Johannesburg: wyczekany triumf Lopeza i życiowy sukces Roberta

/ Anna Wilma , źródło: atpworldtour.com, foto: AFP

Od października 2004 roku Feliciano Lopez czekał na tytuł w turnieju ATP. Jego marzenie spełniło się w niedzielne popołudnie, kiedy to w finale turnieju w Johannesburgu pokonał 7:5, 6:1 Stephane Roberta. W grze podwójnej triumfowali Rohan Bopanna i Aisam Qureshi.

Hiszpan zakończył zmagania w roli zwycięzcy po raz ostatni ponad pięć lat temu w stolicy Austrii, Wiedniu. Od tego czasu grał w trzech finałach – ostatni miał miejsce w Dubaju w sezonie 2008, ale wówczas przegrał z Andym Roddickiem.

Mam nadzieję, że ten tytuł pomoże mi mieć więcej spokoju w mojej grze, bardziej wierzyć w siebie, żebym mógł wygrać więcej imprez w mojej karierze – stwierdził uradowany Lopez, który już kilka godzin później opuścił Afrykę i poleciał do Rotterdamu, gdzie w pierwszej rundzie zagra z Nikołajem Dawydienką. – Myślę, że pierwszy set był bardziej wyrównany. Szczerze, to byłem trochę zdenerwowany. Miałem za dużo szans, każdy gem w którym serwował kończył się break pointami, i to mnie trochę zdenerwowało, bo nie wykorzystałem szans, a nie wiadomo, co może zdarzyć się później. Nie mia nic do stracenia, cała presja była po mojej stronie. Więc pewnie dlatego tak zagrałem w pierwszym secie. Potem moja gra była całkiem inna. Zacząłem grać lepiej, uderzenia były prawie perfekcyjne, z linii końcowej, spod siatki, wszędzie.

39. w rankingu ATP Lopez w tym roku przegrał w pierwszej rundzie Medibank International w Sydney, a potem doszedł do trzeciej rundy Australian Open, gdzie musiał uznać wyższość Andy’ego Roddicka.

29-letni Stephane Robert w tym tygodniu awansował na setne i najwyższe w karierze miejsce w klasyfikacji światowej. Przed swoim debiutem w SA Tennis Open nigdy wcześniej nie osiągnął nawet turniejowego ćwierćfinału. W półfinale wyeliminował Davida Ferrera, rozstawionego z numerem dwa i był to jego pierwszy w życiu mecz z zawodnikiem z czołowej dwudziestki.

Nie zrobiłem nic specjalnego w tym tygodniu – powiedział Robert. – W zeszłym tygodniu, w zeszłym miesiącu, miałem kilka miesięcy kiedy grałem naprawdę dobry tenis. Muszę przyznać, że miałem tutaj dobrą drabinkę. Byłem rozstawiony, a kiedy jesteś setny na świecie i jesteś rozstawiony znaczy, że masz trochę szczęścia, bo byłem chroniony przez dwie pierwsze rundy i to otworzyło jakieś drzwi. Byłem tu, aby wykorzystać szansę i jestem dumny z tego, co zrobiłem.