Korespondencja z Malagi. DANA zrobiła zamieszanie w mieście

Korespondencja z Malagi, Szymon Stępień

Powiedzieć, że był to typowy dzień w pracy, to nie do końca właściwe określenie. Wydawało się, że wszystko odbędzie się zgodnie z założeniami. Co przez to rozumiem? Miałem pojechać na halę, odebrać akredytację, a następnie udać się na oglądanie meczu naszych tenisistek. Jak było naprawdę?

Na halę się udałem, akredytacji jednak nie zdobyłem, a mecz z powodu niebezpiecznych warunków pogodowych się nie odbył. Z tenisem musiałem obejść się smakiem. Zamiast tego musiałem szybko wrócić do swojego pokoju hotelowego, z uwagi na komunikaty ostrzegające przed nadciągającą burzą. Dzisiejszy dzień stał pod wielkim znakiem zapytania. Do godziny 12:00 można było mówić o absolutnej ciszy przed sztormem, natomiast później rozpętała się burza, która trwała aż do późnych godzin popołudniowych. W międzyczasie odcięto mnie od prądu, więc swój dzień spędziłem, siedząc w ciemnym pomieszczeniu. Idealne warunki do pracy, muszę przyznać – taki zwyczajny home office. Większość dnia poświęciłem na relacjonowanie sytuacji pogodowej dla różnych stacji radiowych, ale oczywiście, mimo że Polki nie wyszły dziś na kort, poruszano temat przesunięcia rywalizacji z Hiszpanią na piątek.

Gdy tylko przestało odrobinę padać, zdecydowałem się wyjść na miasto i sprawdzić, czy ten potężny deszcz rzeczywiście wyrządził szkody na ulicach. Miejscami widać było, że woda naniosła sporo materiału, gdzieniegdzie wtargnęła do lokalnych biznesów i pozalewała wnętrza.

Równie zaskakująco wyglądała rzeka Guadalmedina, która przepływa przez centrum Malagi. Co ciekawe, jeszcze wczoraj jej koryto było zupełnie suche, nie było nawet kropli wody. A tak wyglądało to po godzinie 17:00…

…kiedy udało mi się dotrzeć nad rzekę. Woda płynęła teraz szerokim strumieniem, niosąc ze sobą błoto, gałęzie i resztki wyrwanych roślin. To niesamowite, jak szybko krajobraz może się zmienić po kilku godzinach ulewy. Mieszkańcy miasta, którzy przechadzali się wzdłuż bulwaru, patrzyli na wzburzoną rzekę z niedowierzaniem — jeszcze wczoraj była tylko suchą, kamienistą doliną, teraz zaś zamieniła się w rwący potok.

Choć burza przyniosła sporo problemów, atmosfera na ulicach była pełna ciekawości. Ludzie wychodzili z domów, robiąc zdjęcia i komentując sytuację. Miasto wracało do życia, ale wciąż niepewne, co przyniosą kolejne godziny. Również ja nie byłem przekonany, co wydarzy się późnym wieczorem.

Dzisiaj zamiast tenisowych emocji na korcie, miałem do opowiedzenia historię o naturze, która przypomniała, że jest nieprzewidywalna i potrafi zaskoczyć w najmniej oczekiwanym momencie.

Czasem dziennikarstwo nie polega na relacjonowaniu tego, co było zaplanowane — to właśnie te nieoczekiwane zwroty akcji są esencją naszej pracy. Dziś miałem to okazję poczuć na własnej skórze.

Teraz pozostało tylko czekać, aż pogoda się unormuje, aby rozgrywki w końcu mogły ruszyć zgodnie z planem. Czy Polki będą miały wystarczająco czasu, aby wejść w rytm meczowy? O tym przekonamy się w piątek, gdy rywalizacja z Hiszpanią powinna się rozpocząć. A jutro wracamy na halę i liczę, że w końcu obejrzę tenis na najwyższym poziomie.