Miesiąc: kwiecień 2025

Kamil Majchrzak i Sebastian Ofner zrezygnowali z występu w grze podwójnej w madryckim Challengerze. Polaka i Austriaka już jutro czekają natomiast pojedynki singlowe.

Tenisista z Piotrkowa Trybunalskiego po bardzo udanym występie w imprezie ATP w Marrakeszu, gdzie dotarł do półfinału, udał się do Madrytu na turniej rangi Challenger. We wtorek Majchrzak zainaugurował zmagania w singlu. 29-latek pokonał turniejową „dwójkę” Hugo Delliena 7:6(1), 6:1. W środę natomiast – w parze z Sebastianem Ofnerem – miał wziąć udział w deblu.

Do meczu gry podwójnej jednak nie doszło. Polsko-austriacki duet wycofał się z rywalizacji. W związku z tym Francisco Cabral z Portugalii i Lucas Miedler z Austrii walkowerem awansowali do następnej rundy.

Kamila Majchrzaka i Sebastiana Ofnera zobaczymy jednak na kortach w stolicy Hiszpanii już w czwartek. Polak zmierzy się z reprezentantem gospodarzy, Carlosem Tabernerem, a Austriak z Litwinem Viliusem Gaubasem. Stawką tych meczów będzie awans do ćwierćfinału turnieju w grze pojedynczej.

Przegrywając z Matteo Berrettinim, Alexander Zverev już po pierwszym meczu pożegnał się z turniejem ATP Masters 1000 w Monte Carlo. Po tym spotkaniu Niemiec skomentował występ przeciwko Włochowi i podsumował ostatnie tygodnie w swoim wykonaniu.

27-latek z Hamburga zanotował dobre wejście w nowy sezon dochodząc do finału Australian Open. W obliczu zawieszenia Jannika Sinnera miał nawet szansę na zostanie liderem rankingu ATP, lecz po imprezie w Melbourne jego forma spadła. W kolejnych sześciu turniejach nie osiągnął żadnego półfinału, notując sześć wygranych i sześć porażek. Jego ostatnim pogromcą został Matteo Berrettini i już po raz drugi w tym sezonie (poprzednio miało to miejsce w Indian Wells) potknął się na pierwszej przeszkodzie w zawodach Masters 1000.

Po pojedynku z Włochem, Niemiec był wobec siebie mocno krytyczny. – Nie wygrałem ostatnio zbyt wielu meczów. Minione miesiące to mój najgorszy okres od czasu powrotu po kontuzji (Zverev zerwał więzadła w prawej stopie w czerwcu 2022 roku – przyp. red.). Zagrałem świetnego pierwszego seta, ale jak tylko zostałem przełamany w drugim, to zacząłem grać dziesięć razy gorzej. Uderzane przeze mnie piłki były znacznie wolniejsze. Przestałem właściwie je zagrywać. To jest historia moich ostatnich miesięcy, nic się nie zmieniło. Raz jeszcze sam doprowadziłem do swojej porażki. Poziom mojej gry był okropny – powiedział.

Zverev został zapytany o przyczyny gorszych występów, ale nie potrafił udzielić na to pytanie odpowiedzi. – Nie mam pojęcia, co się obecnie ze mną dzieje. Staram się to od pewnego czasu zrozumieć, ale nie wiem nawet, co mam powiedzieć. Wiem tylko, że przegrywam mecze. Jeśli byłbym w stanie wygrać po walce dwa lub trzy zacięte spotkanie, to tych wątpliwości nie byłoby aż tyle. Przegrałem jednak w trzech setach w Buenos Aires, Rio de Janeiro, Indian Wells, Miami oraz tutaj. Żadnego z takich starć nie wygrałem i to jedyne, co się liczy – podsumował.

Kolejnym występem Niemca będzie start przed własną publicznością podczas rozpoczynającego się 14 kwietnia turnieju ATP 500 w Monachium.

W tym tekście postaramy się ocenić szanse na awans zespołów biorących udział w kwalifikacjach do tegorocznych finałów Pucharu Billie Jean King. Pewne jest, że nie zabraknie ciekawych pojedynków pomimo nieobecności w drużynach narodowych kilku czołowych zawodniczek.

Grupa A Tokio

W słynnej Ariake Colliseum rywalkami gospodyń będą Kanadyjki i Rumunki. Na pewno Japonki liczą na awans i mają ku temu solidne podstawy. Ekipie gospodyń przewodziła będzie 51. obecnie w rankingu Moyuka Uchijima. Drugą rakietą w zespole prowadzonym przez Ai Sugiyamę jest 104. Aoi Ito. Na pewno atutem tej ekipy będą deblistki w postaci Eny Shibahary i Shuko Aoyamy. Szyki Japonkom będą chciały pokrzyżować tenisistki z Ameryki Południowej.

Kanadyjki poprowadzi w tym turnieju 106. obecnie w rankingu doświadczona Rebecca Marino. Wsparcie dla niej stanowiły będą grająca ostatnio trochę słabiej Marina Stakusić i młoda Victoria Mboko. Najmniejsze szanse na awans mają zdecydowanie Rumunki. Największym aktywem ekipy z Europy jest 88. obecnie na świecie, 20-letnia Anca Todoni. Niestety jej pozostałe koleżanki z drużyny prezentują już niższy poziom, a bez wyrównanego składu w rozgrywkach drużynowych ciężko ugrać coś dużego.

Grupa B Ostrawa

Największymi rywalkami gospodyń w walce o awans będą zdecydowanie Brazylijki. Czeszki wystąpią w dosyć mocnym składzie m.in. z Marie Bouzkową i Lindą Noskową. Swoje mogą też zrobić młode tenisistki takie jak na przykład Sara Bejlek. Drużyna gospodyń uzupełniona trzema młodszymi zawodniczkami będzie bardzo mocnym kandydatem do awansu. Szyki mogą im jednak pokrzyżować tenisistki z Ameryki Południowej. Brazylijki do walki poprowadzą świetna w singlu Beatriz Haddad Maia i solidne w deblu Luisa Stefani i Laura Pigossi.

Teoretycznie najsłabsze w tej grupie są Hiszpanki. Jeśli jednak którejś z nich udałoby się zdobyć punkt singlowy, to ich największą bronią są Cristina Bucsa i Sara Sorribes Tormo, czyli brązowe medalistki olimpijskie z Paryża w deblu. Jeśli hiszpańskie tenisistki po singlach będą remisowały z silniejszymi rywalkami, to w deblu wiele może się wydarzyć i ich trochę sensacyjny awans może stać się faktem.

Grupa C Bratysława

W stolicy Słowacji poza gospodyniami walczyły będą jeszcze ekipy Danii i Stanów Zjednoczonych. Powiedzmy sobie szczerze, brak awansu Amerykanek będzie wielką sensacją. Tenisistki zza Oceanu przyjadą w nie najmocniejszym, ale i tak bardzo mocnym składzie. Danielle Collins i Jessica Pegula powinny zapewniać punkty singlowe, a sprawy w deblu powinny kończyć solidne deblistki, Asia Muhammad i Desirae Krawczyk. Niestety Dunki z Clarą Tauson na czele i Słowaczki prowadzone przez Rebeccę Szramkową nie mają zbyt wielu atutów, żeby zagrozić USA.

Grupa D Brisbane

W tej grupie oprócz Australijek zagrają jeszcze Kazachstan i Kolumbia. Teoretycznie najsilniejszą drużynę mają Kazaszki, w których składzie zagrają Julia Putincewa i Elena Rybakina. Problemem tej ekipy może być brak rasowej deblistki, kiedy zajdzie potrzeba rozegrania meczu deblowego na przykład przy stanie 1:1. W tym elemencie przewagę mają gospodynie, które do gry podwójnej wystawić mogą Storm Hunter i Ellen Perez. Jeśli Australijkom uda się wygrać z Kazaszkami jeden mecz singlowy wtedy to one będą miały przewagę w grze podwójnej.

Najmniejsze szanse awansu mają niestety Kolumbijki. Tenisistki z Ameryki Południowej poprowadzą w tym turnieju 53. w rankingu Camila Osorio i 84. Emiliana Arango. Kolumbia może szukać swoich szans w pojedynczych zwycięstwach singlowych. Nie ma w tej ekipie jednak tenisistek, które mogłyby przechylić szalę zwycięstwa w meczu deblowym.

Grupa F Haga

W tej grupie zagrają trzy drużyny z Europy. To bardzo wyrównana grupa i tak naprawdę o awansie będzie w niej decydował każdy mecz. Każda z trzech grających drużyn ma realną szansę na awans do finałów. Gospodynie, Holenderki mają w swoim składzie 70. w rankingu singlowym Suzan Lammens i świetną w grze podwójnej Demi Schuurs. Brytyjki poprowadzi 40. w rankingu Katie Boulter. Swoje punkty mogą dołożyć również Harriet Dart i Sonay Kartal oraz solidna deblistka, Olivia Nicholls.

Delikatnymi, ale bardzo delikatnymi faworytkami do awansu mogą być Niemki. W ekipie naszych zachodnich sąsiadek zagrają doświadczone Laura Siegemund, Tatjana Maria oraz Anna-Lena Friedsam. Solidne wsparcie dla koleżanek na pewno będą stanowiły Eva Lys i w nieco mniejszym stopniu Jule Niemeier.

Czy Biało-Czerwone bez dwóch najwyżej rozstawionych tenisistek będą w stanie nawiązać walkę ze Szwajcarkami i Ukrainkami? Po wycofaniu się Belindy Bencic Helwetki zostały wyraźnie osłabione. Bardzo groźne będą jednak nasze sąsiadki mające w składzie dwie solidne singlistki i bardzo dobrą parę deblową.

Nasze tenisistki do turnieju przystąpią w solidnym składzie, ale rywalki też prezentują się bardzo solidnie. Na papierze najrówniejszy skład mają Ukrainki. Elina Switolina to obecnie 18. tenisistka na świecie, a Marta Kostiuk zajmuje w rankingu pozycję numer 24. Jeśli dołożymy do tego solidne siostry Kiczenok w deblu to mamy drużynę kompletną. Na pewno to właśnie Ukraina będzie ekipą, z którą Polkom będzie zdecydowanie najtrudniej.

Pierwszy mecz już 10 kwietnia nasze tenisistki zagrają jednak ze Szwajcarią. Po wycofaniu się Bencic drużynie tej przewodzić będą doświadczone Viktoria Gołubic i Jill Teichmann. Skład Helwetek uzupełnia 19-letnia Celine Naef, która coraz śmielej pokazuje, co potrafi, szczególnie w turniejach niższej rangi. Dzień później Polki zagrają z Ukrainą i jeśli nasze pokonają Szwajcarki, to piątkowy mecz będzie meczem o wszystko.

Nasze tenisistki w ostatnich tygodniach pokazywały, że grać w tenisa potrafią, więc nie należy ich skreślać już na starcie. Magda Linette dotarła do ćwierćfinału sporej imprezy w Miami, gdzie po drodze wygrała z Coco Gauff. Katarzyna Kawa całkiem niedawno dotarła do finału rozegranego na korcie ziemnym turnieju w Bogocie. Maja Chwalińska zaprezentowała się całkiem solidnie podczas tureckiego tournee. W Antalyi Polka raz dotarła do półfinału singla i dwukrotnie grała w finałach debla, z czego jeden wygrała.

Podsumowując nawet bez Igi Świątek i Magdaleny Fręch nasze tenisistki nie odstają poziomem od ekipy ze Szwajcarii, a nawet delikatnie Helwetki przewyższają. Na pewno faworytkami do awansu będą Ukrainki i to one będą wyzwaniem dla naszych zawodniczek. Pamiętajmy jednak, że w wielu przypadkach o zwycięstwie decyduje dyspozycja dnia. Poza tym dla kraju gra się jednak trochę inaczej niż w turniejach indywidualnych. No i przede wszystkim naszym atutem na pewno będą kibice, którzy będą zapewne licznie dopingowali Polki podczas turnieju w Radomiu.

Porażka Alexandra Zvereva z Matteo Berrettinim to największa niespodzianka drugiego dnia rywalizacji podczas tegorocznego Rolex Monte-Carlo Masters. Udane otwarcie ma za sobą broniący tytułu Stefanos Tsitsipas. Chociaż pierwsza w tym roku wygrana trzykrotnego mistrza na kortach w Monte Carlo nie przyszła łatwo.

Drugiego dnia zmagań Rolex Monte-Carlo Masters nie brakowało emocji w rywalizacji najlepszych tenisistów świata. Największą niespodziankę sprawił Matteo Berretini. W swych dotychczasowych występach w księstwie Monaco włoski tenisista najlepszy występ zanotował w 2023 roku, gdy dotarł do trzeciej rundy. W tym roku finalista Wimbledonu z 2021 już wyrównał to osiągnięcie. Po wygranej w pierwszej rundzie z Mariano Navonem, w spotkaniu 1/16 finału włoski tenisista sprawił niespodziankę, zatrzymując Alexandra Zvereva.

Pierwsza odsłona należała do wiceliderka rankingu, który dwukrotnie odbierając serwis Włochowi wyszedł na prowadzenie 5:1, które zamienił na wygraną w secie 6:2. W drugim secie to Berrettini przejął kontrolę nad sytuacją na korcie. Lepszy serwis oraz poruszanie się po korcie sprawiły, że tym razem to on miał przewagę trzech gemów, którą zamienił na wyrównującego stan rywalizacji seta.

W decydującej odsłonie nie brakowało emocji. Jako pierwszy przełamanie w siódmym gemie zanotował tenisista z południa Europy, a następnie wyszedł na prowadzenie 5:3. Jednak nie zdołał wykorzystać szansy na zakończenie spotkania. Zverev wygrał dwa kolejne gemy i doprowadził do wyrównania. W jedenastym gemie panowie rozegrali wymianę, która była ozdobą całego pojedynku, a składała się z 48. uderzeń. Ostatnie dwa gemy na swe konto zapisał Berrettini i to on powalczy o 1/8 finału rywalizacji. Jego rywala wyłoni spotkanie Jirziego Leheczki z Lorenzo Musettim.

Niezwykle trudną przeprawę na otwarcie tegorocznej rywalizacji ma za sobą Stefanos Tsitsipas. Dwukrotny mistrz, a zarazem obrońca tytułu w meczu drugiej rundy zmierzył się z Jordanem Thompsonem. I tenisista z Antypodów napędziła stracha Grekowi. Jednak po przegranej w secie otwarcia rozstawiony z numerem szóstym tenisista, w drugiej kolejny odsłonach podniósł swój poziom gry i wygrał siódme z rzędu spotkanie na kortach w Monte Carlo.

Kolejnym rywalem rozstawionego z numerem szóstym Greka będzie lepszy z pojedynku Pedro Martineza z Nuno Borgesem. Portugalczyk w meczu pierwszej rundy mierzył się z Holgerem Rune. Rozstawiony z numerem dziesiątym Norweg poddał spotkanie przy wyniku 6:2, 3:0 dla rywala.

Bardzo dobre pierwsze spotkanie na monakijskiej mączce ma za sobą Jack Draper. Rozstawiony z numerem piątym mistrz tegorocznej edycji Indian Wells w meczu drugiej rundy oddał jedynie dwa gemy Marcosowi Gironowi. Ta wygrana dała mu miejsce wśród szesnastu najlepszych singlistów imprezy ATP Masters 1000 w Monte Carlo. Jest to jego najlepsze osiągnięcie w tym turnieju. Kolejnego rywala dla Brytyjczyka wyłoni mecz między Thomasem Etchevverym oraz Alejandro Davidovich Fokina.

Wyniki

Druga runda:

Matteo Berrettini (Włochy) – Alexander Zverev (Niemcy, 1) 2:6, 6:3, 7:5

Jack Draper (Wielka Brytania, 5) – Marcos Giron (USA) 6:1, 6:1

Stefanos Tsitsipas (Grecja, 6) – Jordan Thompson (Australia) 4:6, 6:4, 6:2

Pierwsza runda:

Nuno Borges (Portugalia) – Holger Rune (Norwegia, 10) 6:2, 3:0 i krecz

Frances Tiafoe (USA, 14) – Miomir Kecmanovic (Chorwacja) 6:2, 5:7, 7:6(5)

Grigor Dimitrow (Bułgaria, 15) – Nicolas Jarry (Chile) 6:3, 6:4

Pedro Martinez (Hiszpania) – Lorenzo Sonego (Włochy) 6:4, 1:6, 6:2

Flavio Cobolli (Włochy) – Dusan Lajovic (Chorwacja, Q) 6:4, 6:2

Arthur Fils (Francja, 12) – Tallon Griekspoor (Holandia) 6:7(3), 6:4, 6:2

Roberto Bautista Agut (Hiszpania) – Brandon Nakashima (USA) 6:2, 6:4

Tomasz Machacz (Czechy) – Sebastian Baez (Argentyna) 3:6, 6:3, 6:2

Alex Popyrin (Australia) – Hugo Umbert (Francja) 3:6, 7:6(2), 6:4

Thomas Etcheverry (Argentyna) – Corentin Moutet (Francja) 4:6, 6:1, 6:4

Jannik Sinner wciąż odbywa karę dyskwalifikacji za nieświadome przyjęcie środków dopingujących. Włoch jest jednak coraz bliżej powrotu do gry a o swoich emocjach opowiedział w wywiadzie dla włoskich mediów.

W lutym tenisista z Italii zaakceptował ugodę z WADA na mocy, której został zawieszony na trzy miesiące. Lider rankingu ATP nie czuł się winny, a przyjęcie kary wyjaśnił w rozmowie ze Sky Sport Italia:

– Czasem musisz wybrać mniejsze zło i tak właśnie zrobiłem. Nie sądzę, że wszystko, co się wydarzyło, jest w porządku, ale mogłoby być jeszcze gorzej. Teraz jest jak jest. Podjąłem decyzję o zgodzie na zawieszenie dość szybko, choć nie znaczy to, że się z nią zgadzałem. Potem minęło trochę czasu, zanim na nowo odnalazłem siebie.

Sinner mówił też o tym, co czuje przed powrotem na kort:

– Wciąż to wszystko przetrawiam, ale jednocześnie nie mogę doczekać się powrotu w Rzymie. To dla mnie wyjątkowy turniej, choć wiem, że nie będzie łatwo. Duża część uwagi będzie skupiona na mnie, ale teraz staram się zachować spokój i żyć z dnia na dzień.

– Zaraz po zawieszeniu nie było mi łatwo. Mam uczucia i to wszystko się na mnie odbiło. Ludzie wokół mocno mnie jednak wspierali i dali mi siłę, by przez to przejść. Wciąż poznaję sam siebie i uczę się poczucia własnej wartości.

– Wiem, że reakcje na mój powrót będą różne. Jestem niewinny i tego się trzymam. Pozostaję spokojny i pragnę tylko grać w tenisa. Będzie dobrze, choć mogę potrzebować trochę czasu, gdy już wrócę. Wcześniej nerwowo liczyłem dni, ale teraz czuję się coraz lepiej psychicznie i fizycznie. Nadal mogę poprawić moją grę na mączce. Mam teraz czas i spróbuję parę rzeczy robić inaczej. Zobaczymy, co z tego wyjdzie – podsumował Włoch.

Jannik Sinner znalazł się na liście startowej zawodów ATP Masters 1000 w Rzymie. 23-latek przystąpi do tego turnieju jako lider męskiego tenisa, ponieważ już wiadomo, że w rankingu nie wyprzedzi go ani Alexander Zverev ani Carlos Alcaraz.

Tylko trójka Biało-Czerwonych grała dziś w turniejach rozgrywanych pod skrzydłami Międzynarodowej Federacji Tenisowej. Jak im poszło?

Po zaledwie dziewięciu rozegranych gemach do drugiej rundy w Antalyi awansował Daniel Michalski. Polak w pierwszym meczu grał z notowanym prawie 250 miejsc niżej Jakubem Nicodem. W trzech swoich gemach serwisowych nasz tenisista był bliżej straty podania. Czech miał aż pięć szans na przełamanie, ale żadnej z nich nie wykorzystał. W dziewiątym gemie to nasz tenisista nieoczekiwanie wywalczył przełamanie i wyszedł na prowadzenie 5:4.

W tym momencie po godzinie i 10 minutach gry czeski tenisista zdecydował się poddać to spotkanie. To oznacza, że Daniel Michalski powalczy o ćwierćfinał tego turnieju.

O awans do drugiej rundy w Sao Paulo walczyła Anna Hertel. Nasza tenisistka nie miała szczęścia, ponieważ już w pierwszej rundzie trafiła na rozstawioną tenisistkę gospodarzy, Gabrielę Ce. 32-letnia Brazylijka w 2019 roku była 221. tenisistką na świecie. Większej kariery w tenisie raczej nie zrobiła i poza poziom ITF nie wyszła. W pierwszym secie do piątego gema obie tenisistki pewnie wygrywały swoje gemy serwisowe. Niestety w drugiej połowie Brazylijka odskoczyła Polce. Gabriela wywalczyła dwa przełamania i wykorzystując pierwszego setbola, zakończyła tę partię.

Drugiego seta tenisistki rozpoczęły od serii czterech przełamań. Każda z nich zdobyła po dwa, a to dawało nam remis 2:2. W siódmym gemie Hertel miała break pointa i mogła wyjść na prowadzenie, ale niestety Ce to zagrożenie oddaliła. W kolejnym gemie swoich szans (aż dwóch) nie wykorzystała również Gabriela. Końcówka tej partii należała już do Polki. Najpierw nasza tenisistka przełamała rywalkę na 5:4, a chwilę później zakończyła tego seta, wygrywając do zera swojego gema serwisowego.

Decydującą partię nasza tenisistka rozpoczęła najgorzej, jak tylko mogła. Polka została przełamana już w drugim gemie. W piątym Hertel miała break pointa i mogła odrobić stratę, ale niestety Ce się obroniła i wyszła na prowadzenie 4:1. Anna wróciła do gry, kiedy wygrała dwa kolejne gemy i zmniejszyła stratę na 3:4. Niestety końcówka tego seta należała już do notowanej 300 miejsc wyżej Brazylijki. Gabriela po raz drugi przełamała naszą tenisistkę i chwilę później, zakończyła ten mecz, już przy swoim serwisie wykorzystując pierwszego meczbola.

Swój pierwszy mecz deblowy po dwóch latach bez występów w grze podwójnej rozegrała Magdalena Hędrzak. 24-letnia zawodniczka KS Górnika Bytom ostatni taki mecz rozegrała w turnieju ITF we Wrocławiu w sierpniu 2023 roku. W Egipcie Polka stworzyła parę z Ukrainką, Eleną Grekul. Niestety już w pierwszej rundzie polsko-ukraińska para trafiła na duet rozstawiony.

O losie pierwszego seta zdecydowało zaledwie jedno przełamanie wywalczone przez Arlindę Rushiti i Marie Weckerle na początku partii. Polka i jej partnerka miały w późniejszych gemach dwie szanse na odrobienie strat, ale niestety żadnej z tych szans nie wykorzystały. W drugiej partii już od początku Magdalena i Elena musiały bronić swoich serwisów. Dwa razy ta sztuka im się udała, ale niestety dwa razy nie. Tenisistka z Kosowa i jej partnerka szybko doszły więc do piłek meczowych. Pierwszej nie wykorzystały, ale drugą już niestety tak i to one grają dalej.

Wyniki

I runda gry pojedynczej Antalya M25

Daniel Michalski (Polska, 5) – Jakub Nicod (Czechy) 5:4 krecz

I runda gry pojedynczej Sao Paulo W35

Gabriela Ce (Brazylia, 6) – Anna Hertel (Polska) 6:2, 4:6, 6:3

I runda gry podwójnej Sharm El Sheikh W15

A.Rushiti/M.Weckerle (Kosowo/Luksemburg, 3) – M.Hędrzak/E.Grekul (Polska/Ukraina) 6:3, 6:2

Borna Czorić w ostatnim czasie zniknął z największych tenisowych aren. Chorwat zszedł na poziom rozgrywek challengerowych, gdzie jednak święcił duże sukcesy. W rozmowie z Tennis Channel opowiedział o m.in. swoich wrażeniach z gry na niższym szczeblu oraz o tym, jak długo zamierza kontynuować profesjonalną karierę.

28-latek z Zagrzebia, to gracz, który jeszcze w 2022 roku potrafił zwyciężyć w turnieju rangi Masters 1000 w Cincinnati. W pewnym okresie całkiem dobrze zadomowił się też w drugiej dziesiątce rankingu ATP. Ostatnie miesiące były związane jednak z kryzysem formy i wypadnięciem z pierwszej setki tego zestawienia. Ten fakt zmusił go do próby odbudowania się w challengerach. Jak się okazało, było to świetne posunięcie, bowiem od końcówki lutego zdobył tam trzy tytuły z rzędu.

Chorwat triumfował w Lugano, Thionville oraz Zadarze, łącznie wygrywając aż 16 meczów z rzędu. Jego passę przerwał dopiero Stan Wawrinka w drugiej rundzie zmagań w Neapolu. – Nigdy wcześniej nie dokonałem czegoś takiego na tym poziomie. To było wyjątkowe uczucie i nie spodziewałem się, że będę w stanie to zrobić. Udając się na te turnieje liczyłem na rozegranie kilku meczów i odniesienie paru zwycięstw, ale to przerosło moje oczekiwania – powiedział przepytywany przez Mischę Zvereva.

Wyjątkowe znaczenie miał dla niego tytuł zdobyty w ojczyźnie na oczach rodziny oraz przyjaciół. – Nie byłem wtedy w typowym turniejowym nastawieniu. Miałem przyjemny czas ze swoimi bliskimi. Chodziliśmy do restauracji i nie przejmowałem się specjalnie takimi rzeczami, jak to kiedy pójdę spać. Pomijając pierwszy mecz, zawsze grałem o 11. To moja ulubiona pora i prosiłem dyrektora turnieju o wyznaczanie moich spotkań w tym czasie. Lubię wcześnie wstać, zagrać i mieć wolną resztę dnia – dodał.

Chorwat szczerze opowiedział też o swojej motywacji do opuszczenia turniejów ATP na rzecz challengerów oraz wrażeniach z gry w nowym-starym otoczeniu. – Potrzebowałem rozegrać większą liczbę meczów po tym jak zanotowałem kilka porażek z rzędu. Po wygraniu paru pojedynków pokazałem sobie, że znowu mogę prezentować dobry tenis. Byłem zadowolony ze swojego poziomu i czułem, że wracam do lepszej dyspozycji.

– Uważam, że czasami trudniej jest grać w challengerach niż turniejach ATP, ponieważ tam zawodnicy mają w sobie więcej głodu zwycięstwa. Większość z nich jest młodsza i nigdy jeszcze nie grała na wyższym szczeblu. Potrzebują zarabiać pieniądze. Różnicą jest też fakt, że na większości takich imprez otrzymuje się tylko trzy piłki do treningów na cały dzień. Nie było łatwo, ale czerpałem przyjemność z tego czasu. Był to powrót do korzeni i okresu, gdy miałem 17 lat i walczyłem w imprezach tej rangi – oznajmił.

Czorić został zapytany też o to, czy planuje grać tak długo jak chociażby Stan Wawrinka, który obchodził niedawno 40. urodziny. – Mogę szczerze powiedzieć, że nie przewiduję gry przez kolejne 15 lat. Nie chcę tego. Być może moja perspektywa na to jeszcze się zmieni, ale na teraz nie chcę grać dłużej niż do 34-35 roku życia. Mam jednak wielki szacunek do starszych tenisistów, ponieważ sam jest znacznie młodszy, a zejście na poziom challengerów nie było dla mnie łatwe. Podziwiam graczy takich jak Marin Cilić, czy Stan Wawrinka. To jest niesamowite, czego dokonują.

– Daje mi to też dodatkową motywację, ponieważ czasami czuję się źle sam ze sobą i moim nastawieniem, gdy zaczynam się zastanawiać, dlaczego musiałem grać w challengerach. Potem jednak patrzę na tych zawodników, którzy osiągnęli sto razy więcej ode mnie i też w nich występują i tłumaczę sobie, że muszę po prostu wyjść do gry i walczyć – podsumował.

W tym tygodniu Chorwat występuje w challengerze w Madrycie, w którym jest rozstawiony z „jedynką”. W pierwszej rundzie pokonał Belga Alexandra Blockxa 6:1, 6:4. Jego następnym oponentem będzie Węgier Zsombor Piros.

Wraz z początkiem sezonu gdy na kortach ziemnych, w zespole Andrieja Rublowa zaszły poważne zmiany. Dziewiątego tenisistę świata w roli trenera zaczął wspierać Marat Safin – były lider światowego rankingu oraz zwycięzca dwóch turniejów wielkoszlemowych. 27-latek opowiedział o współpracy ze swoim uznanym rodakiem.

Safin dołączył do sztabu szkoleniowego Rublowa pod koniec marca. Jak podkreśla sam tenisista, zwycięzca 15 turniejów rangi ATP od zawsze był dla niego idolem. – Przede wszystkim Marat jest kimś, kto inspirował mnie odkąd byłem dzieckiem. Oczywiście znam go od dziecka, tak jak on mnie. Później zacząłem poznawać go bliżej – powiedział Rublow. – Jest po prostu niesamowitą osobą, która przechodziła także przez trudne chwile. Miał swoje problemy, a ja zawsze bałem się o nie pytać, ale w głębi duszy tego chciałem. Gdy dowiedziałem się, że jest gotowy i być może chce pracować w tenisie, powiedziałem sobie, że muszę przynajmniej spróbować go przekonać. – kontynuował.

Współpraca Safina z Rublowem nie była dziełem przypadku. 45-latek w przeszłości grywał w turniejach z Galo Blanco, czyli agentem rosyjskiego tenisisty. Wieloletni trener zwycięzcy tegorocznego turnieju w Dosze, Fernando Vicente, także dwukrotnie grał przeciwko byłemu liderowi światowego rankingu. Pomiędzy Safinem i zespołem Rublowa było więc wiele znajomości. 27-latek uważa, że to aspekt, który pomógł Maratowi w podjęciu decyzji – Dla niego było to miłe, że idzie pracować z kimś, kogo naprawdę dobrze zna. Myślę, że to było pomocne – stwierdził Rublow.

Jak zaznacza dziewiąty tenisista świata, nie wiadomo do kiedy potrwa współpraca z Safinem. – Mam nadzieję, że będę z nim współpracował naprawdę długo, ale to zależy od tego, czy praca ze mną będzie dla niego przyjemnością, czy też będzie cierpiał – powiedział Andriej. – Myślę, że jeśli poczuje, że nie wykonuję poleceń lub nie słucham, nie sądzę, by marnował swój czas – dodał.

Pierwsze efekty współpracy Safina z Rublowem będziemy mogli zobaczyć w środę. Rosjanin zmierzy się tego dnia w drugiej rundzie turnieju ATP Masters 1000 w Monte Carlo z Gaelem Monfilsem. Spotkanie zostało wyznaczone jako drugie od godziny 11 na drugim co do ważności korcie w Monako.

Kamil Majchrzak po bardzo udanym występie w Marrakeszu przeniósł się do stolicy Hiszpanii. W pierwszej rundzie imprezy rangi challenger z pulą nagród 145 250 euro w dwóch setach pokonał rozstawionego z numerem 2 Hugo Delliena.

Pierwsza partia tego spotkania była niezwykle wyrównana. Na początku więcej problemu przy własnym podaniu miał Polak, który w trzecim i piątym gemie musiał bronić „breakpointów”, ale zrobił to skutecznie. Piotrkowianin pierwszą okazję na przełamanie wypracował sobie dopiero w ósmym gemie, ale od razu ją wykorzystał, dzięki czemu odskoczył na 5:3. Boliwijczyk błyskawicznie odrobił jednak stratę i do rozstrzygnięcia konieczny okazał się tie-break. W tej dodatkowej rozgrywce Majchrzak od stanu 1:1 wygrał sześć kolejnych punktów i objął prowadzenie w meczu.

Niepowodzenie w pierwszym secie ewidentnie podcięło skrzydła Dellienowi. Reprezentant Biało-Czerwonych bezbłędnie to wykorzystał i w tej odsłonie meczu oddał rywalowi już tylko jednego gema.

O miejsce w ćwierćfinale Kamil Majchrzak zagra z Carlosem Tabernerem.

Wyniki

Pierwsza runda singla

Kamil Majchrzak (Polska) – Hugo Dellien (Boliwia, 2) 7:6(1), 6:1