Korespondencja ze Stuttgartu: Środa 18:30
Jeszcze wczoraj trenowała gościnnie na kortach klubu w Sillenbuch. Jeśli ktoś był kiedyś w Stuttgarcie, to musiał widzieć wieżę telewizyjną. Patrząc z centrum miasta – to zaraz za wieżą. Wytropili ją tam (nie wieżę, lecz tenisistkę) paparazzi. Dziś rano już nie musiała się ukrywać i wyszła na trening w Porsche Arenie, co cały świat mógł zobaczyć i skomentować w sieci.
Turniej Porsche Tennis Grand Prix jest rozgrywany już po raz czterdziesty, więc miał dość czasu, aby dorobić się stałych pozycji w programie. Jedną z nich jest środowy „brunch” (Niemcy używają tego anglicyzmu bez żenady, więc, pisząc ze Stuttgartu, czuję się zwolniony z obowiązku tłumaczenia), na który dyrektor turnieju zaprasza dziennikarzy. Żartowaliśmy, że wreszcie warto będzie poświęcić godzinkę, aby wysłuchać Markusa Guenthardta – prywatnie brata Hansa, byłego trenera Stefanie Graf, a służbowo dyrektora Porsche Tennis GP – a nie tylko skosztować tego, czym przez cały tydzień zajadają się VIP-y (znów anglicyzm, ale takie czasy…).
Herr Guenthardt mógłby pracować w dyplomacji, bo w kilkunastu zdaniach przemówienia powitalnego powiedział niby wszystko, praktycznie nie mówiąc niczego, na co czekaliśmy. Gdybyśmy jednak mieli jednak jakieś pytania, na przykład o „dzikie karty”, pytajmy Anke Huber, dyrektorkę sportową turnieju. Ona na to ładnie się uśmiechnęła, my głośno się pośmialiśmy, a on życzył nam smacznego. O menu proszę pytać w komentarzach.
W codziennym dodatku do programu turniejowego zachwalane jest inne stoisko w Sport- & Lifestyle-Village. Dziś – przypadek? – redakcja poleca kiosk numer 12: Sugarpova. Można tam kupić cukierki i żelki całkiem słodkie albo lekko kwaskowe, które w tych okolicznościach wydają się bardziej odpowiednie. Za paczkę ważącą 5 uncji (nieco ponad 140 gramów) – i niech ktoś powie, że to rosyjska jednostka miary… – trzeba zapłacić 3,99 euro. Trzy paczki za dychę i reszty nie trzeba.
Autor notki przytoczył historię – być może nawet prawdziwą – jak tata Jurij kusił malutką Maszę łakociami, aby tylko chciała wziąć rakietę i pójść z nim na trening. Na zachętę padła obietnica, że każdy, kto wyda co najmniej 20 euro (czyli kupi sześć opakowań, a nawet siedem jeszcze nie daje kilograma), dostanie zdjęcie własnoręcznie (szczyt poświęcenia…) podpisane przez tenisistkę. Od dwóch dni złośliwie zastanawiamy się, czy te cukierki są „meldonium free”, ale nikt nie wyrywa się do odpowiedzi. Może Max Eisenbud miałby wreszcie coś mądrego do powiedzenia?
Czekamy na mecz pierwszej rundy, chociaż zaczęła się już druga. W biurze prasowym zaczyna brakować miejsc przy biurkach, trybuny się zapełniają, Simona Halep uwija się z Barborą Strycovą w trybie przyśpieszonym, aby nie blokować kortu i pozwolić trybunom poczuć gęstniejącą atmosferę w Porsche Arenie. Zbliża się 18:30. Wkrótce mecz dnia, mecz turnieju, mecz sezonu, mecz całego roku albo nawet mecz 15 miesięcy. Poprowadzi go Marija Cziczak, znana publiczności z drugiej strony dzisiejszej wkładki do turniejowego programu.
Na pewno nie zgadniecie, czyje zdjęcie zostało wybrane na okładkę.
Artur St. Rolak ze Stuttgartu


