Dżoković o olimpijskim złocie: To prawdopodobnie mój największy sukces

Novak Dżoković i Carlos Alcaraz podzielili się swoimi odczuciami po finałowym spotkaniu Igrzysk Olimpijskich w Paryżu. Serb nie ukrywał olbrzymiej radości oraz poczucia spełnienia, zaś Hiszpan, mimo niedosytu, doceniał osiągnięty rezultat.

Pojedynek Dżokovicia z Alcarazem mógł zadowolić gusta nawet najbardziej wybrednych sympatyków tenisa. Panowie stoczyli mecz na niezwykle wysokim poziomie, który wielu ekspertów określiło już jako najlepsze starcie tego sezonu. Serb dzięki temu zwycięstwu uzupełnił dorobek o brakujący złoty medal olimpijski i posiada już w swojej gablocie wszystkie najważniejsze tenisowe trofea. Zrewanżował się też Hiszpanowi za ostatnią dotkliwą porażkę w finale Wimbledonu.

– Do dzisiaj myślałem, że najlepszym uczuciem, jakiego mogłem doświadczyć jako sportowiec, było niesienie flagi mojego kraju podczas ceremonii otwarcia Igrzysk w Londynie w 2012 roku. To jednak przebiło wszystko, co sobie wyobrażałem i mogłem wymarzyć. Bycie na korcie z serbską flagą, wysłuchanie hymnu ze złotym medalem na szyi jest czymś, co nie może się równać z niczym innym w profesjonalnym sporcie. W wieku 37 lat mierzyłem się z 21-latkiem, który właśnie wygrał Rolanda Garrosa i Wimbledon. Ten triumf to prawdopodobnie największy sukces, jaki odniosłem – powiedział Dżoković.

Belgradczyk podzielił się też odczuciami jakie miał przed spotkaniem. – Gdy awansowałem do finału poczułem wielką ulgę, ponieważ był to etap, do którego nie byłem w stanie wcześniej dotrzeć. Celebrowałem to jakbym wygrał cały turniej, choć oczywiście chciałem zdobyć złoto i wiedziałem, że mam przed sobą najtrudniejszą możliwą przeszkodę do pokonania. Byłem też świadomy tego, że może to być moja ostatnia szansa na złoty medal. Zrobiłem wszystko, co było tylko możliwe, by jak najlepiej przygotować się do tej imprezy. Ostatnia kontuzja mnie nieco przyhamowała, ale zaczynając turniej olimpijski czułem już się jako inny zawodnik pod względem tego jak się poruszam i jak gram, niż wcześniej. Wyraźna porażka w finale Wimbledonu sprawiła też, że uważałem, że nie mogę zagrać już gorzej niż wtedy – oznajmił.

Serb wyznał także, że nie musiał to być jego ostatni olimpijski występ – Chcę zagrać w Los Angeles. Cieszy mnie granie dla mojego kraju podczas Igrzysk Olimpijskich oraz Pucharu Davisa – dodał.

Alcaraz z kolei był wyjątkowo mocno zawiedziony porażką. W pomeczowej rozmowie z Alexem Corretją na antenie Eurosportu nie potrafił powstrzymać się od łez. Później jednak dokonał chłodnej oceny i opowiedział o pozytywnych aspektach swojego występu. – Porażka w tym meczu była bardzo bolesna. Miałem swoje szanse, by wyjść na prowadzenie, ale nie potrafiłem ich wykorzystać. Novak grał świetnie i zasłużył na zwycięstwo. W najważniejszych momentach podnosił poziom swojej gry i posyłał niesamowite uderzenia. Jestem zawiedziony, ale opuszczałem kort z podniesioną głową, ponieważ dałem z siebie wszystko. Zdobyłem srebrny medal i muszę być z tego dumny. Moja kariera dobrze się rozwija i mam nadzieję, że dalej będzie toczyć się w taki sposób. Czuję zaszczyt że mogłem zdobyć medal dla swojego kraju i jestem przekonany, że mój moment zwycięstwa jeszcze nadejdzie i zdobędę dla Hiszpanii złoto. Będę czekał i pracował na tę chwilę – powiedział 21-latek z El Palmar.