Dunblane wierzy w triumf Murray’a
Miasteczko rodzinne Andy’ego Murray’a mocno ściska kciuki za swojego mieszkańca, który w niedzielę może dać Wielkiej Brytanii pierwszy od 77 lat triumf w Wimbledonie.
W piątkowy wieczór w porze rozgrywania meczu Murray – Janowicz na ulicach 10-tysięcznego Dunblane nie sposób było kogoś spotkać. W pubach, hotelu czy domach – nie ważne gdzie, nie ważne z kim – ważne, by wspierać Murray’a. Tak wyglądał dzień 5 lipca 2013 roku w małej mieścince położonej na południowym wschodzie Szkocji.
– To fantastyczne, to świetne dla tego chłopaka, dla Dunblane i również dla całego kraju. W finale znowu znajdzie się pod zwyczajną dla niego presję, ale stać go na to – przekonuje Derek Aldridge, który wraz z tłumem innych mieszkańców w hotelu Dunblane oglądał i celebrował sukces Murray’a. – Jego mecze z Djokoviciem zawsze należą do zaciętych, ale pokonał go w pięciosetowym finale US Open, więc wie, jak tego dokonać. Mam przeczucie, że ten rok będzie wspaniały.
W piątek wszyscy kierowcy przemierzali ulice miasta w samochodach z wywieszonymi bannerami „c’mon Andy”, a puby poobklejane wizerunkiem 26-latka były wypełnione do ostatniego miejsca. O skali istnego szaleństwa w Dunblane i okolicznych obszarach świadczy fakt, iż nawet w pobliskim parku safari Blair Drummond surykatki, lwy i lemury bawią się piłkami tenisowymi z wypisanymi życzeniami dla Murray’a.
– Jest znakomitym ambasadorem, ma tak wiele energii i determinacji. Modlę się tylko, żeby wygrał ten finał. Jestem z niego dumny, podobnie jak całe miasto. Miał zwyczaj przychodzić razem z bratem do garażu, w którym pracowałem. Był taki uroczy – dodaje Lynn Aitken. – Parę tygodni temu oglądałem o nim film dokumentalny i jest naprawdę prostym chłopakiem. W programie dało się zauważyć, jak wiele wciąż znaczy dla niego Dunblane. Opowiadał o swoim powrocie do domu po zeszłorocznych Igrzyskach Olimpijskich i o tym, jak zszokowało go powitanie. Odwzajemniamy te uczucia i wierzymy, że już wkrótce wykona kolejną rundę honorową, tym razem z trofeum za zwycięstwo w Wimbledonie.
W niedzielę oczy, bez wyjątku, całej Szkocji wpatrzone będą w jednego człowieka. Podczas meczu z Djokoviciem na trybunach kortu centralnego swojego rodaka wspierać ma też Pierwszy minister Szkocji, Alex Salmond. – Andy Murray trzymał nas w napięciu przez cały tydzień i jego droga do finału jest doprawy wspaniała. Będę w ten weekend na SW19 dopingował go, żeby osiągnął to, o czym wszyscy marzymy, czyli triumf i podniesienie pucharu singlistów Wimbledonu przez Szkota – wyraża pragnienie narodu pierwszoplanowy polityk kraju.
Wypowiedzi mieszkańców Dunblane i głęboka wiara Szkotów nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Andy może i został obarczony niewyobrażalnymi oczekiwaniami, presją, a wszyscy pokładają w nim nadzieje, lecz na pewno na drodze do ewentualnego spełnienia marzeń i swoich, i rodaków, nie będzie osamotniony.


