AO: Czilić musi obudzić się z kogutami. Inaczej przegra

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

 Przed startem Australian Open pisaliśmy, że Marin Czilić jest jednym z nielicznych tenisistów, którzy mogą zagrozić Rogerowi Federerowi w drodze po obronę tytułu. Zdanie podtrzymujemy, choć mądrzejsi o szereg informacji z ostatnich dwóch tygodni musimy je nieco udoskonalić. Czilić może sprawić niespodziankę tylko wtedy, gdy spełni jeden podstawowy warunek – od razu wejdzie na najwyższe obroty.

29-letniego Chorwata śmiało można uznać za zawodnika doświadczonego. W karierze rozegrał dziesiątki pojedynków o wysoką stawkę, często odczuwając na sobie dużą presję (a jednocześnie wsparcie) ze strony kibiców. Czilić nie przestrasszy się też osoby stojącej po drugiej stronie siatki. Od jego pierwszego starcia z Federerem minęło niedawno dziewięć lat. Można tak jeszcze długo chwalić Chorwata, tylko jest niestety jedno ,,ale". Otóż o Federerze można będzie napisać dokładnie to samo, a później dołożyć jeszcze kilka kolejnych stron o tym, co osiągnął Szwajcar, a do czego Chorwat nawet się nie zbliżył. Mocnych stron ma więcej Federer, dlatego dla Chorwata nie ma ratunku. Nie może polegać tylko na własnych broniach, musi znaleźć słabość u rywala. Do tej pory piętą achillesową Federera były pierwsze sety.

Najwyraźniej było to widać w pojedynkach z Martonem Fucsovicsem i Tomasem Berdychem. Federer nie przypominał siebie samego i nawet z forhendu potrafił potężnie spudłować. Mimo tych wstępnych niepowodzeń, nie było nam jeszcze dane zobaczyć w Australian Open Rogera Federera odrabiającego straty. Rywale nie potrafili wykorzystać słabszych chwil obrońcy tytułu, więc zupełnie nie dziwi, że kiedy ten zaczynał się rozkręcać, oni myślami byli już w szatni. Federer bardzo szybko w każdym dotychczasowym pojedynku wkraczał do strefy komfortu, w której wygodnie się rozsiadał i wydawał komunikaty. Najczęściej brzmiały one w ten sposób: żarty się skończyły, proszę udać się w kierunku wyjścia i nie stwarzać niepotrzebnych problemów. Dotychczas wszyscy byli posłuszni. 

Czilicia też raczej nie będzie stać na zryw i odwrócenie losów pojedynku. Nadzieja umrze ostatnia, ale Federer najczęściej nie pozostawia rywalom światełka w tunelu. Jak wejdzie w uderzenie, to potrafi grać magicznie aż do piłki meczowej. W ich dziewięciu dotychczasowych pojedynkach Czilić trzykrotnie wygrał pierwszą partię. Raz wygrał, raz miał trzy piłki meczowe, raz do szczęścia zabrakło dwóch gemów. Za każdym razem był blisko szczęścia.

A jak wyglądała sytuacja w pozostałych sześciu przypadkach? Federer wygrał wszystkie spotkania, w których triumfował w pierwszej partii. Pięciokrotnie były to zwycięstwa bez straty seta. Te liczby nie przemawiają więc za Cziliciem. Nawet jeśli weźmiemy pod uwagę, że Chorwat jest świetnie przygotowany pod kątem fizycznym do turnieju, to wciąż jest to nikłe pocieszenie. O dobrym przygotowaniu fizycznym Chorwata możemy mówić tylko dlatego. że został już solidnie przetestowany przez Nadala. Pozostali przeciwnicy też się z nim trochę poszarpali i w taki sposób zebrało się 17 godzin spędzonych na korcie. Wysiłki Federera trwały sześć godzin krócej. 

Ważną rolę w jutrzejszym spotkaniu może odegrać wspomniany już wcześniej Ivan Ljubicić, osoba łącząca dwóch finalistów. Trener Rogera Federera bardzo dobrze zna dziewięć lat młodszego rodaka. Ba, sam trzykrotnie się z nim mierzył i nawet dwa z tych pojedynków wygrał. Federer na pewno otrzymał już cenne wskazówki. Tylko czy on ich w ogóle potrzebuje?

Takie pytania można zadawać w odniesieniu tylko do jednego tenisisty. Jeśli misja oborny mistrzowskiego tytułu w Melbourne się powiedzie, Federer zostanie pierwszym mężczyzną, który będzie miał na swoim koncie dwadzieścia trofeów wielkoszlemowych. W takich chwilach często sukcesy składa się je do kupy i podaje, ile czasu potrzbowałby Federer na uzbieranie tylu trofeów, gdyby wygrywał wszystko pod rząd. W tym przypadku to prosta matematyka – wystarczyłoby pięć lat.

Po co zadowalać się jednak pięcioma, skoro dostaliśmy od Szwajcara wspaniałych dwadzieścia lat. Jeśli Czilić miałby zepsuć jutro Szwajcarowi święto, musiałby zagrać koncert na Rod Laver Arena. Kibice znajdują się więc w doskonałej sytuacji. Wysoki poziom finału jest niemal gwarantowany. Wystarczy rozsiąść się przed telewizorem i czekać na rozwój wypadków. A przy okazji można zarobić. Firma STS za zwycięstwo Marina Czilicia płaci 3,65 zł. Z kolei za każdą złotówkę postawianą na Federera, otrzymamy z powrotem 1,25 zł. Transmisja meczu dostępna będzie na STS TV.  

 

Wozniacki: już nigdy nie usłyszę tego pytania

/ Anna Niemiec , źródło: , foto: AFP

Caroline Wozniacki w sobotę zdobyła pierwsze w karierze trofeum wielkoszlemowe. Po finale Dunka nie ukrywała ulgi, że już nigdy nie będzie musiała tłumaczyć krytykom, że zasługuje na miano liderki światowego rankingu.

– Byłam już jedną nogą poza turniejem, a teraz siedzę tutaj z pucharem za wygranie Australian Open, to niesamowite – przyznała na konferencji prasowej świeżo upieczona mistrzyni wielkoszlemowe, która w drugiej rundzie obroniła dwie piłki meczowe. – To był całkiem niezły zwrot akcji i jestem z tego bardzo dumna. Równocześnie myślę, że od tego momentu turniej się dla mnie odwrócił.

Reprezentantka Danii w trakcie spotkania z dziennikarzami nie ukrywała satysfakcji, że już nikt nie będzie mógł jej wypominać, że była liderką światowego rankingu bez zwycięstwa w turnieju wielkoszlemowym. – Szczerze mówiąc, to jedna z najbardziej pozytywnych rzeczy w tym wszystkim. Już nigdy nie dostanę tego pytania. Teraz czekam, aż zaczną mnie pytać kiedy wygram następny – zażartowała 27-latka urodzona w Odense. – Na razie jestem bardzo szczęśliwa, że zdobyłam pierwszy tytuł i zamierzam cieszyć się chwilą. Myślę, że bycie mistrzynią wielkoszlemową i liderką światowego rankingu, brzmi całkiem nieźle. To spełnienie moich marzeń.

Duńska tenisistka na konferencji prasowej nawiązała również do trudnych momentów w swojej karierze, gdy kłopoty związane ze zdrowiem sprawiły, że w US Open 2016 występowała jako 76 tenisistka świata. – Wydaje mi się, że każdy w pewnych momentach, szczególnie gdy zaczynają się pojawiać kontuzje i inne problemy, zaczyna wątpić czy jeszcze kiedykolwiek będzie zdrowy w 100% przez dłuższy okres czasu – wyjaśniła Dunka. – Jednak przez ostatnie półtora roku udowodniłam, że jestem w stanie pokonać każdego. Nie będę kłamać, przed finałem byłam bardzo zdenerwowana, ale po rozgrzewce trochę się uspokoiłam i czułam, że mam wszystkie potrzebne narzędzia, żeby wygrać. Na koniec dnia, co ma być to będzie. Ja wyjdę na kort i będę walczyć. Jeśli okaże się, że to za mało, to widocznie tak miało być, ale ja będę dumna ze swojego występu – powiedziała na zakończenie Caroline Wozniacki.

Andrezieux-Boutheon: udany, ale już zakończony turniej dla Fręch

/ Magdalena Kornet , źródło: własne, foto: AFP

 Magdalena Fręch nie awansowała do finału turnieju ITF Andrezieux-Boutheon (korty twarde, pula nagród 60 tys. $). W półfinale musiała uznać wyższość Hiszpanki Georginy Garcii – Perez. Polka nie oddała szansy na tytuł bez walki. Przegrała po zaciętym meczu 4:6, 6:1, 3:6.

Spotkanie trwało 2 godziny i 8 minut. W całym pojedynku były tylko i aż cztery przełamania. Niestety to najważniejsze padło łupem Hiszpanki. W pierwszym secie było bardzo dużo szans, jednak to Garcia- Perez wykorzystała break-point w siódmym gemie i zdobyła przewagę, wychodząc na prowadzenie 4:3. Fręch nie zdołała odrobić straty i przegrała 3:6. Drugi set zdominowała tenisistka z Łodzi, dwukrotnie odebrała podanie rywalki, nie dając żadnych szans na odłamanie. Po 36 minutach wygrała 6:1, doprowadzając do decydującej partii. O wyniku w trzecim secie zdecydowało przełamanie w szóstym secie, niestety na korzyść Hiszpanki. Garcia Perez wygrała spotkanie 6:4 1:6 6:3. W finale zagra z Arantxą Rus, która pokonała reprezentantkę gospodarzy, występującą z dziką kartą- Fionę Ferro- 6:1 6:0.

Mimo porażki na ostatniej prostej i straty szansy na walkę o tytuł, to bardzo udany początek sezonu dla tenisistki z Łodzi. Magdalena Fręch w poniedziałek awansuje już na 140. pozycję w rankingu.


Wyniki

 Półfinał gry pojedynczej:
Georgina Garcia-Perez – Magdalena Fręch (Polska, 8) 6:4, 1:6, 6:3

Tajpej: rozstawiona Linette zagra z kwalifikantką

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: AFP

Losowanie turnieju WTA w Tajpej było dla Magdy Linette bardzo korzystne. Polka, która została w tych zawodach rozstawiona z numerem siedem, zacznie od meczu z kwalifikantką.

Po udanym Australian Open, gdzie Magda Linette osiągnęła trzecią rundę singla, przyszła pora na udział w turnieju WTA w Tajpej – tam Polka mogła liczyć nawet na rozstawienie. Nasza tenisistka oznaczona została z numerem siedem i miała pewność, że na początek zmierzy się z niżej notowaną rywalką.

Losowanie należy jednak uznać za bardzo korzystne, bo Linette zmagania w turnieju rozpocznie od meczu z kwalifikantką. W drugiej rundzie czekać będzie Johanna Larsson lub kolejna tenisistka z eliminacji. Wydaje się więc bardzo prawdopodobne, że Polsce uda się awansować do ćwierćfinału.

Tam poznanianka może zmierzyć się z rozstawioną z numerem cztery Timeą Babos, możliwe jest też starcie z Ariną Rodionovą lub… kolejną kwalifikantką. W półfinale czekać może najwyżej rozstawiona w Tajpej Shuai Peng.

W drugiej połówce drabinki znalazły się natomiast między innymi rozstawiona z numerem dwa Shuai Zhang, Zarina Diyas, Julia Putincewa, Samantha Stosur czy Sabine Lisicki.

Sharm El Sheikh: Kawa zagra o tytuł

/ Maciej Pietrasik , źródło: własne, foto: Archiwum Tenisklubu

Katarzyna Kawa awansowała do finału turnieju ITF w Sharm El Sheikh (pula nagród 15.000$). Dzisiaj Polka pokonała rozstawioną z numerem dwa Dejanę Radanović 6:4, 6:4.

Do tej pory Katarzyna Kawa mierzyła się w Sharm El Sheikh z niżej notowanymi rywalkami, ale w półfinale czekał ją pojedynek z turniejową "dwójką", Dejaną Radanović. Serbka to obecnie 263. tenisistka światowego rankingu, ale ponad 250 miejsc różnicy w notowaniu WTA na korcie nie było dziś widać.

Kawa rozpoczęła bowiem półfinałowy pojedynek znakomicie – wygrała pierwsze cztery gemy i wyszła na wyraźne prowadzenie. Radanović po chwili odrobiła dwa przełamania i zrobiło się 4:3, ale później żadna z tenisistek nie utrzymała już serwisu i Polka wygrała pierwszą partię 6:4.

W drugim secie przełamań było już dużo mniej – do stanu 4:3 nie mieliśmy ani jednego breaka. W końcówce znów to nasza tenisistka trzymała nerwy na wodzy w kluczowych momentach. Dwukrotnie przełamała rywalkę i choć sama straciła raz podanie, to wygrała cały mecz 6:4, 6:4.

W finale Kawa zmierzy się z najwyżej rozstawioną Kai Lin Zhang. Chinka to obecnie 219. tenisistka światowego rankingu. Jeśli Polce uda się zwyciężyć, będzie to jej piąty singlowy tytuł ITF w karierze i pierwszy od 2015 roku.


Wyniki

Półfinał singla:
Katarzyna Kawa (Polska, 8) – Dejana Radanović (Serbia, 2) 6:4, 6:4

AO: Wozniacki z wielkoszlemowym trofeum! Cierpliwość popłaca

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

 Caroline Wozniacki po raz pierwszy w karierze wygrała zawody Wielkiego Szlema. 27-letnia Dunka pokonała w finale 7:6(2), 3:6, 6:4 rozstawioną z numerem pierwszym Simonę Halep. Stawką spotkania był nie tylko triumf w jednym z najważniejszych turniejów w sezonie, ale też fotel liderki rankingu WTA.

Finałowy pojedynek zapowiadał się rewelacyjnie. Naprzeciw siebie stanęły dwie najwyżej rozstawione zawodniczki, które w trakcie imprezy wykazały się największą odpornością na nerwy. Niewiele brakowało, a o dzisiejszym występie mogłyby tylko pomarzyć. Wozniacki piłek meczowych musiała bronić już w meczu 2. rundy przeciwko Janie Fett. Niedługo później w tarapatach znalazła się Simona Halep, która ledwo co przetrwała napór Lauren Davis w 3. rundzie. Rumunka piłek meczowtych musiała ponownie bronić w półfinale, gdzie zagrażała jej Angelique Kerber. Wozniacki i Halep wzorowo potrafiły wydostać się z opresji. Na pewno pomógł im w tym głód sukcesu. Choć obie w przeszłości dwukrtonie docierały do finałów wielkoszlemowych, na koncie nie miały ani jednego tytułu.

W mecz lepiej weszła Wozniacki, finalistka US Open z 2009 i 2014 roku. Dunka była do bólu regularna i z łatwością potrafiła wymanewrować poddenerwowaną przeciwniczkę. Zanim Halep zaczęła grać na swoim normalnym poziomie, zdążyła przegrać trzy pierwsze gemy. Jak się później okazało, na pogoń nie było jeszcze za późno. Rumunka od stanu 2:5 wygrała trzy gemy z rzędu i doprowadziła do remisu. Ostatnie słowo w tej partii należało jednak do Wozniacki, która w tie-breaku całkowicie zdominowała rywalkę.

W drugim secie tempo gry spadło, ale zrekompensował to poziom emocji. Halep miala wyraźny problem z poruszaniem się po korcie, co stanowiło duży problem. W spotkaniu aż roiło się bowiem od długich wymian, w których liczne przebieżki wzdłuż linii końcowej były elementem obowiązkowym. Rumunka nie zamierzała jednak odpuszczać i cały czas walczyła jak lwica. W ósmym gemie niespodziewanie wywalczyła przewagę przełamania i objęła prowadzenie 5:3, a po chwili cieszyła się już z wygranego seta.

Po dwóch rozegranych setach, obie tenisistki opuściły kort na dziesięć minut. Choć słońce nad Melbourne dawno zaszło, wciąż panowała wysoka temperatura, dlatego sędziowie podjęli decyzję o dłuższym niż zwykle odpoczynku. Tenisistki złapały oddech, ale nie przełożyło się to na dobrą dyspozycję serwisową. O ile w pierwszych dwóch partiach przełamań było jak na lekarstwo, o tyle w trzecim secie było ich co niemiara. Wszystko zmieniało się jak w kalejdoskopie i trudno było wyrokować, co się wydarzy za pięć minut, o wytypowaniu końcowego rezultatu nie wspominając.

Na ostatnie fragmenty meczu więcej sił zachowała Wozniacki, co nie oznacza jednak, że była okazem zdrowia. W trzecim secie Dunka skorzystała z przerwy medycznej, w trakcie której fizjoterapeutka zajmowała się jej lewym kolanem. Swoje problemy miała też Halep, ale kiedy dochodziło do wymian, żadna nie zamierzała ustępować. Od wyniku 3:4 sprawy w swoje ręce wzięła Wozniacki. Turniejowa ,,dwójka" najpierw doprowadziła do remisu, a później straciła tylko cztery punkty w dwóch kolejnych gemów, co doprowadziło ją do pierwszego w karierze zwycięstwa w zawodach Wielkiego Szlema. 

Dunka oszalała z radości, natomiast Halep musiała po raz kolejny obejść się smakiem. Kto wie, może jej czas nadejdzie już niedługo. Do tej pory wydawało się, że jeśli wygra kiedykolwiek turniej wielkoszlemowy, to dojdzie do tego w Paryżu. Kolejna edycja Roland Garros rusza za niespełna cztery miesiące.

Punkty zdobyte w Melbourne pozwolą awansować Wozniacki na pierwsze miejsce w rankingu WTA. Co ciekawe, Dunka opuściła fotel liderki równo sześć lat temu! Simona Halep w najnowszym rankingu będzie sklasyfikowana na drugim miejscu. Jej strata do Wozniacki wyniesie 250 punktów. 

 


Wyniki

 Finał kobiet:

Caroline Wozniacki (Dania, 2) – Simona Halep (Rumunia, 1) 7:6(2), 3:6, 6:4

AO: Korda i Liang najlepszymi juniorami

/ Mateusz Geisler , źródło: własne, foto: AFP

  Zakończyła się rywalizacja juniorska. 20 lat po seniorskim triumfie Petra Kordy, najlepszy w turnieju juniorów okazał się jego syn, Sebastian. Z kolei Liang En-Shuo wyjedzie z Melbourne w podwójnej koronie.

Sebastian Korda mistrzem rywalizacji chłopców. W finale pokonał Tseng Chun-Hsina z Tajwanu. Co ciekawe, jego ojciec, Petr, triumfował w seniorskim Australian Open dwukrotnie. W 1996 roku w deblu i w 1998 roku w singlu. Sebastian, póki co odnosi sukcesy w rywalizacji juniorskiej, ale jeśli jego kariera potoczy się tak, jak w przypadku ojca (zaraz po triumfe w Melbourne został wiceliderem rankingu), to przed młodym tenisistą wiele sukcesów. To naprawdę wyjątkowe, wygrywać tutaj. Moja siostra, także zdobyła tu swój pierwszy tytuł. Mój tata wygrał tu Wielkiego Szlema, więc to naprawdę wyjątkowe miejsce – cieszył się Korda, którego siostra, Jessica jest golfistką.

W rywalizacji juniorek najlepsza okazała się Liang En-Shuo. 17-latka była rozstawiona w turnieju z numerem 2. W finale ograła Francuzkę, Clarę Burel. Niewiele brakowałoby, a Tajwanka pożegnałaby się z turniejem już w meczu otwarcia. Wówczas sporo problemów sprawiła jej reprezentantka gospodarzy, grająca z dziką kartą, Olivia Gadecki. Liang rozstrzygnęła mecz na swoją korzyść w tiebreaku trzeciego seta. Niemal bliźniaczy scenariusz miał półfinał z Włoszką, Elisabettą Cocciaretto. Tam również doszło do końcowego rozstrzygnięcia w tiebreaku. Zaczęłam grać w tenisa, gdy miałam 6 lat. Wcześniej grałam na pianinie. Mamie zależało jednak, bym uprawiała sport i wybrałam tenis – powiedziała o swoich początkach Liang.

Tajwanka wyjedzie z Melbourne w podwójnej koronie, gdyż wraz z Chinką, Wang Xinyu triumfowały w deblu. Mistrzyni singlowa po raz kolejny zafundowała kibicom emocje, wygrywając końcowe spotkanie po super tie-breaku. Triumfatorki spełniły powinność najwyżej rozstawionej pary. Ich ostatnimi rywalkami były Violet Apisah i Lulu Sun.

Z kolei wśród chłopców, najlepsi okazali się Hugo Gaston i Clement Tabur. Francuzi wygrali europejski finał, pokonując Niemców, Rudolfa Mollekera i Henriego Squire’a. Co ciekawe, przegrani dostali się do drabinki głównej „kuchennymi drzwiami”, występując w turnieju jako „szczęśliwi przegrani”. W pierwszej rundzie zaś pokonali Daniela Michalskiego i Chorwata, Admira Kalendera.


Wyniki

 Finał chłopców:
Sebastian Korda (USA, 7) – Tseng Chun-Sin (Tajwan, 6) 7:6(6), 6:4
Finał dziewcząt:
Liang En-Shuo (Tajwan, 2) – Clara Burel (Francja) 6:3, 6:4
Finał debla chłopców:
Hugo Gaston, Clement Tabur (Francja, 7) – Rudolf Molleker, Henri Squire (Niemcy, ALT) 6:2, 6:2
Finał debla dziewcząt:
Liang En-Shuo, Wang Xinyu (Tajwan, Chiny, 1) – Violet Apisah, Lulu Sun (Papua Nowa-Gwinea, Szwajcaria, 7) 7:6(4), 4:6, 10-5