Dembek: Brakuję mi trochę paliwa

/ Maciej Mikołajczyk , źródło: własne, foto: Paweł i Piotr Rychter/Poznań Open

Michał Dembek na pierwszej rundzie zakończył swój występ w turnieju rangi ATP Challenger Tour w rumuńskim Sibiu. Polak w dwóch setach przegrał z Marco Cecchinato.

Dembek na początku pojedynku z Włochem pełnił rolę statysty. – W pierwszym secie bardzo szybko zrobiło się 0:3, praktycznie do tego momentu nie wygrałem żadnego punktu, więc ciężko o walkę po takim starcie. Pod koniec tej partii zacząłem grać trochę lepiej, wiedziałem już jak gra rywal i zaczęło to wyglądać lepiej, przez co w końcu udało mi się wygrać gema.

Zupełnie inny przebieg miała następna odsłona meczu. Nasz rodak postawił 103. singliście świata twardy opór, ale ostatecznie uległ mu 1:6, 5:7. – W drugim secie od początku dobrze serwowałem i tak naprawdę tylko podanie trzymało mnie przy życiu. Na returnie nie byłem w stanie zagrozić przeciwnikowi, dlatego pilnowałem swojego serwisu, bo wiedziałem, że to moja jedyna szansa na odwrócenie losów tego spotkania. Niestety w kluczowym momencie przy wyniku 5:5 popełniłem dwa błędy, których tacy przeciwnicy nie wybaczają i skończyło się na 5:7. Cieszę się, że zagrałem z rywalem, który plasuje się w pobliżu czołowej setki. Pozytywne jest też to, że mogłem grać z nim równo przez całego seta. Niestety czułem, że nie gram najlepiej z głębi kortu. Jest to na pewno związane z tym, że gram szósty tydzień pod rząd. Brakuje mi trochę paliwa i nie byłem w stanie zagrać swojego najlepszego tenisa – relacjonuje w rozmowie z Tenisklubem Dembek.

20-latek z optymizmem czeka na ostatnią część tegorocznego sezonu. –Teraz czas na odpoczynek i od przyszłego tygodnia rozpocznę treningi na nawierzchni twardej, aby jak najlepiej przygotować się do futuresów w Egipcie, w których będę brał udział od drugiego tygodnia października. Mam nadzieję na udaną końcówkę roku i zakończenie sezonu z szóstką z przodu.


Wyniki

Pierwsza runda singla:
Marco Cecchinato (Włochy, 3) – Michał Dembek (Polska, WC) 6:1, 7:5

Tokio: Linette w turnieju głównym, znów może zagrać z Pliszkovą

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Mimo wycofania Agnieszki Radwańskiej w turnieju głównym w Tokio zagra Polka. Magda Linette zwyciężyła 6:1, 2:6, 6:3 Katerinę Bondarenko i przeszła eliminacje. Znów może spotkać się z Karoliną Pliszkovą, niedawną liderką rankingu WTA.

Linette wciąż ma szansę powtórzyć osiągnięcie sprzed roku, kiedy w turnieju WTA Premier w Tokio grała w ćwierćfinale. Poznanianka musiała przebijać się do głównej drabinki przez kwalifikacje, ale poradziła sobie z zadaniem.

W decydującym o awansie spotkaniu rozegrała trzysetowy pojedynek z Kateriną Bondarenko. Polka świetnie weszła w mecz i w pierwszym secie oddała Ukraince tylko jednego gema. Drugą partię Linette zaczęła od straty podania, w piątym gemie znów przegrała serwis i już nie dogoniła rywalki.

Trzeci, decydujący set, był zdecydowanie najciekawszy i najbardziej wyrównany. Poznanianka nie utrzymała podania na otwarcie partii, ale później zrobiła to dwukrotnie, dwukrotnie też przełamała Bondarenko i wyszła na prowadzenie 4:1. Ukrainka odrobiła stratę przełamania, ale do remisu brakowało jej wygranego gema serwisowego. Linette do tego nie dopuściła, zaliczyła breaka na 5:3 i przypieczętowała awans do turnieju głównego przy własnym podaniu.

Polka poznała już rywalkę w pierwszej rundzie Toray Pan Pacific Open. Będzie nią Daria Gavrilova, obecnie 21. zawodniczka rankingu WTA. Jeśli zdoła pokonać reprezentantkę Australii, po raz drugi w ciągu ostatnich tygodni spotka się z Karoliną Pliszkovą.


Wyniki

Finałowa runda kwlaifikacji:
Magda Linette (Polska, 1) – Katerina Bondarenko (Ukraina, 8) 6:1, 2:6, 6:3

Tokio: Radwańska chora, wycofała się

/ Antoni Cichy , źródło: własne, foto: AFP

Agnieszka Radwańska nie weźmie udziału w Toray Pan Pacific Open. Polka w ostatniej chwili wycofała się z turnieju z powodu choroby.

Najlepsza polska tenisistka nie stanie do walki o trzecitytuł w Tokio. Krakowianki zabraknie w tegorocznej odsłonie Toray Pan Pacific Open.

Na przeszkodzie do występu w stolicy Japonii Radwańskiej stanęła choroba, konkretnie grypa. Absencja oznacza stratę punktów za ubiegłoroczny ćwierćfinał, a to poskutkuje spadkiem co najmniej o jedno oczko, na 12. pozycję.

Polka ma teraz w planach występ w rozpoczynającym się za tydzień turnieju Wuhan.

Kamil Majchrzak: wierzę, że stać nas na powrót

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Bratysławy, foto: AFP

Kamil Majchrzak po przegranym spotkaniu z Norbertem Gombosem nie ukrywał przygnębienia, ale zarazem docenił klasę rywala oraz zapowiedział walkę o awans w przyszłym roku.

Lider polskiej reprezentacji nie potrafił w niedzielę znaleźć recepty na doskonale dysponowanego rywala i przegrał 1:6, 2:6, 4:6. Tym samym Polska musiała uznać wyższość Słowacji i spadła do drugiej grupy strefy euro-afrykańskiej.

– Wielkie gratulacje dla Norberta, on zagrała niesamowity mecz, trafiał fantastyczne punkty. W końcówce meczu zagrał wybornie – mówił po meczu przygnębiony Majchrzak. – Byłem gotowy na długą walkę. On wywierał na mnie presję, odrzucał od linii końcowej. Zagrał naprawdę bardzo dobrze i zasłużenie wygrał.

Po dwóch gładko przegranych partiach, w trzeciej odsłonie piotrkowianin był w stanie nawiązać wyrównaną rywalizację z wyżej notowanym przeciwnikiem. Przy stanie 4:5 miał break point, ale o tego momentu Gombos zapisał na konto trzy kolejne punkty i tym samym cały mecz.

– Nieco lepiej serwowałem w trzecim secie. Starałem się grać długie akcje, podejmowałem lepsze decyzje taktyczne. Mecz w tym fragmencie był bardziej wyrównany, ale cały czas było to za mało – ocenił Majchrzak, dla którego był to szóstym mecz w Pucharze Davisa, a piąty przegrany. – Na pewno dałem z siebie wszystko. Oczywiście w niektórych elementach mogłem zagrać lepiej. W pierwszych dwóch setach słabo serwowałem. On cały czas wytwarzał na mnie ogromną presję. Gdy ja grałem lepiej, to on odpowiadał jeszcze lepiej.

Dla reprezentacji Polski jest to drugi rok z rzędu bez wygranego spotkania w Pucharze Davisa. Tym samym biało-czerwoni wystąpią w przyszłym sezonie w drugiej grupie euro-afrykańskiej, w której ostatni raz musieli grać w 2012 roku.

– Oczywiście nie jest to dla nas dobre, ale wierzę, że stać nas na powrót i bycie silniejszymi – zadeklarował piotrkowianin. – Jeżeli tylko kapitan będzie mnie powoływał to na pewno będę grał i zrobię wszystko, żebyśmy wrócili najpierw do pierwszej grupy, a potem jeszcze wyżej.

W trakcie pomeczowej konferencji prasowej Kamil Majchrzak odniósł się także do absencji w narodowych barwach Jerzego Janowicza, który zamiast występu w Pucharze Davisa wybrał rywalizację o punkty do rankingu ATP w szczecińskim challengerze. – On miał wiele kontuzji, musi walczyć o powrót do czołowej setki rankingu. Tak więc rozumiem jego decyzję – stwierdził lider polskiej drużyny.

W ostatnim spotkaniu w AEGON Arenie, Hubert Hurkacz przegrał z Jozefem Kovalikiem 4:6, 5:7. Tak więc ostateczny wynik rywalizacji wyniósł 4-1 na korzyść Słowaków.

Puchar Davisa: Francja zmierzy się z Belgią w finale

/ Tomasz Górski , źródło: atptennis.com/własne, foto: AFP

Steve Darcis przechylił szalę zwycięstwa na korzyść Belgów w piątym starciu z Australią. Francuzi awans wywalczyli już w pierwszym niedzielnym meczu.

Po deblowej rywalizacji reprezentacja „Trójkolorowych” była w bardzo dobrej sytuacji. Do awansu potrzebowali tylko jednego zwycięstwa. Pierwszy niedzielny mecz rozegrał doświadczony Jo-Wilfried Tsonga. Francuz źle zaczął mecz i nabawił strachu swoich rodaków w premierowym secie walki z Dusanem Lajoviciem. Tsonga przegrał, gładko, 2:6. Druga partia należała już do przedstawiciela gospodarzy, który także w ośmiu gemach doprowadził do remisu.

""

Najbardziej zacięta była trzecia część rywalizacji. Podczas dwunastu gemów, tylko dwie okazje na przełamanie miał Serb. Jednak Tsonga obronił się serwisem. W tie breaku jeden minibreak zdecydował o zwycięstwie Francuza. W czwartej, jak się okazało ostatniej, partii Lajović szybko stracił serwis i nie był już w stanie odwrócić losów spotkania. Po prawie trzech godzinach zmagań na Stade Pierre Mauroy Tsonga przypieczętował awans „Trójkolorowych” do finału Pucharu Davisa. Serb drugi raz w karierze przegrał z dzisiejszym rywalem, wcześniej uległ w tegorocznym Australian Open. Piątym mecz Lucasa Pouilla z Laslo Djerem został odwołany.

W walce tytuł Francja zmierzy się z Belgią, która potrzebowała pięciu spotkań aby pokonać Australię. Po deblowej porażce Rubena Bemelmansa i Artura De Greefa z Johnem Peersem i Jordanem Thompsonem w ostatnim dniu gospodarze byli bardzo skuteczni. W pierwszym, niedzielnym meczu w Brukseli doszło do hitowego starcia Davida Goffina i Nicka Kyrgiosa. Lepiej mecz rozpoczął Australijczyk, który wygrał po tie breaku. W kolejnych trzech odsłonach skuteczniejszy był reprezentant gospodarzy. Goffin wygrywał w każdej z partii stosunkiem 6:4 i tym samym przedłużył szanse Belgi na awans. Kyrgios przegrał pierwszy raz w karierze z dzisiejszym oponentem w pełnym meczu.

O losach rywalizacji rozstrzygnął mecz Steve’a Darcisa i Jordana Thompsona. Choć wcześniej często były zmieniane nominacje do tego spotkania. Pierwszy set wygrał Belg za sprawą przełamania w gemie otwarcia. Dużo emocji towarzyszyło drugiej odsłonie, w której obaj tracili serwis. Ale znów ostatecznie górą był reprezentant gospodarzy. Trzeci set był najszybszy, trwał zaledwie czterdzieści minut. Thompson nie był w stanie nawiązać wyrównanej walki i ugrał tylko dwa gemy. Tym samym Darcis uszczęśliwił Belgów, którzy zagrają trzeci raz w finale Pucharu Davisa 2017 .

""

Zdobywców tego tytuły poznamy w dniach 24-26 listopada. Gospodarzami finału będą Francuzi, którzy dziewięciokrotnie zdobywali Puchar Davisa. Choć ostatni raz triumfowali szesnaście lat temu. Belgia jeszcze nigdy nie wygrała. W 1904 i 2015 roku była w finale.
 


Wyniki

Półfinały:

Francja – Serbia 3:1
Lucas Pouille – Dusan Lajović 1:6, 6:3, 6:7(7), 6:7(5)
Jo-Wilfried Tsonga – Laslo Djere 7:6(2), 6:3, 6:3
N.Mahut /P-H.Herbert – N.Zimonjić/F.Krajinović 6:1, 6:2, 7:6(3)
Jo-Wilfried Tsonga – Dusan Lajović 2:6, 6:2, 7:6(5), 6:2

Belgia – Australia 3:2
David Goffin – John Millman 6:7(4), 6:4, 6:3, 7:5
Steve Darcis – Nick Kyrgios 3:6, 6:3, 7:6(5), 1:6, 2:6
R.Bemelmasn/A.De Greef – J.Peers/J.Thompson 3:6, 4:6, 0:6
David Goffin – Nick Kyrgios 6:7(4), 6:4, 6:4, 6:4
Steve Darcis – Jordan Thompson 6:4, 7:5, 6:2
 

Puchar Davisa: Majchrzak bezradny; spadamy do drugiej grupy

/ Michał Jaśniewicz , źródło: Korespondencja z Bratysławy, foto: AFP

Kamil Majchrzak przegrał z Norbertem Gombosem 1:6, 2:6, 4:6. Tym samym reprezentacja Polski spadła do drugiej grupy euro-afrykańskiej Pucharu Davisa, w której zagra po raz pierwszy od 2012 roku.

Po dwóch dniach rywalizacji w Bratysławie przegrywaliśmy z ekipą gospodarzy 1-2 (po dwóch przegranych singlach i sobotnim zwycięstwie w deblu). Oznaczało to, że do końcowego sukcesu potrzebowaliśmy dzisiaj dwóch wygranych pojedynków.

Nadzieja szybko prysła (dokładnie po godzinie oraz 46 minutach). Norbert Gombos od początku zdominował rywalizację z Kamilem Majchrzakiem. Lider Słowaków znakomicie operował przede wszystkim forhendem, dzięki któremu zdobywał przewagę w większości wymian z głębi kortu. 27-letni reprezentant gospodarzy dominował zresztą praktycznie w każdym elemencie – świetnie serwował, nękał piotrkowianina returnami pod linie, a do tego tylko sporadycznie się mylił.

W efekcie po 25 minutach Gombos prowadził 1-0 w setach, a po kolejnych czterdziestu minutach było już 2-0. Nieco więcej walki przyniosła trzecia odsłona. Co prawda Majchrzak już w pierwszym gemie stracił serwis, ale od tego momentu gra się wyrównała. Niestety, straty przełamania Polak nie odrobił. Słowak do końca pewnie pilnował podania. Cień szansy przyniósł jedynie ostatni gem. Gombos przy stanie 40-15 i dwóch meczbolach, dwukrotnie pomylił się z forhendu, a następnie Majchrzak zdołał jeszcze doprowadzić do break pointa. Od tego momentu Słowak już jednak się nie pomylił, zapisał na konto trzy kolejne punkty, kończąc spotkanie w godzinę oraz 46 minut.

Tym samym polska reprezentacja drugi rok z rzędu nie jest w stanie wygrać spotkania w rozgrywkach Pucharu Davisa i spada do drugiej grupy euro-afrykańskiej. W ostatnim pojedynku w Bratysławie zmierzą się jeszcze Hubert Hurkacz oraz Jozef Kovalik. Mecz ten będzie rozgrywany do dwóch wygranych setów i nie będzie miał oczywiście znacznenia dla końcowych losów rywalizacji.


Wyniki

Słowacja – Polska 3-1
Norbert Gombos – Kamil Majchrzak 6:1, 6:2, 6:4

Szczecin: okazały jubileusz

/ Maciej Pietrasik , źródło: Korespondencja ze Szczecina, foto: Rafał Kucharski

25. edycja Pekao Szczecin Open wypadła bardzo okazale. Richard Gasquet przyjechał jako gwiazda i z tej roli wywiązał się znakomicie. W finale Francuz pokonał Floriana Mayera 7:6(3), 7:6(4).

Richard Gasquet to gwiazda, jakiej dawno w Szczecinie nie było. Tenisista, który jeszcze niedawno był w czołowej dziesiątce rankingu ATP. Teraz po kontuzji, potrzebujący gry, zapowiadający, że przyjechał do Polski po zwycięstwo.

Tego typu zapowiedzi różnie się kończą, co widać było choćby przed rokiem, gdy najwyżej rozstawiony Marcel Granollers skreczował już w pierwszej rundzie. Gasquetowi osiągnięcie finału też nie przyszło łatwo. W piątkowym ćwierćfinale z Guido Andreozzim Francuz musiał nawet bronić meczbola.

Wygrał jednak dwa długie pojedynki, odprawiając Andreozziego i Japończyka Taro Daniela. Florian Mayer problemy miał tylko w pierwszej rundzie, gdy seta urwał mu Gleb Sakharov. Później Niemiec wyrzucił z turnieju między innymi Jerzego Janowicza i Jurgena Zoppa, a finał rozpoczął zdecydowanie lepiej.

W pierwszej partii Mayer wywalczył bowiem szybkie przełamanie i wydawało się, że kontroluje przebieg meczu. Przy stanie 5:3 i serwisie Gasqueta było 0-30, lecz od tego momentu w grze Niemca coś się zacięło. Seryjnie popełniał błędy, a efektem była strata serwisu "na sucho". Wszystko skończyło się w tiebreaku, w którym Francuz od początku objął prowadzenie i wygrał 7:6(3).

Drugi set przebiegał bardzo podobnie, ale tenisiści jakby zamienili się miejscami. Tym razem to Gasquet jako pierwszy wywalczył breaka, a przy 5:4 miał nawet piłkę meczową. Nie wykorzystał jej, a celne returny Mayera sprawiły, że znów mieliśmy przełamanie w ostatniej chwili.

O wszystkim znów zdecydował tiebreak, którego od minibreaka zaczął Mayer. Niemiec nie potrafił jednak tej przewagi utrzymać – dwa razy zagrał w siatkę tuż po zmianie stron i musiał bronić kolejnej piłki meczowej, Tym razem Gasquet był już skuteczny i to on triumfował w całym meczu 7:6(3), 7:6(4).

Finał z pewnością godny był jubileuszu. Nadkomplet na trybunach, dwaj najwyżej rozstawieni tenisiści, mnóstwo pięknych wymian. Tę edycję Pekao Szczecin Open trudno będzie przebić.

Ze Szczecina, Maciej Pietrasik


Wyniki

Finał singla:
Richard Gasquet (Francja, 1, WC) – Florian Mayer (Niemcy, 2) 7:6(3), 7:6(4)

Kubot: to był dzień Mateusza

/ Anna Niemiec , źródło: Korespondencja z Bratysławy, foto: AFP

Po deblowym zwycięstwie nad Słowakami na konferencji prasowej Mateusz Kowalczyk i Łukasz Kubot pojawili się w doskonały humorach. Szczególnie ten pierwszy, dla którego debiut w narodowej reprezentacji był wielkim przeżyciem.

Na początku dziennikarze zapytali Radosława Szymanika czy nie był zaskoczony tym jak jego podopieczny dobrze poradził sobie z presją w pierwszym w karierze występie w Pucharze Davisa. – Mateusz zagrał dzisiaj świetnie, tak samo jak Łukasz, który gra w tym roku doskonale, jest czołowym zawodnikiem na świecie i włożył bardzo dużo energii w ten mecz – odpowiedział kapitan drużyny. – Myślę, że nie było łatwo rozpocząć to spotkanie, bo przystępowaliśmy do gry przy wyniku 0:2. Przeciwnicy zdawali sobie sprawę, że mogą już dzisiaj zakończyć ten mecz. Wczoraj zagrali świetnie, więc dzisiaj również wszystko mogło się zdarzyć. Pierwszego seta zagrali bardzo, bardzo dobrze. Świetnie returnowali i wygrali ważne punkty. Kluczowy był początek drugiego seta. Z naszych zawodników nie uszła energia. Zaczęli więc punktów zdobywać serwisem, więcej było kombinacyjnej gry przy serwisie. Po Mateuszu nie było widać, że to był jego pierwszy raz, a jestem pewien, że nie ostatni.

Bohater dnia potwierdził słowa trenera. – Stresu nie było. Ja czekałem na to całe życie, to było moje marzenie, żeby reprezentować swój kraj z orzełkiem na piersi – 30-latek urodzony Chrzanowie. – Oddałbym wszystkie tytuły, wszystkie turnieje wielkoszlemowy, żeby móc zagrać ten mecz. Na szczęście nie muszę i za to dziękuje kapitanowi. Dziękuje również Łukaszowi za to, że ze mną zagrał. To naprawdę wiele dla mnie znaczy – powiedział wyraźnie wzruszony Kowalczyk. – To jak zagraliśmy, to w ogromnej mierze jest zasługa Łukasza, cała taktyka i sposób w jaki rozgrywaliśmy akcje. Łukasz cały czas mnie motywował i wspierał. Ja czułem na korcie, że gramy super, poza pierwszym setem, którego rozegraliśmy trochę źle taktycznie. Po rozmowie w szatni nastąpiła zamiana, która przyniosła pożądany efekt. Jestem niezmiernie szczęśliwy, aż mi łezka poleciała. Jestem patriotą i tego uczucia nie da się opisać.

O meczu ze swojej perspektywy bardzo wyczerpująco opowiedział również Kubot. – Pierwszy set poświęciliśmy na to, żeby się zgrać, bo graliśmy ze sobą po raz pierwszy – wyjaśnił mistrz Wimbledonu. – Nie było to łatwe. Uważam, że popełniliśmy kilka błędów taktycznych, ale nie traciliśmy pozytywnego nastawienia i z biegiem czasu ten mecz układał się dla nas coraz lepiej. Wyciągnęliśmy wnioski po pierwszym przegranym secie i od razu przełamaliśmy przeciwników na początku. Mieliśmy ten komfort, że mogliśmy prowadzić grę. Trzymaliśmy dyscyplinę taktyczną na serwisie i to było kluczem do zwycięstwa. Przy 4:3, gdy ja serwowałem przegrywaliśmy 0:30 i zaczęło intensywnie padać. Konieczna była przerwa, a gdy wróciliśmy na kort ponownie ich przełamaliśmy i mieliśmy ten komfort, że zaczynaliśmy trzeciego seta. Chciałem bardzo pogratulować Mateuszowi, bo to jest chłopak, który zawsze zostawia serce na korcie i przyjemnie się z nim grało. Niech się cieszy tą chwilą, bo czekał na nią całe życie. Było to niesamowite móc być po tej samej stronie siatki i przeżyć to razem z nim. Pamiętam swój pierwszy występ w Pucharze Davisa i również mocno to przeżyłem. Niech to będzie jego dzień. Zasłużenie wygraliśmy ten mecz i najważniejsze jest to, że Polska dalej gra. Jutro czekają nas kolejne emocje.

Na koniec Kowalczyk pochwalił również małą grupkę polskich kibiców, która robiła, co mogła, żeby przebić się przez doping słowackich kibiców i dodać otuchy swoim reprezentantom. – Ja na korcie słyszałem tylko „Polska, Polska”, więc spisali się na medal. Nie tylko oni zresztą, ale również nasz team, który cały czas nas wspierał i motywował. Bardzo za to dziękujemy, ta energia jest potrzebna i bardzo nam pomaga.
 

Puchar Davisa: debel przywrócił nadzieję Polsce

/ Anna Niemiec , źródło: Korespondencja z Bratysławy, foto: AFP

W Bratysławie Polska przegrywa z reprezentacją Słowacji już tylko 1:2. W sobotę Łukasz Kubot i Mateusz Kowalczyk pokonali Andreja Martina i Igora Zelenaya i przedłużyli szanse naszej drużyny na zwycięstwo.

Spotkanie rozpoczął debiutujący w reprezentacji Polski Mateusz Kowalczyk, który utrzymał podanie do 30. Niestety w jego ślady nie poszedł jego partner i gospodarze wyszli na prowadzenie 3:1. Podopieczni Radosława Szymanika odrobili stratę już przy pierwszej nadarzającej się okazji. W szóstym gemie przy „breakpoincie” długą wymianę przy siatce efektownym wolejem rozstrzygnął 35-latek urodzony w Bolesławcu. Jak się później okazało to było ostatnie przełamanie w tej części meczu i do rozstrzygnięcia potrzebny okazał się tie-break. Tę dodatkową rozgrywkę świetnie rozpoczęli Słowacy, którzy szybko odskoczyli na 4:0 i już do końca nie pozwolili się dogonić. Seta asem serwisowym zakończył Zelenay.

Druga odsłona spotkania rozpoczęła się obiecująco dla polskiego duetu, który już w pierwszym gemie odebrał podanie Martinowi. Kubot i Kowalczyk z trudnej sytuacji wyszli w ósmym gemie, w którym przegrywali 0:30 przy serwisie tego pierwszego i podwyższyli prowadzenie na 5:3. W tym momencie mecz został przerwany z powodu deszczu. Nad kortem centralnym w Aegon Arenie został zasunięty dach. Przerwa lepiej przysłużyła się reprezentantom Polski, którzy przełamali rywali, a zwycięstwo w drugiej partii wspaniałym returnem z forhandu po linii przypieczętował Kowalczyk.

Słowacy szybko przystąpili do kontrataku i w pierwszym gemie po raz pierwszy odebrali serwis niżej sklasyfikowanemu z Polaków, dzięki czemu wyszli na prowadzenie 2:0. Tenisiści z nad Wisły wygrali jednak trzy następne gemy, a przy wyniku 3:2 mieli szansę, żeby podwyższyć prowadzenie, ale Zelenay ostatecznie utrzymał podanie. Kowalczyk i Kubot dopięli swego chwilę później. W ósmym gemie przy wyniku 30:30 Martin najpierw zepsuł smecza, a przy „breakpoincie” 30-latek urodzony w Chrzanowie świetnie zachował się przy siatce. Kowalczyk i jego partner perfekcyjnie rozegrali również cztery kolejne punkty i zasłużenie objęli prowadzenie 2:1 w meczu.

Na początku czwartej partii wszyscy tenisiści w miarę pewnie wygrali własne gemy serwisowe. W piątym gemie, głównie dzięki świetnej grze Kowalczyka jako pierwsi „breaka” po swojej stronie zapisali Polacy i wyszli na prowadzenie 4:2. Bardzo dużo działo się w siódmym gemie. Podopieczni Miloslava Mecirza obronili w nim sześć „breakpiontów”, ale przy siódmym musieli już skapitulować i goście odskoczyli na 5:2. Po tym niepowodzeniu gospodarze już się nie podnieśli i para Kowalczyk/Kubot zdobyła pierwszy punkt dla Polski.

W niedzielę jako pierwsi pojawią się na korcie Kamil Majchrzak i Norbert Gombos, a później zaplanowane jest spotkanie Huberta Hurkacza z Andrejem Martinem.
 


Wyniki

Słowacja – Polska 1:2
M. Kowalczyk, Ł. Kubot – A. Martin, I. Zelenay 6:7(3) 6:3 6:3 6:2
 

Sloane Stephens – nigdy się nie poddawaj

/ Oskar Sozański , źródło: własne, foto: AFP

Sloane Stephens dokonała jednego z najbardziej spektakularnych comebacków w historii sportu. Jeszcze w kwietniu nie mogła chodzić. Teraz jest mistrzynią US Open 2017.

Sloane Stephens. Jeszcze ponad miesiąc temu była na 934. miejscu w rankingu WTA. Wówczas niewielu zapewne typowało ją do końcowego zwycięstwa w Nowym Jorku. A jednak. Amerykanki to nie zraziło. Dokonała jednego z najlepszych, najbardziej spektakularnych comebacków nie tylko w historii tenisa, ale również w dziejach sportu.

Sierpień 2016 roku. Sloane Stephens przegrywa z Eugenie Bouchard w pierwszej rundzie Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro. Jak się później okazuje – jest to jej ostatni mecz w sezonie. Musi odstawić rakietę na kilka miesięcy i pauzować z powodu kontuzji stopy. Uraz wydaje się być poważny, konieczna jest operacja.

24-latka nie może nawet chodzić. Jednak nie poddaje się i walczy dalej. Trenuje nawet na korcie, odbija piłki siedząc na krześle. Na początku kwietnia w dalszym ciągu nie może chodzić. Pierwsze kroki stawia dopiero 18 kwietnia. Z tego powodu Amerykanka nie potrafi ukryć uśmiechu, jest rozradowana. – Pierwszy spacer za mną. Podekscytowana! – napisała na Twitterze i dodała film, na którym spaceruje po raz pierwszy po kontuzji.

Stephens na zawodowe korty wraca w Londynie podczas wielkoszlemowego Wimbledonu. Na dzień dobry przekonuje się, że powroty bywają trudne. Przegrywa w pierwszej rundzie z Alison Riske i odpada z rozgrywek na kortach All England Club. Nie wie, że jest to jej ostatnia porażka w Wielkim Szlemie w tym sezonie.

Pod koniec lipca spada na 957. pozycję w rankingu WTA. Po raz pierwszy na twardych kortach melduje się w Waszyngtonie. Jednak tam również przegrywa w pierwszej rundzie. Jej pogromczynią jest Simona Halep. W najnowszym notowaniu (7 sierpnia) jej lokata nieznacznie się poprawia. Zajmuje 934. miejsce.

Amerykańska tenisistka leci do Kanady i tam zaczyna się coś dziać, jej forma rośnie. W Toronto dochodzi do półfinału, w którym przegrywa z Caroline Wozniacki. W nagrodę 14 sierpnia wskakuje na 151. lokatę.

Stephens wraca do Stanów Zjednoczonych. W Cincinnati również osiąga półfinał. Jednak tutaj znowu nie potrafi znaleźć sposobu na Simonę Halep. Ponownie gładko przegrywa z Rumunką. Po dwóch półfinałach, 21 sierpnia Amerykanka awansuje na 84. pozycję.

28 sierpnia – w końcu nadchodzi US Open. 24-latka w dniu rozpoczęcia zawodów przesuwa się jeszcze na 83. miejsce w rankingu WTA. W Nowym Jorku nie jest w gronie faworytek do końcowego triumfu. Jednak ta rola jej odpowiada. Czuje się świetnie i po kolei odprawia z kwitkiem kolejne rywalki. Vinci, Cibulkova, Barty, Goerges, Sewastowa – Stephens po raz drugi w karierze melduje się w najlepszej czwórce Wielkiego Szlema.

Madison Keys, Coco Vandeweghe, Venus Williams i właśnie Sloane Stephens. Cztery Amerykanki w półfinale. To one powalczą o wygraną na kortach Flushing Meadows. Pewne jest to, że w Nowym Jorku tytuł zdobędzie zawodniczka z USA. Coś takiego w turnieju wielkoszlemowym zdarzyło się po raz pierwszy od 32 lat. W 1985 roku na kortach Wimbledonu w najlepszej czwórce znalazły się Navratilova, Evert, Garrison i Rinaldi. Z kolei w US Open ostatnia taka sytuacja miała miejsce 36 lat temu. W 1981 roku były to Austin, Navratilova, Potter oraz Evert.

W półfinale po zaciętym boju Stephens okazała się lepsza od Venus Williams. Jej przeciwniczką w finale jest Madison Keys. Obie łączy to, że z powodu kontuzji opuściły tegoroczny Australian Open. W meczu o tytuł dochodzi więc do starcia odrodzonych tenisistek. To pierwszy amerykański finał kobiet od 2002 roku. Wówczas Serena Williams ograła swoją siostrę Venus. Po 27 latach o tytuł zmierzą się dwie reprezentantki USA inne niż siostry Williams. W 1990 roku na kortach All England Club Martina Navratilova rozprawiła się z Ziną Garrison.

Finał jest zwieńczeniem cudownego odrodzenia 24-letniej Stephens. Zagrała fantastycznie, w godzinę została triumfatorką tegorocznej edycji US Open i zapisała się złotymi zgłoskami w historii tenisa. Jej sen się spełnił. Rozgromiła Madison Keys, oddała jej tylko trzy gemy.

– 23 stycznia przeszłam operację i gdyby ktoś mówił mi, że wygram US Open, stwierdziłabym, że to niemożliwe. Chyba teraz powinnam zakończyć karierę, bo nigdy nie powtórzę tego osiągnięcia. Madison jest jedną z moich najlepszych przyjaciółek. Powiedziałam jej, że chętnie wzięłabym remis – wyznała bezpośrednio po zwycięstwie.

Została pierwszą Amerykanką, oprócz sióstr Williams, która wywalczyła tytuł w Nowym Jorku od czasu Lindsay Davenport w 1998 roku. Po triumf na kortach Flushing Meadows sięgnęła jako druga nierozstawiona zawodniczka w historii ery zawodowego tenisa. Wcześniej zrobiła to jej idolka – Kim Clijsters w 2009 roku.

24-latka jest niepokonana w singlowych finałach w głównym cyklu. Jej bilans to 5-0. Wygrała w Waszyngtonie, Auckland, Acapulco, Charleston i Nowym Jorku.

Sloane Stephens dokonała rzeczy niezwykłej, niewiarygodnej, niesamowitej, nieprawdopodobnej, niebywałej. Jeszcze w kwietniu nie mogła chodzić. W sierpniu była klasyfikowana poza Top 900. Teraz jest mistrzynią US Open i 17. rakietą świata.