Pekin: Murray zdobywa 40 tytuł w karierze

/ Tomasz Górski , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

W finałowym starciu China Open Andy Murray pokonał Grigora Dimitrowa 6:4, 7:6(2). Szkot wywalczył czterdzieste trofeum w karierze i dołączył do elitarnego grona zawodników z co najmniej taką liczbą tytułów na koncie.

Andy Murray po dwugodzinnym pojedynku wygrał z Bułgarem, ale nie przyszło mu to łatwo. Brytyjczyk znakomicie wszedł w mecz i zdobył pierwsze trzy punkty przy podaniu Dimitrowa, a chwilę później zapisał na swoim koncie pierwszego gema. To był początek seta, ale ten słabszy moment serwisowy Bułgara zadecydował o losach całej partii. Murray tylko raz musiał bronić "breakpointa" i zrobił to skutecznie. W pozostałych gemach przy własnym podaniu stracił trzy punkty.

W drugim secie dwa przełamania sprawiły, że emocji nie brakowało. Jako pierwszy przewagę „breaka” wywalczył Brytyjczyk, który objął prowadzenie 4:2, ale jak się później okazało, do końca meczu wciąż była daleko. Murray serwował po tytuł, ale wtedy po raz pierwszy meczu stracił podanie, nie zdobywając przy tym ani jednego punktu. Przełamanie „na sucho” w takim momencie dało wiarę Bułgarowi, który dobrą grą doprowadził do tie-breaka. „Trzynasty” gem to był jednak pokaz Dimitrowa, jak nie należy grać przy własnym serwisie. Na pięć podań, po żadnym nie zdobył punktu. Jedyne dwa oczka zapisał na koncie po dobrych zagraniach z returnu. Brytyjczyk grał w końcówce skuteczniej, wygrał tie-breaka 7-2 i mógł świętować zwycięstwo turniejowe po raz 40.

– To był chyba mój najlepszy mecz w tym tygodniu – powiedział Murray – Wykonałem wiele doskonałych serwisów, które nie wracały na moją stronę. Warunki były trudne, było dość zimno, a ja serwowałem ponad sto mil na godzinę. Czułem się wspaniale przez cały mecz i rzadko pozwalałem rywalowi mocno atakować.

Za zwycięstwo Brytyjczyk dopisał sobie 500 punktów do rankingu ATP i umocnił się na drugim miejscu za Novakiem Dżokoviciem. W tym roku Murray pokonał już po raz drugi Dimitrowa, wcześniej wygrał z Bułgarem podczas US Open.

Po wygranej w Pekinie Andy Murray dołączył do elitarnego grona zawodników, którzy zdobyli w karierze co najmniej czterdzieści tytułów. Patrząc na zawodników wciąż aktywnych Brytyjczyk jest na czwartej pozycji. Liderem jest Roger Federer (88 tytułów), dalej znajdują się Rafael Nadal (69) i Novak Dżoković (66).
 


Wyniki

Finał singla
Andy Murray (Wielka Brytania, 1) – Grigor Dimitrow (Bułgaria) 6:4, 7:6(2)
 

Pekin: dwadzieścia takich chwil Radwańskiej

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Już 20 razy cieszyliśmy oczy widokiem Agnieszki Radwańskiej unoszącej trofeum za zwycięstwo w turnieju WTA. Zapraszamy na podróż po wszystkich mistrzostwskich rozgrywkach w wykonaniu naszej najlepszej tenisistki.

5 kontynentów, 18 miast, 20 tytułów. Dorobek Radwańskiej imponuje, dowodzi jej interkontynentalnej wielkości. W niedzielę zamknęła jeden z etapów bogatej kariery, zamknęła drugą mistrzowską dziesiątkę. Dołączyła też do elitarnego grona tenisistek, które triumfowały w trzech turniejach WTA Premier Mandatory. Elitarnego, bo należą do niego Serena Williams, Maria Szarapowa i Wiktoria Azarenka.

Podróż przez 20 tytułów 27-latki pokazuje, jak kształtowała się jej kariera. Jak walczyła, by znów być na szczycie, kiedy przez dwa sezony nie została ani razu mistrzynią. Jak wzbudzała podziw u rywalek, choćby Belindy Bencic, która mimo porażki oddawała cześć wielkiej przeciwniczce. I wreszcie jak rodził się na japońskich i chińskich kortach sukces w Singapurze, którego przecież nie byłoby bez tytułów w Tokio i Tiencinie.

Przeżyjmy to jeszcze raz. Agnieszka Radwańska mistrzynią razy dwadzieścia.

1. Sztokholm 2007
Finał: 6:1, 6:1 Wiera Duszewina

Sztokholm. Tu wszystko się zaczęło. Najważniejszy pierwszy raz. W wieku 18 lat Radwańska, wówczas 34. tenisistka świata, świętowała debiutancki tytuł. Po drodze pokonała m.in. rodaczkę Martę Domachowską, która wyeliminowała wcześniej Petrę Kvitovą; ograła także Caroline Wozniacki, a w finale w znakomitym stylu pokonała Wierę Duszewinę. Jako pierwsza Polka w historii została triumfatorką zmagań w cyklu WTA.

""
Fot. Matthias Hauer/WTA
 

2. Pattaya 2008
Finał: 6:2, 1:6, 7:6(4) Jill Craybas

Minęło pół roku, a krakowianka miała już na koncie dwa skalpy zdjęte w cyklu WTA. W tajlandzkiej Pattayi grała jak z nut. Do finału nie straciła seta, a zwycięstwa rozstawionej z „jedynką” wciąż 18-letniej zawodniczki robiły wrażenie. Jedyną partię Polka przegrała w meczu, który decydował o tytule, ale i Jill Craybas nie była w stanie jej zatrzymać.

""


3. Stambuł 2008

Finał: 6:3, 6:2 Jelena Diementiewa

Trzeci tytuł w karierze, a pierwszy na mączce. Radwańska do Stambułu przyjechała jako jedna z faworytek, przy jej nazwisku widniała bowiem „dwójka”, i nie zawiodła. W finale rozprawiła się z najgroźniejszą konkurentką. Wygrała z najwyżej rozstawioną i broniącą tytułu Jeleną Diementiewą. Do dziś żadna tenisistka nie obroniła tytułu nad Bosforem, a przyczyniła się do tego także krakowianka. W Stambule triumfowała zresztą nie po raz pierwszy. Rok wcześniej razem z siostrą Urszulą były najlepsze w grze podwójnej.

""


4. Eastbourne 2008

Finał: 6:4, 6:7(11), 6:4 Nadieżda Pietrowa

Jeszcze jako nastolatka „Isia” cieszyła się z pierwszego tytułu w turnieju o randze Premier. Prestiżowe zawody wygrała, pokonawszy m.in. wówczas 10. na świecie Marion Bartoli, a w szalonym finale Nadieżdę Pietrową. Zwycięstwo w Eastbourne przyczyniło się do awansu w wieku 19 lat do czołowej „10” oraz przekroczenia magicznej bariery miliona dolarów zarobionego na korcie. Wcześniej nie dokonała tego żadna inna polska tenisistka.

""


5. San Diego 2011

Finał: 6:3, 6:4 Wiera Zwonariowa

Bardzo długo trwało, zanim nasza tenisowa chluba sięgnęła po kolejny tytuł. Dwukrotnie puchar za zwycięstwo zabierała jej Swietłana Kuzniecowa. Z Rosjanką przegrała w finałach w Pekinie w 2009 roku i San Diego w 2010. Do San Diego wróciła po swoje i tam zakończyła trzyletnią posuchę. Jak zostawać mistrzynią, to właśnie w ten sposób. W półfinale 22-latka pokonała turniejową „dwójką” Andreę Petkovic, w finale najwyżej rozstawioną Wierę Zwonariową.

""


6. Tokio 2011

Finał: 6:3, 6:2 Wiera Zwonariowa

Niespełna dwa miesiące później Radwańska znów triumfowała i to znów kosztem Zwonariowej. Tak zakochała się w Japonii. Tytuł wywalczony w Tokio był pierwszym w turnieju rangi WTA Premier 5. Wówczas najważniejszym, po jaki sięgnęła. Zbliżając się do mistrzostwa, Polka pokonała dwie wyżej rozstawione przeciwniczki – Jelenę Janković w trzeciej rundzie oraz Wiktorię Azarenkę w półfinale. A później po raz kolejny Rosjankę. Finałowe potyczki z rosyjskimi tenisistkami jej leżały – w ten sposób po raz piąty została mistrzynią.

""
 

7. Pekin 2011
Finał: 7:5, 0:6, 6:4 Andrea Petkovic

Tytuł z Tokio długo nie był najbardziej prestiżowym w kolekcji Radwańskiej. Właściwie to tylko przez tydzień. Zwycięstwo w Japonii dodało skrzydeł 22-latce, która wręcz pofrunęła po mistrzostwo w Pekinie, dziewicze w rozgrywkach rangi WTA Premier Mandatory. Seta straciła dopiero w finale z Andreą Petkovic.

""
 

8. Dubaj 2012
Finał: 7:5, 6:4 Julia Goerges

Niespełna 23-latka bardzo dobrze rozpoczęła sezon 2012. Półfinał w Sydney, ćwierćfinał Australian Open i półfinał Doha. Musiał przyjść finał i wreszcie przyszedł w Dubaju. Jeszcze przed startem imprezy Polce ubyły dwie groźne konkurentki – Wiktoria Azarenka, z którą przegrała w Doha, oraz Petra Kvitova. Polka przeszła prawdziwą ścieżkę zdrowia do finału, eliminowała choćby Sabine Lisicki czy Jelenę Janković, by w finale zwyciężyć Julię Goerges.

""
 

9. Miami 2012
Finał: 7:5, 6:4 Maria Szarapowa

Jeden z najwspanialszych i niewątpliwie najprzyjemniejszych triumfów Radwańskiej. Zwycięstwo nad Marią Szarapową zawsze smakuje wyśmienicie, a co dopiero zwycięstwo w finale i to tak prestiżowego turnieju. Drugie w karierze mistrzostwo w zawodach WTA Premier Mandatory, a jak pokazały kolejne lata, jak dotąd jedyny wygrany finał z Szarapową. To były popisowe dwa tygodnie w wykonaniu „Isi”, która wszystkie mecze rozstrzygała w dwóch setach.

""
 

10. Bruksela 2012
Finał: 7:5, 6:0 Simona Halep

Pierwszy jubileusz, a liczba trofeów już dwucyfrowa. Dziesiąty tytuł najlepszej polskiej tenisistki, a drugi i jak na razie ostatni na ceglanej nawierzchni. W finale w Brukseli pokonała Simonę Halep. Krakowianka zapisała się tym samym w historii jako jedna z trzech triumfatorek zmagań w stolicy Belgii, a jak zwykło się mówić, także Europy. Rok wcześniej puchar zabrała do domu Caroline Wozniacki, w następnym roku Kaia Kanepi, a później turnieju już nie rozgrywano.

""
 

11. Auckland 2013
Finał: 6:4, 6:4 Yanina Wickmayer

Czy można lepiej rozpocząć rok? Nie! Pierwszy turniej i od razu tytuł. Jak na Radwańską przystało, wywalczony w stylu godnym francuskiego „chapeau bas”. Ani jednego straconego seta w pięciu meczach. W finale Polka pokonała 6:4, 6:4 Belgijkę Yaninę Wickmayer. Miłe otwarcie drugiej dziesiątki turniejowych zdobyczy.

""
 

12. Sydney 2013
Finał: 6:0, 6:0 Dominika Cibulkova

Do Sydney „Isia” przyleciała jako mistrzyni i jako mistrzyni wyleciała. Do tytułu wywalczonego w Auckland dołożyła trofeum z największego australijskiego miasta. A jakże by inaczej – znów bez choćby jednej przegranej partii! To jeszcze nic. W finale Polka zdeklasowała, zmiażdżyła, zmasakrowała Dominikę Cibulkovą. Pierwszy set? 6:0. Drugi? Także! Mistrzyni i stylistka, bo w takim stylu z rywalkami pokroju Słowaczki, wówczas 15. rakiety świata, wygrywają tylko najwybitniejsze zawodniczki.


13. Seul 2013

Finał: 6:7(6), 6:3, 6:4 Anastazja Pawluczenkowa

Agnieszka kocha Azję, Azja kocha Agnieszkę. To kolejny dowód. Obok pucharów z Japonii i Chin dołożyła trofeum z Korei Południowej. To także mała podróż sentymentalna. W ćwierćfinale pokonała 6:2, 6:0 Wierę Duszewinę, którą przecież zwyciężyła, kiedy sięgała po dziewiczy tytuł WTA. Do finału mknęła jak burza – 6:4, 6:0 z Alexandrą Cadantu, 6:2, 6:1 z Estrellą Cabezą Candelą, 6:2, 6:0 we wspomnianym meczu z Rosjanką, 6:0, 6:2 z Larą Arruabarreną i wreszcie trudniejszy, trzysetowy pojedynek z Anastazją Pawluczenkową. Ale też wygrany.

""
 

14. Montreal 2014
Finał: 6:4, 6:2 Venus Williams

Jedna z bardziej wzruszających ceremonii z udziałem Radwańskiej. Pokonać 7-krotną mistrzynię wielkoszlemową i zdobyć jeden z najważniejszych tytułów w karierze – to coś wielkiego. W ćwierćfinale nasza najlepsza tenisistka w imponującym stylu rozprawiła się z jedną ze swych zmór – Wiktorią Azarenką. Wisienką na torcie zwycięstwo, jak dotąd ostatnie, nad Venus Williams. Przyszło ku pokrzepieniu serc po serii gorszych występów.

""
 

15. Tokio 2015
Finał: 6:2, 6:2 Belinda Bencic

– Naprawdę lubię oglądać Agę, ale gra przeciwko niej nie jest już taka przyjemna – powiedziała po przegranym finale wpatrzona w naszą najlepszą tenisistkę Belinda Bencic. Krakowianka była bezlitosna dla młodej Szwajcarki. Forma szła w górę, oznaką czego zwycięstwo 6:2, 6:2. Po zwycięstwie świeżo upieczona mistrzyni wróciła do Top 10 i zrobiła kolejny krok w kierunku kwalifikacji do WTA Finals w Singapurze.

""g
 

16. Tiencin 2015
Finał: 6:1, 6:2 Danka Kovinić

Preludium tego, co wydarzyło się kilkanaście dni później w Singapurze. Polka sięgnęła po szesnasty tytuł w karierze, rozbijając w finale kolejną ze zdolniejszych przedstawicielek nowego pokolenia. Nagrodą za zwycięstwo 6:1, 6:2 nad Danką Kovinić był bilet do Singapuru, a jak „Isia” z niego skorzystała, wszyscy doskonale wiemy.

""
 

17. Singapur 2015
Finał: 6:2, 4:6, 6:3 Petra Kvitova

Chwile, na wspomnienie których wszystkim może zakręcić się łezka w oku. Przegrany mecz z Marią Szarapową, porażka z Flavią Pennettą i 1-5 w tie breaku pierwszego seta spotkania z Simoną Halep. To nie miało prawa skończyć się pięknie, a jednak… Radwańska walczyła do końca, wiarą przeniosła góry, odrobiła stratę w meczu z Rumunką, by awansować do półfinału i zrewanżować się Garbine Muguruzie za porażkę w Wimbledonie. I wreszcie nadszedł dzień 1 listopada, jeden z najpiękniejszych, o ile nie najpiękniejszy dzień w historii polskiego tenisa. Agnieszka wzruszyła całą Polskę. Tych chwil nie zapomnimy nigdy!

""
 

18. Shenzhen 2016
Finał: 6:3, 6:2 Alison Riske

Wymarzony początek sezonu. Radwańska nigdy wcześniej w Shenzhen nie grała, ale jak już zagrała – to wspaniale. Tytuł bez straty seta. Najwięcej straconych gemów w pierwszej rundzie i meczu z Aleksandrą Krunić, ale Serbka na dobrą sprawę ani razu nie zagroziła najlepszej polskiej tenisistce. W finale zwieńczyła dzieło zwycięstwem 6:3, 6:2 nad Alison Riske.

""
 

19. New Haven 2016
Finał: 6:1, 7:6(3) Elina Switolina

Ostatnie naście. I to jakie! Pięć z ośmiu setów „Isia” wygrywała, oddawszy rywalce tylko jednego gema. Półfinał marzeń z Petrą Kvitovą, czyli 6:1, 6:1, wcześniej zwyciężone Kirsten Flipkens i groźna Jelena Ostapenko. W decydującym o tytule spotkaniu o mocy Polki przekonała się Elina Switolina. Zresztą nie po raz ostatni w tym roku…

""
 

20. Pekin 2016
Finał: 6:4, 6:2 Johanna Konta

Dwadzieścia! Nic dodać, nic ująć. Po raz dwudziesty w finale Radwańska usłyszała „game, set and match!”. Piekniej takiego jubileuszu nie dało się uczcić. Turniej wygrany bez straty seta, a zwycięski finał z Johanną Kontą zwieńczony asem serwisowym.

""
 

 

 

Radwańska: każdy tytuł jest ważny, ale ten wyjątkowo

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Agnieszka Radwańska w finale China Open pokonała Johannę Kontę i zdobyła 20 tytuł w karierze. Po meczu krakowianka wyjaśniła, co było kluczem do zwycięstwa i zdradziła dlaczego trofeum z Pekinu, trafi na honorowe miejsce.

– Myślę, że bardzo istotne było to, żeby biegać za daleko od linii końcowej – odpowiedziała Polka na pytanie, co było decydującym elementem w niedzielnym finale. – Ona była bardzo agresywna i cały czas naciskała na mnie, przez co grałam dzisiaj więcej w obronie niż w poprzednich spotkaniach. Ona grała strasznie szybko, a ja po prostu próbowałam nie biegać za dużo po napisie z tyłu kortu. Cały czas starałam się nie tracić kontaktu z linią końcową. Myślę, że to był właśnie klucz, solidna i równą gra – podsumowała nasza najlepsza tenisistka.

– To specjalny moment dla mnie, trzeci finału i drugi tytuł tutaj – przyznała Radwańska. – To naprawdę był specjalny tydzień dla mnie. Każdy tytuł jest ważny, ale takie jak tutaj wyjątkowo, bo rywalizujesz z najlepszymi zawodniczkami świata w jednym z największych turniejów. Od pierwszej rundy rywalizowałam z czołowymi tenisistkami i przez cały tydzień prezentowałam swój najlepszy tenis, więc oczywiście jest bardzo szczęśliwa, że po raz drugi wygrałam ten turniej. Na pewni znajdę specjalne miejsce w domu na to trofeum – zakończyła trzecia obecnie rakieta świata.

Johanna Konta po meczu była oczywiście trochę zawiedziona, że nie udało jeej się zdobyć tytułu, ale przede wszystki bardzo mocno komplementowała występ krakowianki w niedzielnym finale. – Agnieszka była dzisiaj kobietą z misją. Za każdym razem gdy poczułam, że mam szansę wejść do meczu, ona od razu mi ją obierała. Ona grała niezwykle równie i konsekwentnie przez cały mecz. Praktycznie nie psuła żadnych piłek. Kiedy ona gra tak równo i tak dobrze rozprowadza piłkę po korcie, bardzo trudną ją pokonać – wyjaśniła Brytyjka. – Należą się jej gratulacje. Myślę, że ona była dzisiaj lepszą zawodniczką, co widać po wyniku. Walczyłam jednak do samego końca. Próbowała wykorzystać każdą okazję, która się dzisiaj nadarzyła, ale mecz nie potoczył się dla mnie dobrze.

Pomimo porażki w ostatnim spotkaniu reprezentantka Wielkiej Brytanii nie ukrywała, że z Pekinu wyjedzie z wyjątkowo dobrymi wspomnieniami. – Super, że udało mi się awansować do czołowej dziesiątki rankingu. Jestem bardzo zadowolona z postępu jaki zrobiłam i wierzę, że mogę wspiąć się jeszcze wyżej. Po to pracuję tak ciężko, że móc rozgrywać takie mecze przeciwko taki zawodniczkom jak Agnieszka.
 

Pekin: Radwańskiej skok na bank

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Czek na ponad milion dolarów otrzymała Agnieszka Radwańska za triumf w Pekinie. Pod względem zarobków na korcie wyprzedzają ją tylko tenisistki, które łącznie zdobyły 36 tytułów wielkoszlemowych.

Dokładnie 1 111 945 dolarów amerykańskich – czek opiewający na taką sumę otrzymała Polka za drugi w karierze tytuł w stolicy Chin. Przed rozpoczęciem China Open podniosła z kortu 23 922 063 dolarów. Po dodaniu nagrody z Pekinu pękła bariera 25 milionów. A to tylko tak zwane "Prize Money" nieuwzględniające choćby kontraktów sponsorskich.

Radwańska znów przeszła do historii. I sportowo, i finansowo. Jako pierwsza zdobyła dwa tytuły WTA Premier Mandatory w Pekinie, dołączyła do elitarnego grona tenisistek z trzema pucharami za WTA Premier Mandatory. I weszła do klubu tenisistek, które z kortu podniosły przynajmniej 25 milionów. A to wyjątkowo skromny klub, bo liczący od tej niedzieli zaledwie pięć członkiń. Wcześniej tylko cztery.

Najlepsza polska tenisistka pod względem zarobków wyprzedziła Kim Clijsters. Belgijka w przeciwieństwie do "Isi" nie przekroczyła granicy 25 milionów. Więcej od Radwańskiej zarobiły tylko cztery zawodniczki. Cztery wielkie tego sportu, które łącznie triumfowały w 36 turniejach wielkoszlemowych. Na liście najlepiej zarabiających Radwańską wyprzedzają bowiem niekwestionowany rekin finansjery Serena Williams (81 758 451 dol.), Maria Szarapowa (36 458 486 dol.), Venus Williams (34 428 348 dol.) oraz Wiktoria Azarenka (28 244 443 dol.).

W całej historii tenisa takim wyczynem, zebraniem czeków w sumie na ponad 25 milionów, może się poszczycić razem z Polką tylko 15 zawodników. W tym 10 tenisistów takich jak Novak Dżoković, Roger Federer, Rafael Nadal, Andy Murray, Pete Sampras, Andre Agassi, David Ferrer, Stan Wawrinka, Tomas Berdych i Boris Becker.

Krakowianka to jedna z nielicznych, a wśród tenisistek jedyna, która zarobiła tak wiele, ale nie wygrała turnieju wielkoszlemowego. Pozostaje wierzyć, że i do tego klubu – triumfatorek najważniejszych rozgrywek – prędzej czy później się zapisze. Lepiej prędzej, ale co długo wyczekiwane, potrafi smakować najlepiej.

Pekin: Radwańska mistrzynią po raz dwudziesty!

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska po raz 20. w karierze podniosła trofeum za mistrzostwo w turnieju WTA. Polka zwieńczyła znakomity występ w turnieju w Pekinie finałowym zwycięstwem 6:4, 6:2 nad Brytyjką Johanną Kontą.

Przedrostek naście już na dobre zniknął ze statystyk najlepszej polskiej tenisistki. To wymarzony jubileusz, bo dwudziesty tytuł mistrzyni WTA Finals zdobyła w rozgrywkach prestiżowych, w których wzięły udział wszystkie czołowe tenisistki z wyjątkiem Sereny Williams. Na takie zwycięstwo 27-latka z Krakowa czekała od 2012 roku. Rok temu triumfowała w Singapurze, ale ostatni skalp w zawodach WTA Premier Mandatory zdjęła przed czterema laty w Miami.

Niedzielny finał z Johanną Kontą, która już w debiucie na chińskiej ziemi walczyła o tytuł, był wisienką na torcie. W żadnym z poprzednich pięciu meczów mistrzyni z Pekinu z 2011 roku nie straciła seta. Brytyjka tego nie zmieniła. Nie była w stanie. „Isia” przeszła do historii jako pierwsza dwukrotna triumfatorka turnieju w stolicy Chin, od kiedy przysługuje mu ranga Premier Mandatory.

Mecz zaczął się tak jak poprzednie. Źle, czyli dobrze dla Radwańskiej. Przegrała pierwszego gema, ale tak samo działo się w pojedynkach z Caroline Wozniacki, Jarosławą Szwedową czy Eliną Switoliną. W trzecim gemie doprowadziła do przełamania i mimo słabej dyspozycji serwisowej – pierwsze podanie w całej partii na poziomie 45% – nie pozwoliła zbliżyć się grającej jednostajnie Brytyjce. Rywalka decydował się parę raz na skróty, ale w grze na małe pola górowała oczywiście mistrzyni z Singapuru.

Nasza najlepsza tenisistka dołożyła jeszcze jedno przełamanie i wyszła na prowadzenie 5:2. Wtedy nastąpił zwrot. Konta zaczęła wykorzystywać problemy Polki z serwisem, wywierać presję – jak radził jej w jednej z przerw trener – i odłamała na 3:5, następnie utrzymała podanie na 4:5. Przewaga Radwańskiej mogła całkiem stopnieć, jednak przeciwniczka wyciągnęła pomocną dłoń. Nie wykorzystała break pointa na 5:5, a w całym dziesiątym gemie aż dwukrotnie smeczowała w siatkę. Na koniec wpakowała jeszcze w siatkę forhend.

Druga partia mogła rozpocząć się w wymarzony sposób dla wciąż aktualnej mistrzyni WTA Finals. Już na „dzień dobry” Konta musiała bronić break pointa. Co nie wyszło w pierwszym, krakowianka zrobiła jednak w trzecim gemie. Inicjatywa należała do niej, uciekła na 40-0, nie wykorzystała trzech break pointów, czwartego także, ale podrażniona, przy udziale sportowej złości wypracowała sobie piątego. Świetnie zbudowała punkt i wywalczyła przełamanie. Zdecydowanie lepsza dyspozycja serwisowa pomogła turniejowej „trójce” utrzymać podanie na 3:1, ale na tym nie poprzestała. Jeszcze raz przełamała często mylącą się przeciwniczkę.

Konta pod koniec spotkania postraszyła Radwańską. Tylko postraszyła. Polka trochę się cofnęła, momentami grała pasywnie, ale obroniła dwa break pointy, odbierając rywalce szansę na rozpoczęcie pogoni. Spotkanie zakończyła przy własnym podaniu. W sposób wymarzony. Najpierw przelobowała Brytyjkę, by przysłowiową kropkę nad „i” postawić asem.

Krakowianka wzbogaciła się nie tylko o 20. tytuł w karierze. Otrzymała czek na 1 111 945 dolarów amerykańskich, zdobyła 1000 rankingowych punktów, ale co najważniejsze – przeszła do historii jako jedna z nielicznych triumfatorek trzech turniejów WTA Premier Mandatory.

 


Wyniki

Finał singla:
Agnieszka Radwańska (Polska, 3) – Johanna Konta (Wielka Brytania, 11) 6:4, 6:2

Tokio: Matkowski z mistrzowskim tytułem!

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne/atpworldtour.com, foto: AFP

Marcel Granollers i Marcin Matkowski okazali się najlepsi w deblowym turnieju ATP w Tokio. W finale Hiszpan i Polak pokonali Ravena Klaasena i Rajeeva Rama 6:2, 7:6(4).

Marcel Granollers i Marcin Matkowski w deblu występowali w Tokio wspólnie po raz pierwszy. Wszystko zaczęło się od wiadomości, którą wysłał Hiszpan. – Byłem w domu w Hiszpanii podczas US Open i wysłałem Marcinowi wiadomość, bo szukałem partnera do Tokio. Wciąż grał w Nowym Jorku, gdy ja byłem poza turniejem. Wiedziałem, że jest świetnym graczem i jestem szczęśliwy, iż przyjął tę propozycję – opisuje Granollers.

W Tokio "nasza" para spisywała się bardzo dobrze. Półfinał z Juanem-Sebastianem Cabalem i Robertem Farahem był zacięty, ale hiszpańsko-polski duet był skuteczniejszy w kluczowych momentach i wygrał 7:6(2), 7:5.

W finale Granollers i Matkowski trafili na rozstawionych z numerem dwa Ravena Klaasena i Rajeeva Rama. I znakomicie ten mecz rozpoczęli, bo już w gemie otwarcia uzyskali przełamanie. Później przewagę jeszcze powiększyli, a przy własnym podaniu w czterech gemach nie stracili choćby punktu! Także dzięki temu wygrali 6:2.

Druga odsłona była już dużo bardziej zacięta, głównie za sprawą dobrego serwisu obu par – w 12 gemach nie mieliśmy nawet break pointa. O wszystkim rozstrzygnął więc tiebreak, w którym "nasz" duet od razu wywalczył minibreaka. Rywale szybko odrobili straty, lecz przy stanie 2-2 Granollers i Matkowski znów wygrali wymianę przy serwisie Klaasena i Rama. Przewagę już utrzymali i triumfowali 6:2, 7:6(4).

– Oboje mówimy dobrze po angielsku, więc nie było problemów z komunikacją na korcie. Ja na returnie zawsze gram na stronie przewagi, a Marcel lubi grać na stronie równowagi, więc to też było łatwo rozwiązać – opisuje Matkowski.

Hiszpan i Polak za triumf w Tokio otrzymali 500 punktów do deblowego rankingu ATP i 91.470$ do podziału. Dla Matkowskiego jest to 17. triumf w turnieju ATP, a pierwszy od ponad dwóch lat. Dopiero drugi tytuł zdobył też bez Mariusza Fyrstenberga.


Wyniki

Finał debla:
M. Granollers, M. Matkowski (Hiszpania, Polska) – R. Klaasen, R. Ram (RPA, USA, 2) 6:2, 7:6(4)