Korespondencja z Berlina. „Baby Federer” na korcie, a ten prawdziwy… na balkonie

/ Jarosław Truchan , źródło: Korespondencja z Berlina, foto:

W piątek po raz kolejny rozpoczęła się tenisowa rywalizacja drużyn Europy i Reszty Świata. W tegorocznym Laver Cup bierze udział sześciu tenisistów sklasyfikowanych w najlepszej dziesiątce rankingu ATP. Aż pięciu z nich przyszło nam zobaczyć w akcji pierwszego dnia imprezy. Berlińską publiczność zdecydowanie najbardziej porwało starcie Grigora Dimitrowa z Alejandro Tabilo.

Ten mecz otworzył sesję wieczorną. Wcześniej Europejczycy rywalizowali ze zmiennym szczęściem. Po porażce Caspra Ruuda i zwycięstwie Stefanosa Tsitsipasa na tablicy wyników ulokowanej przy kanapach, na których siedzą uczestnicy Laver Cup, widniał remis 1:1. Waga konfrontacji była więc spora. Panowie szli łeb w łeb w pierwszym secie. W końcu o zwycięstwie musiał zadecydować tie-break. Kibice licznie wypełniający halę mogli podziwiać znakomite wymiany, często kończone przez Bułgara bekhendami po linii. Zdecydowanie najlepszą z nich ujrzeliśmy w czwartym punkcie dogrywki.

Później dramaturgia nieco opadła. Tabilo odskoczył z wynikiem na 5:1 w drugiej odsłonie meczu, lecz przy serwowaniu po wygraną w secie byliśmy świadkami spektakularnego powrotu Bułgara. Dimitrow odwrócił losy seta i dał drużynie Europy cenny punkt. Jednakże to właśnie wspomniana akcja z tie-breaka pierwszej patii pozostanie najbardziej symbolicznym momentem pierwszego dnia turnieju. Lecz o tym za chwilę.

 

Król jest jeden

Z całą pewnością można stwierdzić, że najbardziej pożądaną zobaczenia osobą przez kibiców podczas Laver Cup wcale nie jest nawet sam Rod Laver. Palmę pierwszeństwa w tym aspekcie bezsprzecznie dzierży Roger Federer. Nikt nie jest w stanie się nawet do niego zbliżyć. Poruszenie wśród publiczności wywołują nawet reklamy z udziałem Szwajcara (zwłaszcza z jego głosem) emitowane podczas przerw w meczach. Chociażby chwilowe wychylenie przez niego głowy „na widok” jest natychmiast odnotowane i wzbudza poruszenie. Tak było, gdy Federer pojawił się na małym balkonie hali, na której rozgrywany jest turniej. Nie pobył na nim długo, bowiem prowadzenie poważnych rozmów w akompaniamencie krzyczących kibiców jest kłopotliwe. Znalazł jednak czas na przywitanie się i zaproszenie fanów na nadchodzący mecz.

Wciąż pamięcią zatrzymajmy się jednak przy akcji z dogrywki pierwszej partii. Dimitrow z Tabilo rozgrywają punkt nie z tej ziemi, niezwykle spektakularny. Jak łatwo się domyśleć, towarzyszy temu ogromny aplauz. Gdy brawa i okrzyki trwają, wydaje się, że głośniej być nie może. Wtem na telebimie pojawia się siedzący w pierwszym rzędzie Federer. Wtedy okazuje się, że jego postać wzbudza reakcję tłumu podobną (a może i większą) do tej po obejrzeniu nieziemskiej akcji. Doszło do sytuacji, w której tłum oklaskuje Federera, gdy ten bije brawo „Baby Federerowi”, jak określa się Dimitrowa.

Uwielbienie Szwajcara przez tłum to materiał na doktorat z socjologii. Dla Bazylejczyka to natomaist bardzo miłe. Wszak wszędzie jest być dobrze uwielbianym, ale na własnym turnieju – (chyba) najlepiej.