Korespondencja z Wrocławia: jaki tu spokój

/ Antoni Cichy , źródło: Korespondencja z Wrocławia, foto: Antoni Cichy/Tenisklub

Po sześciu latach we Wrocławiu znów słychać było odbicia challengerowych piłek. Pierwszego dnia turnieju tenisiści dopisali. Przede wszystkim polski rodzynek, Andriej Kapaś. Werwy i cierpliwości zabrakło natomiast kibicom.

Poniedziałek z Wrocław Open zainaugurowały finały kwalifikacji. W Hali Orbita, nawet gdyby organizatorzy nie wiadomo jak się postarali, dwóch kortów i tak by nie zmieścili. Dlatego dwa z czterech meczów, których starką był awans do turnieju głównego, rozegrano na AZS-ie, podobnie jak całą pierwszą i drugą rundę kwalifikacyjną.

Przepustki wywalczyli Mirza Basić, Frederik Nielsen, Laslo Djere oraz Maximilian Marterer. Obecność tych dwóch ostatnich w turnieju mogłaby nieco dziwić, bowiem Serb wyeliminował rozstawionego z „dwójką” Martina Fischera, a Niemiec „czwórkę” Tomislava Brkicia. Kto jednak widział grę BDjere, na pewno nie był zaskoczony. A Marterer Wrocław upodobał sobie szczególnie, bo przecież kilka miesięcy temu – też na twardych kortach, tyle że na świeżym powietrzu – radził sobie stolicy Dolnego Śląska wyśmienicie podczas turnieju ITF. Przegrał wtedy dopiero w finale. Teraz pewnie tego wyniku nie powtórzy, wszak rywale z wyższej półki, ale już zdobył skalp na zawodniku notowanym przeszło 100 lokat wyżej od niego.

""

 

Zaszczyt gry na Orbicie w finale kwalifikacji spotkał właśnie wspomniane dwie pary. Walka o miejsce w turnieju głównym była na tyle zażarta, że pierwszy mecz turnieju głównego nieco się opóźnił. Spora w tym zasługa także Fischera, któremu przez część trzeciego seta przeszkadzały otwarte drzwi do hali. Może i miał rację, ale kiedy je zamknięto, zaczął gorzej grać i przegrał.

Kiedy wreszcie turniejowa karuzela ruszyła na dobre, było trochę jak na rollercoasterze. Choć na początku wydawało się, że spotkaniu Jesse Huty Galunga i Matthiasa Bachingera bliżej do żółwiego spaceru niż do pędzącej kolejki z dziesiątkami zakrętów. Holender wygrał pierwszego seta 6:1, a Bachingerowi nic nie wychodziło. Karta nie tyle odwróciła się w drugiej partii, co wyrównała. Niemiec doprowadził do remisu po tie breaku. W trzecim secie inicjatywa była już po stronie Huty Galunga. 29-latek potrzebował jednak kilku piłek setowych, zanim jako pierwszy uczestnik Wrocław Open zameldował się w drugiej rundzie.

""

 

Drugi mecz turnieju głównego reklamowano rzecz jasna jako pojedynek pogromcy Rafaela Nadala z Alexem Michonem. Mowa oczywiście o obrońcy tytułu, Niemcu Michaelu Berrerze, który na początku sezonu w Katarze pokonał hiszpańskiego asa. Na korcie z reklamy niewiele zostało – pierwszą partię zapisał na swoim koncie Francuz. W drugiej Niemiec się odbudował i pokazał, co potrafi. Grał agresywniej, pewniej i zwyciężył 6:2.

W trzecim secie nielicznie zgromadzeni kibice, bo zebrało się ich koło 250, na brak wrażeń z pewnością nie mogli narzekać. Tenisiści nieraz zebrali gromkie brawa. A było co oklaskiwać. Pierwszych siedem gemów przysporzyło naprawdę wielu emocji. Ostatnie słowo należało jednak do Berrera, których zdominował końcówkę i zrobił pierwszy krok w kierunku obrony tytułu. Zostały mu jeszcze cztery, jeśli znów chce triumfować w stolicy Dolnego Śląska.

""

 

Nazwisko „Nadal”, choć ten do Polski wcale nie przyjechał, musiało podziałać zachęcająco na wrocławian. Mecz z udziałem jego pogromcy oglądało w porównaniu z pozostałymi spotkaniami naprawdę sporo osób. Szkoda, że publiczność przerzedziła się akurat, kiedy na kort miał wejść Andriej Kapaś. Wszak był to pierwszy pojedynek Polaka w turnieju głównym. Ale niech żałują ci, którzy nie dotrwali do 22 i nie oklaskiwali zwycięstwa Kapasia…

Relacja z meczu Polaka TUTAJ.