Drobne radości juniorów – korespondencja z Paryża

/ Adam Romer , źródło: Korespondencja z Paryża, foto: Peter Figura/Tenisklub

Korespondencja z Paryża, Adam Romer

 

Bywają dni które rekompensują wysiłek wkładany przez lata w treningi. Taki dzień miał w sobotę Alan Ważny i Lilly Tagger. Polak wygrał finał debla juniorów. Dziewczyna z Tyrolu historyczny, pierwszy juniorski tytuł kobiecy dla Austrii.

 

Zaskoczeń w turniejach juniorskich tegorocznego Roland Garros była cała masa.

W turnieju singlowym juniorów niewiele zabrakło, by oba półfinały były pojedynkami niemiecko-bułgarskimi. Przeszkodził w tym biegający za dwóch Japończyk Ryo Tabata.

Niemcy zresztą zdominowali wydarzenia w singlu, bo we dwóch „stawili” się w finale, który jak to często się zdarza w pojedynkach „bratobójczych” musiał zostać rozegrany na pełnym, trzysetowym dystansie.

Wygrał ostateczne Niels McDonald, 17-latek urodzony w… Cardiff.

 

Z polskiego punktu widzenia dużo ważniejsze rzeczy działy się na korcie numer 6, gdzie w samo południe ruszył finał debla. Para fińsko-polska Oskari Paldanius, Alan Ważny mierzyła się z dwójką Amerykanów Noah Johnston, Benjamin Willwerth.

Polak i Fin, podobnie jak w poprzednich rundach, dominowali na korcie i pokazywali doskonałe zgranie. W niewiele ponad godzinę wygrali finał 6:2, 6:3 i mogli zająć się świętowaniem.

– To ważne dla tych chłopaków. Taka nagroda za lata ciężkiej pracy i motywacja na przyszłość – opowiadał po meczu polskim mediom Benjamin Budziak, sam były tenisista, a teraz trener kadry U-18 Polskiego Związku Tenisowego, który był z Alanem w Paryżu. Z polskim juniorem był także jego aktualny trener z klubu Czarni Rzeszów – Konrad Kolbusz oraz oczywiście oboje rodziców.

 

Sam Alan przyszedł do media center kilkanaście minut po zakończeniu swojego meczu.

– Fajnie tu macie pod tym Chatrierem… – powiedział Ważny, bo w podziemia kortu centralnego trafił po raz pierwszy. Juniorzy są tylko „wpuszczani” do mix zony pod drugim co do wielkości kortem Suzanne Lenglen i dopiero w dzień finałów ci najlepsi trafiają niejako „na salony”

– To był mój drugi start w Wielkim Szlemie. W Australii nie poszło mi tak, jak bym sobie tego życzył. Tu udało się trochę to zrekompensować tym finałem. Oby Wimbledon był jeszcze lepszy – opowiadał Polak i widać było po nim, że tenis jest najważniejszą częścią jego życia.

– Teraz wystartuję w kwalifikacjach do poznańskiego challengera. Dostałem tam „dziką kartę” i zobaczę, jak wypadnę na tle starszych tenisistów. Sam jestem ciekaw. A potem przygotowania w Michałówku na trawie i start w Londynie – mówił o najbliższych planach. W motywacji zapewne pomoże mu dobry występ paryski i otrzymana nagroda.

Dosłownie chwilę po Ważnym w biurze prasowym pojawiła się Lilli Tagger, która wygrała finał singla dziewcząt. Wysoka Austriaczka zapisała również niesamowitą historię, bo jako pierwsza juniorka wygrała tytuł wielkoszlemowy dla swojego kraju.

– Nie wiedziałam o tym. Nie sprawdzałam takich rzeczy, by nie nałożyć na siebie niepotrzebnej dodatkowej presji – mówiła dziennikarzom dziewczyna z Tyrolu, dla której tenisowymi idolami jest jej krajan z południowej części Tyrolu czyli Jannik Sinner oraz Francesca Schiavone, u której Lilli od niemal dwóch lat trenuje.

– Mieszkam blisko granicy, a mój agent znał się z ludźmi z akademii i tak jakoś trafiłam do Franceski – opowiadała Austriaczka, która podobnie jak jej aktualna mentorka gra jednoręczny bekhend. Lilli kiedyś chciałaby pójść śladami Schiavone, która tu, w Paryżu, wygrywała w 2010 roku w pasjonującym finale z faworyzowaną Samanthą Stosur.

 

Jednak droga do dorosłych sukcesów, dla wszystkich spośród juniorskich triumfatorów, jest bardzo, bardzo długa i usłana wieloma wybojami. O tym czy ktoś ją pokona i zazna sukcesu dowiemy się zapewne najwcześniej za kilka, jak nie za kilkanaście lat.