Dżoković: ostatniej piłki nawet nie pamiętam

/ Antoni Cichy , źródło: własne/rolandgarros.com, foto: AFP

Novak Dżoković po latach prób wygrał Roland Garros. – Jedna z najpiękniejszych chwil, jakie przeżyłem – nie ukrywał spełniony Serb na pomeczowej konferencji. Przyznał jednak, że pod koniec meczu wręcz marzył, by Andy Murray popełnił błąd.

Trzy przegrane finały Roland Garros mogły spędzać sen z powiek obecnie najlepszemu tenisiście świata. Rok temu porażka kosztowała go klasycznego Wielkiego Szlema, ale nie miejsce w historii. Sięgając po tytuł, został pierwszym od 1969 roku tenisistą, który wygrał cztery z rzędu turnieje wielkoszlemowe.

Tuż po ostatniej piłce Dżoković narysował na korcie serce, by po chwili paść na paryską mączkę. Był w siódmym niebie. – Ostatniej piłki nawet nie pamiętam. To był naprawdę jeden z tych momentów, kiedy po prostu próbujesz być na miejscu – wyznał 29-letni mistrz Roland Garros.

Dżoković do skończenia finału potrzebował trzech piłek mistrzowskich. Sprawiał wrażenie zawodnika, który myślami jest już poza kortem. – To było tak, jakby moja dusza odleciała, jakbym obserwował swoje ciało, które walczy przez ostatnie trzy-cztery wymiany, biega od lewej do prawej, mając nadzieję, że Andy popełni błąd. I tak się stało. Przejmująca chwila. Jedna z najpiękniejszych, jakie przeżyłem w karierze – opisywał uczucia, które mu towarzyszyły.

""

W ubiegłym sezonie i dwa lata temu „Nole” wygrywał pierwszego seta finału, ale przegrywał cały mecz. W tym roku pierwszą partię przegrał, mecz wygrał. Zmieniło się jednak nie tylko to. – Kiedy tu przyjechałem, czułem, że w tym roku jest inaczej niż w poprzednich latach. Relacje, związek z kibicami, z ludźmi – to wszystko się różniło – powiedział lider rankingu ATP.

Teraz przed Serbem kolejne zadanie. Od 47 lat żaden tenisista nie zdobył klasycznego Wielkiego Szlema. – Nie chciałbym zostać zrozumiany jako arogancki, ale uważam, że wszystko jest osiągalne w życiu – powiedział Dżoković.

Murray: upłynie wiele lat, zanim coś podobnego zdarzy się ponownie

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Andy Murray w finale Roland Garros musiał uznać wyższość Novaka Dżokovicia. Brytyjczyk po przegranym meczu gratulował Serbowi. – To był jego dzień – powiedział.

29-latek przemówienie podczas ceremonii wręczenia nagród zaczął od przeproszenia kibiców, że będzie mówił nie po francusku, a angielsku. Dziękował swojemu sztabowi, bliski, później gratulował sztabowi Dżokovicia, a na końcu poświęcił sporo czasu pogromcy.

– Wreszcie gratuluję Novakowi, to był jego dzień – zaczął Murray. – Jego osiągnięcia na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy są fenomenalne, a dzisiejszy wyczyn jest niesamowity. To coś, co w tenisie zdarza się tak rzadko – mówił Szkot, nawiązując do czwartego z rzędu wielkoszlemowego triumfu Serba.

Ostatnim tenisistą, który wygrał cztery kolejne turnieje Wielkiego Szlema (w innej kolejności) był w 1969 roku Rod Laver. – Upłynie wiele lat, zanim coś podobnego zdarzy się ponownie. Każdy tu ma szczęście, że może to widzieć. Jeśli chodzi o mnie, porażka boli, ale czuję się dumny, będąc częścią tego wydarzenia – przyznał Murray.

29-letni wicelider światowego rankingu nie ma szczęścia do finałów turniejów wielkoszlemowych. Z dziesięciu, w których brał udział, przegrał aż osiem. W Paryżu dokonał jednak czegoś wielkiego. W erze open w finale Roland Garros nie grał wcześniej żaden brytyjski tenisista. Jako ostatni o tytuł w Paryżu przed Murrayem walczył w 1937 roku Bunny Austin.

Roland Garros: Dżoković królem Paryża!

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Novak Dżoković po raz pierwszy w karierze mistrzem Roland Garros! Serb zwyciężył w finale Andyego Murraya i został czwartym tenisistą w erze open, który wygrał wszystkie turnieje wielkoszlemowe.

Dżoković przegrał w Paryżu trzy finały. Rok i dwa lata temu był lepszy w pierwszym secie, ale bliskość triumfu blokowała go, a rywale grali jak z nut. Teraz role się odwróciły. Lider światowego rankingu źle zaczął, by wreszcie kończyć jako mistrz.

29-latek sięgnął po brakujący tytuł, jako ósmy w historii, a czwarty od 1968 roku święcił triumfu w Melbourne, Londynie, Nowym Jorku i właśnie Paryżu. Ale Dżoković mierzy wyżej. On chce zdobyć klasycznego Wielkiego Szlema. Przed rokiem nadzieje odebrał mu Wawrinka, ale w tym roku próbuje ponownie i jest już w połowie drogi, by 11 września wejść do elitarnego grona.

Na kortach Rolanda Garrosa Serb musiał zmierzyć się z przeszłością, dotychczas niedoścignionymi marzeniami i Murrayem, który jako ostatni przed paryskimi zmaganiami pokonał go na mączce. Zrewanżował się bowiem w Rzymie za porażkę w finale Mutua Madrid Open. Ale od 2012 roku Szkot nie potrafi pokonać wielkiego rywala częściej niż raz w sezonie. W finałach turniejów wielkoszlemowych też rzadziej wygrywał z Dżokoviciem niż przegrywał. Sposób znalazł na niego dwa razy w sześciu pojedynkach. W siódmym nie znalazł, choć pierwszym setem sygnalizował, że może pójść w ślady Wawrinki.

Spotkanie zaczęło się od mocnego uderzenia. Serb popisał się pięknym dropszotem i przełamał na „dzień dobry” wicelidera światowego rankingu, ale dominacji to nie zapoczątkowało. Murray błyskawicznie odłamał i to on grał niczym maszyna. Przyspieszał, grał agresywnie, był niemal bezbłędny, a Dżoković nie radził sobie przy własnym podaniu. Szkot wyszedł na prowadzenie 4:1, a brak kolejnych przełamań oznaczał wygraną 6:3.

Kiedy rok temu Wawrinka znalazł się na fali, z drogi już nie zboczył. Ale Murray nie poszedł za ciosem. Od początku drugiego seta na korcie był już taki Dżoković, jak można się było spodziewać. Wróciła pewność siebie, dominował. A numer dwa na świecie był w coraz większych tarapatach. Odstawał przede wszystkim w dłuższych wymianach prowadzonych w biegu. Drugiego seta Serb wygrał 6:1 po przełamaniach na 2:0 i 5:1, a trzeciego 6:2. Przewagę wypracował sobie szybko, odskakując od 0:1 na 4:1.

Dżoković tytułu z rąk już nie wypuścił. Od 2004 roku nikt, kto prowadził 2-1 w setach, meczu nie przegrał. 29-latek też nie. Grał konsekwentnie. Od razu przełamał Murraya, dając sobie cenną zaliczkę. Wystarczyło utrzymywać podanie, a to robił bezbłędnie. Więcej niż jednej piłki nie oddał. W gemie lacostowskim jeszcze powiększył przewagę. Ale zadbał też, by ostatni akord tegorocznego Roland Garros nie był nudny. W jego poczynania wkradło się rozprężenie. Serwując na mecz, stracił podanie. Emocje podgrzał wygrany gem Brytyjczyka na 5:4.

Przy nazwisku Dżokovicia znów pojawiło się "Serving for the match". 29-latek, grający po raz 20. w finale wielkoszlemowego turnieju, znów dominował, wyszedł na prowadzenie 40-15, ale znów się zablokował. Popełnił podwójny błąd serwisowy, wyrzucił piłkę w aut. Dwóch kolejnych punktów już nie przegrał i z dumą mógł upaść na paryską mączkę, która pokochała go po raz pierwszy. A on ją, co wyraził, rysując na korcie serce.

Dżoković turniej wielkoszlemowy wygrał po raz dwunasty. Został ósmym w historii, który skompletował wszystkie cztery triumfy; trzecim, który to zrobił w czterech kolejnych turniejach. Ale wciąż jest tylko dwóch, którzy zdobyli klasycznego Wielkiego Szlema – Don Budge i Rod Laver. Czy do 11 września tego roku?


Wyniki

Finał singla:
Novak Dżoković (Serbia, 1) – Andy Murray (Szkocja, 2) 3:6, 6:1, 6:2, 6:4

Nottingham: Linette poznała rywalkę

/ Michał Jaśniewicz , źródło: własne, foto: AFP

Christina McHale będzie rywalką Mady Linette w pierwszej rundzie turnieju na trawiastych kortach w Nottingham. Z najwyższymi numerami rozstawienia wystąpią w imprezie Karolina Pliszkova, Johanna Konta oraz wracająca po kontuzji Caroline Wozniacki.

Linette po raz drugi wystąpi w zawodach WTA w Nottingham. W ubiegłym sezonie przegrała w drugiej rundzie z Lauren Davis, nie wykorzystując wówczas ośmiu meczboli. Tegoroczną edycję zawodów poznanianka rozpocznie od meczu z rozstawioną z numerem osiem Christiną McHale (67 WTA). Będzie to trzeci pojedynek pomiędzy tymi tenisistkami. Pięć lat temu w Rzymie górą była Amerykanka, ale w ubiegłym sezonie w Tokio triumfowała Polka.

Zwyciężczyni pojedynku Magdy Linette z Christiną McHale zmierzy się następnie z Donną Vekić lub kwalifikantką.

Z najwyższym numerem rozstawienia w Nottingham zagra z Karolina Pliszkova, która w ostatniej chwili zdecydowała się na start w tym turnieju i otrzymała od organizatorów „dziką kartkę”. Czeszka trafiła w pierwszej rundzie na Anastazję Sewastową. Na samym dole drabinki znalazła się z kolei faworytka gospodarzy Johanna Konta, która zagra z Victorią Duval.

W Nottingham po blisko trzymiesięcznej przerwie wróci do rywalizacji Caroline Wozniacki. Była liderka rankingu, ze względu na kontuzję kostki, straciła całą część sezonu na kortach ziemnych. Dunka w pierwszym meczu po dłuższej absencji zagra z Caglą Buyukakcay.

Pełna drabinka turnieju w Nottingham dostępna jest TUTAJ.

Roland Garros: sensacyjny mistrz z Francji

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Reprezentant gospodarzy Geoffrey Blancaneaux wygrał juniorski Roland Garros. W finale Francuz obronił trzy piłki meczowe i pokonał 1:6, 6:3 i 8:6 dużo wyżej notowanego Felixa Augera-Aliassime.

Blancaneaux przed tegorocznym Roland Garros nie odniósł ani jednego zwycięstwa w juniorskich turniejach wielkoszlemowych. W Paryżu nie był rzecz jasna rozstawiony, a o tytuł walczył z dziewiątym juniorem na świecie. Rywal wygrał pierwszego seta i miał trzy meczbole w trzecim. Ale 17-letni Francuz na przekór wszystkim przeciwnościom powtórzył wyczyn słynnych rodaków jak Fabrice Santoro.

Reprezentant gospodarzy rozgrywał turniej życia w pełnym tego słowa znaczeniu. Już w pierwszej rundzie wyeliminował rozstawionego z „4” Yosukę Watanukiego, a w półfinale pokonał grającego z „5” Denisa Shapovalova, który wcześniej ograł turniejową „jedynkę”. W finale Blancaneaux nie dopuścił do siebie myśli, że może go zatrzymać rozstawiony z „12” Auger-Aliassime.

Francuz musiał otrząsnąć się po zimnym prysznicu w pierwszym secie. Kanadyjczyk, dziewiąty junior globu, po prostu go stłamsił. Stracił tylko jednego gema. Blancaneaux odbudował się, objął prowadzenie 2:0 w drugiej partii, ale szybko je stracił. Nie zniechęcił się. Przełamał na 4:2, a kiedy Auger-Aliassime odłamał, znów zaliczył breaka i utrzymał podanie.

Dramaturgia sięgnęła zenitu, kiedy ważyły się losy tytułu. Do stanu 5:5 obaj zaliczyli po jednym przełamaniu. Kanadyjczyk wygrał gema serwisowego na 6:5 i odskoczył na 40-15 przy podaniu Francuza. Miał w sumie trzy piłki mistrzowskie, ale 17-latek obronił wszystkie trzy. Poszedł za ciosem i przełamał turniejową „12”, by przy własnym podaniu przypieczętować wielki triumf.

Blancaneaux został trzynastym francuskim mistrzem juniorskiego Roland Garros. Wcześniej w Paryżu po tytuł sięgali m.in. Patrick Proisy, Henri Laconte, Fabrice Santoro czy stosunkowo niedawno Richard Gasquet i Gael Monfils.


Wyniki

Finał singla:
Geoffrey Blancaneaux (Francja) – Felix Auger-Aliassime (Kanada, 12) 1:6, 6:3, 8:6

 

Roland Garros: pierwszy francuski triumf od 1971!

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Caroline Garcia i Kristina Mladenovic zostały mistrzyni Roland Garros w deblu. W finale pokonały 6:3, 2:6 i 6:4 Jelenę Wiesninęi Jekaterinę Makarową. Francuzi na triumf kobiet w grze podwójnej czekali od 45 lat.

Garcia i Mladenovic zakończyły trwającą blisko pół wieku posuchę. W 1970 i 1971 roku Gail Chanfreau i Françoise Dürr sięgały w Paryżu po tytuł w deblu. Gospodynie zdominowały początek ery open, bo w 1968 i 1969 Dürr zwyciężała w parze z Brytyjką Ann Haydon-Jones. Ale od tamtej pory żadna w pełni francuska para nie doszła nawet do finału.

Zmieniły to dwie tenisistki urodzone już w latach 90′. Ale jeśli Francuzi mieli liczyć na tytuł, to właśnie wywalczony przez Mladenovic i Garcię. W czterech turniejach poprzedzających Roland Garros zdobyły trzy tytuły. Wygrywały w Charleston, Stuttgarcie i Madrycie. Dwukrotnie zwyciężały najlepszą parę świata – Martinę Hingis i Sanię Mirzę. Wraz z sukcesami rozbudzały jednak apetyty na jeszcze większy tytuł. Nie zawiodły.

W finale paryskich zmagań Francuzki pokonały mistrzynie z 2013 roku. Wiesnina i Makarowa do meczu o tytuł przeszły długą drogę, łącznie z rozstaniem. Jeszcze w lutym Wiesnina grała z Darią Kasatkiną i razem przerwały zwycięską passę Mirzy i Hingis. Niedawno na nowo połączyły siły i z miejsca stały się kandydatkami do wielkoszlemowych triumfów.

Jak przy stało na dwie wyrównane pary, w tej chwili główne faworytki do złota olimpijskiego w Rio, finał rozgrywał się w trzech aktach. Początek zdominowały reprezentantki gospodarzy, które prowadził już nawet 4:0. Rosjanki odrobiły tylko jedno przełamanie i uległy 3:6. Odwdzięczyły się pięknym za nadobne i w drugiej partii oddały Mladenovic i Garcii dwa gemy.

W decydującej rozgrywce pary zaliczyły szybko po dwa przełamania, ale żadna nie była w stanie przechylić szali zwycięstwa na swoją stronę aż do dziewiątego gema. Wtedy ostateczny cios przy stanie 4:4 zadały Francuzki. Przełamały rywalki do 15. W gemie serwisowym nie zadrżała ręka, straciły tylko punkt i mogły świętować pierwszy francuski triumf od 1971.

June 5, 2016

Roland Garros: Masarova juniorską mistrzynią

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Rebeka Masarova zwyciężyła w juniorskim Roland Garros. Szwajcarka w finale pokonała 7:5, 7:5 rozstawioną z „2” Amandę Anisimovą. 16-latka sięgnęła po tytuł w Paryżu jako trzecia szwajcarska juniorka w historii.

Do styczniowego Australian Open Masarova nie wygrała ani jednego meczu w turnieju głównym juniorskich rozgrywek wielkoszlemowych. W Melbourne dotarła do półfinału, w Paryżu okazała się już najlepsza. Powtórzyła wyczyn słynnych rodaczek – Belindy Bencic, która triumfowała w 2013 roku, i Martiny Hingis – mistrzyni z 1993 i 1994 roku. Po drodze do mistrzostwa zwyciężyła najwyżej rozstawioną Olesję Perwuszinę, a dzieło zwieńczyła, wygrywając z turniejową "dwóją".

W finale Masarova nie uchodziła za zdecydowaną faworytkę starcia z zaledwie 14-letnią Anisimovą, choć Amerykanka wcześniej wzięła udział tylko w juniorskim US Open. I długo w Nowym Jorku nie grał, bo już w pierwszej rundzie wyeliminowała ją Magdalena Fręch. Ale już wtedy zasygnalizowała, że w przyszłości może sporo zdziałać w juniorskim tenisie.

16-letnia Masarova, obecnie 20. zawodniczka rankingu, poradziła sobie znakomicie z drugą najwyżej rozstawioną zawodniczką, która 15. urodziny będzie obchodzić dopiero w sierpniu. Wygrała przede wszystkim odpornością psychiczną w kluczowych fragmentach spotkania. Amerykanka dwukrotnie traciła serwis, kiedy stała przed szansą doprowadzenia do tie breaka.

W pierwszym secie obie tenisistki wymieniały się przełamaniami przez cztery gemy. Anisimova za pierwszym i drugim razem odrabiała stratę, ale na breaka Masarovej na 7:5 nie mogła już odpowiedzieć. W drugiej partii Szwajcarka też napierała, wyszła na prowadzenie 3:1, ale młodziutka Amerykanka dogoniła ją, kiedy ta serwowała na mecz. Doprowadziła do remisu 5:5. Turniejowa „12” decydujący atak przypuściła podobnie jak kilkadziesiąt minut wcześniej tak, by przeciwniczka nie miała już okazji do odegrania się. Przełamała na 7:5 kończąc finał..

Masarova jest trzecią Szwajcarką, która wygrała juniorski Roland Garros. W przypadku jej rodaczek wielkoszlemowy triumf był katapultą do wielkiej kariery. Bencic w Paryżu królowała też w wieku 16 lat, a już zdążyła przebić się światowej czołówki w zawodowym tenisie.


Wyniki

Finał singla juniorek:
Rebeka Masarova (Szwajcaria, 12) – Amanda Anisimova (USA, 2) 7:5, 7:5

Roland Garros: przystanek na drodze do historii

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Novak Dżoković czy Andy Murray? Andy Murray czy Novak Dżoković. Jeden z nich w niedzielę po raz pierwszy zostanie królem Paryża. Dla Serba Roland Garros ma być tylko etapem wielkiego dzieła, które chciałby zwieńczyć 11 września.

Ostatnim tenisistą, który wygrywał w Melbourne, Paryżu, Londynie i Nowym Jorku w ciągu ośmiu miesięcy był Rod Laver. To zamierzchłe czasy – rok 1969, pierwszy pełny sezon w erze open. Od dwóch lat na klasycznego Wielkiego Szlema poluje Dżoković. W poprzednim roku wygrywał wszędzie, tylko nie w Paryżu. Tytułu na kortach Rolanda Garros brakuje mu też, by skompletować karierowego Wielkiego Szlema jako czwarty tenisista w erze open, a ósmy w ogóle.

Dwanaście miesięcy temu Serb w finale za rywala też nie miał Rafaela Nadala, a i to nie wystarczyło do triumfu. W tym roku historia na razie się powtarza. Dżoković podobnie jak w 2015 triumfował w Australian Open, gdzie w meczu o tytuł pokonał Andy’ego Murraya. Z Brytyjczykiem w finałach turniejów wielkoszlemowych spotyka się coraz częściej, bo to właśnie oni znów rozstrzygną między sobą o losach mistrzostwa. Szkot w półfinale wyeliminował ubiegłorocznego pogromcę Dżokovicia Stana Wawrinkę i po raz pierwszy zameldował się w finale Roland Garros.

""
Andy Murray po awansie do finału Roland Garros (Fot. AFP)

W erze open częściej niż Serb z Brytyjczykiem w finałach turniejów Wielkiego Szlema konfrontowali się tylko Roger Federer i Rafael Nadal. Do serbsko-brytyjskiego spotkania dochodzi po raz siódmy. Statystyki, na którąkolwiek nie spojrzeć, wskazują na lidera rankingu ATP. Wygrał 4 z 6 dotychczasowych potyczek finałowych, był lepszy w 12 z ostatnich 14 spotkań z Murrayem, bilans bezpośrednich starć też ma korzystniejszy – 23 do 10. – Jest jednym z najbardziej oddanych tenisowi graczy w tourze. Zawsze szuka czegoś, co można poprawić w grze, żeby stać się lepszym. To miłe, że nasza rywalizacja rozszerzyła się przez lata – komplementował rywala serbski mistrz.

Murray nie byłby Murrayem, gdyby w niedzielę nie pokusił się o niespodziankę. Od roku Szkot to całkiem inny tenisista na kortach ziemnych, co udokumentował tegorocznym Roland Garros, ale przecież już w ubiegłym sezonie zwyciężał w rozgrywkach Masters 1000 w Madrycie. Wcześniej też dochodził daleko, nawet do półfinału French Open, ale za czasów współpracy z Amelie Mauresmo wykonał krok, który pozwolił mu sięgać po tytułu na mączce. Faworytem finału mimo tego nie jest, bo po drugiej stronie siatki stanie maszyna. W półfinale Dżoković postraszył, rozbijając Dominika Thiema. Jedynego seta stracił w spotkaniu z Roberto Bautistą Agutem i to tego dnia, kiedy z Roland Garros odpadły Agnieszka Radwańska czy Simona Halep, w warunkach iści koszmarnych.

""
Novak Dżoković i Andy Murray po finale turnieju w Rzymie (Fot. AFP)

Droga Brytyjczyka do finału była znacznie dłuższa, wiodła przez dwa niespodziewanie trudne boje z rywalami, którzy teoretycznie takie oporu stawiać nie powinni. Już w pierwszej rundzie był jedną nogą za burtą, kiedy przegrywał 0-2 w setach z Radkiem Stepankiem. Czecha od wygranej dzieliły nawet dwa punkty. W drugiej rundzie Murray też zgubił dwa sety, a w całym turnieju na razie sześć. Wie jednak, jak na mączce pokonywać Dżokovicia. Do Paryża przyjechał właśnie po triumfie w Rzymie, gdzie w dniu urodzin sięgnął po tytuł, ogrywając lidera światowego rankingu. Ale tydzień wcześniej w Madrycie górą był Serb.

Od 2012 roku Murray nie zwyciężał Dżokovicia częściej niż raz na sezon. Cztery lata temu dokonał tego trzykrotnie, a jedno z trzech zwycięstw przyszło w finale US Open, pierwszym wygranym wielkoszlemowym. Który w niedzielę nie wzniósłby pucharu za triumf w Roland Garros, uczci jubileusz. Dla Szkota to dziesiąty finał turnieju wielkoszlemowego, dla lidera rankingu ATP dwudziesty. Brytyjczyk, jeśli przegra, straci „tylko” tytuł; Serb szansę, by 11 września tego roku zapisać się na stałe w historii tenisa. Znów będzie musiał czekać rok.