Kubot: to był dzień Mateusza

/ Anna Niemiec , źródło: Korespondencja z Bratysławy, foto: AFP

Po deblowym zwycięstwie nad Słowakami na konferencji prasowej Mateusz Kowalczyk i Łukasz Kubot pojawili się w doskonały humorach. Szczególnie ten pierwszy, dla którego debiut w narodowej reprezentacji był wielkim przeżyciem.

Na początku dziennikarze zapytali Radosława Szymanika czy nie był zaskoczony tym jak jego podopieczny dobrze poradził sobie z presją w pierwszym w karierze występie w Pucharze Davisa. – Mateusz zagrał dzisiaj świetnie, tak samo jak Łukasz, który gra w tym roku doskonale, jest czołowym zawodnikiem na świecie i włożył bardzo dużo energii w ten mecz – odpowiedział kapitan drużyny. – Myślę, że nie było łatwo rozpocząć to spotkanie, bo przystępowaliśmy do gry przy wyniku 0:2. Przeciwnicy zdawali sobie sprawę, że mogą już dzisiaj zakończyć ten mecz. Wczoraj zagrali świetnie, więc dzisiaj również wszystko mogło się zdarzyć. Pierwszego seta zagrali bardzo, bardzo dobrze. Świetnie returnowali i wygrali ważne punkty. Kluczowy był początek drugiego seta. Z naszych zawodników nie uszła energia. Zaczęli więc punktów zdobywać serwisem, więcej było kombinacyjnej gry przy serwisie. Po Mateuszu nie było widać, że to był jego pierwszy raz, a jestem pewien, że nie ostatni.

Bohater dnia potwierdził słowa trenera. – Stresu nie było. Ja czekałem na to całe życie, to było moje marzenie, żeby reprezentować swój kraj z orzełkiem na piersi – 30-latek urodzony Chrzanowie. – Oddałbym wszystkie tytuły, wszystkie turnieje wielkoszlemowy, żeby móc zagrać ten mecz. Na szczęście nie muszę i za to dziękuje kapitanowi. Dziękuje również Łukaszowi za to, że ze mną zagrał. To naprawdę wiele dla mnie znaczy – powiedział wyraźnie wzruszony Kowalczyk. – To jak zagraliśmy, to w ogromnej mierze jest zasługa Łukasza, cała taktyka i sposób w jaki rozgrywaliśmy akcje. Łukasz cały czas mnie motywował i wspierał. Ja czułem na korcie, że gramy super, poza pierwszym setem, którego rozegraliśmy trochę źle taktycznie. Po rozmowie w szatni nastąpiła zamiana, która przyniosła pożądany efekt. Jestem niezmiernie szczęśliwy, aż mi łezka poleciała. Jestem patriotą i tego uczucia nie da się opisać.

O meczu ze swojej perspektywy bardzo wyczerpująco opowiedział również Kubot. – Pierwszy set poświęciliśmy na to, żeby się zgrać, bo graliśmy ze sobą po raz pierwszy – wyjaśnił mistrz Wimbledonu. – Nie było to łatwe. Uważam, że popełniliśmy kilka błędów taktycznych, ale nie traciliśmy pozytywnego nastawienia i z biegiem czasu ten mecz układał się dla nas coraz lepiej. Wyciągnęliśmy wnioski po pierwszym przegranym secie i od razu przełamaliśmy przeciwników na początku. Mieliśmy ten komfort, że mogliśmy prowadzić grę. Trzymaliśmy dyscyplinę taktyczną na serwisie i to było kluczem do zwycięstwa. Przy 4:3, gdy ja serwowałem przegrywaliśmy 0:30 i zaczęło intensywnie padać. Konieczna była przerwa, a gdy wróciliśmy na kort ponownie ich przełamaliśmy i mieliśmy ten komfort, że zaczynaliśmy trzeciego seta. Chciałem bardzo pogratulować Mateuszowi, bo to jest chłopak, który zawsze zostawia serce na korcie i przyjemnie się z nim grało. Niech się cieszy tą chwilą, bo czekał na nią całe życie. Było to niesamowite móc być po tej samej stronie siatki i przeżyć to razem z nim. Pamiętam swój pierwszy występ w Pucharze Davisa i również mocno to przeżyłem. Niech to będzie jego dzień. Zasłużenie wygraliśmy ten mecz i najważniejsze jest to, że Polska dalej gra. Jutro czekają nas kolejne emocje.

Na koniec Kowalczyk pochwalił również małą grupkę polskich kibiców, która robiła, co mogła, żeby przebić się przez doping słowackich kibiców i dodać otuchy swoim reprezentantom. – Ja na korcie słyszałem tylko „Polska, Polska”, więc spisali się na medal. Nie tylko oni zresztą, ale również nasz team, który cały czas nas wspierał i motywował. Bardzo za to dziękujemy, ta energia jest potrzebna i bardzo nam pomaga.
 

Puchar Davisa: debel przywrócił nadzieję Polsce

/ Anna Niemiec , źródło: Korespondencja z Bratysławy, foto: AFP

W Bratysławie Polska przegrywa z reprezentacją Słowacji już tylko 1:2. W sobotę Łukasz Kubot i Mateusz Kowalczyk pokonali Andreja Martina i Igora Zelenaya i przedłużyli szanse naszej drużyny na zwycięstwo.

Spotkanie rozpoczął debiutujący w reprezentacji Polski Mateusz Kowalczyk, który utrzymał podanie do 30. Niestety w jego ślady nie poszedł jego partner i gospodarze wyszli na prowadzenie 3:1. Podopieczni Radosława Szymanika odrobili stratę już przy pierwszej nadarzającej się okazji. W szóstym gemie przy „breakpoincie” długą wymianę przy siatce efektownym wolejem rozstrzygnął 35-latek urodzony w Bolesławcu. Jak się później okazało to było ostatnie przełamanie w tej części meczu i do rozstrzygnięcia potrzebny okazał się tie-break. Tę dodatkową rozgrywkę świetnie rozpoczęli Słowacy, którzy szybko odskoczyli na 4:0 i już do końca nie pozwolili się dogonić. Seta asem serwisowym zakończył Zelenay.

Druga odsłona spotkania rozpoczęła się obiecująco dla polskiego duetu, który już w pierwszym gemie odebrał podanie Martinowi. Kubot i Kowalczyk z trudnej sytuacji wyszli w ósmym gemie, w którym przegrywali 0:30 przy serwisie tego pierwszego i podwyższyli prowadzenie na 5:3. W tym momencie mecz został przerwany z powodu deszczu. Nad kortem centralnym w Aegon Arenie został zasunięty dach. Przerwa lepiej przysłużyła się reprezentantom Polski, którzy przełamali rywali, a zwycięstwo w drugiej partii wspaniałym returnem z forhandu po linii przypieczętował Kowalczyk.

Słowacy szybko przystąpili do kontrataku i w pierwszym gemie po raz pierwszy odebrali serwis niżej sklasyfikowanemu z Polaków, dzięki czemu wyszli na prowadzenie 2:0. Tenisiści z nad Wisły wygrali jednak trzy następne gemy, a przy wyniku 3:2 mieli szansę, żeby podwyższyć prowadzenie, ale Zelenay ostatecznie utrzymał podanie. Kowalczyk i Kubot dopięli swego chwilę później. W ósmym gemie przy wyniku 30:30 Martin najpierw zepsuł smecza, a przy „breakpoincie” 30-latek urodzony w Chrzanowie świetnie zachował się przy siatce. Kowalczyk i jego partner perfekcyjnie rozegrali również cztery kolejne punkty i zasłużenie objęli prowadzenie 2:1 w meczu.

Na początku czwartej partii wszyscy tenisiści w miarę pewnie wygrali własne gemy serwisowe. W piątym gemie, głównie dzięki świetnej grze Kowalczyka jako pierwsi „breaka” po swojej stronie zapisali Polacy i wyszli na prowadzenie 4:2. Bardzo dużo działo się w siódmym gemie. Podopieczni Miloslava Mecirza obronili w nim sześć „breakpiontów”, ale przy siódmym musieli już skapitulować i goście odskoczyli na 5:2. Po tym niepowodzeniu gospodarze już się nie podnieśli i para Kowalczyk/Kubot zdobyła pierwszy punkt dla Polski.

W niedzielę jako pierwsi pojawią się na korcie Kamil Majchrzak i Norbert Gombos, a później zaplanowane jest spotkanie Huberta Hurkacza z Andrejem Martinem.
 


Wyniki

Słowacja – Polska 1:2
M. Kowalczyk, Ł. Kubot – A. Martin, I. Zelenay 6:7(3) 6:3 6:3 6:2
 

Sloane Stephens – nigdy się nie poddawaj

/ Oskar Sozański , źródło: własne, foto: AFP

Sloane Stephens dokonała jednego z najbardziej spektakularnych comebacków w historii sportu. Jeszcze w kwietniu nie mogła chodzić. Teraz jest mistrzynią US Open 2017.

Sloane Stephens. Jeszcze ponad miesiąc temu była na 934. miejscu w rankingu WTA. Wówczas niewielu zapewne typowało ją do końcowego zwycięstwa w Nowym Jorku. A jednak. Amerykanki to nie zraziło. Dokonała jednego z najlepszych, najbardziej spektakularnych comebacków nie tylko w historii tenisa, ale również w dziejach sportu.

Sierpień 2016 roku. Sloane Stephens przegrywa z Eugenie Bouchard w pierwszej rundzie Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro. Jak się później okazuje – jest to jej ostatni mecz w sezonie. Musi odstawić rakietę na kilka miesięcy i pauzować z powodu kontuzji stopy. Uraz wydaje się być poważny, konieczna jest operacja.

24-latka nie może nawet chodzić. Jednak nie poddaje się i walczy dalej. Trenuje nawet na korcie, odbija piłki siedząc na krześle. Na początku kwietnia w dalszym ciągu nie może chodzić. Pierwsze kroki stawia dopiero 18 kwietnia. Z tego powodu Amerykanka nie potrafi ukryć uśmiechu, jest rozradowana. – Pierwszy spacer za mną. Podekscytowana! – napisała na Twitterze i dodała film, na którym spaceruje po raz pierwszy po kontuzji.

Stephens na zawodowe korty wraca w Londynie podczas wielkoszlemowego Wimbledonu. Na dzień dobry przekonuje się, że powroty bywają trudne. Przegrywa w pierwszej rundzie z Alison Riske i odpada z rozgrywek na kortach All England Club. Nie wie, że jest to jej ostatnia porażka w Wielkim Szlemie w tym sezonie.

Pod koniec lipca spada na 957. pozycję w rankingu WTA. Po raz pierwszy na twardych kortach melduje się w Waszyngtonie. Jednak tam również przegrywa w pierwszej rundzie. Jej pogromczynią jest Simona Halep. W najnowszym notowaniu (7 sierpnia) jej lokata nieznacznie się poprawia. Zajmuje 934. miejsce.

Amerykańska tenisistka leci do Kanady i tam zaczyna się coś dziać, jej forma rośnie. W Toronto dochodzi do półfinału, w którym przegrywa z Caroline Wozniacki. W nagrodę 14 sierpnia wskakuje na 151. lokatę.

Stephens wraca do Stanów Zjednoczonych. W Cincinnati również osiąga półfinał. Jednak tutaj znowu nie potrafi znaleźć sposobu na Simonę Halep. Ponownie gładko przegrywa z Rumunką. Po dwóch półfinałach, 21 sierpnia Amerykanka awansuje na 84. pozycję.

28 sierpnia – w końcu nadchodzi US Open. 24-latka w dniu rozpoczęcia zawodów przesuwa się jeszcze na 83. miejsce w rankingu WTA. W Nowym Jorku nie jest w gronie faworytek do końcowego triumfu. Jednak ta rola jej odpowiada. Czuje się świetnie i po kolei odprawia z kwitkiem kolejne rywalki. Vinci, Cibulkova, Barty, Goerges, Sewastowa – Stephens po raz drugi w karierze melduje się w najlepszej czwórce Wielkiego Szlema.

Madison Keys, Coco Vandeweghe, Venus Williams i właśnie Sloane Stephens. Cztery Amerykanki w półfinale. To one powalczą o wygraną na kortach Flushing Meadows. Pewne jest to, że w Nowym Jorku tytuł zdobędzie zawodniczka z USA. Coś takiego w turnieju wielkoszlemowym zdarzyło się po raz pierwszy od 32 lat. W 1985 roku na kortach Wimbledonu w najlepszej czwórce znalazły się Navratilova, Evert, Garrison i Rinaldi. Z kolei w US Open ostatnia taka sytuacja miała miejsce 36 lat temu. W 1981 roku były to Austin, Navratilova, Potter oraz Evert.

W półfinale po zaciętym boju Stephens okazała się lepsza od Venus Williams. Jej przeciwniczką w finale jest Madison Keys. Obie łączy to, że z powodu kontuzji opuściły tegoroczny Australian Open. W meczu o tytuł dochodzi więc do starcia odrodzonych tenisistek. To pierwszy amerykański finał kobiet od 2002 roku. Wówczas Serena Williams ograła swoją siostrę Venus. Po 27 latach o tytuł zmierzą się dwie reprezentantki USA inne niż siostry Williams. W 1990 roku na kortach All England Club Martina Navratilova rozprawiła się z Ziną Garrison.

Finał jest zwieńczeniem cudownego odrodzenia 24-letniej Stephens. Zagrała fantastycznie, w godzinę została triumfatorką tegorocznej edycji US Open i zapisała się złotymi zgłoskami w historii tenisa. Jej sen się spełnił. Rozgromiła Madison Keys, oddała jej tylko trzy gemy.

– 23 stycznia przeszłam operację i gdyby ktoś mówił mi, że wygram US Open, stwierdziłabym, że to niemożliwe. Chyba teraz powinnam zakończyć karierę, bo nigdy nie powtórzę tego osiągnięcia. Madison jest jedną z moich najlepszych przyjaciółek. Powiedziałam jej, że chętnie wzięłabym remis – wyznała bezpośrednio po zwycięstwie.

Została pierwszą Amerykanką, oprócz sióstr Williams, która wywalczyła tytuł w Nowym Jorku od czasu Lindsay Davenport w 1998 roku. Po triumf na kortach Flushing Meadows sięgnęła jako druga nierozstawiona zawodniczka w historii ery zawodowego tenisa. Wcześniej zrobiła to jej idolka – Kim Clijsters w 2009 roku.

24-latka jest niepokonana w singlowych finałach w głównym cyklu. Jej bilans to 5-0. Wygrała w Waszyngtonie, Auckland, Acapulco, Charleston i Nowym Jorku.

Sloane Stephens dokonała rzeczy niezwykłej, niewiarygodnej, niesamowitej, nieprawdopodobnej, niebywałej. Jeszcze w kwietniu nie mogła chodzić. W sierpniu była klasyfikowana poza Top 900. Teraz jest mistrzynią US Open i 17. rakietą świata.

Tokio: Magdy zagrały w kratkę

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Rozpoczęły się kwalifikacje turnieju WTA Premier w Tokio z udziałem aż trzech Polek. Na razie grały dwie, wygrała jedna. Magda Linette pokonała Makoto Ninomiyę, odpadła natomiast Magdalena Fręch.

Aż trzy nasze tenisistki znalazły się w drabince kwalifikacji Toray Pan Pacific Open. Ze zdecydowanie największymi szansami na awans do turnieju głównego oczywiście Magda Linette, która została rozstawiona z numerem 1.

Poznanianka trafiła w pierwszej rundzie na reprezentantkę gospodarzy z dziką kartą – Makoto Ninomiyę. 23-latka z piątej "100" rankingu WTA sprawiła jednak nadspodziewanie wiele problemów naszej drugiej rakiecie. Linette wygrała pierwszego seta 6:2, ale w kolejnym od stanu 3:3 dwukrotnie traciła podanie i mimo czterech obronionych setboli, dwóch break pointów na 5:5, przegrała 4:6.

Niespodzianki, wręcz sensacji nie było, bo w decydującej odsłonie spotkania lepiej walkę z rywalką i nerwami wytrzymała Polka. Choć Japonka bardzo wysoko zawiesiła poprzeczkę. Poznanianka prowadziła 5:3, miała dwie piłki meczowe, skończyło się na stracie serwisu. Przy stanie 5:4 Ninomiya podawała, żeby doprowadzić do remisu 5:5 i była blisko, objęła prowadzenie 40-15. Linette w końcówce zagrała jednak znacznie lepiej, wygrała cztery piłki z rzędu i całego seta 6:4.

W drugiej rundzie nasza druga najlepsza tenisistka może zmierzyć się z Alicją Rosolską. Pod warunkiem, że ta pokona Miyu Kato. Japonce wiedzie się bardzo dobrze w drugim turnieju w Tokio, rozpoczętym w poniedziałek rangi WTA International. Awansowała do ćwierćfinału i na pewno będzie faworytką pojedynku z Rosolską. Jeśli wygra, przed Linette trudne zadanie.

Dwie Polki w drugiej rundzie mogą zagrać, trzy na pewno nie. Magdalena Fręch ma za sobą bardzo przyzwoity występ w debiucie w kwalifikacjach rozgrywek WTA Premier, ale po 3-setowym meczu uległa 97. rakiecie globu – Ying-Ying Duan.

19-latka z Łodzi zaczęła spotkanie bardzo obiecująco, od przełamania. Prowadziła 2:0, ale przewagi nie utrzymała. W dziewiątym gemie straciła serwis i rozstawiona z "piątką" rywalka serwowała na seta. W tak trudnej sytuacji Fręch zdołała doprowadzić do przełamania, ale i tak przegrała seta 5:7.

W drugą partię młoda Polka weszła piorunująco. Zgarnęła pierwsze cztery gemy – czwartego po ósmym! break poincie – a wypracowana na początku przewaga pozwoliła pokonać Duan 6:3. W trzeciej partii Fręch dotrzymywała kroku Chince tylko do stanu 2:2. Później gemy wygrywała już tylko przeciwniczka. Dla 190. w rankingu WTA Polki to dopiero pierwsze takie rozgrywki, więc debiut należy ocenić pozytywnie.


Wyniki

Pierwsza runda kwalifikacji:
Magda Linette (Polska, 1) – Makoto Nonomiya (Japonia, WC) 6:2, 4:6, 6:4
Ying-Ying Duan (Chiny, 5) – Magdalena Fręch (Polska) 7:5, 3:6, 6:2