Dżoković: wyobrażałem sobie, że któregoś dnia wygram szlema na oczach mojego dziecka

/ Dominika Opala , źródło: własne, foto: AFP

Novak Dżoković napisał wzruszający list po zdobyciu 13. tytułu wielkoszlemowego. Podzielił się tym, jakie emocje towarzyszyły mu, gdy widział swojego syna na trybunach, a także, ile znaczy dla niego to zwycięstwo po powrocie po kontuzji.

Dżoković pokonał w finale Wimbledonu Kevina Andersona 6:2, 6:2, 7:6 (3), jednak można twierdzić, że jego prawdziwym pokazem sił był pojedynek półfinałowy z Rafaelem Nadalem. Ostatni raz tenisista z Belgradu triumfował na londyńskiej trawie w 2015 roku. Tegoroczne zwycięstwo było w sumie czwartym na kortach All England Clubu. Triumf niezwykły, ważny dla "Nole’a" w wielu wymiarach, tym bardziej, że nie był on faworytem imprezy.

Serb podzielił się towarzyszącymi mu emocjami w liście opublikowanym w środę. Najważniejszą kwestią, którą poruszył były lider światowego rankingu była obecność jego syna Stefana podczas ceremonii dekoracji, którą określił jako „najwspanialsze odczucie, którego nie doświadczył nigdy wcześniej, gdy wygrywał turniej”.

– Kiedy zostałem ojcem, marzyłem by moje dzieci były na trybunach podczas moich meczów. To marzenie się spełniło – napisał Serb po tym, gdy jego prawie 4-letni syn Stefan był w jego boxie, kiedy odbierał trofeum. W tamtym momencie na twarzy Dżokovića widać było radość i wzruszenie. On sam przyznał: – To niezapomniane, szczególne, satysfakcjonujące, cudowne, radosne uczucie. Ale przede wszystkim jest to magiczne! Kiedy myślałem, że ta chwila nie może być już lepsza, on krzyknął: „Tato, tato!”. Wtedy totalnie się wzruszyłem. Przytłoczony emocjami, szczęśliwy i radosny nie do uwierzenia. Jestem niesamowicie wdzięczny, że mogłem tego doświadczyć.

Dżoković nadmienił także, że wyobrażał sobie i modlił się o to, by wygrać Wielkiego Szlema na oczach swojego dziecka. Oprócz syna Stefana, Serb jest także ojcem niespełna rocznej córeczki Tary. – Nie mogę się doczekać, kiedy ona zobaczy, jak robię to samo, co przed Stefanem – wyznał 13-krotny triumfator wielkoszlemowy.

Mąż Jeleny Dżoković opisał również, jak zmienił się jego świat, gdy został mężem i ojcem. Stwierdził, że jego życie przekształciło się w coś piękniejszego, wcześniej wszystko było podporządkowane tenisowi. Potem odkrył w sobie pokłady empatii, współczucia i oddania dla dzieci – Oczywiście, dochodzi więcej obowiązków, ale na koniec dnia otwiera się w tobie nowy wymiar miłości i energii, który nie wiedziałeś, że istnieje – dzielił się z czytelnikami Dżoković. – Bycie ojcem wymaga także nauki i otwartości, by uzyskać równowagę. Dla mnie był to balans pomiędzy tenisem, priorytetami a rodziną. Moja żona była bardzo pomocna i mnie wspierała, kiedy urodziła nasze dzieci. Poświęcała mi czas, by wiedzieć, co mnie dręczy i pomagała znaleźć sposób na to, bym czuł, że daję z siebie, co najlepsze w domu i na korcie – chwalił ukochaną podopieczny Mariana Vajdy.

W poruszającym liście „Nole” nie pominął tak ważnej kwestii, jak kontuzja prawego łokcia, z którą się zmagał w poprzednim sezonie i przez którą nie rywalizował w tourze przez 6 miesięcy. – Kontuzja była jednym problemem, ale drugim, też wielkim, była motywacja. Mogłem trenować i cieszyć się tenisem, ale kiedy przychodziła rywalizacja, odzywały się problemy mentalne – wyznał czterokrotny triumfator Wimbledonu, który jednak w tej sprawie zachował więcej tajemniczości, ale obiecał, że kiedyś się tym podzieli.

Jednym z czynników, dzięki któremu Dżoković mógł wygrać tegoroczny Wimbledon było zapewne opracowanie strategii, która pozwoliła przezwyciężyć słabości. Najlepszy serbski tenisista napisał, że zawsze szanował ludzi, którzy w najsłabszych momentach potrafią dostrzec prawdziwą siłę. On sam był słaby w wielu chwilach i nie wstydzi się tego. – To sprawia, że jestem bardziej wiarygodny dla siebie i innych. Jestem bliżej ludzi. To pomaga mi „kopać głęboko” i analizować, co tak naprawdę się dzieje we mnie w środku.

Prawdą jest, że po sukcesie w Paryżu w 2016 roku Serbowi towarzyszyły liczne zawirowania. Zaszło wiele zmian w jego sztabie trenerskim. W pewnym momencie „Nole” zwolnił swoich współpracowników i zatrudnił Andre Agassiego i Radka Stepanka. Jednak z czasem okazało się, że to nie jest recepta na powrót do dawnej świetności. – Po wielu zmianach przeprowadzonych w treningach, sprzęcie, personaliach, nadal nie wiedziałem, czy będę w stanie wrócić na pożądany poziom gry – przyznał szczerze aktualny numer 10 rankingu. – Przez ostatnie 2 lata nie byłem cierpliwy wobec moich oczekiwań tenisowych. Nie byłem mądry w planowaniu. I oczywiście nie słuchałem mojego ciała, kiedy działo się coś poważnego z moim łokciem. Chciałem znaleźć rozwiązania gdzieś indziej, ale to rozwiązanie zawsze było we mnie – dodał.

Miłośnicy tenisa, a przede wszystkim fani Dżokovića wiedzą, że słynie on z wielkiej woli walki i wiary w siebie i swoje umiejętności. Serb także jest o tym przekonany, jednak były momenty, które mogły skończyć się w różny sposób. – Na szczęście miałem pomoc od wszystkich boskich sił, które wskazywały mi właściwy kierunek. Kierunek dobry dla mnie. Ten, który przyniesie mi spokój i równowagę.

31-latek mieszkający w Monte Carlo nie zapomniał w liście także o ludziach, dzięki którym osiągnął niedawny sukces. – Zdaję sobie sprawę z wysiłku i poświęcenia wielu osób, których zaangażowanie w ostatnich latach pozwoliło mi wrócić do takiego poziomu tenisa, który daje tytuł wielkoszlemowy – napisał. – Chciałbym wyrazić moje największe uznanie, szacunek i miłość wszystkim ludziom, którzy wierzyli we mnie i pomogli mi zdobyć kolejne trofeum na Wimbledonie.

Dodał też, że jest szczęściarzem, że może przeżyć tę niesamowitą podróż i być wspieranym przez tak wielu ludzi na świecie. Na koniec nadmienił. – Kocham Was, kocham tenis, kocham życie – i zakończył żartobliwie, pisząc, że wimbledońska trawa kolejny raz smakowała znakomicie, dodałby do niej tylko trochę avocado i byłoby perfekcyjnie.