Delray Beach. Taylor Fritz ponownie z tytułem mistrzowskim
Rozstawiony z numerem jeden Taylor Fritz po raz drugi z rzędu okazał się najlepszy w turnieju ATP 250 w Delray Beach. W spotkaniu finałowym Amerykanin pokonał oznaczonego „trójką” rodaka, Tommy’ego Paula 6:2, 6:3 i zdobył siódmy tytuł w swojej karierze.
Nietypowo, bo dopiero w poniedziałek doszło do rozegrania ostatniego meczu tegorocznej edycji zmagań w Delray Beach. Wszystko za sprawą opadów deszczu, które uniemożliwiły finalistom wyjście na kort dzień wcześniej. Miejscowa publiczność z pewnością mogła być zadowolona ze składu spotkania o tytuł. Mierzyli się w nim bowiem dwaj aktualnie najwyżej sklasyfikowani zawodnicy ze Stanów Zjednoczonych.
Dla obu z nich była to szansa na podtrzymanie udanej passy. Fritz walczył o obronę zdobytego przed rokiem trofeum, zaś Paul o drugą wygraną z rzędu po ubiegłotygodniowym sukcesie w Dallas. Był to piąty pojedynek tych graczy na głównym szczeblu rozgrywek ATP. W poprzednich czterech starciach każdy z nich zwyciężał po dwa razy.
Toczoną w wietrznych warunkach potyczkę lepiej rozpoczął Fritz. Już w czwartym gemie wypracował sobie pierwszego break-pointa, wymuszając błąd rywala atakiem do siatki. Okazja ta szybko zamieniła się w punkt po tym jak Paul wyrzucił forhend daleko poza kort. Po chwili numer jeden imprezy potwierdził też przewagę wygranym własnym podaniem i wyszedł na prowadzenie 4:1.
Moment dający Paulowi największą nadzieję na odrobienie straty przypadł w gemie szóstym. Rezydujący na Florydzie zawodnik odnalazł właściwy rytm gry i stał się pewniejszy swoich zagrań, co przełożyło się na trzy szanse na przełamanie. Na swoje nieszczęście żadnej nie potrafił wykorzystać, drugą z nich marnując w zawstydzający dla siebie sposób prostym błędem. Po zmianie stron, mający kłopoty ze celnością pierwszego podania Paul, znów częściej się mylił z głębi kortu. Fritz z tego skorzystał i premierowa odsłona trafiła na jego konto wynikiem 6:2.
Choć sam końcowy rezultat tego nie potwierdza, to druga partia okazała się znacznie bardziej zacięta. Paul wyraźnie poprawił skuteczność swojego serwisu i w początkowej części seta to on szybciej powiększał swój dorobek. To także jemu, przy stanie 2:2, przypadły pierwsze szanse na „brejka”. Znów jednak nie zmaterializował żadnej z nich, nie przebijając skutecznie returnu przy pierwszej okazji i obserwując wygrywający forhend Fritza przy drugiej.
Następna możliwość przyszła szybko, bo już przy kolejnej próbie serwisowej 26-latka z Rancho Santa Fe. Paul ponownie miał dwa break-pointy, ale po kilkunastominutowej walce i najdłuższym tego dnia gemie, Fritz raz jeszcze obronił swoje podanie. Niedługo potem to on postawił przeciwnika pod ścianą. Agresywnie returnował i miał w sumie trzy szanse na przełamanie. Wykorzystał ostatnią z nich, popisując się świetną grą w defensywie i zwycięskim forhendem z dobiegu. Kolejnego gema wygrał już do zera i po godzinie i 39 minutach mógł cieszyć się z obrony tytułu bez straty seta.
Wygrana nad Paulem dała Fritzowi siódmy tytuł w karierze w dwunastym występie w finale imprezy ATP. Został on też drugim zawodnikiem w historii, który zwyciężył w dwóch edycjach tego turnieju z rzędu. Poprzednio ta sztuka udała się Jasonowi Stoltenbergowi latach 1996-97. Kalifornijczyk przerwał również serię siedmiu wygranych pojedynków rywala, który poniósł trzecią porażkę w piątym spotkaniu finałowym.
Wyniki
Finał gry pojedynczej:
Taylor Fritz (USA, 1) – Tommy Paul (USA, 3) 6:2, 6:3

