Indian Wells. Azjaci zmorą Dżokowicia. 5-krotny triumfator turnieju za burtą!

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Novak Dżokowić doznał sensacyjnej porażki w 2. rundzie BNP Paribas Open. Były lider rankingu ATP i pięciokrotny zwycięzca kalifornijskiej imprezy przegrał 6:7(3), 6:4, 1:6 z Japończykiem Taro Danielem. Dla Dżokowicia był to pierwszy występ od Australian Open i równie zaskakującej porażki z innym z azjatyckich tenisistów, Heyonem Chungiem.

Niezbyt okazale wypadł powrót 30-letniego Serba po absencji spowodowanej kontuzją łokcia. Dżokowić popełniał bardzo dużo niewymuszonych błędów i w niczym nie przypominał siebie samego sprzed dwóch lat, kiedy dominował na światowych kortach. Popularny ,,Nole" był oszczędny w reakcjach, ale kiedy wykorzystał setbola i doprowadził do remisu w setach, pozwolił sobie na pobudzający okrzyk, który dawał nadzieje na to, że to co najlepsze zachował na ostatnią odsłonę rywalizacji. Stało się jednak odwrotnie. Serb opadł z sił i w trzecim gemie ugrał tylko jednego gema. Do niektórych piłek nawet nie startował, tylko odprowadzał jej wzrokiem, a następnie opuszczał głowę, zdając sobie sprawę z tego, że nie stać go na nawiązanie wyrównanej walki z zawodnikiem z drugiej setki. Taro Daniel doskonale wykorzystał niedyspozycję faworyta i osiągnął największy sukces w karierze. Kiedy sędzia ogłosił, że Japończyk został zwycięzcą pojedynku, na twarzy Azjaty malowało się niedowierzanie połączone z olbrzymią radością. Japońscy kibice przeżyli dziś huśtawkę nastrojów, ponieważ kilka godzin wcześniej z turnieju w Indian Wells wycofał się Kei Nishikori, podając za przyczynę przeziębienie. 

25-letni Taro Daniel w kolejnej rundzie zmierzy się z Leonardo Mayerem. Argentyńczyk pokonał dziś 6:4, 6:1 Rubena Bemelmansa, który w drabince głównej zastąpił wspomnianego wcześniej Keia Nishikoriego. Dla Daniela, jak i Mayera awans do 1/8 finału BNP Paribas Open byłby najlepszym osiągnięciem w obecnym sezonie.

Los Dżokowcia podzielił rozstawiony z numerem dziewiątym Lucas Pouille. Najwyżej notowany reprezentant Francji przegrał 4:6, 4:6 z Yukim Bhambrim, który przygodę z turniejem w Indian Wells rozpoczął od kwalifikacji. Co ciekawe, pomimo porażki w tak wczesnej fazie zawodów, Pouille wciąż ma szansę na awans do czołowej dziesiątki rankingu ATP. Jego los jest w rękach rywali, m.in, Jacka Socka, Tomasa Berdycha i Roberto Bautisty Aguta.

Taylor Fritz wciąż pozostaje jedynym reprezentantem gospodarzy, który wywalczył awans do 3. rundy. W niedzielę ta sztuka nie udała się m.in Johnowi Isnerowi i Tennysowi Sandgrenowi. Isner nie wykorzystał piłki meczowej w przegranym 7:6(5), 6:7(3), 5:7 spotkaniu z Gaelem Monfilsem. W całym meczu doszło do tylko jednego przełamania. Jego autorem był Francuz, choć to Isner w całym meczu miał ponad dwa razy więcej break-pointów. Z kolei Sandgren uległ 2:6, 6:7(3) Davidowi Ferrerowi. Doświadczony Hiszpan w kolejnej rundzie zmierzy się z Juanem Martinem del Potro lub Alexem De Minaurem. 

 


Wyniki

 Wyniki 2. rundy:

Feliciano Lopez (Hiszpania, 28) – Ernesto Escobedo (USA) 6:4, 6:3
Yuki Bhambri (Indie) – Lucas Pouille (Francja, 9) 6:4, 6:4
Dudi Sela (Izrael) – Kyle Edmund (Wielka Brytania, 21) 6:4, 6:4
David Ferrer (Hiszpania, 29) – Tennys Sandgren (USA) 6:2, 7:6(3)
Leonardo Mayer (Argentyna) – Ruben Bumelmans (Belgia) 6:4, 6:1
Taro Daniel (Japonia) – Novak Dżokowić (Serbia, 10) 7:6(3), 4:6, 6:1
Gael Monfils (Francja) – John Isner (USA, 15) 6:7(5), 7:6(3), 7:5
Pierre-Hugues Herbert (Francja) – Gilles Muller (Luksemburg, 24) 6:3, 7:5
Philipp Kohlschreiber (Niemcy, 31) – Tim Smyczek (USA) 1:6, 6:4, 6:4

Indian Wells. 16-latka zatrzymała Kvitovą

/ Anna Niemiec , źródło: wtatennis.com, foto: AFP

Wspaniała seria Petry Kvitovej zakończyła się na 14 zwycięstwach z rzędu. W trzeciej rundzie BNP Paribas Open Czeszka przegrała z Amandą Anisimovą. Sloane Stephens wyeliminowała Wiktorię Azarenkę.

Dwukrotna mistrzyni Wimbledonu, która w poprzedniej rundzie przez ponad trzy godziny walczyła z Julią Putincewą, nie zdołała się w pełni zregenerować i w niedzielę daleka była od optymalnej dyspozycji. W pierwszej partii młodziutka reprezentantka gospodarzy przełamała bardziej utytułowaną rywalkę w drugim i ósmym gemie, dzięki czemu zwyciężyła 6:2. Druga odsłona pojedynku rozpoczęła się dużo lepiej dla turniejowej „dziewiątki”, która wyszła na prowadzenie 3:1. Cztery następne gemy padły jednak łupem tenisistki grającej z „dziką kartą”, która stanęła przed szansą na zakończenie meczy przy pomocy własnego serwisu. Leworęczna zawodniczka odrobiła jeszcze stratę „breaka”, ale po chwili przegrała podanie do zera i Anisimova po 69 minutach walki mogła cieszyć się z najcenniejszego zwycięstwa w karierze.

– Cały czas jestem w szoku – przyznała na konferencji prasowej 16-latka urodzona w Freehold. – To była najlepsza tenisistka z jaką kiedykolwiek grałam i największym kort na jakim kiedykolwiek grałam. To było strasznie stresujące, ale równocześnie świetnie się bawiłam i zagrałam swój najlepszy tenis. To był naprawdę dobry dzień.

Następną rywalką młodej Amerykanki będzie Karolina Pliszkova, która w trzech setach wygrała z Zhang Shuai. Więcej o wschodzącej gwieździe amerykańskiego tenisa możecie przeczytać TUTAJ.

W najlepszej szesnastce turnieju jest już również Marketa Vondrousova, która bez większych problemów poradziła sobie z Aryną Sabałenką.

W niedzielę zaległe spotkanie drugiej rundy rozegrały Wiktoria Azarenka i Sloane Stephens. Pierwsza partia tego pojedynku nie dostarczyła spodziewanych emocji. Białorusinka przełamała rywalkę w pierwszym gemie, ale sześć kolejnych padło łupem mistrzyni US Open. Druga odsłona meczu była dużo bardziej wyrównana. W pierwszych czterech gemach doszło do przełamań, ale później obie tenisistki pilnowały własnych serwisów aż do wyniku 5:5. W jedenastym gemie 28-latka urodzona w Mińsku popełniła kilka prostych błędów i młodsza rodaczka sióstr Williams przełamała jej serwis do zera. Chwilę później Amerykanka wykorzystała atut własnego podania i po raz pierwszy w karierze pokonała Azarenkę.

Stephens o awans do czwartej rundy zagra z Darią Kasatkiną.
 


Wyniki

Trzecia runda singla
Karolina Pliszkova (Czechy, 5) – Shaui Zhang (Chiny, 32) 7:5 5:7 6:3
Amanda Anisimova (USA, WC) – Petra Kvitova (Czechy, 9) 6:2 6:4
Marketa Vondrousova (Czechy) – Aryna Sabałenka (Białoruś) 6:2 6:2

Druga runda singla
Sloane Stephens (USA, 13) – Wiktoria Azarenka (Białoruś, WC) 6:1 7:5
 

Indian Wells. 16-latka z widokiem na szczyt, wielkie zwycięstwo Anisimovej

/ Antoni Cichy , źródło: własne/nytimes.com/wtatennis.com, foto: AFP

Amanda Anisimova pokonała 6:2, 6:4 Petrę Kvitovą, przerywając imponującą serię zwycięstw Czeszki. Tak młodej tenisistki w czwartej rundzie Indian Wells nie było od 2005 roku.

Sensacja sensację goni. Zachwyty nad zaskakującymi wygranymi Danielle Collins, która sukcesów poza akademickim tenisem raczej nie święciła, i młodej Sofiji Żuk jeszcze nie ustały, a na ustach tenisowego światka jest już Amanda Anisimova. Bo jej historia spycha na dalszy plan wyczyny 24-letniej Amerykanki i 18-latki z Rosji. Serii zwycięstw Kvitovej, dwukrotnej mistrzyni Wimbledonu, przerwać nie mogły Jelena Ostapenko, Agnieszka Radwańska, Elina Switolina i Caroline Wozniacki, a zrobiła to dziewczyna, której – kiedy pierwsze sukcesy odnosiły siostry Williams – nawet nie było na świecie.

Nie jest drugą Szarapową
Do pełnoletności w Stanach Zjednoczonych Anisimovej brakuje jeszcze 4 lat i 6 miesięcy. Urodziła się 31 sierpnia 2001 roku. Kilka miesięcy po pamiętnym Indian Wells i niedoszłym meczu sióstr Williams, kilka dni przed finałem US Open, w którym Venus pokonała Serenę. Jej rodzice pochodzą z Rosji, tata ma na imię Konstantin, mama Olga, w domu rozmawiają po rosyjsku. Amanda ma 180 centymetrów wzrostu, kiedy biega po korcie, w taneczny ruch wprawia długi koński ogon spleciony z blond włosów. Ale to jedyne skojarzenia z Anną Kurnikową czy Marią Szarapową. W przeciwieństwie do ich historii jej rodzice nie wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych w pogoni za marzeniami o tenisowej karierze córki. Anisimova przyszła na świat we Freehold Township w stanie New Jersey.

O występowaniu w barwach ojczyzny rodziców nie myślała. – Nigdy nie brałam pod uwagę reprezentowania Rosji. Ale chcę tam pojechać. Naprawdę chciałabym odwiedzić i zobaczyć, jak tam jest, poznać kulturę – mówiła na łamach „The New York Timesa” przed ubiegłorocznym Roland Garros. Tenis towarzyszył jej od dzieciństwa. Brała rakietę, bo widziała, jak tenisem cieszy się starsza o dwa lata siostra Maria. – Moja siostra gra dla college’u Upenn. Kiedy byłam mała, ona już grała. Zawsze widziałam, jak to robi, i też tak chciałam. Własnie tak się wkręciłam, moi rodzice tak samo – opowiadała w rozmowie z WTA Insider, kiedy świat tenisa starał się poznać nową-przyszłą gwiazdę.

11 marca 2018

– Tak Anisimova pokonała Petrę Kvitovą, by awansować do 4. rundy BNP Paribas Open 2018.

Pierwsza w XXI wieku
Anisimova, pomimo dziewczęcego wieku, nie jest nowicjuszką, światu talentu w pełnej krasie nie zaprezentowała po raz pierwszy. W 2017 roku została pierwszą tenisistką urodzoną w XXI wieku w głównej drabince turnieju wielkoszlemowego. Wystąpiła w Roland Garros z dziką kartą, ale o żadnym prezencie nie ma mowy. Sama ją wywalczyła w amerykańskim Roland Garros Wild Card Challenge złożonym z czterech turniejów. Po prostu była najlepsza. Rok wcześniej w juniorskim Fench Open doszła do finału, przegrała tylko z Rebeką Masarovą.

Już kiedy debiutowała w Paryżu w maju 2017 głośno było o jej starszych rodaczkach. O Catherine Bellis, o Kayli Day. A w Stanach Zjednoczonych, kraju sióstr Williams, wcześniej wielu legend tenisa, młode talenty mają wzorce, które pociągają za sobą wielkie oczekiwania. Wiedzą o tym rodzice Anisimovej. – Presja jest niewątpliwie wielka, a jeszcze wzrasta, kiedy radzi sobie nadspodziewanie dobrze. Bardzo trudno trzymać obrany kurs, patrzeć realistycznie i oprzeć się urojeniom. Widziałem wielu rodziców, którzy od razu mieli urojenia. Te historie kończyły się bardzo źle. Nie można przetrenować dziewczyny. Nie można za wiele wymagać – mówił jej tata, Konstantin, przed debiutanckim wielkoszlemowym występem.

Od porażki z Fręch do mistrzostwa
Dziś gra ze starszymi od siebie (w Indian Wells pokonała wcześniej Pauline Parmentier, Anastazją Pawluczenkową), do czego przyzwyczajała się nawet w juniorskich rozgrywkach. Pierwszy US Open zaczynała tuż po 14. urodzinach, a i tak przedarła się przez kwalifikacje do głównej drabinki. To miejsce na polski epizod w jej karierze, bo w debiucie przegrała z Magdaleną Fręch. Dwa lata później, w 2017, na Flushing Meadows już rządziła. Tak twardą ręką, że ponad poziom 5 wygranych gemów w secie rywalki się nie uniosły. 5:7 uległa utalentowana córka serbskiego koszykarza Olga Danilović i to była najtrudniejsza partia Anisimovej w całym turnieju. W finale 13-letniej rodaczce Cori Gauff dała krótki i bolesny pokaz skutecznego tenisa. 6:0, 6:2, choć Gauff, urodzona w 2014 roku, rozpaczać z powodu raptem wicemistrzostwa nie mogła.

""
– Juniorski US Open 2017 był popisem Anisimovej. Nie straciła ani jednego seta. (Fot. AFP)

Anisimova jednocześnie stawiała pierwsze, śmiałe kroki na zawodowych kortach. W sezonie 2017 do CV wpisała finał turnieju ITF z pulą 80 tys. dol., tytuł i finał rozgrywek z pulą 60 tys. Już w wieku 16 lat zadomowiła się w Top 200. I atakuje. Żadna z 96 uczestniczek Indian Wells nie urodziła się tak niedawno. Młodszej w stawce nie było. Tak jak nie było młodszej w 4. rundzie BNP Paribas Open od 2005 roku. Ale Anisimova na pewno nie chce być jak Wiktorija Kutuzowa, ukraińska bohaterka sprzed 13 lat. Bo sukces z Indian Wells pozostał jej największym w karierze przerwanej w wieku zaledwie 26 lat. Ambicje 16-letniej Amerykanki z rosyjskimi korzeniami sięgają znacznie wyżej i dalej niż 76. miejsce w rankingu WTA Kutuzowej.

Indian Wells. Ten sam mecz siedemnaście lat później

/ Antoni Cichy , źródło: własne/espn.com/usatoday.com, foto: AFP

Serena Williams kontra Venus Williams – to będzie najbardziej wyczekiwany mecz trzeciej rundy Indian Wells, kto wie, czy nie w całej historii turnieju. Mecz, który miał się odbyć już w 2001 roku.

Historię bardzo szorstkiej przyjaźni, żeby nie napisać wrogości, sióstr Williams z turniejem w Indian Wells z powodzeniem ktoś mógłby zamknąć między stroną tytułową a końcową książki. To jeden z najciekawszych rozdziałów – a do tego wspólny – w karierach Sereny i Venus, który rozpoczął się w 2001 roku, a kropki doczeka się na dobrą sprawę dopiero teraz. Kiedy wreszcie obie rozegrają mecz, na który wszyscy ostrzyli sobie zęby siedemnaście lat temu. Zamiast widowiska były gwizdy i atmosfera skandalu ciągnąca się przez długie lata za siostrami Williams i wrogą amerykańską publicznością.

„Tenis ucierpiał bardziej niż turniej”
Preludium sprawy, której niejako kronikarzem został Joel Drucker, była konferencja prasowa 14 marca. Wcale nie z Venus ani Sereną.
– Jakieś przewidywania co do półfinału między siostrami Williams? – zapytał reporter.
– Nie wiem, co o tym myśli Richard Williams. Wydaje mi się, że to on zdecyduje, która jutro wygra – odpowiedziała Jelena Dementiewa, którą kilka chwil wcześniej z turnieju wyrzuciła Venus.

Rosjanka dodała, że właśnie takie towarzyszą jej odczucia, że to rodzina niczym przy zielonym stoliku rozstrzyga poza kortem: Serena czy Venus. – Pamiętam, jak grały w Lipton. Gdybyście widzieli ten mecz, był tak śmieszny – rzuciła jeszcze Dementiewa. Jej słowa idealnie wpasowały się w oskarżenia amerykańskiego brukowca National Enquirer, które pojawiły się w tym samym tygodniu, że siostrzany półfinał Wimbledonu w 2000 roku został ustawiony. Czyli wygrała ta, co miała, bo tak uznał Richard Williams.

Moment, który na lata odcisnął piętno na Indian Wells, wydarzył się jednak dzień później. Cztery minuty przed czwartkowym półfinałem. Nie pięć, nie trzy. Cztery minuty przed wyjściem na kort wówczas 19-letniej Sereny i 20-letniej Venus gruchnęła wiadomość, że starsza z nich wycofała się z turnieju. Powód? Zapalenie ścięgien. Dyrektor turnieju Charlie Pasarell mógł tylko lamentować: chciałbym, żeby choć podjęła próbę. Tenis ucierpiał na tym bardziej niż sam turniej.

Rasistowskie podteksty, Dementiewa tylko żartowała
W sobotę tłum w liczbie 15 938 widzów sprzysiągł się przeciwko Serenie, która w finale skrzyżowała rakiety z Kim Clijsters. Nawet jeśli znalazłaby w tłumie kilku popleczników, byli w zdecydowanej mniejszości. Wychodziła na kort przy akompaniamencie buczenia. Ona i Richard Williams mieli tego dnia 15 tysięcy rywali. Wygrali. Serena z Belgijką, jej ojciec z rzeszą krytyków zebranych na trybunach, rywalami całej rodziny tak licznymi jak nigdy przedtem i pewnie nigdy potem w jednym miejscu.


– Kiedy Richard Williams wchodził z Venus na trybuny, o serdecznym powitaniu nie było mowy.

Na buczenie, celebrując triumf córki, Richard Williams odpowiedział gestem prosto z książek do historii, z encyklopedii sportu. Podniósł zaciśniętą pięść jak czarnoskórzy sprinterzy Tommie Smith i John Carlos na igrzyskach w 1968 roku w mieście Meksyk.

– Wyszłam na kort, a tłum natychmiast zaczął kpić, buczeć. W poprzednim meczu, w półfinale, miałam grać z siostrą, ale Venus dopadło zapalenie ścięgien, musiała się wycofać. To najwidoczniej rozjuszyło fanów. Przez całą karierę uczciwość była dla mnie wszystkim. Tak samo dla Venus. Fałszywe oskarżenia odnośnie rzekomego ustawiania naszych meczów zabolały mnie, zadały głęboką ranę. Rasistowskie podteksty były bolesne, pokręcone i niesprawiedliwe. W sporcie, który kochałam całym sercem, na jednym z ukochanych turniejów, nagle poczułam się niemile widziana, samotna i przestraszona – wspominała tamten dzień 23-krotna mistrzyni wielkoszlemowa.

""
– Tak Richard Williams odpowiedział publiczności. (Fot. AFP)

 

Rana piekła, ale po finale Serena o długoletniej banicji dla Indian Wells w swym kalendarzu nic nie mówiła. – Mam do obrony tytuł. Prawdopodobnie za rok mnie zobaczycie – odpowiadała dziennikarzom na konferencji. Burza jakby przycichła. Ze swych słów zaczęła się nagle wycofywać Dementiewa. Pod koniec marca w Key Biscayne zbagatelizowała oskarżenia sprzed dwóch tygodni. – Ja tylko żartowałam – odpowiadała dziennikarzom pytana o wypowiedzi z Indian Wells. Sama przyznała, że aż takiego zamieszania wywołanego jej słowami się nie spodziewała.

Przegrana walka o równość i przeprosiny
Ból był jednak nie do zniesienia. W sezonie 2002 Indian Wells odbywał się bez sióstr Williams. W 2003, 2004 i kolejnych także. – Trudno wyrzucić z pamięci godziny spędzone na płaczu w szatni w Indian Wells po zwycięstwie w 2001 roku, uczucie towarzyszące podczas jazdy powrotnej do Los Angeles, jak gdybym przegrała najważniejszy mecz w życiu, nie tenisowy, ale ważniejszy, bo walkę o równość – zwierzała się Serena. Decyzję podtrzymywała przez lata. – Nie zamierzam grać w Indian Wells. Wydarzyło się tam wiele rzeczy, które zmieniły moje życie. Powiedziałam Larry’emu Scottowi, że doszło do zdarzeń, do których dojść nie powinno, zwłaszcza w stosunku do Afroamerykanki – tłumaczyła dosadnie kilka sezonów później.

Lata upływały, mijały rocznice scen z 17 marca 2001 roku, do historii trafiały kolejne mistrzynie Indian Wells. Siostry Williams pozostawały nieugięte. W 2009 Serena dała upust swej zawziętości w biografii. – Rozgrywki zyskały rangę Mandatory, to znaczy, że WTA może ukarać każdą zawodniczkę, jeśli nie zagra. Ale nie dbam o to, mogą mi kazać płacić milion dolarów grzywny, i tak tam nie zagram z powrotem – napisała.

Przełom przyszedł w 2015 roku. Młodsza z sióstr miała wrócić rozliczyć się z demonami przeszłości, kiedy uzna, że jest gotowa. Wreszcie była. Obie były. – Indian Wells zajmuje szczególne miejsce w moim sercu. To tam wygrałam pierwszy zawodowy mecz, ale też tam utraciłam kawałek siebie. Przed długi czas nie mogłam sobie wyobrazić powrotu w miejsce, w którym rozegrały się najczarniejsze chwile mojej kariery. Przez lata niesłychanie dorosłam jako tenisistka, ale co ważniejsze, jako człowiek. Właśnie dlatego zdecydowałam się wrócić do Indian Wells – przyznała na łamach magazynu „Time”, motywując decyzję o powrocie.

""
– Po siedemnastu latach Serena cieszy się grą w Indian Wells. To tu wrócila do touru po urodzeniu córeczki. (Fot. AFP)

Mecz, który czekał 17 lat
O 2001 roku dziś przypomina zadra w sercu sióstr, co jakiś czas teksty prasowe i wspomnienia co starszych bądź lubujących się w kronikach kibiców. Historia obrała taki kurs, że to scenę tak bolesnego przestawienia Serena wybrała na miejsce definitywnego powrotu do touru po urodzeniu dziecka. Że w pierwszym turnieju po wznowieniu kariery zagra z Venus, która miała po drugiej stronie siatki, kiedy przed obwieszczeniem ciąży triumfowała w Australian Open 2018. Że w tych okolicznościach spotkają się po raz 29 w karierze, by rozegrać pewien mecz. Nie tylko o czwartą rundę. Mecz, który czekał na nie 17 lat.

Antoni Cichy

Indian Wells. Zwycięstwo Sereny, będzie pojedynek sióstr Williams

/ Jakub Karbownik , źródło: własne, foto: AFP

Serena Williams odniosła drugie zwycięstwo w Indian Wells i zmierzy się ze swoją siostrą Venus. Do dalszych gier awansowała również obrończyni tytułu, Jelena Wiesnina.

Ostatni mecz przed przerwą macierzyńską Serena zagrała w finale Australian Open z siostrą. Minął ponad rok, a 23-krotna mistrzyni wielkoszlemowa w pierwszy turnieju po przerwie znów po drugiej stronie siatki zobaczy Venus. W drugiej rundzie pokonała rozstawioną Kiki Bertens.

Najwyżej sklasyfikowana w rankingu WTA reprezentantka Holandii dwukrotnie uzyskała w pierwszej partii przewagę przełamania, ale nie umiała jej utrzymać i o losach seta zdecydował tie-break. W tym lepiej podawała Amerykanka, która wykorzystując trzecią piłkę setową, wyszła na prowadzenie. – Zawsze dobrze jest wygrać tie breaka, zwłaszcza gdy jest on w pierwszym secie. Kiki w pierwszej partii grała naprawdę dobrze – skomentowała przebieg rywalizacji w pierwszym secie Williams.

W drugim decydujący był jedenasty gem. 23-krotna mistrzyni wielkoszlemowa po raz trzeci w tym secie przełamała serwis rywalki, aby następnie przy swoim podaniu zakończyć spotkanie za drugą piłką meczową, Potyczka w trzeciej rundzie będzie 29. konfrontacją sióstr. Dotychczas częściej, bo 17-krotnie wygrywała młodsza.

Awans uzyskała również obrończyni tytułu Jelena Wesnina. Rozstawiona z numerem „24” Rosjanka pokonała w trzech setach Catherine Bellis.
W pierwszej partii urodzona we Lwowie tenisistka wygrała tylko 29 procent punktów przy pierwszym podaniu, z czego skorzystała młoda Amerykanka. W drugim secie skuteczność obrończyni tytułu była zdecydowanie lepsza. Wiesnina prowadziła już 5:0, ostatecznie kończąc seta wynikiem 6:1.

W decydującej partii pewnie zmierzająca po zwycięstwo Rosjanka trzykrotnie przełamała podanie Bellis. Ta miała dwie szanse na to, by powrócić do gry, ale ich nie wykorzystała. – Pierwszy mecz w turnieju nigdy nie jest łatwy. Dlatego cieszy mnie dzisiejsze zwycięstwo – powiedziała na pomeczowej konferencji rozstawiona z numerem „24” Wiesnina.

Pogoda nieco pokrzyżowała plany organizatorów i nie udało się przeprowadzić wszystkich spotkań. Angelique Kerber zdążyła rozegrać (i przegrać) jednego seta z Jekateriną Makarową, a pojedynek Wiktorii Azarenki ze Sloane Stephens w ogóle się nie rozpoczął.


Wyniki

Druga runda singla:
Caroline Wozniacki (Dania, 2)- Lara Arruabarrena (Hiszpania) 6:4,6:1
Elina Switolina (Ukraina, 4) – Mona Barthel (Niemcy) 6:4, 6:3
Caroline Garcia (Francja, 7) – Jennifer Brady (USA) 6:4,6:4
Venus Williams (USA, 8) – Sorana Cirstea (Rumunia) 6:3, 6:4
Julia Goerges (Niemcy, 12) – Natalia Wichlancewa (Rosja) 6:4, 6:1
Danielle Collins (USA, WC) – Madison Keys (USA, 15) 6:3, 7:6(1)
Sofija Żuk (Rosja, WC) – Magdalena Rybarikova (Słowacja, 18) 6:3, 2:6, 7:5
Daria Kasatkina (Rosja, 20) – Katerina Siniakova (Czechy) 6:2, 5:2
Anastazja Sewastowa (Łotwa, 21) – Monica Puig (Portoryko) 6:2, 2:6, 6:1
Jelena Wiesnina (Rosja, 24) – Catherine Bellis (USA) 2:6, 6:1, 6:1
Daria Gavrilova (Australia, 26) – Yanina Wickmayer (Belgia) 7:6(3), 6:2
Carla Suarez Navarro (Hiszpania, 27) – Su-Wei Hsieh (Tajwan, Q) 6:4, 2:6, 6:3
Aljaksandra Sasnowicz (Białoruś) – Anett Kontaveit (Estonia, 28) 6:2, 6:4
Serena Williams (USA) – Kiki Bertens (Holandia, 29) 7:6(5), 7:5

 

 

 

Indian Wells. Dimitrow poza turniejem

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

Fernando Verdasco sprawił największą niespodziankę podczas sobotnich zmagań panów, eliminując Grigora Dimitrowa. Niestety nie udało zakończyć się wszystkich pojedynków. Deszcz przeszkodził Rogerowi Federerowi i Federico Delbonisowi.

Od początku było wiadomo, że to nie będzie łatwy mecz otwarcia dla bułgarskiego faworyta, gdyż Fernando Verdasco prezentował ostatnio dobrą dyspozycję (finał singla i triumf w deblu w Rio). Grigor Dimitrow zaś cały czas szuka formy i gra bardzo nierówno. Nie zmienia to faktu, że odpadnięcie turniejowej „trójki” w tej fazie turnieju to spora niespodzianka.

Bułgar lepiej rozpoczął spotkanie, wychodząc na prowadzenie 3:1, jednak nie potrafił utrzymać przewagi przełamania do końca. Gra opierała się głównie na serwisie i szybkim kończeniu wymian. O losach pierwszego seta zadecydował tie break. Tam także swoich szans nie wykorzystał tenisista z Chaskowa. Tym samym to Hiszpan uzyskał prowadzenie w meczu.

Druga partia rozpoczęła się od przebudzenia Dimitrowa, który dwukrotnie przełamał rywala. Verdasco zaczął odrabiać straty, jednak dwóch breaków nie dał rady uzyskać i zwycięzca Nitto ATP Finals 2017 wyrównał stan pojedynku.

Gra stała się bardziej zacięta, wymiany obfitowały w agresywne zagrania. Verdasco pewnie wygrywał swoje gemy serwisowe, natomiast Bułgar miał z tym więcej problemów. W końcu przy stanie 3:4 nie zdołał on obronić break pointów i tenisista z Madrytu poszedł za ciosem, sprawiając, jak do tej pory, największą niespodziankę turnieju. W trzeciej rundzie „Nando” zmierzy się z Taylorem Fritzem, który pokonał innego rozstawionego zawodnika – Andrieja Rublewa.

Tempa nie zwalnia Bona Corić, który w dwóch meczach stracił zaledwie 5 gemów. W sobotę okazał się lepszy od Alberta Ramosa–Vinolasa. Następnym przeciwnikiem Chorwata będzie inny z Hiszpanów Roberto Bautista Agut. Corić będzie miał okazję do rewanżu za porażkę w ćwierćfinale w Dubaju.

Do trzeciej rundy awansowali także Pablo Carreno–Busta, Jeremy Chardy, Adrian Mannarino, Hyeon Chung, Filip Krajinović, Nicolas Kicker i Danill Miedwiediew.

Roger Federer rozpoczął w piątek walkę o obronę tytułu z Federico Delbonisem. Panowie jednak nie skończyli meczu z powodu opadów deszczu i musieli zejść z kortu przy stanie 6:3, 2:2 dla Szwajcara. Dokończenie zaplanowane jest jako trzeci pojedynek od godziny 20 czasu polskiego na Stadium 1.


Wyniki

Druga runda singla:
Fernando Verdasco (Hiszpania) – Grigor Dimitrow (Bułgaria, 3) 7:6 (4), 4:6, 6:3
Pablo Carreno – Busta (Hiszpania, 11) – Horacio Zeballos (Argentyna) 3:6, 6:3, 7:6 (3)
Roberto Bautista Agut (Hiszpania, 13) – Jared Donaldson (USA) 6:4, 6:2
Jeremy Chardy (Francja) – Fabio Fognini (Włochy, 16) 4:6, 7:6 (2), 6:4
Borna Coric (Chorwacja) – Albert Ramos – Vinolas (Hiszpania, 19) 6:0, 6:3
Adrian Mannarino (Francja, 20) – Peter Polansky (Kanada) 6:1, 6:4
Hyeon Chung (Korea Południowa, 23) – Dusan Lajovic (Serbia) 6:7 (9), 6:3, 6:3
Filip Krajinovic (Serbia, 25) – Mitchell Krueger (USA, Q) 6:2, 6:2
Nicolas Kicker (Argentyna) – Damir Dzumhur (Bośnia i Hercegowina, 26) 4:6, 6:2, 6:1
Taylor Fritz (USA) – Andriej Rublew (Rosja, 27) 6:4, 7:6 (4)
Danill Medvedev (Rosja) – Matteo Berrettini (Włochy, LL) 6:7 (6), 7:5, 6:4

Zhuhai. Zwycięstwo wymknęło się rąk

/ Anna Niemiec , źródło: własne, foto: AFP

Hubert Hurkacz na pierwszy tytuł w imprezie rangi challenger będzie musiał jeszcze poczekać. W niedzielę w finale Zhuhai Open Polak w trzech setach przegrał z Alexem Boltem.

Początek pojedynku należał do 21-latka z Dolnego Śląska, który już w pierwszym gemie przełamał rywala, a sam utrzymał podanie bez straty punktu, dzięki czemu objął prowadzenie 2:0. Australijczyk szybko jednak odrobił stratę i później obaj tenisiści pilnowali własnych serwisów. W dziesiątym gemie 25-latek urodzony w Murray Bridge miał piłkę setową przy podaniu przeciwnika, ale wrocławianin wybronił się i doprowadził do wyniku 5:5. Wybrnięcie z trudnej sytuacji dodało skrzydeł podopiecznemu Aleksandra Charpantidisa, który w chwilę później odebrał serwis leworęcznemu tenisiście i zapisał pierwszego seta na swoim koncie.

Drugą odsłonę spotkanie lepiej rozpoczął tenisista z Antypodów, który przełamał rywala w czwartym gemie, dzięki czemu szybko odskoczył na 4:1. Hurkacz nie zamierzał jednak spisywać tego seta na straty i doprowadził do wyrównania. Niezwykle emocjonujący przebieg miał dziewiąty gem, w którym tenisiści rywalizowali przez kilkanaście minut. Reprezentant Polski miał w nim pięć okazji na „breaka”, ale Bolt w świetnym stylu się obronił i ostatecznie utrzymał podanie. W końcówce tej części meczu obaj zawodnicy pilnowali już własnych serwisów i do rozstrzygnięcia potrzebny okazał się tie-break. Tę dodatkową dobrze rozpoczął Australijczyk, który wyszedł na prowadzenie 3:0. Młodszy rodak Lleytona Hewitta wypracowanej przewagi roztrwonił i kilka minut później wyrównał stan rywalizacji.

Decydująca partia nie rozpoczęła się pomyśli Hurkacza, który w trzecim gemie stracił podanie, pomimo prowadzenie 40:15. Chwilę później Polak miał trzy szanse z rzędu na odrobienie straty, ale żadnej z nich nie wykorzystał i tenisista z kwalifikacji odskoczył na 3:1. W szóstym gemie wrocławianin miał kolejne dwie okazje na przełamanie powrotne, ale ich również nie był w stanie zamienić na „breaka”. Niewykorzystane szanse podcięły skrzydła reprezentantowi Polski, który po raz drugi stracił podanie. Alex Bolt takiej przewagi już nie zmarnował i 2 godzinach i 13 minutach walki mógł wznieść ręce w geście triumfu.

Jednym z elementów, który zadecydował o porażce Huberta Hurkacza, była niska skuteczności przy „breakpointach”. Reprezentant Polski zamienił na przełamanie tylko 3 z 18 takich okazji. Z kolei Australijczyk miał pięć szans na odebranie podania rywalowi, ale wykorzystał aż cztery z nich.

Na pocieszenie poniżej zamieszczamy najefektowniejszą akcję meczu w wykonaniu naszego tenisisty.

11 marca 2018


Wyniki

Finał singla
Alex Bolt (Australia, Q) – Hubert Hurkacz (Polska) 5:7 7:6(4) 6:2
 

Indian Wells. Kolejny wyczyn Danielle Collins, czyli z college’u do 3. rundy

/ Antoni Cichy , źródło: własne/tennis.com, foto: AFP

Do trzeciej rundy Indian Wells awansowały już Elina Switolina i Venus Williams, ale to Danielle Collins była najjaśniejszą postacią pierwszych sobotnich meczów. Drugą bohaterką Sofija Żuk. Teraz obie ze sobą zagrają.

Tenis przyzwyczaił, że wielkie turnieje kreują postacie nietuzinkowe. Na Wimbledonie serca kibiców skradł w 2016 roku Marcus Willis, który znikąd, a dokładniej z tenisowych nizin i zadłużenia wyrwał się, by dojść do 3. rundy i na korcie centralnym grać z Rogerem Federerem. Teraz piękną historię w Indian Wells tworzy Danielle Collins. W sobotę wyeliminowała Madison Keys rozstawioną z numerem 15, wygrywając 6:3, 7:6(1). Dopiero po raz drugi stawiła czoła tenisistce z Top 20, a od poprzedniej potyczki – z Simoną Halep – minęły prawie cztery lata.

Collins od trzech miesięcy ma 24-lata. Kiedy najzdolniejsze przedstawicielki amerykańskiego tenisa jak Catherine Bellis promowały swoje nazwisko w tourze, ona po sporadycznych występach na wielkich arenach, po US Open, gdzie otrzymywała dziką kartę, wracała do college’u. Dwukrotnie została mistrzynią NCAA. – Myślę, że dwa zwycięstwa w mistrzostwach kraju były fajne, ale moim zdaniem wartość ma wygrywanie razem z drużyną. Zawsze jestem taka nostalgiczna „och, jak ja bym chciała, żebyśmy zostały drużynowymi mistrzyniami”. Pewnie brzmię jak mały bachor, a powinnam się cieszyć z tego, co mam – opowiadała w 2016 roku po ukończeniu studiów na łamach tennis.com.

Świat, w którym się poruszała, przestał istnieć. Musiała się przyzwyczaić do całkiem nowego, zostać panią swojego losu. – To dość stresujące, trzeba robić to, o czym wcześniej nie myślało się w życiu, zadbać o finanse, samemu rezerwować loty. Po prostu robić to, o czym nigdy nie myślałam w szkole – mówiła. Jej ranking stale się poprawiał, a w maju ubiegłego roku przekroczyła barierę Top 200. Pięła się w górę niezauważenie. Kiedy przed rozpoczęciem Indian Wells w challengerze pokonała Magdę Linette, wciąż wydawało się, że bliżej do wpadki Polki, niż zalążka tak niezwykłej historii. W Indian Wells Collins pokonała już dwie rodaczki. Jej pierwszą ofiarą była Taylor Townsend, drugą właśnie Keys.

Równocześnie w Kalifornii rozgrywały się sceny drugiej bajki. Sofija Żuk, 18-latka z Rosji, po raz kolejny nie zlękła się rywalki z uznanym nazwiskiem. Po zwycięstwie nad Alize Cornet do kolekcji dołożyła wygraną z Magdaleną Rybarikovą 6:2, 2:6 i 7:5. Nawet powrót Słowaczki w drugim secie jej nie zgasił. Tak jak nie zdeprymowało jej 11 przegranych piłek meczowych w 10. gemie trzeciego seta. Dwunasta była już ostatnią i Żuk przeskoczyła na kolejny szczebel. Ale trzecia runda jednej z dwóch bajek zada kres. Sprawczynie dwóch tak sensacyjnych marszów w głąb drabinki teraz się spotkają i między sobą zdecydują, która pójdzie jeszcze dalej i jeszcze dłużej będzie na ustach tenisowego światka.

Więcej sensacji w pierwszej części sobotnich zmagań nie było, bo Elina Switolina zgodnie z przewidywaniami pokonała Monę Barthel, a Venus Williams zwyciężyła Soranę Cirsteę. Historia może zatoczyć piękne koło. Wygrana Sereny z Kiki Bertens sprawi, że w pierwszym występie po urodzeniu dziecka od razu spotka się z siostrą. A przecież w ostatnim turniejowym starcie przed przerwą macierzyńską, w finale Australian Open, Serena po drugiej stronie siatki miała właśnie Venus.

Dalej gra pogromczyni Linette. Aljaksandra Sasnowicz wyeliminowała Anett Kontaveit i znów poprawiła życiowy rezultat na kortach Indian Wells. Jeżeli Lara Arruabarrena nie dokona czegoś wielkiego i nie zatrzyma Caroline Wozniacki, to właśnie z Dunką polskiego pochodzenia skonfrontuje się Białorusinka.


Wyniki

Druga runda singla:
Elina Switolina (Ukraina, 4) – Mona Barthel (Niemcy) 6:4, 6:3
Venus Williams (USA, 8) – Sorana Cirstea (Rumunia) 6:3, 6:4
Julia Goerges (Niemcy, 12) – Natalia Wichlancewa (Rosja) 6:4, 6:1
Danielle Collins (USA, WC) – Madison Keys (USA, 15) 6:3, 7:6(1)
Sofija Żuk (Rosja, WC) – Magdalena Rybarikova (Słowacja, 18) 6:3, 2:6, 7:5
Daria Kasatkina (Rosja, 20) – Katerina Siniakova (Czechy) 6:2, 5:2
Carla Suarez Navarro (Hiszpania, 27) – Su-Wei Hsieh (Tajwan, Q) 6:4, 2:6, 6:3
Aljaksandra Sasnowicz (Białoruś) – Anett Kontaveit (Estonia, 28) 6:2, 6:4

Indian Wells. Thiem i Cuevas ujarzmili nastoletnie bestie

/ Szymon Adamski , źródło: własne, foto: AFP

Dominic Thiem i Pablo Cuevas zaliczyli egzamin na przekładanie efektywności poszczególnych zagrań ponad ich efektowność. To doprowadziło ich do zwycięstw nad młodymi gniewnymi, Stefanosem Tsitsipasem i Denisem Shapovalovem. Awans do 3. rundy wywalczyli również Kevin Anderson, Tomas Berdych.

Wszystkie dotychczasowe mecze 2. rundy kończyły się zwycięstwami zawodników rozstawionych, którzy na typ etapie rywalizacji rozpoczęli zmagania w Kalifornii. Najwięcej emocji dostarczył pojedynek Dominica Thiema z  19-letnim Stefanosem Tsitsipasem. Nie brakowało w tym meczu długich wymian, w których obaj zawodnicy demonstrowali bogaty repertuar zagrań z jednoręcznego bekhendu. Ręce niekiedy same składały się do oklasków, głównie za sprawą szukającego efektownych rozwiązań Greka. Thiem musiał solidnie się napracować, by ostatecznie wygrać 6:2, 3:6, 6:3.

Warto zwrócić uwagę na skuteczność Tsitsipasa przy break-pointach. Z trzech szans jakie sobie wypracował w całym meczu, wykorzystał aż dwie. Do kuriozalnej syuacji doszło w drugim secie, kiedy zdobył tylko sześć punktów na returnie, a mimo to wygrał tę partię 6:3. Koniec końców lepszy okazał się jednak zawodnik z czołowej dziesiątki rankingu ATP, który potrafił się wykazać opanowaniem w najważniejszych momentach i ani przez moment nie dał się ponieść emocjom.

W sobotę kibice mogli podziwiać jeszcze jedną bitwę na jednoręczne bekhendy. Denis Shapovalov momentami zachwycał, ale zagrania wybitne przeplatał słabymi. Najwiecej pretensji może mieć do siebie o smecza z końcówki pierwszego seta, kiedy zdecydował się uderzyć piłki, zamiast prosić o uruchomienie aparatury ,,hawk-eye". 18-letni Kanadyjczyk stracił cenny punkt, a chwilę później Pablo Cuevas cieszył się ze zwycięstwa 7:6(4) w pierwszym secie. W drugim secie tak wyrównanej walki już nie było. Podopieczny Alberto Manciniego był do bólu regularny, co doprowadziło go do zwycięstwa 7:6(4), 6:3 i awansu do 1/16 finału, gdzie zmierzy się z Thiemem. 

Najmniejszych problemów z Maximilianem Martererem nie miał Tomas Berdych. Ich spotkanie trwało tylko godzinę i 11 minut. Reprezentant naszych południowych sąsiadów przez cały czas panował nad wydarzeniami na korcie i zasłużenie wygrał 6:1, 6:4. Nieco dłużej trwało starcie rozstawionego z numerem siódmym Kevina Andersona z Jewgienijem Donskojem z Rosji. Afrykański rodzynek wygrał 7:5, 6:4, posyłając w całym meczu aż 17 asów. Pozostałe statystystyki serwisowe Andersona także robią wrażenie. Celność pierwszego podania wyniosła u niego 75 procent, a jeśli już trafiał, to wygrywał 83 procent wymian. 

 


Wyniki

 Wyniki 2. rundy:

Tomas Berdych (Czechy) – Maximilian Marterer (Niemcy) 6:1, 6:4
Pablo Cuevas (Urugwaj, 30) – Denis Shapovalov (Kanada) 7:6(4), 6:3
Dominic Thiem (Austria, 5) – Stefanos Tsitsipas (Grecja) 6:2, 3:6, 6:3
Kevin Anderson (RPA, 7) – Jewgienij Donskoj (Rosja) 7:5, 6:4