Meerbusch: przełamanie Janowicza

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Jerzy Janowicz wygrał pierwszy oficjalny mecz od dziesięciu miesięcy. W pierwszej rundzie challengera w niemieckim Meerbusch Polak pokonał 6:1, 6:2 Filipa Horansky’ego.

Przez zdecydowaną większość tego sezonu Jerzy Janowicz zmagał się z kontuzjami. Przez to do tej pory rozegrał tylko trzy oficjalne spotkania w tym roku – z Johnem Isnerem w Australian Open, Lucą Vannim w challengerze w Segovii i Gillesem Mullerem na Igrzyskach Olimpijskich. Nie wygrał żadnego z nich.

Teraz łodzianin musi odbudować ranking w challengerach. Pierwszym przystankiem w drodze do pierwszej setki jest niemiecki Meerbusch, gdzie rozgrywany jest turniej na kortach ziemnych. Polak został w nim rozstawiony z numerem pięć.

W pierwszej rundzie Janowicz nie miał żadnych problemów z odniesieniem zwycięstwa. Trafił na Słowaka Filipa Horansky’ego, a po kilku minutach prowadził już 3:0. Później powiększył przewagę o jeszcze jednego breaka i wygrał w secie otwarcia 6:1.

Druga partia miała podobny przebieg. Znów Janowicz dwukrotnie przełamał rywala, a sam nie stracił serwisu ani razu. Mecz trwał nieco ponad godzinę – dokładnie 61 minut – i zakończył się zwycięstwem Polaka 6:1, 6:2. W walce o ćwierćfinał nasz tenisista zmierzy z się z Belgiem Germainem Gigounonem.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Jerzy Janowicz (Polska, 5) – Filip Horansky (Słowacja) 6:1, 6:2

Ranking WTA: Williams goni Graf

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Serena Williams prowadzi w rankingu WTA nieprzerwanie od 183 tygodni. Do rekordu Steffi Graf brakuje już bardzo niewiele. Agnieszka Radwańska wciąż jest piąta, ale po turnieju w Cincinnati może wyprzedzić Simonę Halep i Garbine Muguruzę.

Jeśli po US Open Williams dalej będzie pierwszą rakietą globu, pobije 15-letni rekord Graf. Tyle że to nie takie proste. Amerykanka specjalnie wzięła dziką kartę do turnieju w Cincinnati. Niebezpiecznie blisko znajduje się bowiem Angelique Kerber.

Niemka wciąż może zniweczyć wysiłki młodszej z sióstr Williams, jeśli zdobędzie tytuł, a Serena nie zagra przynajmniej w ćwierćfinale. Bo tylko ćwierćfinał gwarantuje jej zachowanie pozycji liderki, a co za tym idzie rozstawienie z „jedynką” w US Open. Po odjęciu punktów za ubiegłoroczny Western & Southern Open, w którym 22-krotna mistrzyni wielkoszlemowa zdobyła tytuł, różnica zmalała do 676 punktów.

34-latka na słabsze występy nie może sobie pozwolić ani w Cincinnati, ani w Nowym Jorku. W obu tych turniejach ma do obrony 1680 punktów, a Kerber zaledwie 131. To stawia triumfatorkę Australian Open w znakomitej pozycji i daje jej ogromną szansę na zostanie liderką rankingu WTA.

Matematyka wkracza też przy analizie sytuacji Agnieszki Radwańskiej. Krakowianka nadal jest piątą tenisistką świata, ale teoretycznie może wyprzedzić po turnieju w Cincinnati i Garbine Muguruzę, i Simonę Halep. Rumunka właśnie została wyprzedzona przez Hiszpankę i spadła na czwartą lokatę. W Western & Southern Open broni 585 punktów za finał sprzed roku. Jeśli „Isia” osiągnie półfinał, awansuje na 4. miejsce bez oglądania się na Halep.

Awans o trzy miejsca zaliczyła Magda Linette. Poznanianka przesunęła się z 86. miejsca na 83. Spadły natomiast kolejne trzy Polki notowane w rankingu WTA. Paula Kania na 215. pozycję, Urszula Radwańska na 216., a Katarzyna Piter na 288.

Rio: cztery godziny maestrii, Murray znów złoty

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto:

Odkąd tenis wrócił na Igrzyska Olimpijskie, żadnemu tenisiście nie udało się obronić złota w singlu. Aż do dzisiaj, kiedy po raz drugi z rzędu triumfował Andy Murray. W niezwykłym finale Brytyjczyk pokonał 7:5, 4:6, 6:2, 7:5 Juana Martina Del Potro. Argentyńczyk musi zadowolić się srebrem, ale srebro to ma wyjątkowo słodki smak.

Droga do finału obu tenisistów była zupełnie inna. Juan Martin Del Potro na początek ograł turniejową "jedynkę", Novaka Dżokovicia. W półfinale ofiarą Argentyńczyka padł turniejowy numer trzy – Rafael Nadal. Teraz do kompletu chciał dorzucić drugiego z najwyżej rozstawionych. Murray miał nieco łatwiej. Choć Fabio Fognini i Steve Johnson sprawili mu sporo problemów, to ekspresowy półfinał z Nishikorim był pokazem siły Brytyjczyka, który bronił olimpijskiego złota z Londynu.

W singlu mężczyzn obronić tytułu nie udało się jeszcze nikomu, oczywiście biorąc pod uwagę najnowszą olimpijską historię. I Murray od początku robił wszystko, aby stać się tym pierwszym. Zaczął od dwóch przełamań Del Potro, ale Argentyńczyk wcale nie przegrał pierwszego seta łatwo. Pierwszą stratę odrobił natychmiast, drugą po trzech gemach. W końcówce stracił jednak podanie raz jeszcze i przegrał 5:7.

Przegrana w bardzo zaciętej partii nie podłamała "Wieży z Tandil". Wręcz przeciwnie, tym razem to Del Potro rozpoczął od przełamania. Przewagę utrzymał do końca drugiej odsłony, broniąc po drodze trzech break pointów. Z zamknięciem seta Argentyńczyk miał zresztą problemy, lecz po czwartym setbolu dopiął wreszcie swego. A licznie zgromadzona na korcie centralnym argentyńska publiczność wręcz oszalała.

Po drugiej partii po Del Potro wyraźnie było widać zmęczenie trudami tego spotkania i wszystkich poprzednich. Zapłacił za to w trzecim secie, którego Murray wygrał stosunkowo łatwo. Od stanu 2:2 Brytyjczyk był lepszy w czterech kolejnych gemach i wyszedł na prowadzenie 2-1.

Niektórzy wieścili rychły koniec meczu i pewną wygraną Murraya. Czwarta odsłona dobitnie pokazała, że Del Potro to człowiek, który nigdy się nie poddaje. Znów rozpoczął bombardowanie rywala forhendami, znów wywalczył przełamanie na początku. Tylko tym razem stracił przewagę, scenariusz powtórzył się zresztą raz jeszcze – breakami zakończyły się cztery gemy z rzędu. Jako pierwszy z impasu wyszedł Brytyjczyk, który utrzymał podanie, a Del Potro poprosił o pomoc masażysty.

Ta wyraźnie dodała mu sił. Wygrał trzy gemy z rzędu, wreszcie utrzymując serwis. Zrobiło się 5:3, a Murray musiał natychmiast wziąć się do roboty. Nikt nie miał wątpliwości, że w piątym secie może zdarzyć się wszystko. Ale się nie zdarzyło, bo ostatnie słowo należało do turniejowej "dwójki".

Ostatnie gemy były takie, jak cały mecz. Pełne zwrotów akcji, niewiarygodnych z obu stron i okrzyków kibiców – jeden nawet przeszkodził Murrayowi w akcji i został wyprowadzony przez brazylijskie wojsko – aż szkoda, że triumfator mógł być tylko jeden.

Został nim Brytyjczyk, który przełamał rywala na 5:5 po czwartym break poincie, później sam wyszedł ze stanu 15-40, posyłając dwa asy z rzędu, a na koniec wykorzystał drugą piłkę meczową. Długo wszystko wskazywało zresztą na tiebreaka, bo Del Potro prowadził 40-15. Szanse na piątą partię, a kto wie, może i złoto, miał bardzo duże. Nie wykorzystał ich, ale przed turniejem, a tym bardziej po losowaniu, srebro brałby w ciemno. Brązowy medal otrzymał natomiast Kei Nishikori, który pokonał Rafaela Nadala 6:2, 6:7(1), 6:3.

Za nam igrzyska pełne świetnych historii. Pierwszego w historii złota dla Portoryko, porażek i płaczu faworytów, pierwszego obronionego złota w singlu mężczyzn, historycznego finału Venus Williams w mikście, czy meczu o złoto legendarnej Martiny Hingis. Zakończone zwycięstwem Andy’ego Murraya 7:5, 4:6, 6:2, 7:5 po fenomenalnym pojedynku, który trwał równo cztery godziny. Do szczęścia zabrakło tylko lepszego występu Polaków…


Wyniki

Finał singla:
Andy Murray (Wielka Brytania, 2) – Juan Martin Del Potro (Argentyna) 7:5, 4:6, 6:2, 7:5

Rio: historyczne złoto Wiesniny i Makarowej

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Jelena Wiesnina i Jekaterina Makarowa sięgnęły po złoty medal igrzysk olimpijskich w grze podwójnej. Rosjanki w finale pokonały 6:4, 6:4 Timeę Bacsinszky i Martinę Hingis. Brąz dla Czeszek.

Turniej deblistek napisał kolejne unikatowe historie. Dokładnie dwie, ale ta złota wyszła spod pióra Wiesniny i Makarowej. Przez lata grały razem, w końcu się rozstały; Wiesnina spróbowała sił z Kasatkiną i wspólnie przerwały niebywałą serię Hingis i Sanii Mirzy, ale przez specjalny wzgląd na igrzyska zdecydowały wrócić do siebie. I w niedzielę znów znalazły się szczycie. Tak jak w Paryżu w 2013 roku, jak w Nowym Jorku w 2014. Zdobyły pierwsze w historii rosyjskiego tenisa złote medale w deblu. 

Bacsinszky z Hingis też próbowały dokonać czegoś wielkiego. Nigdy wcześniej nie grały razem debla. Pierwsza miała w Rio występować z Viktoriją Golubic, druga z Belindą Bencic. Los je złączył, trochę z konieczności, ale wywalczyły srebro.

Rosjanki wygrały 6:4, 6:4 w finale niezwykle zaciętym, wyrównanym. Zarówno w pierwszym, jak i drugim secie decydowało jedno przełamanie. Więcej straconych serwisów nie było. Szanse się pojawiały, ale podające wychodziły obronną ręką – czasem wręcz seryjnie.

Już pierwszy gem finału pokazał, że wielu przełamań nie obejrzymy. Mimo trzech break pointów dla Makarowej i Wiesniny Szwajcarki utrzymały podanie. Hingis z Bacsinszky też miały szansę, ale przy prowadzeniu 2:1 dwukrotnie nie potrafiły wygrać akcji przy serwisie rywalek. Decydujące przełamanie rosyjska para zaliczyła w gemie lacostowskim, a utwierdziła to obronionym break pointem. Makarowej i Wiesninie nie zemściły się też dwa zmarnowane setbole przy 5:3, zakończyły bowiem pierwszą odsłonę finału przy własnym podaniu.

W drugiej partii również doszło do jednego przełamania, ale szans było znacznie mniej. Dogodną miały Szwajcarki, które trzykrotnie mogły wyjść na prowadzenie 4:2. Rosyjskie zawodniczki obroniły jednak wszystkie trzy break pointy. To je zbudowało. Od stanu 3:4 pewnie wygrały swojego gema serwisowego, przełamały i przypieczętowały zdobycie złota olimpijskiego podaniem utrzymanym „na sucho”.

Brąz tak jak w singlu trafił do rąk czeskich. To była zresztą jedyna możliwość, bo w spotkaniu, które wyłoniło trzecią drużynę turnieju, spotkały się Lucie Szafarzova i Barbora Strycova z rodaczkami Andreą Hlavackovą i Lucie Hradecką. Pogromczynie sióstr Williams Szafarzova ze Strycovą wygrały 7:5, 6:1 i to one stanęły na najniższym stopniu podium.

 


Wyniki

Finał debla:
Jekaterina Makarowa, Jelena Wiesnina (Rosja, 7) – Martina Hingis, Timea Bacsinszky (Szwajcaria,5) 6:4, 6:4

Mecz o 3. miejsce:

Lucie Szafarzova, Barbora Strycova (Czechy) – Lucie Hradecka, Andrea Hlavackova (Czechy, 6) 7:5, 6:1

Rio: Portoryko zwariowało na punkcie Puig

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Istne szaleństwo ogarnęło Portoryko po zdobyciu historycznego złotego medalu przez Monicę Puig. Fiesta na ulicach, głośne śpiewy i eksplozje radości w pubach – tak wyglądało w sobotę San Juan. Główny portorykański dziennik z okazji sukcesu 22-latki zmienił nawet logo!

To było magiczne popołudnie i jeszcze bardziej magiczny wieczór w stolicy Portoryko. Kiedy Angelique Kerber posłała ostatnią piłkę finału w aut, a bajecznie grająca w Rio Puig została pierwszą portorykańską mistrzynią olimpijską, niespełna 4-milionowa społeczność osiągnęła archipelagi szczęścia.

Były tańce przed telewizorem, tańce na w pubach i na ulicach. Na taki dzień Portoryko czekało 68 lat, od 1948 roku, kiedy ich reprezentacja zadebiutowała w igrzyskach olimpijskich. Próbowali znakomicie bokserzy, próbowali inni sportowcy, ale dopiero 22-letnia tenisistka, które jeszcze nie tak dawno była pod koniec pierwszej setki, sięgnęła po olimpijski laur, po tak upragnione złoto.

– Myślę, że połączyłam naród – powiedziała po wielkim triumfie Puig. I miała stuprocentową rację. Tysiące ludzi oglądały finałowy pojedynek na ulicach San Juan. Wpatrzeni w ekrany telebimów i telewizorów, mieszkańcy Portoryko czekali na historyczny sukces.

Amazing to be in San Juan, Puerto Rico when Monica Puig won the 2016 gold medal. The crowd in the plaza went crazy! pic.twitter.com/c8iPgfq8uq

— Lydie Louis (@LydieLouis) 13 sierpnia 2016

Oglądaniu towarzyszyła świetna atmosfera. Głośny doping, śpiewy, a każde udane zagranie Puig, każdy zdobyty punkt wywoływał euforię.

13 sierpnia 2016

Każdy punkt przybliżał 22-letnia tenisistkę do złota. Emocje narastały, aż w końcu nastąpiła eksplozja radości.

13 sierpnia 2016

13 sierpnia 2016

13 sierpnia 2016

Nawet w centrach handlowych tłumy oglądały finał olimpijskie, by później wspólnie świętować zwycięstwo Puig.

13 sierpnia 2016

Sukces rodaczki celebrował także Prezydent Senatu Portoryko Eduardo Bhatia. Zdjęciem ze świętowania podzielił się na Twitterze.

13 sierpnia 2016

San Juan szybko nie poszło spać. Na ulicach słychać było tysiące wyjących klaksonów, śpiewy, ludzi biegających z flagami. Jeden wielki portorykański karnawał.

14 sierpnia 2016

14 sierpnia 2016

Puig z miejsca stała się bohaterką narodową. Cieszący się największą popularnością portorykański dziennik "El Nuevo Día" ("Nowy Dzień") z okazji triumfu olimpijskiego 22-latki zmienił nawet logo, zastępując kolor czerwony i niebieski złoty. Całą okładkę niedzielnego wydania poświęcił jej i tylko jej. Na tle zdjęcia z dekoracji umieszczono podpis „Monica ze złota”.

""

Tak Portoryko fetuje największy olimpijski sukces. I tyle szczęścia kilku milionom dała jedna dziewczyna.

Rio: Venus Williams pisze historię

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Dwie amerykańskie pary zagrają w finale miksta. O złoto walczyć będą Bethanie Mattek-Sands i Jack Sock oraz Venus Williams i Rajeev Ram. Starsza z sióstr Williams pisze nową wspaniałą kartę w historii tenisa.

Igrzyska w Rio wydawały się być udręką dla Venus, a ona już dokonała niebywałego wyczynu. Wszystko za sprawą miksta. Jest pierwsza zawodniczką w erze open, która zdobędzie medal we wszystkich trzech olimpijskich konkurencjach – singlu, deblu i mikście.

W całej historii zrobiło to sześć osób, wszystkie w latach 1900-1924. Ale to 36-letnia Amerykanka może być pierwszą tenisistką, która wywalczy trzy złote medale. Niewiele zawodniczek i zawodników miało jednak taką okazję, bo też mikst w programie igrzysk olimpijskich znalazł się po raz szósty (w 1912 roku rozegrano dwa turnieje – pod dachem i na wolnym powietrzu).

W tym roku gra podwójna w ogól pośpieszyła w sukurs amerykańskim tenisistom, przede wszystkim deblistom i to pomimo absencji braci Bryanów. W deblu po brąz sięgnęła para Johnson/Sock, w mikście już na pewno do reprezentantów Stanów trafią złoto i srebro.

W sobotnich półfinałach Williams z Ramem zwyciężyli rozstawionych z „czwórką” Sanię Mirzę i Rohana Bopannę. Hinduską parę pokonali 2:6, 6:2 i 10-3. Dołączyli do nich Mattek-Sands i Sock, którzy wygrali 6:4, 7:6(3) z Lucie Hradecką i Radkiem Stepankiem.

Po raz drugi w historii dojdzie więc do amerykańskiego finału miksta. W 1924 roku Hazel Wightman i Richard Williams okazali się lepsi od rodaków – Marion Jessup i Vincenta Richardsa.


Wyniki

Półfinały miksta:
Venus Williams, Rajeev Ram (USA) – Sania Mirza, Rohan Bopanna (Indie, 4) 2:6, 6:2, 10-3
Bethanie Mattek-Sands, Jack Sock (USA) – Lucie Hradecka, Radek Stepanek (Czechy) 6:4, 7:6(3)

Rio: złota Monica Puig!

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Monica Puig mistrzynią olimpijską! Sensacja stała się faktem. Portorykanka zwyciężyła w finale 6:4, 4:6 i 6:1 Angelique Kerber i zdobyła pierwszy w historii kraju złoty medal olimpijski.

Na taki dzień całe Portoryko czekało 68 lat. Od dnia kiedy portorykańscy sportowcy w 1948 roku zadebiutowali w igrzyskach w Londynie. Sięgali po brązowe medale – sześciokrotnie, po srebrne – dwukrotnie, ale po olimpijski laur nie potrafił żaden. Aż turniej życia w Rio rozegrała Monica Puig. 22-letnia zawodniczka, której w gronie faworytów najzwyczajniej w świecie nie wymieniano. W przeciwieństwie do Kerber, mistrzyni Australian Open i finalistki Wimbledonu tylko z tego sezonu. Ona też stała przed szansą, by dołożyć kolejny piękny fragment do bajkowej opowieści o tegorocznych występach.

To było starcie Dawida z Goliatem, ale z takich starć Portorykanka w Brazylii już wychodziła zwycięsko. Choćby eliminując triumfatorkę Roland Garros Garbine Muguruzę, dwukrotną mistrzynię Wimbledonu Petrę Kvitovą. Jeszcze w styczniu Puig w rankingu WTA należało szukać pod koniec setki, dokładnie na 94. miejscu. Wykonała ogromny skok, to dla niej sezon życia. Ukoronowała go złotem w Rio. Walczyła ze zdecydowaną faworytką po odpadnięciu Sereny Williams. I walczyła jak równa z równą, jak gdyby dla niej też było normą rozgrywać dwa finały turniejów wielkoszlemowych w jednym sezonie. Kerber pokonywała ją wcześniej dwukrotnie. Tak ważnego pojedynku z Niemką jednak nie rozgrywała. W ogóle w życiu nie stała przed taką szansą, nigdy nawet nie przeszła czwartej rundy turnieju wielkoszlemowego, zdobyła tylko jeden tytuł WTA i to mało prestiżowy, bo w Strasburgu. Przecież nie tylko na wielki sukces sportowy, ale by wpisać się do historii kraju.

Ten sukces rodził się powoli, od małej porażki, od straty serwisu w pierwszym secie. Portorykanka szybko opanowała jednak emocje. Odłamała do 15 i zaczęła mecz od nowa, ale w znacznie lepszym wydaniu, znacznie pewniejsza, solidniejsza. Już nie przegrywała gemów serwisowych, ale Kerber także utrzymywała podanie. Raz z trudem, bo musiała bronić break pointa. Im bliżej było decydujących rozstrzygnięć, tym częściej na jej twarzy pojawiał się grymas. A Puig niezmiennie dążyła do zwycięstwa. I dopięła swego w dziesiątym gemie. Przy podaniu Niemki wyszła na prowadzenie 40-15, to dawało jej dwa break pointy i dwie piłki setowe, ale dwóch nie potrzebowała. Już za pierwszym podejściem skończyła seta.

Na drugą partię mistrzyni Australian Open wyszła odmieniona. Pomogła przerwa medyczna, o którą poprosiła. Grała agresywniej, poruszanie nie sprawiało jej kłopotów, raz za razem posyłała asy. Tak samo jak w przegranym pierwszym secie na starcie zostawiła Puig w blokach, doprowadzając do przełamania. Ale scenariusz się nie powtórzył – nie straciła przewagi, nie musiała nawet bronić break pointów. Aż do ósmego gema. Fantastycznie grająca Portorykanka odrobiła stratę, zrobiło się 4:4. To był jednak tylko zwiastun. Obie tworzyły kapitalne widowisko. Kerber odzyskała prowadzenie przełamaniem na 5:4 i uciekła bezradnej rywalce na 40-0 przy swoim serwisie. 22-latka, choć chwilę wcześniej popełniała proste błędy, odrodziła się. Obroniła trzy piłki setowe. Tyle że genialne zagrania przeplatała pomyłkami, z czwartym setbolem też sobie poradziła, ale piątym wyrzuciła piłkę w aut. I tak Niemka wygrała seta.

Już otwarcie trzeciej partii zapowiadało coś wielkiego. Puig nie straciła na starcie podania. Ba, już w drugim gemie przełamała Kerber, a po niektórych jej zagraniach wiceliderka światowego rankingu stawała i po prostu biła brawo. Trudno było nie przyklasnąć. Portorykanka dokonywała cudów. Grała jak z nut, przełamała na 4:0, a w piątym gemie zrobiła nawet szpagat przy piłce gemowej. I wygrała ją. Niemka trenująca w Puszczykowie nie byłaby jednak wielką tenisistką, gdyby nie rzuciła się do walki. Obroniła piłkę meczową przy stanie 0:5, drugą już przy podaniu przeciwniczki.

Obie tworzyły widowisko niesamowite, godne walki o złoto. W samym siódmym gemie Puig obroniła sześć break pointów, a Kerber dwa meczbole. Ale to druga rakieta świata w końcu się pomyliła, uderzyła w aut. 22-latka oszalała z radości. Pobiegała w trybuny, odebrała flagę Portoryko i zalała się łzami. Tak przeszła do historii tenisa jako pierwsza nierozstawiona mistrzyni olimpijska, a przede wszystkim do historii kraju.


Wyniki

Finał singla:
Monica Puig (Portoryko) – Angelique Kerber (Niemcy, 2) 6:4, 4:6, 6:1

Rio: mecz bez historii i wielkie widowisko, Murray z del Potro zagrają o złoto

/ Jacek Pachucki , źródło: własne, foto: AFP

Rozstawionych z numerem 2 Andy Murray i Juan Martin del Potro zmierzą się w finale olimpijskiego turnieju. O ile pojedynek złotego medalisty z Londynu z Keim Nishikorim w wielkie emocje nie obfitował, to mecz Argentyńczyka z Rafaelem Nadalem (nr 3) był pełny zaciętej walki do ostatniej piłki.

Jako pierwsi na kort centralny wyszli Murray i Nishikori. Szybko okazało się, że nadzieje kibiców na świetne widowisko nie zostaną spełnione. W pierwszym secie Szkot zupełnie zdominował reprezentanta „kraju kwitnącej wiśni”. Błyskawicznie wygrał go 6:1.

Druga partia była bardziej zacięta. W niej o wyniku zadecydowało jedno przełamanie na korzyść Murraya. Co prawda Japończyk zdołał obronić dwie piłki meczowe, ale przy trzeciej musiał już skapitulować. Po 80 minutach było już po wszystkim, a Brytyjczyk wygrał całe spotkanie 6:1, 6:4. Co więcej w całym meczu Nishikori nie miał ani jednej szansy na przełamanie serwisu przeciwnika.
Murray stanie więc przed szansą na obronę złota wywalczonego na rodzinnej trawie w Londynie, kiedy to w finale pokonał Szwajcaria Rogera Federera.

Drugi półfinał zrekompensował publiczności pierwszy pojedynek z nawiązką. Wracający po kontuzji nadgarstka Juan Martin del Potro w iście epickim meczu pokonał mistrza olimpijskiego z Pekinu Hiszpana Rafaela Nadala 5:7, 6:4 7:6 (5) po ponad trzech godzinach gry.
Pojedynek tych obu tenisistów był ich trzynastą bezpośrednią konfrontacją, a del Potro odniósł piąte zwycięstwo nad tenisistą z Majorki.

Faworytem meczu zdecydowanie był Hiszpan, jednak Argentyńczyk udowodnił całemu światu, że znów wrócił do wielkiej formy. Udowodnił to już w pierwszej rundzie, gdy wyeliminował Novaka Dżokovicia. Udowodnił to także dziś.

Obaj panowie popisywali się świetnymi uderzeniami – Nadal grał z ogromnym zaangażowaniem, del Potro raz po raz posyłał atomowe forhendy. A walka na korcie zafascynowała publiczność, która co chwila krzyczała „vamos”. Sędzia główny co kilka akcji musiał prosić o spokój i upominał, że nie należy entuzjastycznie reagować po błędach zawodników.

Najbardziej zacięty był trzeci set. W nim wyrównana walka toczyła się do stanu 4:4. W dziewiątym gemie Argentyńczyk wykorzystał szansę na przełamanie i prowadził 5:4. Nerwy jednak nie pozwoliły mu zamknąć spotkania przy własnym serwisie, Nadal szybko odrobił stratę i za chwilę prowadził już 6:5. Argentyńczyk doprowadził do tie break’a, a w nim błyskawicznie wyszedł na prowadzenie 3:0. Przewagi nie roztrwonił już do końca – po dwóch plikach meczowych mógł paść na kort i cieszyć się ze zwycięstwa. Moment na powrót do wspaniałej dyspozycji wybrał idealny…

""


Wyniki

Półfinały singla:
Andy Murray (Wielka Brytania, 2) – Kei Nishikori (Japonia, 4) 6:1 6:4
Juan Martin del Potro (Argentyna) – Rafael Nadal (Hiszpania, 3) 5:7 6:4 7:6 (5)

 

Rio: euforia Kvitovej, Keys z pustymi rękami

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Petra Kvitova została brązową medalistką Igrzysk Olimpijskich. W meczu o trzecie miejsce Czeszka w trzech setach pokonała Madison Keys.

W pierwszej partii obie tenisistki z większymi lub mniejszymi problemami, ale wygrywały własne serwisy. Przy wyniku 5:4 reprezentantka Stanów Zjednoczonych wywalczyła sobie dwie piłki setowe, ale dwukrotna mistrzyni Wimbledonu wybroniła się dobrymi podaniami. Kvitova utrzymała serwis, a w następnym gemie sama zdobyła przełamanie, co pozwoliło jej zapisać pierwszego seta na swoim koncie.

W drugiej odsłonie spotkania reprezentantka naszych południowych sąsiadów zdecydowanie rzadziej trafiała pierwszym podaniem, co szybko wykorzystała Keys. Amerykanka jako pierwsza przełamała rywalkę i objęła prowadzenie 4:2. Rodaczka sióstr Williams szybko wygrała również dwa następne gemy i wyrównała stan meczu.

Na początku trzeciego seta nastąpił kolejny zwrot akcji. Leworęczna tenisistka rozpoczęła tę partię jak burza, szybko objęła prowadzenie 4:0 i miała dwa okazje na podwyższenie prowadzenia, ale Amerykanka zdołała w końcu utrzymać podanie. Przy wyniku 5:2 Kvitova wywalczyła trzy piłki meczowe, ale żadnej z nich nie wykorzystała. Keys wywalczyła „breakpointa”, ale czeska tenisistka najpierw się obroniła, a po chwili wykorzystała czwartą piłkę meczową i mogła wznieść ręce w geście triumfu.

Petra Kvitova jest pierwszą reprezentantką Czech, która zdobyła medal w grze pojedynczej od czasów Jany Novotnej w 1996 roku w Atlancie.
 


Wyniki

Mecz o 3 m-ce
Petra Kvitova (Czechy, 11) – Madison Keys (USA, 7) 7:6 2:6 6:2
 

Cincinnati: bolesna kwalifikacyjna porażka Linette

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Magda Linette doznała porażki w pierwszej rundzie kwalifikacji w Cincinnati. Polka nie wykorzystała prowadzenia 6:4, 4:1 i uległa w trzech setach Alison Riske.

Powrót poznanianki do cyklu WTA po olimpijskim debiucie nie przyniósł zwycięstwa nad wyżej notowaną Amerykanką. Zaczęło się rewelacyjnie, ale finał wymarzony nie był. 24-latka zdominowała pierwszą fazę spotkania, wypracowała sobie wysoką przewagę, jednak końcówka drugiego seta i początek trzeciego należały do Riske.

Nasza tenisistka uległa 6:4, 4:6 i 4:6 w meczu rozgrywanym na raty, w dwóch aktach. Wszystko za sprawą aury, choć na losy spotkania tak naprawdę wpływu to nie miało. Opady deszczu doprowadziły do przerwy w neuralgicznym momencie, bo przy stanie 4:5 w trzeciej partii. Tuż przed gemem serwisowym, w którym Amerykanka miała próbować zakończyć pojedynek.

Po kilkudziesięciu minutach tenisistki wróciły na kort, jak się okazało, tylko na jednego gema. Riske nie zaprzepaściła szansy, utrzymała podanie i przypieczętowała zwycięstwo.

Przerwa wymuszona deszczem dodała spotkaniu Polki z Amerykanką pikanterii, ale i bez tego spotkanie miało bardzo burzliwy przebieg. Poznanianka pierwszego seta wygrała w świetnym stylu 6:1. W drugim mimo wczesnej straty serwisu prowadziła już 4:1, by przegrać pięć kolejnych gemów i całą partię 4:6. Szybko się otrząsnęła, decydującą rozgrywkę zaczęła od utrzymanego podania. Dała się jednak przełamać na 1:2, a to przełamanie zadecydowało o zwycięstwie Riske.


Wyniki

Pierwsza runda kwalifikacji:
Alison Riske (USA, 19) – Magda Linette (Polska) 4:6, 6:4, 6:4