Korespondencja z Londynu: Nie na pokaz

/ Artur St. Rolak , źródło: Korespondencja z Londynu, foto: AFP

To nie był mecz o milion tracących na wartości funtów (różnica między wypłatą dla zwycięskiej i pokonanej finalistki) – dla Sereny Williams był to mecz o jeszcze bardziej eksponowane miejsce w historii tenisa. Amerykanka pokonała Andżelikę Kerber 7:5, 6:3 i nie została prawdopodobnie pierwszą tenisistką, która przegrała cztery kolejne finały Wielkiego Szlema. Jest natomiast drugą obok Steffi Graf, która zdobyła 22 tytuły w erze open.

Artur St. Rolak – korespondencja z Londynu

Ten mecz był niby taki sam jak 126 tych, które wyłoniły dzisiejsze finalistki. W oko rzucała się tylko jedna różnica – tenisistki wyszły na kort centralny z bukietami kwiatów. Były także róznice „na ucho” – inaczej brzmiała cisza, kiedy piłka krążyła między rakietami, i inaczej brzmiały oklaski. Dało się również zauważyć, że oklaski inaczej brzmiały dla Amerykanki, a inaczej dla Niemki.

Losowanie wygrała Kerber i wybrała odbiór. Ona też zdobyła pierwszy punkt, natomiast Williams pierwszego gema. Wtedy obrończyni tytułu chyba coś się pomyliło. Po gemie otwarcia każdej partii zwykle przechodziła na drugą stronę kortu korytarzem bardziej oddalonym od stanowiska sędziego. Tym razem wybrała ten drugi. A może to nowy przesąd?

Od początku Amerykanka dość pewnie wygrywała gemy serwisowe, natomiast fani Niemki – po decybelach można było odnieść wrażenie, że na trybunach stanowili wyraźną większość – nigdy nie mogli mieć pewności, czy za chwilę nie zdarzy się jakieś nieszczęście. Zdarzyło się w dwunastym gemie, kiedy czasu cofnąć już nie można, a zaczęło od łatwego woleja, wyrzuconego w aut przy stanie 15-15. Po chwili Williams miała już dwa breakpointy. Wykorzystała drugi, co oznajmiła miastu i światu i donośnym okrzykiem, i pełną ekspresji gestykulacją.

W czwartym gemie drugiej partii Kerber przesłała wszystkim wyraźny sygnał, że to jeszcze nie koniec atrakcji na dzisiaj. Pięć punktów rozegrała tak, że dłonie same składały się do oklasków – brawo biła także rywalka, za co Niemka zrewanżowała się przy najbliższej okazji – a piłki faktycznie nadawały się do wymiany.

Ten gem – i kilka innych – wcale nie był na pokaz, bo cały finał okazał się znakomitą reklamą tenisa kobiecego. To prawda, że mecz nagle zgasł w przedostatnim gemie, jednak bezsprzecznie stał na poziomie znacznie wyższym niż nie tylko trzy poprzednie finały, ale i ten, który coraz trudniej wymazać z kronik polskiego tenisa.

""

My nadal musimy żyć wspomnieniami z 2012 roku, natomiast Niemcy doczekali się tenisistki, która dziś wydaje się główną pretendentką do przejęcia tronu po Serenie Williams. Amerykanka jeszcze nie zamierza oddawać korony, bo ma na oku kolejny cel – po wyrównaniu osiągnięcia Steffi Graf (22 tytuły wielkoszlemowe w erze open) chciałaby przeskoczyć Margaret Court, do której należy rekord wszech czasów: tylko i aż 24 zwycięstwa tej rangi.


Wyniki

Finał singla:
Serna Williams (USA, 1) – Angeliqe Kerber (Niemcy, 4) 7:5, 6:3