Korespondencja z Umagu: fruwający but sędziego
To już 25 lat, od kiedy Chorwaci na swojej ziemi oglądają sławy tenisa. W miejscowości Umag, miasteczku liczącym niespełna 13 tys. mieszkańców, leżącym na wybrzeżu półwyspu Istria, biały sport z roku na rok zbiera swoje żniwo.
Dzięki coraz to większym sukcesom chorwackich tenisistów, liczba osób chcących rozpocząć swoją przygodę na kortach kieruje się w stronę Umag Tennis Academy, której nieodłącznym elementem jest Goran Ivanišević – legenda chorwackiego tenisa. To właśnie niegdysiejszy triumfator Wimbledonu pomaga młodym adeptom tenisa na pewniejsze stawianie kroków na kortach, tak by miały one w przyszłości szansę na wystąpienie w turnieju jaki rozgrywany jest w Umagu od 25 lat.
Kiedy w 1990 roku, w pierwszym finale Croatian Open, rozgrywanym na ziemnych kortach Umagu, stanęli po obu stronach siatki chorwaccy tenisiści – Goran Prpić i Goran Ivanisević, oglądający to spotkanie wiedzeli, iż pierwsza edycja ATP Umag lepiej zakończyć się nie może. Dwóch Goranów reprezentujących jeszcze wtedy barwy Jugosławii, ale będącymi Chorwatami z krwi i kości stoczyło bój o podniesienie umażkiego trofeum. Lepszym okazał się Prpić, który pokonując wtedy 18-letniego Ivanisevicia, zapisał się złotymi literami na kartach turnieju Croatian Open. Dla tenisisty z Zagrzebia, był to jeden jedyny triumf w całej jego karierze.
I tak z roku na rok Umag wzbogacał swoją tenisową historię i stawał się coraz to większym punktem zainteresowania. Różnorodni tenisiści z całego świata, przyjeżdzali ze swoimi rakietami na ziemne korty jednego z miast na półwyspie Istria, żeby móc unieść w górę najważniejsze trofeum tego turnieju. Obcokrajowcy całkowicie zdominowali chorwacki turniej nie pozwalając „tubylcom” na powtórzenie wyczynu Gorana Prpića. Najwięcej razy z wygranej w decydującym pojedynku Croatia Open cieszyli się byli liderzy rankingu ATP – Carlos Moya (5 razy) i Thomas Muster (3 razy).
Naród chorwacki ożywił się nieco bardziej, śledząc umażkie korty w roku 2011. Do finału doszedł wtedy ich reprezentant – Marin Cilić, lecz jego ukraiński przeciwnik – Ołeksandr Dołgopołow zgasił nadzieję Chorwatów na rekonstrukcje historii z roku 1990. Na rewanż Cilicia nie czekało się długo – aktualny 22. tenisista świata rok później mógł wypełnić pustkę ponaddwudziestoletniego oczekiwania Chorwatów na swojego triumfatora. Jeszcze lepiej mógłby wyglądać triumf Cilicia w 25 rocznicę turnieju.
A jeżeli mowa o rocznicy, to atrakcji zabraknąć nie powinno. Organizatorzy Vegeta Croatia Open Umag zapewnili moc wrażeń przybyłym gościom. Koncerty sławnych chorwackich zespołów, degustacja typowych chorwackich specjałów, spotkanie z legendarną tenisową śmietanką czyli Henrim Leconte, Mansurem Bahrami, Thomasem Musterem i Goranem Ivaniseviciem. Największą atrakcją był jednak pokazowy mecz pomiędzy panami, który także pełnił rolę kabaretu, rozmśmieszając niekiedy do łez zgromadzonych na stadionie widzów.
Wynik meczu deblowego, który notabene rozgrywany był do jednego wygranego seta, nie przykuł uwagi widzów. Najbardziej interesującym faktem było to co legendy tenisa lat 90. wyprawiają na korcie. Goran Ivanisević, praktycznie cały pojedynek rozegrał w fartuszku jednego z oficjalnych sponsorów Croatia Open – Podravki. Nie omieszkał również zaprosić do gry chłopca od podawania piłek, który przejmując rakietę od bohatera chorwackiego narodu z roku 2001. pewnym volleyem zdobył punkt. Mansur Bahrami – partner Ivanisevicia, Irańczyk który w grze podwójnej czuje się jak Nadal na ziemnych kortach, popisywał się tak ekwilibrystycznymi zagraniami, że nawet Nick Kyrgios i Gael Monfils łapaliby się za głowy.
Po drugiej stronie siatki szarżowali Austriak Muster, który każdy metr kwadratowy głównego kortu w Umagu zna na pamięć i Henri Leconte – Francuz, mogący wygrać niejeden program z cyklu „You Can Dance”. W pewnym momencie meczu, 46-letni Muster nie zgadzając się z decyzją sędziego, ściągnął mu prawego buta, który następnie powędrował na jedną z trybun. Wykluczenia nie było, więc Austriak mógł swobodnie przejść na linie końcową i wznowić grę od własnego serwisu. Przygotowując się do posłania piłki na drugą stronę, Muster rozpoczął „nadalową celebrację”, między innymi naciągając spodenki, tak jak robi to wicelider rankingu ATP. Panowie wznowili grę na stałe, a but sędziego fruwał nad kortem, wędrując z zachodniej trybuny na wschodnią, z północnej na południową. Po kilku gemach, but który przypominał logo opon „Good year”, mógł wrócić na stopę właściciela.
Ostatecznie, po ponad godzinnej grze ze zwycięstwa mogli cieszyć się Ivanisević i Bahrami, którzy „batalię” wygrali w tie breaku.
Widzowie zachwyceni pokazowym meczem, będą mogli wrócić do Umagu już w poniedziałek, tym razem oglądając poważną rywalizację i walkę o miano najlepszego w turnieju Vegeta Croatian Open Umag 2014.



