Korespondencja ze Stuttgartu: Ich bin ein Dortmunder

/ Artur Rolak , źródło: Korespondencja ze Stuttgartu, foto: AFP

Przez kilka dni wszyscy pytali, dlaczego w tym roku Agnieszka Radwańska nie przyjechała do Stuttgartu. No – prawie wszyscy: ci, którzy lubią oglądać jej tenis, natomiast rywalki jakoś nie skarżyły się na nieobecność Polki.

W tym roku drabinka turnieju głównego obrodziła w Niemki jak półfinały piłkarskiej Ligi Mistrzów w niemieckie kluby. Porsche Tennis Grand Prix zwykle zbiega się w czasie z Champions League, więc w biurze prasowym czy w saloniku dla zawodniczek trudno uciec przed rozmowami o futbolu.

W czwartek rano nikt już nawet nie wspomniał o Radwańskiej. Echo w Porsche Arena powtarzało w kółko „Lewandowski”, „vier Tore” czy „Weltklasse”. Warto zauważyć, że o ile we wtorkowy wieczór sympatia nie wszystkich Niemców była po stronie Bayernu Monachium (arogancja i brak umiaru w transferach to podstawowe zarzuty ze strony mieszkańców innych landów), to dzień później chyba każdy mógł powiedzieć o sobie, nieco poprawiając Johna F. Kennedy’ego, „Ich bin ein Dortmunder”.

Dochodzi południe. Zapominamy o Lidze Mistrzów i wracamy do tenisa. Pierwsza para ćwierćfinalistek już na korcie.

 

Artur Rolak, Stuttgart