Fed Cup: „Tita”

/ Mateusz Grabarczyk , źródło: Korespondencja z Barcelony, foto: Andrzej Szkocki

Maria-Tersa Torro-Flor zaskoczyła w sobotę wszystkich. Nawet Conchitę Martinez, która otwarcie przyznała na konferencji, że remis po pierwszym dniu rozgrywek to wynik lepszy niż się spodziewała.

Zastanawiałem się, czy Santa Semana sprawi, że Centre Municipal de Tennis Vall D’Hebron, czyli olimpijskie korty w Barcelonie, będą świecić pustkami. Szybko się przekonałem, że święta świętami, ale dla wielu Hiszpanów tenis – a w szczególności walka o Grupę Światową Fed Cupu – to coś, czego przegapić nie wolno, nawet kosztem wielkanocnych przygotowań.

Trochę czasu mi zajęło, aby przyzwyczaić się, że tym razem ryk radości na trybunach nie idzie w parze z moim rykiem radości. W pierwszym meczu hiszpańscy kibice nie mieli jednak za wielu powodów do wybuchów, bo Agnieszka w pełni kontrolowała sytuację w pojedynku z Silvią Soler-Espinosą. A warto dodać, że to był przecież jej pierwszy mecz na mączce. Radwańska zasłużyła na pochwałę po całości, ale nie sposób nie wyróżnić dwóch elementów, które dziś w szczególności rzuciły się w oczy… – Wiadomo, że nigdy nie będę serwowała 200 km/h – mówiła na konferencji. Nie przeszkodziło jej to jednak w tym, aby strzelić rywalce sześć asów (na wolnej „cegle”!), z których żaden nie miał wspomnianej dwusetki, ale wszystkie miały za to odpowiednią precyzję. Wygląda na to, że treningi z celowaniem do puszek przynoszą znakomite efekty i wcale nie trzeba być Sereną Williams, aby nękać przeciwniczkę podaniem. Wrażenie robiło też jedno z firmowych zagrań Radwańskiej – skrót. – Chyba wszystkie mi dziś wyszły – stwierdziła z przekonaniem Polka i nie było w tym przesady. Mimo że na mączce drop shota zagrać łatwiej, to już dużo trudniej zagrać go tak, aby sprawić kłopot przeciwniczce. A Agnieszce to się udawało. Dorzucając do tego dobre (jak prawie zawsze) poruszanie się po korcie, świetną antycypację i spokój, summa summarum wyszło 6:2, 6:2 w trochę ponad godzinę.

Występ Urszuli był pewną zagadką. Długa przerwa spowodowana kontuzją, operacją i rehabilitacją oraz niezbyt udany powrót do rozgrywek WTA, zakończony serią porażek, nie napawały optymizmem. Rywalizacja drużynowa – zabrzmi to jak wytarty frazes – rządzi się jednak swoimi prawami. Przez pierwszego seta Radwańska to potwierdzała, dobrze serwując, grając pewnie i wykorzystując zdenerwowanie 21-letniej „Tity”. Od drugiego seta rolę się jednak odwróciły i o nerwach mogła mówić Urszula. Wynik 6:0, 6:1 jest brutalny. Zbyt brutalny, bo krakowianka robiła, co mogła, aby dowieźć wywalczone na początku prowadzenie do mety i dać Polsce drugi punkt w walce o Grupę Światową Fed Cupu. Tyle że ładująca w każde uderzenie maksimum siły Maria-Teresa Torro-Flor – albo prościej „Tita”, bo tak jest nazywana w Hiszpanii – w końcu zaczęła trafiać w kort. Wściekła się do tego stopnia, że Radwańska w czterech gemach zdołała wyrwać jej jeden punkt. Wyglądało to groźnie, ale taki styl gry ma jedną wadę – po pewnym czasie paliwo się kończy i piłki lądują albo w siatce, albo daleko za liniami. Chyba na to po cichu liczyła Urszula, na to liczył też Tomasz Wiktorowski, który pokrzykiwał „ona ci pomoże”, w końcu na to liczyliśmy też my, bo przecież kiedyś każda seria się kończy! I faktycznie, „Tita” w końcu zaczęła popełniać błędy. Problem w tym, że w porównaniu z szaleńczymi akcjami było ich ciągle bardzo niewiele. Radwańska biegała, ile sił, odpowiadała zagraniami pod końcową linię i podnosiła piłkę, aby dać sobie trochę czasu na ustawienie. Wszystko na nic, bo Hiszpanka – nakręcana przez fantastyczny doping kibiców – dalej robiła swoje. I chociaż już nie z taką miażdżącą dominacją, to jednak zwycięstwa z rąk nie wypuściła.

1:1 po pierwszym dniu to wynik, który ani nie daje spokoju, ani nie każe panikować. Mimo braku Carli Suarez Navarro i Garbine Muguruzy, trzeba ciągle pamiętać, że na mączce wszystkie Hiszpanki są groźne. Nikt nie twierdził, że będzie to łatwe spotkanie i nikt też nie obiecywał, że wygramy je 3:0. Kolejną odsłonę tej rywalizacji otworzy Agnieszka. Tym razem to ona zmierzy się z „Titą” Torro-Flor, również o 11. Potem – miejmy nadzieję, że przy prowadzeniu 2:1 – na kort ponownie wyjdzie Urszula, a jej przeciwniczką będzie Silvia Soler-Espinosa. I chociaż naprawdę przyjemnie byłoby zobaczyć jeszcze w akcji Paulę Kanię i Alę Rosolską, to – mimo wszystko – niech chociaż one mają tym razem względne wakacje.