Korespondencja z Budapesztu. Połowicznie spełnione życzenia

/ Szymon Adamski , źródło: korespondencja z Budapesztu, foto: AFP

Konia z rzędem temu, kto typował Alison Van Uytvanck na zwyciężczynie drugiej edycji Hungarian Ladies Open. Zwycięstwo niespodziewane, ale na pewno zasłużone. Nie może być inaczej, jeśli w finale pokonuje się 6:3, 3:6, 7:5 wspieraną głośnym dopingiem, rozstawioną z numerem pierwszym Dominikę Cibulkovą. Podobnie zakończyła się rywalizacja deblistek. Wygrały Georgina Garcia-Perez i Fanny Stollar, na które również nikt nie stawiał. 

Finał gry pojedynczej przysporzył kibicom wielu emocji. Naprzeciw siebie stanęły tenisistki, które we wcześniejszej fazie zawodów nie straciły ani jednego seta. W trakcie finału udowodniły, że nie był to przypadek. Mecz stał na wysokim poziomie i  mógł zadowolić nawet najbardziej wybrednych widzów. Skazywana na pożarcie Van Uytvanck świetnie serwowała, dzięki czemu przy własnym podaniu zdobywała wiele punktów, nie tracąc wiele sił. 

A tych trzeba było zachować jak najwięcej na ostatnie fragmenty trwającego ponad 2 godziny spotkania. Mogło się wydawać, że fizycznie do trudów rywalizacji lepiej przygotowana jest Cibulkova. Na początku trzeciego seta Słowaczka miała pięć break-pointów, ale za każdym razem czegoś brakowało. Najczęściej zasięgu ramion… Van Uytvanck serwowała bardzo sprytnie. Cibulkova mogła się wyciągnąć jak struna przy returnie, a mimo to nie sięgała odlatującej od niej piłki. Bez wątpienia to właśnie skuteczność pierwszego podania była kluczem do zwycięstwa w tym spotkaniu.

Jak miało skończyć się to spotkanie, jeśli nie serią fantastycznych serwisów Belgijki. Obie zawodniczki w trzecim secie szły ,,łeb w łeb" i wydawało się, że dojdzie do tie-breaka. W jedenastym gemie Van Uytvanck wywalczyła jednak przewagę przełamania, a później postawiła kropkę nad ,,i" przy własnym podaniu, odrabiając straty od stanu 30:40 trzema świetnymi serwisami. 

Alison Van Uytvanck i Dominikę Cibulkovą spotkał spory zaszczyt, ponieważ nagrody odebrały z rąk Monici Seles, dziewięciokrtonej triumfatorki turniejów wielkoszlemowych. Co ciekawe, nagrodę otrzymała też… Polka. Sędzią główną finałowego starcia była bowiem Gabriela Załoga, która wywiązała się ze swoich zadań bezbłędnie.

Do niecodziennej sytuacji doszło w finale gry podwójnej. Na korcie przebywały aż trzy tenisistki, które w turnieju gry pojedynczej musiały uznać wyższość Dominiki Cibulkovej. Wspierane przez kibiców Fanny Stollar i Georgina Garcia – Perez pokonały 4:6, 6:4, 10:4 rozstawione z numerem pierwszym Kirsten Flipkens i Johannę Larsson. Gospodarzy na pewno cieszy fakt, że od połowy drugiego seta to właśnie ich reprezentantka brylowała na korcie. Nieco gorzej dzisiaj spisała się Georgina Garcia – Perez, która spokojnie mogłaby się ubiegać o nagrodę najsympatyczniejszej zawodniczki turnieju. Hiszpanki jest wszędzie pełno, a uśmiech nie znika z jej twarzy. Nic dziwnego, jest z się z czego cieszyć.

Korespondencja z Budapesztu, Szymon Adamski

 

 


Wyniki

 Finał singla:

Alison Van Uytvanck (Belgia) – Dominika Cibulkova (Słowacja, 1) 6:3, 3:6, 7:5 

Finał debla:

G. Garcia – Perez, F. Stollar (Hiszpania, Węgry) – K. Flipkens, J. Larsson (Belgia, Szwecja 1) 4:6, 6:4, 10:4

Marsylia. Chaczanow z tytułem

/ Jakub Karbownik , źródło: atpworldtour.com/własne, foto: AFP

Karen Chaczanow pokonał Lucasa Pouille’a w finale turnieju ATP World Tour 250 w Marsylii. To drugi w karierze tytuł rosyjskiego tenisisty.

Rozstawiony z numerem trzy Francuz był nadzieją gospodarzy na niedzielny triumf. Na trybunach Palais des Sports de Marseille zasiadł nawet Bernard Gludicelli, prezydent Francuskiej Federacji Tenisa (FTF). Niestety na nic zdało się wsparcie szefa francuskiego tenisa.

Zarówno Pouille, jak i Chaczanow stawiają na agresywny i ofensywny styl gry. I tak też wyglądał niedzielny finał. Obaj tenisiści próbowali narzucić swoje warunki rywalizacji. Lepiej rozpoczął 21-letni Rosjanin, który objął prowadzenie 3:1. Co prawda tenisista gospodarzy zdołał odrobić stratę przełamania i doprowadzić do stanu 5:5, ale ostatnie słowo w premierowej partii należało do Chaczanowa, który w dwunastym gemie przypieczętował zwycięstwo w secie pierwszym.

Druga odsłona niedzielnego finału to przewaga tenisisty gospodarzy. Co prawda Pouille musiał się bronić przed stratą podania, ale w szóstym gemie sam zdołał wykorzystać break pointa i ostatecznie doprowadził do wyrównania stanu setów w meczu.

Decydująca partia to serwisowy koncert obu zawodników. Gemy były krótkie i padały łupem tenisisty serwującego. I gdy wszyscy czekali na tie breaka, który miał rozstrzygnąć o tym, kto zostanie mistrzem Open 13 Provence 2018, w dwunastym gemie turniejowa „dziewiątka” wywalczyła dwie piłki meczowe. Pierwszej Rosjanin nie wykorzystał smeczując w aut, ale za drugim razem był już bezbłędny.

– To dopiero mój drugi tytuł w karierze, dlatego jestem niezmiernie szczęśliwie – podzielił się wrażeniami Chaczanow – Wciąż jednak muszę pracować i iść do przodu. Obaj zagraliśmy dzisiaj solidny tenis, a o zwycięstwie zadecydowało dosłownie kilka punktów – zakończył niedzielny zwycięzca.


Wyniki

Finał singla:
Karen Chaczanow (Rosja, 9) – Lucas Pouille (Francja, 3) 7:5, 3:6, 7:5

Serena Williams ogłosiła plany startowe na 2018 rok

/ Łukasz Lewtak , źródło: sportingnews.com/nytimes.com/własne, foto: AFP

Serena Williams oficjalnie wróciła na światowe korty w meczu Pucharu Federacji pomiędzy USA a Holandią. Po rocznej przerwie macierzyńskiej Amerykanka bardzo skrupulatnie będzie dobierać turnieje, w których wystąpi, co widać po jej planach startowych na ten rok.

W wywiadzie dla New York Times trener Amerykanki Patrick Mouratoglou podkreślił, że Serena Williams nie może grać w tak wielu imprezach jak chociażby w 2013 czy 2014 roku. – W 2013 wygrała 11 turniejów. To było nadludzkie. Nie jest już w tym samym wieku i nie jestem pewien, czy w ogóle chce być. Skupi się na najważniejszych momentach – zaznaczył Mouratoglou.

Strategia obrana przez Serenę Williams i jej trenera jest doskonale widoczna w planach startowych Amerykanki na ten rok. 23-krotna mistrzyni turniejów wielkoszlemowych zagra w Indian Wells, Miami, Madrycie, Rzymie, Roland Garros, Wimbledonie, jednym z sierpniowych turniejów na kortach twardych, US Open i WTA Finals (jeżeli się zakwalifikuje).

Przypomnijmy, że Serena Williams wycofała się z Australian Open, ponieważ uznała, że nie była jeszcze przygotowana do gry na 100% pod względem fizycznym. Teraz jednak jest już gotowa na powrót. – Wraca, ponieważ wierzy, że może wygrywać. Jeśli byłoby inaczej, nie oglądalibyśmy jej powrotu – podkreślił Mouratoglou.

Plany startowe Sereny Williams na 2018 rok:

Indian Wells
Miami
Madryt
Rzym
Roland Garros
Wimbledon
Jeden z sierpniowych turniejów na kortach twardych
US Open
WTA Finals (jeżeli się zakwalifikuje)

Sharm El Sheikh. Co za powrót! Iga Świątek z czwartym tytułem

/ Antoni Cichy , źródło: własna, foto: Srdjan Stevanovic/ITF

Iga Świątek już w pierwszym turnieju po 7-miesięcznej przerwie zdobyła tytuł! 16-latka wygrała rozgrywki ITF w Sharm El Sheikh. W finale nie dała szans Belgijce Britt Geukens.

Piękniejszego powrotu na kort młoda Polka nie mogła sobie wymarzyć. Dwa tygodnie temu w wygrała debiutancki mecz w Pucharze Federacji, a teraz pierwszy singlowy turniej po operacji zakończył się dla niej czwartym tytułem na zawodowych kortach.

Świątek w finale nie zostawiła żadnych złudzeń notowanej blisko 100 pozycji wyżej Geukens. 16-latce wystarczyło 66 minut, by pokonać przeciwniczkę 6:3, 6:1.

Poprzednie tytuły Polka zdobywała kolejno w Sztokholmie, Bergamo oraz Gyor.

Reportaż: Powrót Igi, czyli jak Iga Świątek wracała na kort po operacji

 

 

Korespondencja z Budapesztu. Totalna DOMInacja

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Dominika Cibulkova wygrała w Budapeszcie już cztery spotkania, dzięki czemu podwoiła liczbę zwycięstw odniesionych w obecnym sezonie. Co więcej, nie straciła dotąd ani jednego seta, za każdym prezentując się lepiej niż dzień wcześniej. To złe wiadomości dla Alison Van Uytvanck, która będzie ostatnią przeszkodzą na drodze Słowaczki do pierwszego trofeum od pamiętnego triumfu w Singapurze w 2016 roku.

28-letnia tenisistka z Bratysławy gra tak, jak na zawodniczkę rozstawioną z numerem pierwszym przystało. Nie drży jej ręka w trakcie wskazywania miejsca szeregu kolejnym rywalkom. Nawet jeśli uleci jej koncentracja, to po chwili wraca ze zdwojoną mocą. Tak było w półfinałowym pojedynku z Moną Barthel, kiedy poczuła się zbyt pewnie prowadząc 6:3, 2:0. Nawet zwykle głośno dopingujący ją małżonek, tym razem spokojnie reagował na wydarzenia na korcie, wierząc, że awans do finału jest formalnością. Wystarczyło jednak, że Niemka doprowadziła do remisu w drugim secie, a Cibulkova zamieniła się w byka rozjuszonego czerwoną flagą. Efekt: cztery wygrane gemy z rzędu i pewne zwycięstwo 6:3, 6:2.

Godzina i 17 minut rywalizacji nie wystarczyły Monie Barthel do zademonstrowania pełni swoich możliwości. Można było odnieść wrażenie, że przytłoczyła ją stawka pojedynku. To o tyle zaskakujące, że w finałach zawodów WTA meldowała się już siedmiokrotnie. Znalazienie rzeczywistych przyczyn będzie należeć do zadań Christophera Kasa, który próbował interweniować jeszcze w trakcie pojedynku, ale na niewiele się to zdało.

Więcej wyrównanej walki miał zagwarantować drugi pojedynek półfinałowy, w którym Alison Van Uytvanck mierzyła się z Viktorią Kuzmovą, szczęśliwą przegraną z kwalifikacji. Kluczowy dla losów tego spotkania okazał się dziewiąty gem pierwszego seta (najdłuższy w całym meczu), w którym młodsza ze słowackich półfinalistek dała się przełamać, mimo że sama miała szanse na objęcie prowadzenia 5:4. Strata własnego podania w tak ważnym momencie podcięła jej skrzydła.

Zresztą nie tylko jej. Z boku przyglądała się temu spotkaniu Karolina Kuzmova, siostra Viktorii młodsza od niej o rok. W pierwszym secie cierpliwie wspierała siostrę w lepszych i gorszych chwilach, natomiast przy wyniku 4:6, 0:3… przysnęła. Obudziły ją dopiero oklaski po jednej z bardziej efektownych wymian, o dziwo, wygranej przez jej siostrę. Viktoria Kuzmova prowadziła 40:0 i miała trzy okazje z rzędu na odrobienie straty przełamania, ale to niestety nie był początek pościgu, tylko początek końca. Belgijka wyszła cało z opresji i stało się jasne, że tego pojedynku już nie przegra. Po godzinie z małym okładem cieszyła się ze zwycięstwa 6:4, 6:2.

Szymon Adamski, korespondencja z Budapesztu

 


Wyniki

 Półfinały singla:

Dominika Cibulkova (Słowacja, 1) – Mona Barthel (Niemcy) 6:3, 6:2
Alison Van Uytvanck (Belgia) – Viktoria Kuzmova (Słowacja) 6:4, 6:2
 

Rio. Schwartzman na drodze Verdasco do podwójnej korony

/ Jakub Karbownik , źródło: własne, foto: AFP

Fernando Verdasco z Diego Schwartzmanem powalczą o tytuł w finale tunrieju ATP World Tour 500 w Rio de Janeiro. Dla Hiszpana to szans na podwójną koronę, po zwycięstwie w rywalizacji deblowej.

W tegorocznej edycji turnieju w Rio de Janeiro mieliśmy półfinały południowoamerykański i południowoeuropejski. Diego Schwartzman stanął naprzeciwko Nicolasa Jarryego, a Fernando Verdasco zmierzył się z Fabio Fogninim.

Włoch i Hiszpan to tenisiści, którzy potrafią zaprezentować tenis na najwyższym poziomie, co jest gwarantem niesamowitego widowiska. Jednak sobotni półfinał nie był spotkaniem jakie zapadnie w pamięci kibiców. Szczególnie ze względu na Fogininiego, który grał na wysokim, równym poziomie. I po 75 minutach pożegnał się z rywalizacją.

– Jestem bardzo szczęśliwy, że w swoim debiucie w turnieju w Rio de Janeiro doszedłem do finału – z awansu do finału cieszył się Verdasco. – Dzięki latom oczekiwań na pierwszy występ tutaj mam dodatkową motywację i siłę. Staram się grać jak najlepiej, walczyć i wygrywać – zakończył swą wypowiedź tenisista z Madrytu.

Rywalem Hiszpana w walce o ósmy tytuł będzie Diego Schwartzman. Rozstawiony z numerem szóstym Argentyńczyk w sobotnim półfinale pokonał Nicolasa Jarryego. Mimo że Chilijczyk po raz pierwszy zagrał w o finał rywalizacji ATP World Tour, to nie czuł tremy i postawił swemu rywalowi trudne warunki. O czym na pomeczowej konferencji mówił Argentyńczyk.

– Jestem bardzo szczęśliwy, choć na korcie czułem nerwy, zwłaszcza w końcówce pierwszego seta. To nie był łatwy mecz. Grałem z bardzo agresywnie nastawionym rywalem. Musiałem dużo biegać, ale lubię rozgrywać takie pojedynki na kortach ziemnych – powiedział 25-latek z Buenos Aires, któremu występ w Brazylii pozwoli w poniedziałek pierwszy raz w karierze znaleźć się w Top 20 rankingu ATP.


Wyniki

Półfinały singla:
Diego Schwartzman (Argentyna, 6) – Nicolas Jarry (Chile) 7:5, 6:2
Fernando Verdasco (Hiszpania, 8) – Fabio Fognini (Włochy, 5) 6:1, 7:5