Johanna Konta – trzeci paszport

/ Antoni Cichy , źródło: własne/telegraph.co.uk, foto: AFP

Ona grała i wygrała z Venus Williams. Jej dziadek kopał piłkę z legendarnym Ferencem Puskasem. Ona reprezentuje Wielką Brytanię, on reprezentował Węgry. Johanna Konta, zbawczyni brytyjskiego tenisa w kobiecym wydaniu, sport ma zapisany w kodzie genetycznym, ale sukces wykuła sama tułaczką po świecie.

Open Era w tenisie była melodią przeszłości, kiedy Tamas Kertesz 16 października 1955 roku wybiegał na murawę Nepstadionu, przemianowanego później na Stadion im. Ferenca Puskasa. Zagrał w jednej drużynie z człowiekiem okrzykniętym jednym z największych piłkarzy, jakich świat widział. Na tyle wielkim, by z szacunku do niego zmienić nazwę stadionu narodowego. 35 lat później na świat przyszła wnuczka Kertesza.

On sam jej nie poznał – zmarł niemal równo dwa lata wcześniej. Poznaje ją natomiast cały świat tenisa. A przecież jeszcze kilka miesięcy temu zwykłemu śmiertelnikowi, który nie zagłębia się w okolice drugiej setki rankingu WTA, Johanna Konta była równie znana jak teraz są jej koligacje rodzinne z pewnym węgierskim piłkarzem.

Nie popaść w epizody
Kertesz zaliczył na dobrą sprawę reprezentacyjny epizod. W barwach Węgier zagrał dwukrotnie – raz w Pradze, raz w Budapeszcie, ale po 38 minutach opuścił boisko. Choć za taki epizod, występ u boku Ferenca Puskasa i pamiątkowe zdjęcie z gwiazdą wielkiego Realu Madryt, miłośnicy futbolu oddaliby wszystko. Kariera Konta też przez kilka lat złożona była z epizodów. W drugim w karierze wielkoszlemowym występie – na US Open w 2012 roku – dostała się nawet do drugiej rundy, ale potem krążyła przez trzy lata w okolicach 150. miejsca. Brytyjczykom mogły zrzednąć miny.

""
Tamas Kertesz i Feren Puskas (zdjęcie archiwalne)     

W 2012 roku zdolna Konta otrzymała trzeci paszport po australijskim i węgierskim. Trzeciego języka nie musiała się już uczyć. Wystarczył angielski i – a jakże by inaczej – węgierski. Obywatelstwo było tylko wyrazem formalności, bo Johanna na wyspach mieszkała już od 2005 roku. Domy ma dwa, ale jeden sercu bliższy. – Australia to miejsce, w którym się urodziłam, więc zawsze będzie w pewnym sensie moim domem. Ale jestem szczęśliwa, reprezentując Wielką Brytanię. To mój dom. To miejsce, do którego należy moje serce. To miejsce, w którym mieszkają moi rodzice. Tam tak naprawdę się wychowałam. Kiedy ludzie pytają, skąd jestem, odpowiadam, że stąd – mówi o związkach z Wielką Brytanią.

No właśnie, otrzymała paszport, stała się formalnie Brytyjką i rozbudziła apetyty. Lepiej w nowojorskim US Open z reprezentantek imperium zagrała wtedy tylko napędzana srebrnym medalem olimpijskim w mikście Laura Robson. Ale jej kariera, rozpoczęta mocnym uderzeniem i nastoletnimi sukcesami w zawodowym tenisie – w przeciwieństwie do Konty – zamiast nabierać tempa, drastycznie zwolniła.

Wnuczka węgierskiego piłkarza jeszcze szybciej niż Robson ostudziła zapał, by wzniecić go na nowo dopiero po trzech latach. Kolejne wielkoszlemowe turnieje aż do US Open 2015 kończyła – jak dobrze poszło – na pierwszej rundzie. Bywało, że odpadła to na drugim szczeblu kwalifikacyjnej drabinki, to na pierwszym, tylko raz na trzecim. Regularnie grała wyłącznie na trawiastych kortahc Wimbledonu, ale bez choćby jednego zwycięstwa.

Muzyka, lody i sukces
W zeszłym roku Koncie show też próbowała skraść Robson. Tym razem nie świetnymi wynikami, a powrotem po prawdziwej wyrwie w karierze, spędzonej na zmaganiach z nadgarstkiem. Ale mizerny „comeback” 21-latki nie zagłuszył popisów naturalizowanej dziewczyny z antypodów. Organizatorzy dawali jej dzikie karty, a ona grała jak natchniona. Dwa ćwierćfinały w trzech turniejach, a wszystko to spotęgowane wynikami pogromczyń. Konta z byle kim nie przegrywała. W Nottingham z późniejszą triumfatorką Moniką Niculescu, w Birmingham z finalistką Karoliną Pliszkovą, a w Eastbourne z Belindą Bencic, która w walce o tytuł pokonała samą Agnieszkę Radwańską.

""

Tamtymi występami córka hotelarza i dentystki rozpoczęła podróż w górę rankingu. Ona akurat podróże lubi. Zwiedziła kawał świata. Urodziła się w Sydney, potem trenowała w Akademii Sanchez-Casal w Barcelonie, praktykowała też w Akademii IMG jak Maria Szarapowa, a w 2005 roku osiadła z rodzicami w Eastbourne. Te wysiłki nie poszły na marne.

26-latka zamyka etap w brytyjskim tenisie kobiet, o którym na wyspach najchętniej by zapomnieli i do którego nie wracali. Na to liczą, a lekiem na każde zło ma być obywatelka świata rezydująca w Eastbourne. Na półfinał turnieju wielkoszlemowego Brytyjczycy czekali 33 lata. Kto zakończył to oczekiwanie? Konta. Która Brytyjka jako pierwsza od 1977 roku awansowała do 1/2 finału Australian Open? Konta. Która jako pierwsza od 29 lat znalazła się w Top 25 światowego rankingu? Konta. Która jako pierwsza zagrała w ćwierćfinale Miami Open? Konta. Oczywiście, w debiucie.

Cała Wielka Brytania na kobiece rankingi wreszcie spogląda nie tylko spokojnie, ale z uśmiechem, dumą. Prognozy wieszczą kolejne skoki w górę list WTA. Bo przecież 26-letnia miłośniczka muzyki i …lodów punktów nie broni, nie traci – ona zyskuje i wcale nie zamierza się zatrzymywać. W poprzednich latach pierwszej rundy Wimbledonu mogła nie przechodzić, ale w tym roku wyspiarscy kibice by jej tego nie wybaczyli. Tak ich rozochociła.

Antoni Cichy