno więcej zrobił Kukuszkin i tym samym niespodzianka była coraz bliżej. Kiedy gospodarze byli pod ścianą Dżoković zagrał najlepszy tenis i nie pozostawił złudzeń w kolejnych partiach. Dzięki niemu Serbia remisowała 2:2.

W meczu o awans Viktor Troicki pokonał Aleksandra Niedowesowa 3:0 (6:2, 6:3, 6:4). Po porażce pierwszego dnia, teraz serbski zawodnik nie mógł pozwolić sobie na potknięcie. Od samego początku przeważał na korcie. Łącznie pięc razy przełamał rywala, przy stracie tylko jednego serwisu. Kazach z każdą partią stawiał coraz trudniejsze warunki, ale ostatecznie do sensacji nie doszło. Serbia wygrała 3:2 i zameldowała się w ćwierćfinale. Tam ich rywalem będzie Wielka Brytania.

David Goffin pokonał wyżej notowanego Marina Cilicia 3:1 (6:4, 6:4, 3:6, 7:5) w pierwszym meczu ostatniego dnia rywalizacji w Liege. Tym samym przedłużył szanse gospodarze na awans. Chorwat po raz kolejny w ostatnim czasie udowodnił, że nie jest w najlepszej formie. Słaba gra od początku meczu sprawiła, że przegrywał 0:2. W trzeciej odsłonie się podniósł, ale nie starczyło na wiele. Goffin przy dopingu publiczności czwartą partię zapisał na swoją korzyść.

O wszystkim zadecydował mecz Borny Czoricia z Kimmere Copejansem. Młody Chorwat wygrał pewnie 3:0 (7:6(5), 6:2, 6:2). Ambitnemu Belgowi sił starczyło tylko na premierową partię. Do trzynastego gema nie doczekaliśmy się żądnego przełamania. W tie breaku o jeden minibreak więcej zrobił Czorić. Kolejne odsłony były już jednostronne. W każdym secie po dwa przełamania ze strony Chorwata i to drużyna z Bałkanów cieszyła się z awansu. W ćwierćfinale czeka ich pojedynek z Amerykanami.
 


Wyniki

Serbia – Kazachstan 3:2
Novak Dżoković – Aleksandr Niedowiesow 6:1, 6:2, 6:3
Viktor Troicki – Mikhaił Kukszkin 5:7, 2:6, 4:6
N. Dżoković, N. Zimonjić – A. Gołubiew, A. Niedowiesow 3:6, 6:7(3), 5:7
Novak Dżoković – Michaił Kukuszkin 6:7(6), 7:6(3), 4:6, 6:3, 6:2
Viktor Troicki – Aleksandr Niedowiesow 6:2, 6:3, 6:4

Belgia – Chorwacja 2:3
Kimmer Coppejans – Marin Czilić 5:7, 3:6, 5:7
David Goffin – Borna Czorić 6:2, 6:3, 2:6, 3:6, 6:3
R. Bemelmans, D. Goffin – I. Dodig, F. Skugor 6:7(5), 3:6, 1:6
David Goffin – Marin Czilić 6:4, 6:4, 3:6, 7:5
Kimmer Coppejans – Borna Czorić 6:7(5), 2:6, 2:6
 

Indian Wells: Urszula Radwańska rezygnuje

/ Antoni Cichy , źródło: własne/livetennis.it, foto: AFP

Urszula Radwańska wycofała się z kwalifikacji Indian Wells. Polka doznała kontuzji stawu skokowego w Acapulco i pierwotnie zakładała występ w BNP Paribas Open.

Krakowianka skręciła kostkę w meczu pierwszej rundy z Anastazją Pawluczenkową. Zdarzenie wyglądało bardzo nieprzyjemnie, ale 25-latka uspokajała i zapewniała na swoim oficjalnym facebookowym fanpage’u, że zdąży się wykurować do Indian Wells.

Niestety, młodsza z sióstr Radwańskich nie weźmie udziału w eliminacjach. Znajdowała się na liście zgłoszonych zawodniczek, ale podjęła decyzję o rezygnacji z występu. 

Krakowianka nie jest jedyną zawodniczką, której zabraknie w kwalifikacjach jednego z najbardziej prestiżowych turniejów. Z turnieju eliminacyjnego wycofała się również choćby finalistka z Doha – Jelena Ostapenko czy półfinalistka z Kuala Lumpur Naomi Broady.

Puchar Davisa: Hurkacz broni 5 meczboli i wygrywa

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Hubert Hurkacz obronił pięć meczboli i po bardzo dobrym meczu wygrał z Renzo Olivo 4:6, 7:6(6), 6:4. Tym samym Argentyna pokonała Polskę wynikiem 3-2.

Po zwycięstwie Leonardo Mayarem nad Michałem Przysiężnym (więcej o tym spotkaniu TUTAJ) stało się jasne, że to tenisiści z Ameryki Południowej wystąpią w ćwierćfinale Pucharu Davisa. Kapitanowie obu drużyn uzgodnili jednak, że do piątego spotkania dojdzie i będzie miał on wymiar prestiżowy.

19-letni Hurkacz źle rozpoczął spotkanie, był wyraźnie stremowany i już w pierwszym gemie gładko przegrał podanie. Był to moment kluczowy dla inauguracyjnego seta, gdyż do końca obaj tenisistki skutecznie pilnowali podania.

W drugim secie poziom tenisa wyraźnie poszedł do góry. Hurkacz w trzecim gemie wybronił pięć breka pointów, a w dziewiątym wyciągnął z 0-40. Znacznie wyżej notowany Olivo zdołał doprowadzić do przełamania w jedenastym gemie i serwował przy stanie 6:5. Argentyńczyk miał w dwunastym gemie cztery meczbole, ale za każdym razem Polak wychodził z opresji i ostatecznie doprowadził do tie breaka. W tym Hurkacz wybronił jeszcze jedną piłkę meczową (przy 5-6), a sam skończył partię za pierwszym setbolem.

W decydującym secie wszystko rozstrzygnęło się w piątym gemie, gdy jedynego break pointa w tej partii wykorzystał reprezentant gospodarzy. Hurkacz do końca pewnie pilnował serwisu, notując tym samym swoje pierwsze zwycięstwo w rozgrywkach Pucharu Davisa. Zarazem jest to pierwszy wygrany mecz singlowych naszej reprezentacji w Grupie Światowej.

Po emocjonującym weekendzie w Ergo Arenie biało-czerwoni przegrali z Argentyną 2-3. Oznacza to, że w dniach 16-18 września zagram baraż o utrzymanie w daviscupowej elicie. Rywala poznamy dopiero w połowie lipca.


Wyniki

Polska – Argentyna 2-3
Hubert Hurkacz – Renzo Olivo 4:6, 7:6(6), 6:4

Kuala Lumpur: widowiskowy finał dla Switoliny

/ Antoni Cichy , źródło: własne/wtatennis.com, foto: AFP

Elina Switolina wygrała trwający blisko sześć godzin, rwany z powodu opadów deszczu finał w Kuala Lumpur. Ukrainka pokonała 6:7(5), 6:4 i 7:5 Eugenie Bouchard, a w poniedziałek będzie notowana najwyżej w karierze.

Dla obu młodych gwiazd WTA spotkanie nie było żadną nowością, Znają się doskonale – trzy razy grały ze sobą już w turniejach WTA, a raz w finale juniorskiego Wimbledonu. Właśnie wtedy Switolina zaznała gorzkiego smaku porażki z Kanadyjką. Później to zawsze Bouchard schodziła z kortu pokonana. W niedzielę 21-latka z Odessy podtrzymała tę passę, choć była już na skraju przepaści.

Dramaturgii rywalizacji dodawała aura. Deszcz – jakby na złość tenisistkom i kibicom – pojawiał się wraz z nadejściem decydujących fragmentów meczu. Samo spotkanie trwało blisko trzy godziny (2 godziny 53 minuty), ale finał rozpoczął się o 18 czasu miejscowego, a skończył tuż przed północą.

Pierwsza przerwa spowodowana opadami podziałała korzystnie na popularną „Genie”, która po tie breaku wygrała pierwszego seta. Wcześniej ton rywalizacji nadawała Switolina. – To był długi dzień. Pierwsza partia była bardzo ciężka, a ona grała naprawdę dobrze, ale ja prowadziłam 5:3, więc rozczarowała mnie porażka po tak wyrównanej walce – opisywała najlepsza ukraińska tenisistka.

W drugim secie już nic nie zatrzymało Switoliny i wygrała 6:4. Tym razem to do niej należała końcówka, bo przegrywała już 2:4. – Szczerze mówiąc, nie pamiętam zbyt wiele z drugiej partii, takie emocje mi towarzyszyły – przyznała triumfatorka imprezy. Jeszcze trudniejsze zadanie czekało ją w decydującej rozgrywce, ale i jemu podołała. Bouchard przy stanie 5:4 serwowała na mecz, jednak Ukrainka przełamała ją na sucho. W kolejnym gemie znów uciekła spod noża i obroniła break pointa, a następnie zakończyła mecz, zaliczając kolejnego breaka.

6 marca 2016

Odporność psychiczna jednej z najzdolniejszych tenisistek młodego pokolenia została wystawiona na próbę, która przeszła pomyślnie. – Wiele osób może myśleć, że mecz jest już skończony, ale ja lubię zaskakiwać – śmiała się Ukrainka. – Mówiąc szczerze, po prostu starałam się grać mój tenis, nie było w tym nic wyjątkowego. Tylko kiedy straciłam serwis mimo prowadzenia 30-0 walczyłam z emocjami, ponieważ dałam się przełamać w tak ważnym momencie – powiedziała 21-latka.

Współpraca z Justine Henin – prawdopodobnie przede wszystkim ta w okresie przedsezonowym – przynosi Switoline wymierne korzyści. W ostatnich tygodniach osiągnęła półfinał i tytuł. Zwycięstwo w Kuala Lumpur sprawi, że w poniedziałek znajdzie się na najwyższym w karierze – 14. miejscu. Jeszcze niedawno była 21.

Finał skończył się tuż przed 24 lokalnego czasu. Pora na świętowanie przyszła więc o…3 nad ranem. Jak napisała sama zawodniczka, „wczesne poranne lub późne nocne świętowanie”.

6 marca 2016

27 momentów, za które kochamy Agnieszkę Radwańską

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

6 marca każdego roku to wyjątkowy dzień. Właśnie dziś, w niedzielę, urodziny obchodzi Agnieszka Radwańska. Z tej okazji przygotowaliśmy zestawienie 27 niezapomnianych momentów (pamiętajcie, „Isia” wciąż ma 18 lat!) z jej udziałem.

Nasza najlepsza tenisistka, choć w metrykę nie zaglądamy jak prawdziwi dżentelmeni, kończy dziś 27 lat. Wszyscy życzylibyśmy sobie, by każde kolejne urodziny były tymi osiemnastymi, a krakowianka grała, grała i nieskończenie cieszyła nas swymi występami.

Tak jednak nie będzie, dlatego postanowiliśmy podziękować jej za wspaniałe chwile radości, które nam dała, za to, co już zrobiła. A zrobi na pewno jeszcze więcej. I tego – oprócz zdrowia, szczęścia na korcie, jak i poza nim życzymy jej w tym szczególnym dniu.

Każdy z nas ma własne wspomnienia związane z jej występami. Niektórzy nigdy nie zapomną momentu, kiedy stanęli do zdjęcia ze swą ulubienicą, dla niektórych sam wyjazd na mecz Agnieszki był najpiękniejszą chwilą w życiu, a jeszcze inni przed oczyma wciąż mają ostatnią piłkę z finału w Singapurze. Wybraliśmy momenty, które nam szczególnie zapadły w pamięci.

1. Pierwszy wygrany zawodowy turniej
Status „pro” wówczas niespełna 16-letnia Agnieszka uzyskała 23 kwietnia 2005 roku. Już półtora miesiąca później świętowała pierwszy tytuł z cyklu ITF Pro Circuit. Na początku czerwca okazała się najlepsza w turnieju z łączną pulą nagród 10 tysięcy dolarów rozgrywanym na Ursynowie. Nastoletnia krakowianka nie straciła wtedy ani jednego seta, a w finale pokonała 6:1, 6:3 o 4 lata starszą Oksanę Tepljakową. Pierwsze kroki na szczyt.

2. Zwycięstwo w juniorskim Wimbledonie
Miłość od pierwszego wejrzenia – tak można określić relacje Radwańskiej z Wimbledonem. W 2005 roku w wieku 16 lat wygrała w Londynie pierwszy z dwóch juniorskich turniejów wielksozlemowych (drugi w 2006 roku na Roland Garros). A tytuł ten zagwarantował jej dziką kartę do przyszłorocznych zmagań już w tych właściwych rozgrywkach.

""

3. Pierwsze popisy na Wimbledonie
Pierwszym wielkoszlemowym turniejem, w którym Radwańska wzięła udział, był właśnie Wimbledon. Dziką kartę i szansę młodziutka Polka wykorzystała w możliwie najlepszy sposób. 17-letnia debiutantka wychodziła na kort bez kompleksów i bez kompleksów pokonywała kolejne rywalki – Wiktorię Azarenkę, Cwetanę Pironkową oraz Tamarinę Tanasugarn. Uległa dopiero w czwartej rundzie drugiej tenisistce globu – Kim Clijsters. Wymarzony wielkoszlemowy debiut. Już wiecie, dlaczego Agnieszka tak lubi Wimbledon, a Wimbledon tak lubi Agnieszkę.

4. Tytuł „debiutantki roku”
Ledwie pojawiła się na światowych kortach, a już zachwycała. Z tym Agnieszka Radwańska się po prostu urodziła – ma dar do zachwycania. Jej gwiazda rozbłysła na początku maja 2006 roku, kiedy dotarła do ćwierćfinału silnie obsadzonego turnieju w Warszawie. W pierwszej rundzie wyeliminowała wówczas 12. rakietę świata Anastazję Myszkinę. To był tylko wstęp do kolejnych rewelacyjnych startów – czwartej rundy na Wimbledonie czy półfinału w Luksemburgu, gdzie po drodze pokonała szóstą na świecie Jelenę Dementiewą. Nic dziwnego, że „Isia” została wybrana debiutantką roku 2006.

5. Pierwszy tytuł WTA
Pierwszy tytuł w rozgrywkach WTA Radwańska zdobyła w wieku 18 lat w Sztokholmie. I to w jakim stylu. W całym turnieju nie straciła nawet seta, a w finale gładko pokonała 6:1, 6:1 Wierę Duszewiną. Pierwsza taka ceremonia. Później podobnych było jeszcze 17.

6. Mistrzyni US Open na deskach
18-letnia Radwańska wyeliminowała w trzeciej rundzie US Open broniącą tytułu Marię Szarapową. To sensacja. Polka w rankingu znajdowała się na 32. miejscu, a popularna „Masza” była w tym czasie wiceliderką i oczywiście jedną z głównych pretendentek do triumfu. Agnieszka nic sobie z tego nie robiła i decydującym trzecim secie oddała rywalce tylko dwa gemy. Kapitalne zwycięstwo!

7. Premierowy ćwierćfinał Wielkiego Szlema
Na Wimbledonie Radwańskiej wiodło się od samego początku. Trudno się więc dziwić, że to na kortach All England Club zadebiutowała w ćwierćfinale turnieju wielkoszlemowego. Jako 19-latka, już wtedy notowana na 11. miejscu w światowym rankingu, dotarła do najlepszej „8” najbardziej prestiżowego turnieju na świecie. W czwartej rundzie pokonała wtedy ówczesną czwartą tenisistkę globu – Swietłanę Kuzniecową. Zatrzymała ją dopiero – jakże by inaczej – Serena Williams. Przyjdzie pora na rewanż, może podczas tegorocznego Wimbledonu?

""

8. WTA Finals po raz pierwszy
Rok 2008. Turniej mistrzyń gościł wówczas w Doha. Agnieszka po świetnym sezonie zakwalifikowała się do niego jako pierwsza rezerwowa. Ale jak pamiętamy, otrzymała możliwość debiutu w tych rozgrywkach. Radwańska zastąpiła chorą Anę Ivanović i wystąpiła w meczu ze Swietłaną Kuzniecową. Szansę wykorzystała znakomicie, pokonując Rosjankę 6:2, 7:5.

9. Pierwszy pełny występ w WTA Finals
Na debiut w roli pełnoprawnej uczestniczki turnieju mistrzyń przyszedł czas w 2011 roku. Agnieszka zagrała wówczas trzy szalone i niezwykle emocjonujące mecze. Najpierw w trzech setach przegrała z ówczesną liderką rankingu Caroline Wozniacki, a następnie pokonała Wierę Zwonariową, broniąc w tym meczu aż trzech meczboli! Do wyjścia z grupy wystarczył Radwańskiej jeden wygrany set z Petrą Kvitovą. Niestety, mimo prowadzenia 5:1 ta sztuka się nie udała. Ale kilka lat później nadeszła pora na rewanż.

10. Pierwszy raz ulubioną zawodniczką kibiców
Pierwszy i oczywiście nie ostatni. Od 2011 Agnieszka jest bez przerwy corocznie wybierana ulubioną tenisistką kibiców na całym świecie. To bardzo przyjemne wyróżnienie spotkało ją także w 2012, 2013, 2014 i 2015 roku. Jak widać, nie tylko my ją uwielbiamy!

11. Wielki triumf w Miami
Turniej w Miami potocznie nazywany jest piątą lewą Wielkiego Szlema. Jak uczy historia, jego triumfatorki prędzej czy później wygrywają też któryś z czterech najważniejszych turniejów świata. I oby tak było też w przypadku Agnieszki! Polka triumfowała w Miami w 2012 roku. Bez straty seta. Szła jak burza, pokonując w drodze do finału Madison Keys, Garbine Muguruzę, Venus Williams i Marion Bartoli. A w meczu o tytuł w profesorskim stylu ograła Marię Szarapową.

12. Historyczny finał Wimbledonu
Aż 75 lat czekali Polacy na awans rodaka bądź rodaczki do finału Wimbledonu. Tyle czasu minęło bowiem od 1937 roku, kiedy Jadwiga Jędrzejowska grała w Londynie o tytuł. Jako druga w ogóle, a pierwsza w erze open do finału doszła Radwańska. Polka w ćwierćfinale wygrała arcyciekawy i niezwykle wyrównany pojedynek z Marią Kirilenko, a półfinale w dwóch setach rozprawiła się z Angelique Kerber. Zatrzymała ją dopiero Serena Williams, choć w trakcie meczu pojawiło się światełko w tunelu, kiedy po ugraniu ledwie jednego gema w pierwszym secie „Isia” wygrała drugą partię. Mistrzynią nie została, ale czekamy już na tegoroczny Wimbledon!

""

13. Radwańska chorążym reprezentacji Polski
Igrzyska olimpijskie to wydarzenie wyjątkowe w świecie sportu. A udział w ceremonii otwarcia jest marzeniem wielu sportowców. Agnieszka Radwańska wprowadziła reprezentację Polski na Stadion Olimpijski w Londynie, dumnie niosąc biało-czerwoną flagę. Bycie chorążym to niezapomniane wspomnienie i wielki zaszczyt.

14. Sesja zdjęciowa dla „The Body Issue”
Jednym się podobało, innym mniej, a nam bardzo. „Isia” wzięła udział w sesji zdjęciowej „The Body Issue”, a efekt był olśniewający. Cel też szczytny. – Zdecydowałam się na udział w tej sesji, by zwrócić uwagę młodych ludzi, szczególnie dziewcząt, na ich kondycję i zdrowie oraz zachęcić do regularnych ćwiczeń – mówiła wtedy Polka. Zdrowie w sporcie najważniejsze, o czym dobrze Agnieszka wie, tak że życzymy dużo zdrowia!

""

15. Zagranie roku numer jeden
W 2013 roku Agnieszka Radwańska zapoczątkowała kolejną miłą tradycję. Jej akcja w ćwierćfinałowym meczu w Miami została uznana zagraniem roku. Nic dziwnego! Od tamtego czasu krakowianka pozostaje na tym polu bezkonkurencyjna. Zgarnęła też nagrodę za „Shot of the Year” w 2014 i 2015 roku. W 2016 pewnie też wygra – już zgłosiła kilka kandydatur.

16. Azarenka pokonana na drodze do półfinału Australian Open
Z Wiktorią Azarenką Radwańska grać nie lubi. Ale jedno ze spotkań z Białorusinką było dla Agnieszki wielkim triumfem. W ćwierćfinale Australian Open 2014 Polka rozegrała fantastyczne spotkanie i pokonała wiceliderkę rankingu. Pierwszy set – 6:1 Radwańska. W drugim niewykorzystane szanse, porażka 5:7 i lęk przed odwróceniem losów spotkania. Na szczęście trzecia partia to popis Polki – Agnieszka pozbawiła Azarenkę chęci gry, zwyciężyła 6:0 i po raz pierwszy awansowała do półfinału Australian Open.

17. Historyczny awans do Grupy Światowej
Jesteśmy w Grupie Światowej! Polki wygrywają 3-2 w Barcelonie, a bohaterką reprezentacji oczywiście Agnieszka. Najpierw zwycięża w obu spotkaniach singlowych, a przy stanie 2-2 w parze z Alicją Rosolską pokonują Hiszpanki i pieczętują historyczny sukces.

18. Ponownie uhonorowana Fed Cup Heart Award
Przy okazji historycznego spotkania z Hiszpanią Radwańska po raz drugi została oznaczona nagrodą „Fed Cup Heart Award za wyróżniającą postawę i zaangażowanie w rozgrywkach Pucharu Federacji. W pełni zasłużenie, bo oddania na korcie z orzełkiem na piersi krakowiance odmówić nie można.

""

19. Niebywała pogoń za Szarapową
Już w 2014 roku mieliśmy przedsmak tego, co wydarzyło się na przełomie października i listopada kilka miesięcy temu. Radwańska potrzebowała choćby jednego wygranego seta w meczu grupowym z Marią Szarapową, żeby zachować szanse na awans do półfinału. To, co wydarzyło się na korcie, było wręcz niewiarygodne. Rosjanka prowadziła w drugiej partii już 5:1 i miała trzy piłki setowe, ale Polka odrobiła stratę i wygrała seta. Do półfinału pomogło jej awansować zwycięstwo Caroline Wozniacki.

20. Triumf w Pucharze Hopmana
Rok 2015 zaczął się bardzo dobrze. Radwańska w parze z Jerzym Janowiczem wygrali Puchar Hopmana, zostając nieoficjalnymi mistrzami świata par mieszanych. A w finale Polka wreszcie znalazła sposób na Serenę Williams, którą pokonała 6:4, 6:7(3) i 6:1. W decydującym o losach tytułu meczu miksta polska para zwyciężyła 7:5, 6:3 najlepszą tenisistkę świata i Johna Isnera.

21. W Grupie Światowej i w domu
Może i przegrany, ale niezapomniany mecz. Agnieszka Radwańska wreszcie w Krakowie, wreszcie u siebie w domu, Mazurek Dąbrowskiego odśpiewany przez 15 tysięcy, trybuny zapełnione do ostatniego miejsca i debiut w 8-zespołowej Grupie Światowej. A po drugiej stronie siatki Rosjanki z Marią Szarapową. Cóż to było za widowisko.

""

22. Azjatyckie tytuły i awans do Singapuru
Końcówka sezonu 2015 należała do krakowianki. W maju wypadła z czołowej „10”, męczyła się na korcie, ale kiedy już wróciła na właściwe tory, w Azji była nie do zatrzymania. Tytuł w Tokio, półfinał w Pekinie i tytuł w Tiencinie. Pod wrażeniem gry Polki była sama Belinda Bencic, która na własnej skórze przekonała się o mocy krakowianki. – Naprawdę lubię oglądać Agę, ale gra przeciwko niej nie jest już taka przyjemna – powiedziała. Seria znakomitych występów pozwoliła Radwańskiej zapewnić sobie miejsce w stawce WTA Finals. A co wydarzyło się w Singapurze, wszyscy dobrze wiemy.

23. Niesamowity powrót w meczu z Halep
Bez tej wspaniałej pogoni nie byłoby półfinału, finału, a potem wspaniałego triumfu w WTA Finals. Polka w tie breaku pierwszego seta przegrywała już 1-5. Porażka choćby w jednej partii oznaczałaby koniec marzeń o półfinale. Radwańska wyreżyserowała wtedy fenomenalny spektakl, wygrała sześć kolejnych punktów, seta, a w końcu cały mecz. W ważniejszym momencie 500. zwycięstwa „Isia” nie mogła odnieść.

24. Wielkie zwycięstwo w WTA Finals
Mecz z gatunku tych, które pamięta się do końca życia. Finał mistrzostw WTA z Petrą Kvitovą. Pierwszego seta Agnieszka wygrała do 2, ale Czeszka w drugim wróciła do gry. Ostatnie słowo i tak należało do Polki. To ona okazała się lepsza w decydującej partii. Zwyciężyła dwukrotną mistrzynię Wimbledonu 6:3. Była gęsia skórka przy piłce meczowej. A potem łzy szczęścia – nie tylko u bohaterki.

25. Agnieszka królową Singapuru
Moment, który wszyscy wciąż mamy przed oczyma – może trochę rozmazany przez łzy wzruszenia. Agnieszka z trofeum za zwycięstwo w WTA Finals. Samo wspomnienie wywołuje ciarki na ciele.

""

26. Po raz siódmy w Szlachetnej Paczce
W zeszłym roku siostry Radwańskie już po raz siódmy wzięły udział w Szlachetnej Paczce i działały na rzecz potrzebujących. W imieniu fanów, dla których każdy dzień jest walką o przetrwanie, dziękujemy!

27. Królowa „hot shotów”
Wszystkich „hot shotów” Agnieszki nie sposób zliczyć, bo były ich po prostu setki, jak nie tysiące. Ten z meczu z Robertą Vinci został wybrany zagraniem lutego. Który to już raz „Isia” popisuje się najlepszą piłką danego miesiąca? Na pewno nie po raz ostatni. Życzymy i Radwańskiej, i sobie więcej takich perełek i tak mile spędzonych wieczorów, po których ręce same składają się do oklasków.

Za wszystkie te chwile dziękujemy! A ten wspaniały 28. moment, który za rok dopiszemy do tej listy, niech będzie wyśnionym, wymarzonym przez naszą najlepszą tenisistkę.

Przysiężny: chcę wrócić do Top 100

/ Anna Niemiec , źródło: Korespondencja z Gdańska, foto: AFP

Michał Przysiężny nie zdołał pokonać Leonardo Mayera i Polska przegrała w pierwszej rundzie Grupy Światowej z Argentyną. Po meczu polski tenisista nie mógł wyjść z podziwu, jak dobrze serwował jego rywal.

Reprezentant Polski przyznał na konferencji prasowej, że rozegrał dużo lepsze spotkanie niż w piątek. – Serwowałem dzisiaj bardzo dobrze przez pierwsze dwa sety. Zdarzały mi się jednak już takie mecze, w których potrafiłem podawać na takim poziomie przez całe spotkanie. Gdybym zagrał w piątek tak jak dzisiaj, na pewno miałbym większe szanse pokonać Pellę. Nie był to jednak idealny mecz. W moich gemach serwisowych spisywałem się bardzo dobrze, ale przy jego podaniu cały czas sporo mi brakowało. Miałem kilka piłek na rakiecie, których nie udało mi przebić. Parę razy udało mi się nieźle zareturnować, ale wymiana później nie układa się po mojej myśli. On w pierwszym secie przegrał tylko dwa punkty swoim serwisie, a przegrał seta. To nieczęsto się zdarza.

Przysiężny zdawał sobie sprawę z tego, że Mayer będzie wymagającym rywalem, ale nie przewidział, że Argentyńczyk będzie aż tak dobrze podawał. – Nie spodziewałem się, że on będzie tak fenomenalnie serwował przez cały mecz. Cały czas trafiał dwa centymetry obok linii z naprawdę dużą prędkością. Muszę przyznać, że jeszcze się z czymś takim nie spotkałem, a trochę pojedynków w karierze już rozegrałem. Na początku trzeciego seta zeszła ze mnie adrenalina i zacząłem odczuwać zmęczenie. Zaczęły boleć mnie mięśnie i grało mi się coraz trudniej. Do końca jednak walczyłem i próbowałem odwrócić losy meczu.

Na koniec Polak zdradził również swoje plany na najbliższe tygodnie. – Teraz udam się do domu, że potrenować co najmniej trzy tygodnie. Popracuje nad tenisem i przygotowaniem fizycznym, bo nie jestem jeszcze gotowy, żeby pojechać na pierwsze turnieje. Dopiero pod koniec marca lub na początku kwietnia planuje rozpocząć starty. Celem na ten rok jest powrót do pierwszej setki.
 

Puchar Davisa: niespodzianki nie było, Argentyna w ćwierćfinale

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Gdańska, foto: AFP

Leonardo Mayer wygrał z Michałem Przysiężnym 6:7(4), 7:6(4), 6:2, 6:3, wprowadzając reprezentację Argentyny do ćwierćfinału Pucharu Davisa. Polacy we wrześniu zagrają o utrzymanie w Grupie Światowej.

Przed niedzielną rywalizacją sporo mówił się o możliwości zmiany w składzie biało-czerwonych, a mianowicie zastąpieniu Michała Przysiężnego Łukaszem Kubotem. Kapitan Radosław Szymanik nie zdecydował się jednak na tego typu roszadę, a wariant wprowadzenia tenisisty z Bolesławca zachował sobie na ewentualny piąty mecz. Niestety w ogóle do niego nie doszło.

Spotkanie na bardzo szybkiej nawierzchni w Ergo Arena opierało się przede wszystkim na serwisie, a dłuższych wymian praktycznie nie było. W pierwszym secie Przysiężny przy podaniu rywala ugrał zaledwie dwa punkty, ale to wystarczyło do sukcesu! Wszystko dzięki mini breakowi na 5-4 w tie breaku – głogowianin świetnie zachował się w obronie, zmuszając Argentyńczyka do błędu przy siatce. Lider naszej drużyny presję wytrzymał do końca, finalizując partię skutecznym drugim podaniem.

W drugim secie znów żaden z tenisistów nie miał ani jednej okazji na przełamanie, a w „trzynastym” gemie zadecydował jeden mini break. Tym razem nastąpił on już w pierwszym punkcie, gdy wolej w aut wyrzucił Przysiężny.

""

W trzeciej partii z „Ołówka” wyraźnie zeszło powietrze. W drugim gemie nasz tenisista wybronił dwa break pointy od 15-40, ale przegrał dwie kolejne piłki. Mayer pewnie kontrolował własne gemy serwisowe, a przy 5:2 doprowadził do drugiego przełamania – Przysiężny przy 15-40 odnotował podwójny błąd.

Promyk nadziei pojawił się w trzecim gemie czwartej partii, gdy przy serwisie Mayera zrobiło się 15-40. Argentyńczyk wybronił pierwszego break pointa akcją przy siatce, a drugiego asem. Kolejnych okazji na przełamanie Polak już nie miał, a po chwili stracił podanie (podwójny błąd przy 15-40).

41. w rankingu Mayer przewagę pewnie dowiózł do końca. Spotkanie trwało dwie godziny oraz 35 minut i było to przedostatni akcent rywalizacji w Ergo Arenie. W piątym meczu, granym do dwóch wygranych setów, zmierzą się Hubert Hurkacz oraz Renzo Olivo.

Reprezentacja Argentyny po raz drugi z rzędu wystąpi w ćwierćfinale Pucharu Davisa. Nasza drużyna w dniach 16-18 września będzie z kolei musiała grać baraż o utrzymanie w światowej elicie. Rywala poznamy dopiero w połowie lipca.


Wyniki

Polska – Argentyna 1-3
Michał Przysiężny – Leonardo Mayer 7:6(4), 6:7(4), 2:6, 3:6

Monterrey: Watson i Flipkens w finale

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

W finale turnieju WTA w Monterrey spotkają się Heather Watson i Kirsten Flipkens. Brytyjka w półfinale gładko pokonała Caroline Garcię, jedyną rozstawioną w najlepszej czwórce imprezy.

Watson w Monterrey czuje się znakomicie, o czym najlepiej świadczyło jej ćwierćfinałowe zwycięstwo nad Caroline Wozniacki. Wyeliminowanie faworytki otworzyło jej drogę do dalszych sukcesów – w półfinale pokonała 6:1, 6:2 Caroline Garcię. Oczywiście, należy wziąć pod uwagę fakt, że rozstawiona z "piątką" Francuzka zmagała się z bólem pleców.

– Jestem bardzo szczęśliwa, z tego jak dzisiaj zagrałam. Oczywiście wiem, że Caroline dzisiaj cierpiała. Mam nadzieję, że to nic poważnego i że szybko dojdzie do siebie – powiedziała Watson, dla której jest to trzeci finał w rozgrywkach WTA. Dwa poprzednie (Osaka 2012 i Hobart 2015) zakończyła zwycięstwem.

Drugi półfinał był bardziej zacięty. Kirsten Flipkens walczyła z nim z Anett Kontaveit i wygraną zapewniła sobie po 1 godzinie i 42 minutach gry. Doświadczona Belgijka musiała ratować się ze sporej opresji w pierwszej partii. Przegrywała bowiem 3:5, ale udało jej się odrobić stratę przełamania i doprowadzić do tiebreaka. W nim wykorzystała trzecią piłkę setową i zwyciężyła 8-6. Druga odsłona od początku układała się po myśli Flipkens, Belgijka prowadziła już 5:1, ale wówczas Kontaveit zaczęła pościg. 20-letnia Estonka zdobyła trzy gemy z rzędu, ale na więcej już jej Flipkens nie pozwoliła. Własnym podaniem zakończyła spotkanie, wygrywając 6:4.

– Pierwszy set był naprawdę zacięty. Odrobienie strat dodało mi sił, co przydało się w tiebreaku – mówiła Flipkens. – Finał zapowiada się interesująco. Nie mogę się już doczekać. Dawno nie grałam w finale WTA, więc zamierzam cieszyć się nim w 100 procentach – dodała Belgijka.

Flipkens w rozgrywkach WTA tylko dwukrotnie grała w meczach o tytuł. W 2012 roku triumfowała w turnieju w Quebeku, a rok później przegrała finał w 's-Hertogenbosch. W pojedynku z Watson ma szanse na kolejny tytuł. Wygrała bowiem oba dotychczasowe spotkania 23-letnią Brytyjką.
 


Wyniki

Półfinały singla:
Heather Watson (Wielka Brytania) – Caroline Garcia (Francja, 5) 6:1, 6:2
Kirsten Flipkens (Belgia) – Anett Kontaveit (Estonia) 7:6(6), 6:4

Monterrey: finał bez Kani

/ Tomasz Krasoń , źródło: wtatennis.com/własne, foto: AFP

Paula Kania i Maria Irigoyen nie zagrają w finale turnieju WTA w Monterrey. W półfinale rozstawione z numerem 4 Polka i Argentynka przegrały 4:6, 2:6 z Petrą Martić i Marią Sanchez.

Po tym jak Kania i Irigoyen odniosły dwa przekonujące zwycięstwa można było mieć nadzieję, że powalczą o miejsce w finale. Niestety w półfinałowej konfrontacji wyraźnie lepszy okazał się duet chorwacko-amerykański. W pierwszej partii doszło tylko do jednego przełamania, a jego autorkami były w siódmym gemie Martić i Sanchez. W drugiej odsłonie Kania i Irigoyen miały większe problemy z serwisem. Traciły podanie trzy razy z rzędu i fakt, że odpowiedziały jednym breakiem nie wpłynął na końcowy wynik. Po pięciu kwadransach gry do finału awansowały Chorwatka i Amerykanka.

Za półfinał turnieju WTA w Monterrey Paula Kania otrzyma 1718 dolarów oraz 110 punktów do rankingu deblistek. To wynik nieco lepszy od zeszłorocznego osiągnięcia – wtedy sosnowiczanka pożegnała się z meksykańską imprezą na poziomie ćwierćfinału debla.

W finale Petra Martić i Maria Sanchez zmierzą się z najwyżej rozstawionymi Anabel Mediną Garrigues i Arantxą Parrą Santonją.
 


Wyniki

Półfinał debla:
P. Martić, M. Sanchez (Chorwacja, USA) – P. Kania, M. Irigoyen (Polska, Argentyna, 4) 6:4, 6:2